การประชุมฉุกเฉินของสมาคม

“ถ้ามันเติบโตไปมากกว่านี้ อีกไม่เกินสองเดือน... บัลลังก์ที่พวกเราสร้างมากับมือจะกลายเป็นเพียงกองขยะในสายตาของสาธารณชน” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยแรงอาฆาตของ ‘ประธานกิลด์สกายไลน์’ ดังสะท้อนอยู่ในห้องประชุมลับที่บุด้วยผนังกันเสียงชั้นดี แสงไฟสลัวจากโคมระย้าคริสตัลตกกระทบลงบนใบหน้าของเหล่ามาสเตอร์กิลด์ระดับท็อปของประเทศ ที่นั่งล้อมรอบโต๊ะประชุมหินอ่อนรูปวงรี บรรยากาศภายในห้องไม่ได้อบอวลไปด้วยความร่วมมือ แต่มันเต็มไปด้วยกลิ่นอายของสนิมเหล็กและความหวาดระแวง “คุณกำลังจะบอกว่า... ผู้หญิงคนเดียวที่เพิ่งสุ่มได้ ‘การ์ดระดับตำนาน’ มาแค่ไม่กี่ใบ กำลังสั่นคลอนรากฐานของสมาคมฮันเตอร์งั้นหรือคะ?” มาสเตอร์หญิงแห่งกิลด์ไนท์อายเอ้มองค้อน เธอหมุนแหวนเพชรที่นิ้วนางเล่นพลางเหยียดริมฝีปากเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน ทว่ามืออีกข้างที่วางอยู่ใต้โต๊ะกลับกำแน่นจนสั่นระริก เธอเห็นข้อมูลการวิเคราะห์ของ ‘ลิซ่า’ ที่ถูกส่งเข้าเครื่องแท็บเล็ตตรงหน้า ยิ่งเห็นตัวเลขค่าสถานะที่พุ่งสูงขึ้นอย่างไร้เหตุผล ความมั่นใจของเธอก็ยิ่งลดน้อยลง “ไม่ใช่แค่เรื่องโชคช่วยแล้วค่ะ” ประธานกิลด์อีกคนแทรกขึ้น เขาโยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ เสียงกระดาษปะทะพื้นผิวแข็งดังสนั่น “เรย์... เด็กนั่นน่ะ มันเข้าถึงระบบฐานข้อมูลของสมาคมได้ ลิซ่าไม่ได้แค่สู้เก่ง แต่มันอ่านเกมเราออกทุกย่างก้าว เหมือนกับว่าพวกมันเห็นไพ่ในมือเราตลอดเวลา” ในขณะที่เหล่ามาสเตอร์กำลังถกเถียงกันด้วยความเดือดดาล ณ อีกฟากหนึ่งของเมือง ภายในฐานที่มั่นลับของลิซ่า บรรยากาศกลับเงียบสงัดจนได้ยินเสียงพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ทำงาน ลิซ่านั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวหรู สายตาคมกริบของเธอกำลังจดจ้องอยู่กับโฮโลแกรมสามมิติที่แสดงเส้นทางการไหลเวียนของมานาทั่วทั้งเมือง นิ้วเรียวยาวของเธอเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับกำลังบรรเลงบทเพลงแห่งความตาย “เรย์ สัญญาณเตือนจากระบบตรวจจับความร้อนในห้องประชุมกิลด์สมาคมแจ้งเตือนแล้ว” ลิซ่าเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอราบเรียบ เยือกเย็น แต่แฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้เรย์ที่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ข้างๆ ถึงกับชะงัก “พี่ลิซ่าครับ... ไม่สิ พี่ลิซ่าคะ” เรย์รีบปรับโหมดเสียงให้เข้ากับสถานการณ์ “พวกเขากำลังลงมติกันแล้วครับ โหวตให้ใช้ ‘มาตรการสีแดง’ ผมเจาะเข้าไปในไมค์ประชุมได้ทันเวลาพอดี” “มาตรการสีแดง... ล้างบางฮันเตอร์อิสระที่ทรงอิทธิพลเกินไปอย่างนั้นเหรอ?” ลิซ่าแค่นยิ้มที่มุมปาก ดวงตาของเธอฉายประกายสีม่วงวับวาวจากการใช้สกิล ‘เนตรวิเคราะห์’ “คนพวกนี้หวาดกลัวจนลืมกติกาของสมาคมไปแล้วสินะ การกำจัดคนที่แข็งแกร่งกว่าเพื่อรักษาอำนาจตัวเอง... นี่คือจุดเริ่มต้นของความเสื่อมถอยที่น่าสมเพชที่สุด” “เราจะทำยังไงต่อดีคะ? ถ้าผมแฉข้อมูลการทุจริตของพวกเขาตอนนี้ แรงกระเพื่อมอาจจะทำให้ตลาดหุ้นของกิลด์พวกนั้นพังทลาย แต่เราก็อาจถูกล้อมด้วยฮันเตอร์ระดับสูงที่พวกนั้นส่งมาเป็นกองทัพ” เรย์ถามด้วยความกังวล มือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะรัวคีย์บอร์ด ลิซ่าลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอหยิบการ์ดใบหนึ่งขึ้นมาสะบัดเบาๆ ในอากาศ การ์ดสีทองอร่ามที่มีลวดลายอักขระโบราณซับซ้อนปรากฏขึ้น มันคือ ‘การ์ดคำสั่งสลับขั้ว’ ที่เธอเพิ่งสุ่มได้มาสดๆ ร้อนๆ “ไม่ต้องแฉ... เพราะถ้าแฉ พวกเขาก็แค่หาแพะรับบาปแล้วเราก็จะกลายเป็นผู้ร้ายในสายตาประชาชนแทน” ลิซ่าเดินไปที่หน้าต่างมองดูแสงสีของเมืองเบื้องล่าง “เรย์ เชื่อในตัวฉันไหม? การ์ดในมือฉันใบนี้... มันไม่ได้มีไว้เพื่อปกป้อง แต่มีไว้เพื่อเขียนประวัติศาสตร์ใหม่” “ผมเชื่อพี่เสมอค่ะ” เรย์ตอบหนักแน่น “งั้นส่งข้อมูล ‘ความลับของหัวหน้าสมาคม’ ที่นายได้มาเมื่อวานไปให้ ‘สื่อทุกสำนัก’ ทันที แต่ไม่ต้องใส่ชื่อผู้ส่ง... ให้มันดูเหมือนเป็นความผิดพลาดของระบบกิลด์เอง แล้วเตรียมเปิด ‘ประตูมิติ’ ที่ห้องใต้ดิน ฉันจะไปเซอร์ไพรส์พวกเขาที่งานประชุมในอีก 10 นาทีนี้” “แต่พี่ลิซ่า! นั่นมันเท่ากับประกาศสงครามเต็มรูปแบบเลยนะคะ!” ลิซ่าไม่ได้หันกลับมามอง เธอเพียงแต่เหยียดรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเรย์เต้นไม่เป็นจังหวะ “สงครามมันเริ่มตั้งแต่วันที่ฉันตัดสินใจก้าวเข้ามาในโลกนี้แล้วล่ะค่ะเรย์... ความกลัวน่ะมีไว้ให้พวกอ่อนแอใช้ แต่ความตาย... มีไว้สำหรับพวกที่กล้าหันคมดาบเข้าหาฉันโดยไม่ดูตาม้าตาเรือ” เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ณ ห้องประชุมลับกิลด์สมาคม ขณะที่เหล่ามาสเตอร์กำลังจะร่วมกันลงนามในเอกสารอนุมัติภารกิจลอบสังหาร พลันหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่กลางห้องก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อมูลลับระดับ S ที่ควรจะถูกฝังกลบกลับถูกฉายซ้ำไปซ้ำมา พร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ดังขึ้นจากมุมมืดของประตู “ขอโทษที่มาขัดจังหวะการประชุมนะคะ... แต่ดูเหมือนว่าพวกคุณจะลืมเชิญแขกคนสำคัญที่สุดไปหรือเปล่า?” สิ้นเสียงนั้น บานประตูเหล็กกล้าที่ถูกล็อคไว้อย่างหนาแน่นก็ระเบิดออกด้วยพลังงานมานาบริสุทธิ์ ลิซ่าก้าวเท้าเข้ามาในห้องด้วยชุดคอสตูมการ์ดมาสเตอร์ที่งดงามและน่าเกรงขามที่สุดเท่าที่ใครเคยเห็น ในมือของเธอไม่ได้ถืออาวุธ แต่ถือ ‘เด็คการ์ด’ ที่กำลังเปล่งแสงสีทองสว่างจ้าจนมองไม่เห็นตัวตนของเธอ “พวกคุณกำลังมองหาทางกำจัดฉันอยู่ไม่ใช่เหรอคะ? เชิญเลยค่ะ... แต่ระวังหน่อยนะ เพราะไพ่ใบสุดท้ายในมือฉันตอนนี้... มันอาจจะพาพวกคุณทุกคนไปส่งนรกเร็วกว่าที่คิด” ในวินาทีนั้นเอง พื้นห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นไปทั่วอาคารสมาคม ลิซ่าไม่ได้ขยับตัว แต่ทว่ามาสเตอร์กิลด์ทุกคนกลับรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้พวกเขาหายใจไม่ออก ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งที่ควรจะตายไปแล้วในเหตุการณ์เมื่อห้าปีก่อน ก็ค่อยๆ ก้าวพ้นเงามืดออกมาจากด้านหลังของลิซ่า พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายของเหล่ามาสเตอร์เย็นเฉียบ เขากระซิบข้างหูลิซ่าเบาๆ ในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก “ขอบคุณที่ช่วยดึงความสนใจพวกสวะนี่ให้นะ... ลิซ่า” ทว่าเมื่อลิซ่าหันกลับไปมองใบหน้านั้น รอยยิ้มของเธอก็แข็งค้างไปชั่วขณะ เพราะเงาที่ปรากฏอยู่ข้างหลังเธอนั้น... ไม่ใช่คนที่เธอเคยรู้จักเลยแม้แต่นิดเดียว! ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเป็นสักขีพยานในการตัดสินใจครั้งสำคัญของลิซ่าในครั้งนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า