พบกับเรย์ ฮันเตอร์สายซัพพอร์ต

“ถ้าแกยังไม่ยอมคายรหัสผ่านของระบบกิลด์ออกมา ฉันรับรองว่านิ้วของแกจะถูกบดละเอียดให้เหมือนเศษขยะในถังขยะนั่นซะ!” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความอำมหิตของ ‘กริฟฟ์’ ฮันเตอร์สายกำลังระดับ C ดังขึ้นท่ามกลางซอกตึกมืดมิดที่อับชื้น กลิ่นสนิมเหล็กและไอระเหยจากท่อระบายน้ำโชยเข้าจมูกของคนทั้งคู่ กริฟฟ์กดมีดสั้นอาบยาพิษลงบนสันมือของเด็กหนุ่มที่ถูกมัดติดกับเก้าอี้ไม้ผุๆ เรย์ หอบหายใจรวยริน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือดและรอยช้ำ ดวงตาภายใต้กรอบแว่นที่แตกละเอียดไม่ได้แสดงความหวาดกลัวอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับฉายแววเย้ยหยันออกมาอย่างปิดไม่มิด “กิลด์ ‘ไอออนฮาร์ท’... ต่ำตมลงทุกวันเลยนะ ถึงขั้นต้องมาขู่กรรโชกแฮกเกอร์เพื่อหวังจะเอาสิทธิ์เข้าถึงเซิร์ฟเวอร์สำรองน่ะ” เรย์แค่นหัวเราะ แม้จะเจ็บจนแทบขาดใจ แต่เขาก็ยังคงความกวนประสาทไว้ได้ไม่เสื่อมคลาย “แก!” กริฟฟ์ง้างมือขึ้นเตรียมจะฟาดลงมา แต่ทว่า... *ฉับ!* เสียงดีดนิ้วเบาๆ ดังขึ้นจากมุมมืดเหนือหัวพวกมัน กริฟฟ์ชะงัก สายตาหันขวับไปทางเสียงนั้นด้วยความตระหนก ในเงามืดมีร่างเพรียวบางของหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่บนคานเหล็กดัด เธออยู่ในชุดหนังสีดำรัดรูปที่ดูทะมัดทะแมง เส้นผมสีนิลยาวสลวยลู่ไปกับใบหน้าเรียวสวยทว่าเย็นชาในดวงตาคู่นั้นไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย มือเรียวงามของเธอกำลังควงการ์ดสีทองใบหนึ่งเล่นราวกับเป็นของเล่นชิ้นโปรด “การทารุณกรรมผู้อื่นเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว... เป็นกลยุทธ์ที่น่ารังเกียจมากเลยนะคะกริฟฟ์” ลิซ่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หากทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล “ลิซ่า! แกอย่ามายุ่งกับเรื่องของกิลด์ไอออนฮาร์ท นี่ไม่ใช่เรื่องของแก!” กริฟฟ์ตะคอก พร้อมกับเรียกใช้ ‘การ์ดเพิ่มพลังกล้ามเนื้อ’ จนร่างกายขยายใหญ่ขึ้นสองเท่า ลิซ่าไม่ได้ตอบโต้ด้วยวาจา เธอเพียงแค่สะบัดข้อมือเบาๆ การ์ดใบที่ถืออยู่ลอยละล่องกลางอากาศก่อนจะเปล่งแสงสีฟ้าคราม **[การ์ดระดับหายาก: โซ่ตรวนแห่งความเงียบงัน]** ทันใดนั้น โซ่เหล็กเรืองแสงพุ่งทะลุจากเงามืดพันธนาการแขนของกริฟฟ์ไว้แน่นจนเขาขยับไม่ได้ ลิซ่าทิ้งตัวลงจากที่สูงอย่างสง่างาม รองเท้าบูทของเธอแตะพื้นอย่างไร้เสียง เธอเดินตรงไปหาเรย์ที่มองเธอด้วยความตะลึงงัน ลิซ่าไม่ได้หันไปมองศัตรูที่ดิ้นพล่าน แต่เธอกลับยื่นมือไปเช็ดคราบเลือดที่มุมปากให้เด็กหนุ่มอย่างแผ่วเบา “คุณคือเรย์... คนที่แฮกเข้าระบบความปลอดภัยของกิลด์ใหญ่เมื่อสองวันก่อนใช่ไหมคะ?” ลิซ่าถามด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง “คุณเป็นใครกันแน่... ทำไมถึงรู้จักผม?” เรย์ถามเสียงสั่น ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะความประหลาดใจ “ฉันชื่อลิซ่า และฉันกำลังต้องการคนที่สามารถ ‘มองเห็น’ สิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นในโลกของโค้ดและข้อมูล... คุณสนใจจะเปลี่ยนเป้าหมาย จากการหนีตาย มาเป็นการกุมอำนาจของเหล่ากิลด์พวกนี้ด้วยกันไหมคะ?” คำถามนั้นทำให้เรย์นิ่งอึ้ง เขาจ้องลึกลงไปในดวงตาของเธอ ลิซ่าไม่ได้ดูเหมือนคนที่จะมาช่วยเขาโดยหวังผลตอบแทนเพียงเล็กน้อย แววตาของเธอมันคือแววตาของผู้ล่าที่มองเห็นหมากบนกระดาน “ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ?” เรย์ลองเชิง “งั้นฉันก็คงต้องปล่อยให้กริฟฟ์ทำหน้าที่ของเขาต่อ... แต่ดูเหมือนเขาจะเริ่มหมดความอดทนแล้วนะคะ” ลิซ่าเหลือบมองกริฟฟ์ที่ตอนนี้ดวงตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำจากการใช้พลังเกินขีดจำกัด “ตกลง! ผมตกลง!” เรย์ตะโกนขึ้นทันที “แต่คุณต้องสัญญาว่าคุณจะปกป้องผมจากพวกมัน!” ลิซ่ายิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่สวยงามแต่ดูอันตราย เธอกดนิ้วลงบนการ์ดอีกใบในมือ พื้นที่รอบๆ ตัวพวกเขาสั่นสะเทือน โซ่ที่พันธนาการกริฟฟ์เริ่มหดตัวจนกระดูกของเขาลั่นเปรี๊ยะ “ยินดีต้อนรับสู่ทีมค่ะ เรย์” ลิซ่ากล่าว ก่อนจะหันไปหากริฟฟ์ที่เริ่มมีฟองอากาศสีม่วงลอยออกมาจากร่างกาย “ส่วนแก... กริฟฟ์ ความผิดพลาดของแกในวันนี้คือการไม่รู้ว่า ‘การ์ด’ ใบไหนที่ควรระวังที่สุด” ลิซ่าสับการ์ดในมือด้วยความเร็วสูงจนเกิดเป็นภาพติดตา เธอหยิบการ์ดใบสุดท้ายขึ้นมาโชว์ให้กริฟฟ์เห็น มันเป็นรูปสัญลักษณ์ของ ‘ความว่างเปล่า’ ที่ดูดกลืนทุกอย่างรอบข้าง ทว่า ในวินาทีที่ลิซ่ากำลังจะปลดปล่อยพลัง จอภาพโฮโลแกรมเล็กๆ ที่เรย์ติดตั้งไว้ในซอกตึกก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมา ใบหน้าของเรย์ซีดเผือดลงทันทีเมื่อเห็นข้อมูลที่วิ่งผ่านจอ “ลิซ่า... หยุดก่อน! ไม่ใช่แค่กริฟฟ์... มีบางอย่างกำลังมา!” ลิซ่าขมวดคิ้ว เธอสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนมหาศาลจากใต้เท้า พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนที่เธอไม่อยากจะพบเจอที่สุดในตอนนี้ก้าวเข้ามาในรัศมีที่เธอกำลังยืนอยู่ ประตูโกดังถูกพังกระจุยด้วยพลังปราณที่รุนแรงจนกำแพงพังถล่มลงมา ลิซ่ารีบหันไปมองเงาดำที่ปรากฏขึ้นท่ามกลางฝุ่นควัน ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเบิกกว้างด้วยความตระหนก... คนที่ก้าวเข้ามาคือ ‘เขา’ คนที่เธอคิดว่าตายไปแล้วในสงครามฮันเตอร์ปีที่แล้ว! การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าขอขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงติดตามการเดินทางที่แสนอันตรายนี้ไปพร้อมกับลิซ่านะคะ