เปิดฉากองค์ที่สอง: สงครามกิลด์

"ถ้าคิดจะรุมกินโต๊ะ ก็ช่วยส่งคนที่ใช้สมองเป็นมากกว่าสุนัขล่าเนื้อมาหน่อยเถอะค่ะ" ลิซ่ายืนนิ่งอยู่กลางโถงทางเดินหินอ่อนที่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าว รองเท้าส้นเข็มของเธอเหยียบลงบนเศษกระจกที่กระจัดกระจาย แสงไฟนีออนสลัวจากเพดานที่กะพริบถี่ๆ สะท้อนให้เห็นแววตาเรียบเฉยที่ซ่อนความดุร้ายเอาไว้ ในมือเรียวบางนั้นมีการ์ดสีเงินลวดลายวิจิตรตระการตาสองใบสลับไปมาระหว่างนิ้วอย่างคล่องแคล่ว เสียงเครื่องยนต์จากโดรนตรวจการณ์ของเรย์ดังพึมพำอยู่เบื้องหลัง พร้อมกับเสียงพิมพ์คีย์บอร์ดเสมือนจริงที่รัวเร็วในโสตประสาทของเธอ "ลิซ่า... พวกมันมากันห้าคน ระดับคลาส A ทั้งหมด สกิลของพวกมันคือ 'พันธนาการเงา' กับ 'เจาะเกราะเวทมนตร์' อย่าให้พวกมันล้อมวงได้เด็ดขาด ถ้าพลาด... ระบบเกราะการ์ดของเธอจะรับภาระหนักเกินไป" เสียงของเรย์ที่ส่งผ่านหูฟังฟังดูเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง ลิซ่าไม่ได้ตอบกลับด้วยวาจา เธอเพียงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย มือซ้ายดีดการ์ดใบหนึ่งออกไปกลางอากาศ มันสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้า ก่อนจะก่อตัวเป็นร่างเงาของนักรบชุดเกราะหนักที่ถือโล่เหล็กกล้าขวางหน้าเธอไว้ทันทีที่กลุ่มชายในชุดสูทสีดำสนิทพุ่งเข้ามาจากความมืด เปรี้ยง! แรงกระแทกจากพลังเวทสายฟ้าที่พุ่งเข้าใส่โล่ดังสนั่นหวั่นไหว ลิซ่าก้าวถอยหลังเพียงครึ่งก้าว สายตาคมกริบกวาดมองผู้บุกรุกแต่ละคนอย่างเยือกเย็น เธอวิเคราะห์รูปแบบการยืน การหายใจ และระยะห่างของแต่ละคนได้อย่างแม่นยำดุจเครื่องจักร "กิลด์ 'มังกรเหล็ก' กล้าลงทุนถึงขนาดส่งหัวกะทิมาจัดการกับคนคนเดียวเลยหรือคะ? น่าประทับใจจริงๆ" ลิซ่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยกระแสกดดัน ชายร่างยักษ์ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มหัวเราะหึในลำคอ ใบหน้าของเขามีรอยแผลเป็นพาดผ่านดวงตาที่วาวโรจน์ด้วยความกระหายเลือด "แกมันเป็นตัวอันตรายเกินกว่าจะปล่อยให้มีชีวิตอยู่ในระบบการจัดอันดับ การ์ด 'หายาก' ที่แกถือครองอยู่... ถึงเวลาต้องเปลี่ยนมือมาอยู่ในมือของผู้ที่คู่ควรแล้ว" "คู่ควร? หรือแค่ขโมยล่ะคะ" ลิซ่าแค่นยิ้ม เธอขยับนิ้วสั่งการ การ์ดในมือที่เหลือเริ่มเปล่งประกายสีม่วงเข้ม "ถ้าอยากได้มากนัก ก็ลองเข้ามาคว้าเอาไปจากมือฉันด้วยตัวเองดูสิคะ" เธอดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว พื้นที่รอบข้างก็เกิดความเปลี่ยนแปลงฉับพลัน เรย์ทำการแฮกเข้าสู่ระบบปรับสภาพแวดล้อมของโถงทางเดิน ทำให้กับดักเลเซอร์ที่ซ่อนอยู่ในกำแพงทำงานผิดปกติ กลายเป็นใบมีดแสงที่พุ่งทะลุเข้าใส่กลุ่มผู้บุกรุกแทน ลิซ่าไม่ได้ยืนดูเฉยๆ เธอพุ่งตัวออกไปเหมือนเสือดาวที่จ้องตะครุบเหยื่อ การ์ดใบที่สองในมือถูกใช้เปิดคอมโบ 'จู่โจมเงา' ร่างของเธอเคลื่อนที่เร็วจนเป็นเพียงเส้นสายสีเงินวับวาว การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดและไร้ความปรานี ลิซ่าใช้ทักษะการสุ่มการ์ดที่ได้รับมาอย่างคุ้มค่า เธอผสมผสานการ์ดบัฟความเร็วเข้ากับการ์ดเวทมนตร์ธาตุไฟ ทำให้ทุกครั้งที่เธอเคลื่อนไหว รอบตัวจะทิ้งร่องรอยการเผาไหม้ที่กัดกินชุดเกราะของศัตรูจนพังทลาย "ลิซ่า! ซ้ายมือ! สองคนนั้นกำลังเตรียมการร่ายเวทผนึก!" เรย์ตะโกนเตือน ลิซ่าไม่รอช้า เธอหมุนตัวหลบคมดาบที่พุ่งมาข้างหลัง พร้อมกับคว้าการ์ดใบใหม่ขึ้นมา 'อัญเชิญ: อสูรพิทักษ์แห่งพันธสัญญา' ร่างโปร่งแสงของสัตว์ร้ายขนาดยักษ์ปรากฏกายขึ้นบนเพดาน ก่อนจะพุ่งลงมาทับถมกลุ่มศัตรูจนจมลงไปในกองหิน ทว่า ในขณะที่สถานการณ์ดูเหมือนจะอยู่ในกำมือ ลิซ่ากลับชะงักฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน ความรู้สึกเย็นวาบแล่นปราดไปตามสันหลังเมื่อเธอสังเกตเห็นบางอย่าง... เงาของหนึ่งในกลุ่มผู้บุกรุกที่ตายไปแล้ว กลับไม่ได้ขยับตามร่างของมัน แต่มันกำลังคลานแยกตัวออกมา แล้วยืดขยายตัวจนกลายเป็นรูปเป็นร่างของมนุษย์คนใหม่ "นั่นไม่ใช่กิลด์มังกรเหล็กธรรมดา..." เสียงของเรย์ขาดห้วงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง "ลิซ่า! ฟังนะ... พวกมันไม่ได้มาเพื่อกำจัดเธอ แต่มันกำลังใช้เธอเป็น 'จุดกระจายสัญญาณ' เพื่อปลดล็อกประตูมิติระดับ S ในชั้นนี้!" ลิซ่าเบิกตากว้าง เธอหันไปมองกลุ่มควันตรงหน้า ซึ่งบัดนี้ร่างเงาปริศนาที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นกำลังยกมือขึ้นสวมหน้ากากสีขาวโพลนที่ไม่คุ้นตา มันคือสัญลักษณ์ขององค์กรลับที่เคยหักหลังเธอในอดีต คนที่ควรจะตายไปพร้อมกับแผนการในตอนนั้น ชายสวมหน้ากากก้าวออกมาจากเงามืด เสียงฝีเท้าของเขาสม่ำเสมอและหนักแน่น เขาไม่ได้มองไปที่เหล่าฮันเตอร์ที่นอนบาดเจ็บอยู่เลย แต่สายตาที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากนั้นจับจ้องมาที่ลิซ่าอย่างไม่วางตา พร้อมกับยกมือขึ้นดีดนิ้วเบาๆ "ขอบใจมากนะลิซ่า ที่ช่วยเปิดทางให้" เสียงทุ้มต่ำนั้นคุ้นหูอย่างประหลาด ก่อนที่เขาจะดึงหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้หัวใจของลิซ่าแทบหยุดเต้น ชายคนนั้นคือ 'อลิสแตร์' พันธมิตรคนสนิทที่เธอเชื่อใจที่สุด... คนที่เธอคิดว่าตายไปแล้วในสงครามครั้งก่อน "เซอร์ไพรส์ไหมครับ... ยอดรัก" การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านวินาทีอันตรายนี้ไปพร้อมกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!