พลังของการ์ดโจมตีระยะไกล

“ความโลภนี่ช่างเป็นกลิ่นที่หอมหวานเสียจริงนะคะ ว่าไหมคะ?” น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของซากปรักหักพังแห่งเขตอุตสาหกรรมเก่า กลิ่นอายสนิมและคาวเลือดลอยอวลอยู่ในบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ลิซ่ายืนนิ่งสงอยู่เบื้องหน้ากองกำลังรับจ้างนับสิบชีวิต แววตาคู่คมกริบภายใต้แสงจันทร์สีเลือดไม่ได้สะท้อนความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับมองพวกมันราวกับเป็นเพียงแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ คำพูดทิ้งท้ายอันน่าสะพรึงกลัวจากชายปริศนาในตอนที่แล้วยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท “การ์ดในมือคุณจะกลายเป็นของขวัญชิ้นสุดท้าย…” ช่างเป็นประโยคที่พยายามตีตราความพ่ายแพ้ให้กับเธอเสียเหลือเกิน แต่สำหรับ “การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า” แล้ว คำว่ายอมแพ้ไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมของเธอนับตั้งแต่คืนวันที่เธอถูกทรยศหักหลังในอดีต หัวหน้ากลุ่มโจรในชุดเกราะหนักส่งเสียงหัวเราะในลำคอ มันก้าวเท้าเข้ามาใกล้พร้อมกับดาบเล่มโตที่ลากครูดไปกับพื้นคอนกรีต เกิดประกายไฟสีส้มวาบวับ “นังตัวดี! แกคิดว่าจะหนีพ้นเงื้อมมือพวกเราไปได้งั้นเหรอ? ส่งเด็คการ์ดทั้งหมดมาซะดีๆ แล้วฉันอาจจะเมตตาไว้ชีวิตแกสัก—ฮ!” ยังไม่ทันที่มันจะพูดจบประโยค ลิซ่าก็ขยับตัวอย่างรวดเร็วดุจภูตผี ปลายรองเท้าบู๊ตหนังแท้ดีดตัวถอยหลังเว้นระยะห่างได้อย่างแม่นยำ ขณะเดียวกัน นิ้วเรียวยาวราวกับศิลปินเปียโนก็กรีดผ่านอากาศ คว้าการ์ดสีทองอร่ามที่ส่องแสงเรืองรองออกมาจากช่องว่างมิติข้างกาย *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบผู้กล้าดังขึ้นในโสตประสาทของเธอเพียงผู้เดียว [ตรวจพบเป้าหมายศัตรูจำนวนสิบสองราย ระยะห่างเกินกว่าการโจมตีประชิด ยืนยันการใช้งานการ์ดระดับตำนาน ‘ศรแสงเทพเจ้ากวาดล้าง’ (God’s Judgment Arrow) หรือไม่?] “ยืนยันค่ะ” ลิซ่าพึมพำเบาๆ ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่งดงามแต่กลับเยือกเย็นเสียจนศัตรูถึงกับสันหลังวาบ เรย์ที่ซ่อนตัวอยู่หลังจอคอนโซลระยะไกลส่งสัญญาณเตือนผ่านหูฟังไร้สายทันที เสียงของเขามีความตึงเครียดเจืออยู่เล็กน้อย “ลิซ่า! พลังงานรอบตัวเธอพุ่งสูงขึ้นผิดปกติ ระวังแรงสะท้อนจากระบบด้วยนะ” “ฉันควบคุมได้ค่ะ เรย์” เธอกล่าวตอบสั้นๆ อย่างมั่นใจ ในวินาทีนั้นเอง อากาศรอบตัวก็เริ่มบิดเบี้ยว รัศมีสีทองสว่างจ้าแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างจนกลบแสงจันทร์ยามค่ำคืนเสียสิ้น ลิซ่าสะบัดข้อมือเบาๆ การ์ดในมือสลายกลายเป็นละอองแสงก่อนจะรวมตัวกันกลางอากาศ ก่อกำเนิดเป็นคันศรยักษ์โปร่งแสงที่แกะสลักด้วยลวดลายโบราณอันทรงพลัง แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านกดทับจนเหล่าสมุนโจรทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบไม่เหลือเรี่ยวแรงจะยืนหยัด “มะ… มันคืออะไรวะนั่น?เวทมนตร์บ้าอะไรกันเนี่ย!” หัวหน้าโจรตะโกนออกมาด้วยความตื่นตระหนก สีหน้าที่เคยฮึกเหิมบัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด มันพยายามเงื้อดาบขึ้นหมายจะพุ่งเข้าใส่เพื่อขัดขวาง แต่ทุกอย่างสายเกินไปเสียแล้ว ลิซ่าก้าวเท้าซ้ายไปข้างหน้าเล็กน้อยในท่าทางของการเป็นนักธนูมือฉกาจ เธอยกมือขึ้นจับสายธนูที่ว่างเปล่าแล้วออกแรงดึงมันจนสุดแขน กล้ามเนื้อเรียิงงามใต้ร่มผ้าขยับไหวอย่างทรงพลัง สายตาดั่งเหยี่ยวจดจ้องไปยังเป้าหมายเบื้องหน้าอย่างไร้ความปรานี “การ์ดใบนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อต่อรอง… แต่มีไว้เพื่อพิพากษาต่างหากล่ะคะ” *ฟิ้ว——ตูม!* ทันทีที่ปลายนิ้วเรียวปล่อยจากสายธนู ศรแสงสีทองอร่ามขนาดมหึมาก็พุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วเหนือเสียง เกิดเป็นคลื่นกระแทกขนาดใหญ่แผ่กระจายออกเป็นวงกว้างจนกระจกตึกรอบข้างแตกละเอียดในพริบตา แสงสว่างเจิดจ้ากลืนกินร่างของเหล่าศัตรูทั้งหมดหายไปในความเวิ้งว้างชั่วพริบตาเดียว ไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้อง มีเพียงเสียงคำรามก้องของพลังงานศักดิ์สิทธิ์ที่ชำระล้างทุกสิ่งให้ราบเป็นหน้ากลอง เมื่อแสงสีทองค่อยๆ จางหายไป สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือพื้นดินที่ถูกหลอมละลายจนกลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า กลิ่นอายของการทำลายล้างยังคงหลงเหลืออยู่ในบรรยากาศ ลิซ่ายืนนิ่งสงบอยู่ที่เดิม เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้าผากสวย แต่วิวรณ์ในแววตากลับเปล่งประกายด้วยความสตรองและเด็ดเดี่ยว เธอเก็บเด็คการ์ดเข้าสู่ระบบอย่างใจเย็น ราวกับเหตุการณ์ทำลายล้างเมื่อครู่เป็นเพียงแค่การปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้า “จัดการเรียบร้อยค่ะ เรย์” เธอกล่าวผ่านอุปกรณ์สื่อสาร ทว่า ในจังหวะนั้นเอง ระบบภายในสมองของเธอกลับส่งเสียงแจ้งเตือนแปลกประหลาดขึ้นมาอีกครั้ง เป็นสัญญาณเตือนสีแดงก่ำที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนในรอบปี [คำเตือน: ตรวจพบการแทรกแซงข้อมูลจากบุคคลภายนอก… ดีดตัวเข้าสู่พื้นที่เขตแดนปริศนา… ไม่สามารถยกเลิกคำสั่งได้] ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเป็นครั้งแรก ก่อนที่พื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าของเธอจะแตกสลายกลายเป็นหลุมหลุมดำมืดมิดอย่างไร้ร่องรอย ร่างบางร่วงหล่นลงสู่ความมืดอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงหัวเราะเย็นเยียบของใครบางคนที่ดังสะท้อนก้องกวาดมาจากทุกทิศทุกทาง “ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบที่แท้จริง... การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนการ์ดมาสเตอร์ลิซ่าคนนี้เสมอนะคะ