วินาทีที่ความจริงปรากฏ

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารหนังแท้ราคาแพงดังสนั่นห้องประชุมลับชั้นใต้ดินของมหานครแห่งเกมออนלาส "พวกแกคิดว่าระบบจัดการเกมนี้มันเป็นของเล่นแก้เบื่อของพวกตระกูลใหญ่หรือไงครับ" เรนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เย็นชาจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่คมกวาดมองหน้าเหล่าบอร์ดบริหารกิลด์และผู้พัฒนาเกมระดับสูงที่กำลังนั่งตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า พวกมันเคยเป็นผู้กุมชะตากรรมของเซิร์ฟเวอร์ เคยเหยียบย่ำผู้เล่นไร้สังกัด และเคยหัวเราะเยาะความพยายามของเขา แต่ในวินาทีนี้... รอยยิ้มหยิ่งยโสเหล่านั้นได้มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวที่ฉายชัดผ่านเม็ดเหงื่อกาฬที่ผุดพรายเต็มใบหน้า "ทะ... ท่านเรน นี่มันความเข้าใจผิด..." เสียงหนึ่งในผู้บริหารระดับสูงละล่ำละลักแก้ตัว มือที่สั่นเทาพยายามเอื้อมไปหยิบแก้วน้ำแต่กลับปัดมันจนแตกกระจาย ลูเซียที่ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้าง กอดอกมองภาพความน่าสมเพชตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเหยียดหยามจางๆ อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งขยับตัวเล็กน้อยเพื่อขยับมุมยืนให้เรนโดดเด่นยิ่งขึ้น สายตาของเธอบ่งบอกความเชื่อมั่นอย่างสนิทใจว่า บุรุษผู้ยืนอยู่ตรงนี้คือผู้กำหนดกฎเกณฑ์ใหม่ของโลกใบนี้อย่างแท้จริง "ความเข้าใจผิดงั้นเหรอครับ" เรนแค่นหัวเราะในลำคอ พลางเลื่อนหน้าจอระบบโฮโลแกรมโปร่งแสงสีแดงฉานขึ้นกลางอากาศ เอกสารและรหัสลับนับล้านบรรทัดไหลทะลักออกมาเปิดเผยต่อหน้าทุกคน "ข้อมูลการฟอกเงินผ่านระบบไอเทม การบิดเบือนอัลกอริทึมเพื่อกดขี่ผู้เล่นอิสระ และ... คำสั่งแบนไอดีผู้เล่นบริสุทธิ์เพื่อผลประโยชน์ของตระกูลคาร์เตอร์ ทั้งหมดนี้ถูกบันทึกไว้ในเซิร์ฟเวอร์หลักที่พวกแกพยายามซ่อนไว้หลังกำแพงไฟระดับสิบ" หน้าจอสีแดงฉานสะท้อนลงบนนัยน์ตาของเหล่าผู้บริหาร พวกมันรู้ทันทีว่าความลับที่กุมไว้หลายปีได้ถูกเปิดโปงจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว เบาะแสชิ้นสุดท้ายที่ตามหามาตลอดไม่ได้อยู่ไกลตัวเลย แต่มันคือนายใหญ่เงาผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังความเน่าเฟะทั้งหมดนี้—บุคคลที่กำลังนั่งตัวสั่นอยู่ตรงหัวโต๊ะ "แก... แกเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงเจาะระบบความปลอดภัยขั้นสูงสุดของเราได้!" ประธานบอร์ดบริหารแผดเสียงด้วยความสติแตก เรนไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขายกมือขึ้นช้าๆ ปล่อยออร่าเวทมนตร์สีครามเข้มข้นแผ่ขยายออกไปกดทับบรรยากาศในห้องจนทุกคนรู้สึกเหมือนถูกหินผาน้ำหนักร้อยตันกดทับลงบนบ่า แรงกดดันนี้รุนแรงเกินกว่าที่ข้อมูลดิจิทัลจะรับไหว หน้าจอโฮโลแกรมรอบห้องเริ่มกระพริบและแตกดับทีละจอ "ฉันไม่ใช่ใครอื่น... ก็แค่คนที่จะมาล้างบางความโฮกฮากของพวกแกให้หมดไปจากโลกนี้ก็เท่านั้นครับ" เรนก้าวเข้าไปใกล้ประธานบอร์ดช้าๆ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นห้องดังสะท้อนก้อง กลิ่นอายแห่งความตายแผ่ซ่านจนแทบไม่มีใครกล้าหายใจแรง ลูเซียมองแผ่นหลังกว้างของเรนด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจ ความรู้สึกปลอดภัยที่เธอไม่เคยได้รับเลยตลอดเวลาที่อยู่ใต้ร่มเงากิลด์เก่า กลับหาได้จากชายหนุ่มผู้ปฏิเสธระบบและยืนหยัดด้วยลำแข้งของตนเองคนนี้ ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางของเกมก็ดังขึ้น "ติ๊ง!" หน้าจอสีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางห้อง พร้อมกับข้อความระบุพิกัดที่แท้จริงของ 'เซิร์ฟเวอร์ต้นกำเนิด' และชื่อผู้บงการตัวจริงที่ซ่อนอยู่หลังม่านปริมาตรมาตลอด—ชื่อที่ทำให้แม้แต่บอร์ดบริหารยังต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เรนหยุดฝีเท้าลง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อความจริงทั้งหมดกระจ่างชัดในมือ "เจอตัวแล้วสินะครับ... ผู้อยู่เบื้องหลังตัวจริง" เรนกดปุ่มยืนยันคำสั่งสุดท้ายบนหน้าจอโฮโลแกรม ทันทีนั้น เสียงไซเรนเตือนภัยระดับวิกฤตก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งอาคารหลัก ท้องฟ้าเหนือมหานครในเกมที่เคยสดใสกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทในพริบตา พร้อมกับเงาของยานรบไร้คนขับนับร้อยลำที่บินมาล้อมรอบตึกนี้ไว้ทุกทิศทาง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "จอมเวทไร้นาม" มา ณ ที่นี้นะครับ