อุปสรรคแห่งความหนาวเหน็บ

“รอยยิ้มแบบนั้น... แกยังไม่ตายสินะ” ฉันพึมพำกับตัวเองขณะที่ฝ่าเท้าจมลึกลงไปในหิมะที่เย็นจัดจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง ดันเจี้ยนขั้วโลกใต้แห่งนี้ไม่ใช่แค่สถานที่ล่าบอส แต่มันคือหลุมศพสีขาวที่ไร้ก้นบึ้ง ความหนาวเหน็บที่พยายามจะแทรกซึมผ่านเกราะป้องกันระดับ S ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับเงาของอดีตที่ตามมาหลอกหลอนฉันถึงที่นี่ เสียงของเรย์ดังขึ้นผ่านระบบสื่อสารทางจิตในหูของฉัน น้ำเสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อย “ลิซ่า ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! ระบบตรวจจับพลังงานมหาศาลจากจุดที่เธออยู่ มันไม่ใช่แค่บอสประจำชั้น แต่มันคือนักล่าในเงามืด... คนที่เธอเพิ่งเห็นนั่นแหละ มันกำลังบล็อกสัญญาณสื่อสารของฉัน!” ฉันไม่ตอบ แต่กระชับการ์ดในมือแน่น ‘การ์ดโล่เพลิงนิรันดร์’ ถูกเรียกออกมา แม้ความร้อนจากเปลวไฟจะช่วยต้านทานความเย็น แต่ในระดับลึกของดันเจี้ยนนี้ แม้แต่ไฟนรกยังริบหรี่ลงทุกที “เรย์ ฟังนะ ถ้าฉันไม่ได้ส่งสัญญาณกลับมาในสิบนาที จงทำลายฐานข้อมูลกิลด์พยัคฆ์ทมิฬให้หมด อย่าให้พวกมันได้อะไรไปจากที่นี่” “ลิซ่า! อย่าทำอะไรบ้าๆ!” ฉันตัดการเชื่อมต่อทันที ความเงียบงันของดันเจี้ยนระดับหายนะนี้กดทับจนหูอื้อ ทันใดนั้น ร่างเงาสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ท่ามกลางพายุหิมะที่เริ่มคลั่ง คนผู้นั้นสวมชุดสีขาวโพลนตัดกับผ้าคลุมหน้าสีเลือด เขายืนนิ่งเหมือนรูปปั้นน้ำแข็ง แต่ในแววตานั้นมีประกายของความสนุกสนานที่น่ารังเกียจ “ไม่ได้พบกันนานเลยนะ ลิซ่า...” เสียงของเขาทุ้มต่ำและเย็นเยียบกว่าน้ำแข็งรอบข้าง “เธอยังขี้ระแวงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน แต่ก็นะ... นั่นแหละที่ทำให้เธอยังรอดมาถึงจุดนี้ได้” ฉันจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในมือเริ่มสุ่มการ์ดสำรับพิเศษที่เตรียมไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ “แกทิ้งฉันไว้ให้ตายกลางกองศพเมื่อสามปีก่อน แล้วตอนนี้แกจะมาพ่นคำพูดสวยหรูพวกนี้เพื่ออะไร?” เขาหัวเราะ รอยยิ้มนั้นคือรอยยิ้มเดียวกับตอนที่เขาสั่งให้ลูกน้องตัดเชือกที่ยึดเหนี่ยวฉันไว้บนเหว “เหตุผลน่ะเหรอ? ก็เพื่อดูว่าเธอจะ ‘วิวัฒนาการ’ ไปได้ไกลแค่ไหนไงล่ะ การ์ดมาสเตอร์ผู้ไร้คู่แข่งอย่างเธอ... ถ้าไม่มีความแค้นคอยหล่อเลี้ยง จิตวิญญาณของเธอก็คงเป็นแค่ขยะราคาถูก” เขาขยับนิ้วเพียงนิดเดียว หิมะรอบตัวก็แปรสภาพเป็นใบมีดน้ำแข็งนับพันที่พุ่งเข้าใส่ฉันอย่างบ้าคลั่ง! ฉันร่ายการ์ด ‘ทุ่งกว้างแห่งเงา’ พื้นที่ตรงหน้าบิดเบี้ยวกลายเป็นมิติซ้อนทับ ใบมีดน้ำแข็งนับพันทะลุผ่านความว่างเปล่าไปอย่างไร้ประโยชน์ ฉันไม่ได้ยืนเฉยๆ ร่างกายที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างหนักเคลื่อนที่ผ่านช่องว่างของมิติ ไปโผล่ประชิดตัวเขาในพริบตาพร้อมกับการ์ด ‘พันธนาการไร้ลักษณ์’ ทว่า... ก่อนที่การ์ดจะสัมผัสตัวเขา มือของเขากลับคว้าข้อมือฉันไว้ได้แน่น ความร้อนจากร่างกายเขาแทบไม่มีเหลือ แต่มันกลับส่งกระแสไฟแปลกประหลาดเข้าสู่ระบบเลือดของฉันจนเกือบจะสิ้นสติ “พลาดแล้วล่ะ ลิซ่า” เขากระซิบข้างหู “ที่นี่คือดันเจี้ยนที่สร้างขึ้นเพื่อลบตัวตนของเธอโดยเฉพาะ” ความเจ็บปวดพุ่งพล่านไปทั่วร่างเหมือนมีเข็มนับล้านเล่มทิ่มแทงเข้าสู่เส้นประสาท ดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่ได้แค่ทดสอบความอดทน แต่มันกำลัง ‘กัดกิน’ มานาและค่าพลังชีวิตของฉันไปทีละนิด ฉันกัดฟันจนได้กลิ่นคาวเลือดที่ปลายลิ้น สติที่กำลังพร่าเลือนพยายามเพ่งมองไปที่รอยสักบนต้นคอของเขา... สัญลักษณ์นั้นคือสัญลักษณ์เดียวกับ ‘ผู้ทรยศ’ ที่เรย์เคยส่งข้อมูลลับมาให้ฉันดูเมื่อไม่กี่วันก่อน ความจริงเริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นในหัว เขาไม่ใช่แค่คนหักหลังฉัน... แต่เขาคือ ‘ต้นแบบ’ ของระบบผู้กล้าที่พวกกิลด์ใหญ่พยายามสร้างขึ้นมาโดยใช้เลือดของฉันเป็นส่วนประกอบสำคัญ! ฉันแค่นยิ้มออกมาแม้จะเจ็บจนแทบขาดใจ “ถ้าฉันต้องตายที่นี่... แกก็เตรียมตัวไปลงนรกพร้อมกับฉันได้เลย” ฉันตัดสินใจกดใช้การ์ด ‘แลกเปลี่ยนโชคชะตา’ ซึ่งเป็นไพ่ใบสุดท้ายที่แลกมาด้วยมานาทั้งหมดของฉัน แสงสีทองสว่างวาบไปทั่วดันเจี้ยนน้ำแข็ง พายุที่โหมกระหน่ำหยุดนิ่งลงราวกับถูกแช่แข็งตามกาลเวลา เขาสบตาฉันด้วยความตื่นตระหนกเป็นครั้งแรก “แกจะทำอะไร! หยุดเดี๋ยวนี้!” “สายไปแล้วค่ะ” ฉันกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ท่ามกลางแสงที่เริ่มกลืนกินร่างของฉันและเขา “ถ้าแกอยากให้ฉันเป็นต้นแบบ... งั้นก็ลองสัมผัสความรู้สึกของการสูญเสียทุกอย่างไปพร้อมกับการ์ดในมือแกดูบ้าง” ในวินาทีที่แสงจ้าเข้าครอบงำ ทันใดนั้นกำแพงน้ำแข็งด้านหลังเขาก็พังทลายลง! ร่างของชายปริศนาอีกคนที่สวมหน้ากากเหล็กสีดำก้าวออกมาจากเงามืด พร้อมกับถือดาบที่เรืองแสงสีม่วงประหลาด เขาไม่ได้พุ่งเป้าไปที่ฉัน... แต่กลับแทงดาบเล่มนั้นทะลุหัวใจของคนตรงหน้าฉันอย่างไร้ความปรานี! เลือดสีน้ำเงินเข้มกระเซ็นเปื้อนใบหน้าฉัน ดวงตาของชายคนที่หักหลังฉันเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ร่างของเขาจะค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองหิมะสีเลือด แล้วชายในหน้ากากเหล็กก็หันมาสบตากับฉัน... เขาพูดประโยคที่ทำให้เลือดในกายฉันเย็นเฉียบยิ่งกว่าดันเจี้ยนนี้เสียอีก “ยินดีด้วยที่รอดมาได้... แต่ผู้กล้าตัวจริง ไม่ได้มีแค่คนเดียวหรอกนะ ลิซ่า” ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงจุดนี้ หวังว่าทุกคนจะตื่นเต้นไปกับความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผยในตอนถัดไปนะคะ!