"ไอ้สวะเรน แกมันก็แค่เศษขยะที่เกาะกิลด์เรากิน วันนี้แหละคือวันล้างบางบัญชีของแก!"
เสียงตะโกนก้องด้วยความฮึกเหิมของ 'สกาย' รองหัวหน้ากิลด์ราชันย์โลหิตดังสะเทือนไปทั่วลานประลองมิติที่สาม รอบกายของมันรายล้อมไปด้วยสมาชิกกิลด์นับร้อยคนที่ถืออาวุธเรืองแสงสีแดงฉาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและเสียงหัวerาะเยาะเย้ยที่ดังระงมราวกับฝูงไฮยีน่ารุมทึ้งเหยื่อ
เรนยืนนิ่งสงบอยู่กลางลานประลอง ร่างกายสวมใส่เพียงเสื้อคลุมเวทสีดำสนิทที่ดูเรียบง่ายจนเกือบจะกลมกลืนไปกับความมืด ดวงตาสีนิลคู่นั้นกวาดมองกลุ่มคนที่กำลังพองขนด้วยความลำพองใจด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ราวกับกำลังมองฝุ่นละอองที่ไร้ค่าบนรองเท้า
"พวกสุนัขรับใช้ที่เก่งแต่เห่าหอนหลังจอคอมพิวเตอร์..." เสียงทุ้มต่ำของเรนดังขึ้นแทรกกลางความเงียบ น้ำเสียงเรียบเรื่อยไร้ซึ่งความตื่นกลัว แต่กลับสร้างแรงกดดันมหาศาลจนเสียงหัวเราะรอบลานประลองค่อยๆ เงียบเสียงลงอย่างประหลาด "จากบัญชีดำสีแดงฉานที่ประกาศิตไปทั่วทวีปเมื่อครู่ ดูเหมือนพวกท่านจะยังไม่เข้าใจความหมายของคำว่า 'พินาศ' สินะครับ"
"ปากดีนักนะไอ้เวร! พี่น้องทุกคน จัดการมันให้เหลือแค่ 1 HP แล้วลากคอมันมาให้กราบตีนกู!" สกายคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรزةที่ถูกสบประมาท มันสะบัดมือสั่งการให้แนวหน้าพุ่งเข้าประชิดตัวในเสี้ยววินาที
ทว่า ก่อนที่คมดาบเล่มแรกจะทันได้สัมผัสชายเสื้อคลุมของเรน ร่างของหญิงสาวในชุดเกราะสีเงินยวงประดับลวดลายวิจิตรก็ก้าวออกมาขวางไว้เสียก่อน
"ถ้าอยากจะแตะต้องท่านเรน..." ลูเซีย อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งผู้สละทุกอย่างเพื่อติดตามชายหนุ่ม เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ สายตาคมกริบกวาดมองฝูงชนราวกับพญามารที่พร้อมจะกลืนกินวิญญาณ "พวกแกต้องผ่านศพของฉันไปก่อน... อ้อ ไม่สิ แม้แต่เศษซากพวกแก ก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้องพื้นดินที่ท่านเรนยืนอยู่ต่างหาก"
สิ้นเสียงของลูเซีย แรงกดดันระดับเซียนเวทแท้จริงก็ระเบิดออกมาจากร่างบางจนพื้นศิลาใต้วงเท้าแตกร้าวเป็นทางยาว แรงลมมหาศาลพัดกระโชกจนพวกแนวหน้าที่วิ่งเข้ามาถึงกับเซถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก
"นั่นมัน... ลูเซีย! ยัยทรยศที่ทิ้งกิลด์ไปนี่ห้า!" สกายหน้าถอดสีเมื่อตระหนักถึงพลังที่แท้จริงของหญิงสาว "ฆ่ามันด้วย! จัดการมันให้หมดทั้งคู่!"
เรนยกมือขึ้นแตะบ่าของลูเซียเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม สัมผัสที่อบอุ่นและมั่นคงนั้นทำให้ดวงตาที่แข็งกร้าวของหญิงสาวกลับมาอ่อนโยนลงในพริบตา เธอย่อกายถอยหลังให้อย่างนอบน้อมราวกับผู้ติดตามผู้ภักดีที่สุดต่อองค์ราชัน
"ถอยไปก่อนเถอะครับลูเซีย... เรื่องขยะเปียกพวกนี้ ให้ระบบเป็นคนจัดการจะสะใจกว่า"
เรนก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ที่จดจ้องด้วยความริษยาและดูถูก มือเรียวยาวดึงหน้าต่างระบบสีทองอร่ามที่คนอื่นไม่มีวันมองเห็นขึ้นมากลางอากาศ นิ้วเรียวกดเลือกเมนูพิเศษที่ปลดล็อกขึ้นมาหลังจากการประกาศิตบัญชีดำ
**[ระบบลงทัณฑ์ผู้โอหัง: ทำงานเสร็จสิ้น]**
**[เป้าหมาย: สมาชิกกิลด์ราชันย์โลหิต จำนวน 127 คน]**
**[บทลงทัณฑ์: ลบตัวละครถาวร (Permadeath) พร้อมยึดทรัพย์สินทั้งหมดเข้าคลังส่วนตัวของผู้ใช้ระบบ]**
"ระบบอะไรกันวะ ลูกเล่นกากๆ แบบนี้คิดว่าจะทำให้พวกเรากลัวได้เรอะ!" สกายแผดเสียงหัวกลบเกลื่อนความกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอก "จัดการมัน! ใช้สกิลคอมโบหมู่ฆ่ามันให้ตายในฮิตเดียว!"
ฝูงชนพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกันราวกับคลื่นมนุษย์ อาวุธนับร้อยชิ้นเรืองแสงสว่างวาบหมายปลิดชีพเป้าหมายตรงหน้าในพริบตา
แต่เรนกลับไม่แม้แต่จะขยับเขื้อน รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างชัดเจน
"พวกท่านเคยได้ยินคำว่า... ความเงียบงันแห่งบาป ไหมครับ"
เป๊าะ!
เสียงดีดนิ้วเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้อง ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือลานประลองที่เคยเป็นสีครามก็แปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทราวกับรัตติกาลนิรันดร์ วงแหวนเวทสีแดงฉานขนาดมหึมาปรากฏขึ้นครอบคลุมพื้นที่รัศมีสิบกิโลเมตร ตัวอักษรโบราณนับล้านตัวหมุนวนด้วยความเร็วสูงพร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณบาป
แสงสีแดงวาบขึ้นเพียงครั้งเดียว... และครั้งเดียวเท่านั้น
ทุกการเคลื่อนไหวหยุดชะงัก ดาบที่กำลังจะฟันลงมาค้างเติ่งกลางอากาศ ผู้เล่นนับร้อยชีวิตแข็งค้างราวกับรูปปั้นหิน ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดแต่ไร้ซึ่งเสียงกรีดร้อง
*วิ้ง... แตกสลาย!*
ร่างของสมาชิกกิลด์ราชันย์โลหิตทั้งหมดแตกออกเป็นละอองแสงสีแดงฉานแล้วสลายหายไปกับสายลมในพริบตา ไม่เว้นแม้แต่สกายที่ยังคงค้างสีหน้าเย่อหยิ่งไว้บนใบหน้า ทุกอย่างเกิดขึ้นและจบลงภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที ลานประลองที่เคยแออัดตอนนี้เหลือเพียงความว่างเปล่าและเศษซากไอเทมเกลื่อนพื้น
ลูเซียยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความเลื่อมใสระคนทึ่ง เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยด้วยความเคารพสูงสุดต่อชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของโลกใบนี้
เรนหันกลับมามองผลงานของตนเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบจะดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเพื่อรายงานยอดทรัพย์สินมหาศาลที่ถูกโอนเข้าบัญชี
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังเข้าสู่ความเงียบสงบ หน้าต่างระบบส่วนตัวของเรนก็กะพริบถี่เป็นสีแดงฉานอีกครั้ง พร้อมกับข้อความปริศนาที่ถูกส่งตรงมาจากผู้เล่นอันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์หลัก ผู้ที่ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าใครมานานนับปี
**[ข้อความจาก: 'จักรพรรดิไร้พ่าย' - ยินดีด้วยที่สร้างเรื่องสนุกๆ ขึ้นมา แต่แกกำลังเล่นกับไฟกองใหญ่ที่สุดของเกมนี้... และอีก 3 นาทีข้างหน้า กองกำลังทหารรับจ้างระดับท็อป 1,000 คน จะไปเคาะประตูบ้านของแกถึงที่ พร้อมกับหัวของยัยผู้หญิงข้างกายแกด้วย]**
ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปพร้อมกับความสะใจนี้นะครับ
เซียนเวทไร้สังกัดกับระบบลงทัณฑ์ผู้โอหัง•ตอนที่ 2
ค่าพลังที่มาพร้อมกับความแค้น
ผลงานโดย จอมเวทไร้นาม
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (จอมเวทไร้นาม)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเวทไร้สังกัดกับระบบลงทัณฑ์ผู้โอหัง นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!