การช่วยเหลือตัวประกัน

“ถ้าพวกคุณกล้าขยับอีกแค่ก้าวเดียว... กระสุนมานาก็จะฝังเข้าไปในกะโหลกของไอ้เด็กนี่” เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความโอหังดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในโกดังร้างเขตเหมืองเก่า ลิซ่าซ่อนตัวอยู่หลังเสาคอนกรีตที่ผุกร่อน ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวของเธอกำลังจดจ้องไปยังภาพเบื้องหน้า—กลุ่มฮันเตอร์อิสระห้าชีวิตถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรึงเวทมนตร์ พวกเขาอยู่ในสภาพสะบักสะบอม และที่น่าสลดใจที่สุดคือเด็กชายวัยไม่เกินสิบขวบที่ถูกใช้เป็น "เหยื่อล่อ" ล่อให้สัตว์อสูรระดับสูงออกมาจากรัง เพื่อที่กิลด์ใหญ่จะเก็บเกี่ยวไอเทมระดับตำนานโดยไม่ต้องลงแรง “เรย์... สถานะการเชื่อมต่อเป็นอย่างไรบ้าง?” ลิซ่ากระซิบผ่านอุปกรณ์สื่อสารขนาดจิ๋วที่ติดอยู่หลังใบหู “สัญญาณติดขัดครับ—อุ๊ย ขอโทษทีค่ะ ลิซ่า ระบบตรวจจับความร้อนของพวกมันถูกตั้งค่าไว้ที่ความไวระดับสูงสุด ถ้าคุณขยับแม้แต่นิดเดียว เกราะไฟฟ้าที่ล้อมรอบโซ่พวกนั้นจะช็อตหัวใจตัวประกันทันที ผมกำลังพยายามเจาะเข้าที่เซิร์ฟเวอร์หลักของกิลด์ทมิฬนั่นอยู่... แต่โค้ดป้องกันมันหนาแน่นเกินไป” เสียงของเรย์ที่ปลายสายดูร้อนรนกว่าปกติ ลิซ่าเม้มริมฝีปากแน่น เธอกำการ์ดในมือจนข้อนิ้วขาวซีด นี่ไม่ใช่แค่ภารกิจกู้ภัย แต่มันคือการประกาศสงครามกับกิลด์ที่คิดว่าอำนาจเงินซื้อได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งชีวิตคน “อย่าพยายามเจาะรหัสมันโดยตรงเรย์... ส่งข้อมูลตำแหน่งจุดบอดของเกราะไฟฟ้ามาให้ฉันแทน ฉันจะจัดการที่เหลือเอง” “ลิซ่า! นั่นมันเสี่ยงเกินไปนะ ถ้าคุณพลาด...” “ฉันไม่มีวันพลาด” เธอตัดบทด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด ลิซ่าสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นอับชื้นของสนิมและคาวเลือดในอากาศทำให้ประสาทสัมผัสของเธอตื่นตัวถึงขีดสุด เธอหยิบการ์ดสีเงินสะท้อนแสงประหลาดออกมาหนึ่งใบ *‘การ์ดกลลวงภาพมายา: หมอกเงา’* นี่คือไพ่ตายที่เธอเพิ่งสุ่มได้มาใหม่ในระดับ SSR นิ้วเรียวดีดการ์ดออกไปเบาๆ มันแตกตัวเป็นละอองแสงสีครามก่อนจะกระจายไปทั่วโกดัง ทันใดนั้น ร่างของลิซ่าก็เลือนหายไปราวกับถูกกลืนกินด้วยความมืด เธอไม่ได้หายตัวไปจริงๆ แต่เธอกำลังบิดเบือนการรับรู้ของพวกฮันเตอร์กิลด์ใหญ่ผ่านการหักเหของแสง “อะไรกันวะ? เมื่อกี้เหมือนเห็นเงาอะไรแวบๆ” ชายฉกรรจ์คนหนึ่งที่เฝ้าตัวประกันสบถพลางกวาดสายตาไปรอบๆ “แกประสาทหลอนหรือเปล่า อย่ามัวแต่เสียสมาธิ กองทัพสัตว์อสูรกำลังมาทางนี้แล้ว ถ้างานนี้พลาด หัวของแกได้หลุดจากบ่าแน่!” หัวหน้าทีมกิลด์ใหญ่ตะคอกกลับ ลิซ่าก้าวเท้าอย่างแผ่วเบาบนพื้นคอนกรีต เธอเข้าใกล้กลุ่มตัวประกันมากขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของเธอเต้นเป็นจังหวะที่มั่นคง ท่ามกลางความกดดันมหาศาล เธอวิเคราะห์เส้นทางพลังงานที่เชื่อมต่อกับโซ่ตรึงเวทมนตร์... นั่นไง จุดเชื่อมต่อกระแสไฟฟ้าอยู่ตรงข้อเท้าของพวกเขาทุกคน ‘เรย์... 3... 2... 1... ส่งสัญญาณรบกวนตอนนี้เลย!’ ทันทีที่สิ้นคำสั่ง โกดังทั้งหลังก็สั่นสะเทือนด้วยกระแสไฟฟ้าที่ปั่นป่วน เรย์ทำหน้าที่ของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ระบบความปลอดภัยของกิลด์ใหญ่ขัดข้องชั่วขณะ ลิซ่าไม่รอช้า เธอพุ่งตัวออกไปราวกับกระสุนปืน เธอไม่ได้ใช้ดาบ แต่เธอเลือกใช้ *‘การ์ดผนึกพันธนาการ’* พุ่งเข้าใส่ข้อมือของผู้คุมโดยตรง “ใครวะ!” “ส่งของขวัญมาให้พวกแกไงล่ะ” ลิซ่าปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มเย็นชา เธอหมุนตัวเตะเข้าที่ก้านคอของผู้คุมคนหนึ่งจนสลบเหมือดในจังหวะเดียว มืออีกข้างหนึ่งกดรัวการ์ดชุดเพื่อสร้างบาเรียป้องกันกระสุนเวทมนตร์ที่ระดมยิงเข้ามา การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ลิซ่าเคลื่อนไหวราวกับนักเต้นที่ก้าวผ่านสนามรบ เธอไม่ได้ใช้เพียงพลัง แต่ใช้ 'กลยุทธ์' การ์ดทุกใบที่เธอขว้างออกไปคือส่วนประกอบของคอมโบที่วางแผนไว้ล่วงหน้า เธอไม่ได้ต้องการแค่ชนะ แต่เธอต้องการทำลายความมั่นใจของพวกกิลด์ใหญ่ให้ย่อยยับ “ไป! พาทุกคนหนีไปที่จุดนัดพบ!” ลิซ่าตะโกนบอกกลุ่มฮันเตอร์อิสระที่เพิ่งหลุดพ้นจากพันธนาการ แต่ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลาย ลมหายใจของลิซ่าก็สะดุดกึก พื้นที่ใต้เท้าของเธอเริ่มเรืองแสงเป็นวงเวทขนาดใหญ่ที่ถูกวางกับดักไว้ตั้งแต่แรก... นี่ไม่ใช่แค่การเฝ้าตัวประกันธรรมดา แต่คือ ‘กับดักสังหาร’ ที่เตรียมไว้สำหรับใครก็ตามที่กล้าเข้ามาแทรกแซง หัวหน้ากิลด์ใหญ่ก้าวออกมาจากเงามืดของเสาต้นใหญ่ พร้อมกับรอยยิ้มที่บิดเบี้ยว เขากดรีโมทในมือเบาๆ และกำแพงเลเซอร์รอบทิศทางก็ปรากฏขึ้น ปิดตายทางออกทุกทาง “ยินดีต้อนรับสู่กับดักของเรานะ คุณการ์ดมาสเตอร์ลิซ่า... เรารอให้คุณเดินเข้ามาในอุ้งมือแบบนี้ตั้งนานแล้ว” ลิซ่ามองไปยังรอยแยกของกำแพงเลเซอร์ที่ค่อยๆ บีบเข้ามา และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองสิ่งที่ซ่อนอยู่เหนือเพดาน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง... สิ่งที่กิลด์ใหญ่กำลังทำอยู่ไม่ใช่แค่การล่าสัตว์อสูร แต่มันคือการใช้พลังชีวิตของตัวประกันทั้งหมดเพื่อปลุก ‘บางอย่าง’ ที่น่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์อสูรตนไหนที่โลกเคยรู้จัก เสียงหัวเราะของหัวหน้ากิลด์ดังสะท้อนไปทั่วโกดัง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวเดินออกมาจากด้านหลังของเขา คนผู้นั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนที่ลิซ่าคิดว่าตายไปแล้วในเหตุการณ์หักหลังเมื่อสองปีก่อน... แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ หวังว่าทุกท่านจะยังคงเป็นกำลังใจให้การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปด้วยกันนะคะ!