งานประมูลไอเทมหายาก

“รหัสผ่านรวนไปสามจุดแล้ว เรย์ ถ้าคุณยังทำหน้าเหมือนคนกำลังถอดใจแบบนั้น เราคงไม่ได้ก้าวขาเข้าไปในห้องโถงนั่นแน่” ดิฉันเอ่ยขึ้นขณะขยับหน้ากากเวเนเชียนสีเงินประดับขนนกให้เข้าที่ สายตาจับจ้องไปที่แสงไฟนีออนของศูนย์ประมูลใต้ดิน ‘ไนท์มาร์เก็ต’ ที่สะท้อนผ่านหน้าต่างรถยนต์ลีมูซีนสีดำสนิท เรย์ที่นั่งอยู่ข้างๆ สั่นขาส่งสัญญาณความกังวล พลางกวาดนิ้วรัวบนคีย์บอร์ดโฮโลแกรมด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงคลิกเบาๆ ที่น่ารำคาญใจ “ไม่ใช่ถอดใจครับ… เอ้อ… ไม่ใช่ถอดใจค่ะคุณลิซ่า” เรย์รีบแก้คำพูดเมื่อได้รับสายตาเย็นเยียบจากดิฉัน “ระบบรักษาความปลอดภัยของงานประมูลครั้งนี้มันเชื่อมกับโครงข่ายกิลด์ใหญ่ ผมไม่เคยเห็นไฟร์วอลล์ที่ถักทอซับซ้อนขนาดนี้มาก่อน เหมือนกับว่าพวกเขากำลังรอให้ใครสักคน ‘แฮก’ เข้าไป เพื่อจะได้ตามรอยไอพีกลับมาฆ่าทิ้งยังไงอย่างนั้น” “ถ้ากลัว ก็ถอยไปนั่งดื่มค็อกเทลที่บาร์ซะ” ดิฉันตอบพลางหยิบการ์ด ‘เงาอำพรางระดับสูง’ ขึ้นมาทาบกับหน้าอก พลังงานมานาสีม่วงจางๆ เริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างจนตัวตนของดิฉันดูเลือนรางลง “แต่ถ้าคุณอยากเห็นว่า ‘กลยุทธ์การ์ด’ ของดิฉันจะพลิกสถานการณ์ที่ไร้ทางออกนี้ได้อย่างไร ก็เงียบแล้วส่งรหัสผ่านประตูทิศเหนือมาให้ดิฉันภายในสามวินาที” หนึ่ง… สอง… สาม เสียงเตือนในหูฟังดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับรหัสผ่านแบบสุ่มที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรม ดิฉันเหยียดยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มแบบที่ไม่มีใครได้เห็นภายใต้หน้ากากใบนี้ ก้าวลงจากรถด้วยชุดเดรสราตรีสีดำสนิทที่แฝงไปด้วยเส้นใยคาร์บอนไฟเบอร์สำหรับป้องกันอาวุธระดับต่ำ ดิฉันก้าวผ่านประตูเหล็กกล้าที่เปิดอ้าออกราวกับคำเชิญชวนของปีศาจ ภายในห้องโถงประมูลอบอวลไปด้วยกลิ่นอายมานาเข้มข้นและควันซิการ์ราคาแพง บรรดาฮันเตอร์ระดับสูงและพ่อค้ามืดจากทั่วทุกมุมโลกนั่งกระจายตัวอยู่ในความมืด สวมหน้ากากอำพรางตัวตนกันทุกคน แต่ดวงตาของพวกเขานั้นหิวกระหาย—หิวกระหายไอเทมหายากที่จะเปลี่ยนชีวิตให้กลายเป็นจ้าวแห่งระบบ “ลำดับถัดไป… ‘เกล็ดมังกรดารา’ วัตถุดิบระดับตำนานที่หาได้เพียงหนึ่งชิ้นในรอบสิบปี!” เสียงพิธีกรดังก้องขึ้นบนเวที หัวใจของดิฉันกระตุกวูบ นั่นคือวัตถุดิบชิ้นสุดท้ายที่ดิฉันต้องการเพื่อใช้ในการอัปเกรดการ์ด ‘ผู้พิทักษ์แห่งเถ้าถ่าน’ หากดิฉันได้มันมา การ์ดใบนั้นจะวิวัฒนาการจนสามารถปลดล็อกสกิลสายฟ้าฟาดที่ทะลวงเกราะป้องกันได้ทุกรูปแบบ “ห้าสิบล้านเครดิต!” เสียงหนึ่งตะโกนขึ้น “แปดสิบล้าน!” อีกคนสวนกลับทันควัน ดิฉันไม่ได้ส่งเสียงประมูล แต่กลับหลับตาลง ใช้ ‘สัมผัสมานา’ ค้นหาว่าใครคือเจ้าของเงินทุนที่แท้จริงในห้องนี้ ความสามารถในการวิเคราะห์ของดิฉันไม่ใช่แค่การมองเห็น แต่คือการอ่าน ‘กระแสพลัง’ ที่ไหลเวียนอยู่รอบกายผู้คน และทันใดนั้นเอง ดิฉันก็พบความผิดปกติ… ไม่ใช่แค่เกล็ดมังกรที่ตั้งอยู่บนแท่น แต่มันมี ‘กับดัก’ ซ่อนอยู่ รอบๆ แท่นประมูลมีการวางศิลาผนึกสีดำสนิทที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า มันไม่ใช่สินค้าประมูล แต่มันคือ ‘กับดักสังหาร’ ที่พร้อมจะทำงานทันทีที่มีคนเข้าใกล้ หากใครประมูลได้ไป ผู้นั้นจะถูกดูดกลืนมานาจนหมดสิ้นก่อนจะกลายเป็นหุ่นเชิดของกิลด์มืดที่คุมงานประมูลนี้ “เรย์ คุณเห็นวงจรพลังงานรอบแท่นนั่นไหม?” ดิฉันกระซิบผ่านไมโครโฟนจิ๋ว “เห็นครับคุณลิซ่า แต่มันสายไปแล้ว… ดูเหมือนเป้าหมายของกิลด์นั้นคือ ‘ตัวคุณ’ ตั้งแต่ต้น” เรย์ตอบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “พวกเขาไม่ได้ตั้งใจประมูลสินค้า พวกเขาสร้างงานประมูลนี้ขึ้นมาเพื่อล่อคุณออกมาให้ติดกับ!” ทันใดนั้น แสงไฟในห้องโถงดับวูบลง เหลือเพียงแสงสีแดงฉานที่สาดส่องมาทางดิฉันเพียงผู้เดียว บรรยากาศรอบข้างที่เคยเงียบสงบพลันเปลี่ยนเป็นความกดอากาศมหาศาล ฮันเตอร์คนอื่นๆ เริ่มถอยกรูออกไปทางประตูทางออก เหลือเพียงกลุ่มชายชุดดำที่ก้าวออกมาจากเงามืดพร้อมอาวุธที่ติดตั้งการ์ดเสริมพลังระดับเอส “การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า… ชื่อเสียงของคุณโด่งดังจนแม้แต่ในนรกก็ยังรู้จัก” ชายร่างยักษ์ที่คาดว่าเป็นหัวหน้ากิลด์กล่าวพลางเคาะนิ้วบนโต๊ะ “เราเฝ้ารอวันนี้ วันที่คุณจะโผล่หัวออกมาเพื่อแย่งชิง ‘ขยะ’ ชิ้นนี้” ดิฉันไม่ได้หวาดกลัว ตรงกันข้าม ดิฉันกลับหัวเราะออกมาเบาๆ “พวกคุณคิดว่าฉันมาที่นี่เพื่อประมูลเกล็ดมังกรจริงๆ งั้นหรือ?” ดิฉันขยับข้อมือซ้ายเบาๆ การ์ดสีทองอร่ามใบหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ—มันไม่ใช่การ์ดใบเดียวกับที่เรย์เคยเห็นในฐานข้อมูลของกิลด์ “เรย์ ปล่อยไวรัส ‘รีเซ็ตระบบ’ ที่เราเตรียมไว้ได้เลยค่ะ” “แต่คุณลิซ่า ถ้าทำแบบนั้น คุณจะตกอยู่ในวงล้อม…” “ทำตามที่ฉันสั่ง!” ทันทีที่สิ้นคำสั่ง โครงข่ายไฟฟ้าทั้งหมดในห้องประมูลก็ดับวูบลง แต่ความมืดนั้นไม่ใช่ความว่างเปล่า ดิฉันดีดการ์ดในมือขึ้นฟ้า แสงสีทองสว่างวาบไปทั่วโถงจนทุกคนต้องหลับตา—มันคือ ‘การ์ดสนาม: เขตแดนสูญญากาศ’ ที่จะยกเลิกการทำงานของการ์ดทุกใบภายในรัศมีร้อยเมตร ดิฉันก้าวพุ่งเข้าหาชายร่างยักษ์ท่ามกลางความโกลาหล ในขณะที่พวกมันพยายามเรียกใช้พลังจากการ์ดที่พังทลายลง ดิฉันกระตุกยิ้มด้วยความมั่นใจ นี่คือบทเรียนราคาแพงที่ดิฉันจะสอนให้พวกมันรู้ว่า การหักหลังดิฉันในอดีตนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเพียงใด ทว่า ในจังหวะที่ดาบของดิฉันกำลังจะแตะลำคอของหัวหน้ากิลด์ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนที่ก้าวออกมาจากมุมมืดก็ทำให้ดิฉันต้องหยุดชะงัก “ฝีมือไม่เลวนี่… ลิซ่า” เสียงที่คุ้นเคยนั้นทำให้ดิฉันตัวแข็งทื่อ ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีเทาเดินเข้ามาในแสงสลัว ใบหน้าภายใต้หน้ากากสัตว์ป่าที่ดิฉันจำได้ดีไม่มีวันลืมคือ ‘อดีตคู่หู’ ที่ควรจะตายไปพร้อมกับการล่มสลายของกิลด์เมื่อสามปีก่อน เขายกมือขึ้นช้าๆ พร้อมกับการ์ดใบหนึ่งที่ทำให้ลมหายใจของดิฉันติดขัด “เซอร์ไพรส์ไหม… คนสวย?” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับลิซ่าในทุกๆ การ์ดที่ถูกเปิดออกนะคะ!