แฟชั่นโชว์ล่ม

“นั่นไม่ใช่รอยยับจากความรีบร้อน แต่มันคือรอยกรีดที่จงใจซ่อนอยู่ใต้ตะเข็บข้าง!” เสียงตวาดแหลมสูงของรินรดาดังสะท้อนไปทั่วห้องแต่งตัวหลังเวทีแฟชั่นโชว์ระดับประเทศ กลิ่นสเปรย์ฉีดผมราคาแพงและน้ำหอมฟุ้งกระจายจนชวนวิงเวียน แต่มันเทียบไม่ได้เลยกับความมืดมิดในใจของเธอเมื่อเห็นชุดผ้าไหมอิตาลีชั้นดีที่เธอใช้เวลาปักเย็บด้วยมือร่วมเดือน บัดนี้กลับมีรอยกรีดลึกยาวเกือบสิบเซนติเมตรจนชายผ้าทิ้งตัวผิดรูป วีวี่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สตูลหน้ากระจกเงาบานใหญ่สะท้อนใบหน้าที่ไร้อารมณ์ ดวงตาคู่สวยตวัดมองผ่านกระจกมาที่รินรดา ก่อนจะแค่นยิ้มมุมปาก “ถ้าฝีมือมันอ่อนหัด ก็อย่าโทษว่าชุดถูกแกล้งเลยค่ะคุณดีไซเนอร์ หรือว่านี่เป็นคอนเซปต์ ‘ความพังทลาย’ ที่คุณพยายามจะขาย?” “วีวี่!” รินรดากระแทกชุดลงบนราวแขวนจนเกิดเสียงดังลั่น เธอเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับซูเปอร์โมเดลสาวที่เธอทั้งเกลียดและหวั่นไหวในเวลาเดียวกัน “คุณรู้อยู่เต็มอกว่าใครเป็นคนทำ ใครคือคนที่มีอำนาจกุญแจห้องเก็บชุดนี้ได้นอกจากทีมงานของคริสเตียน!” วีวี่ลุกขึ้นยืนช้าๆ ความสูงของเธอภายใต้รองเท้าส้นเข็มทำให้เธอข่มขวัญรินรดาได้ไม่ยาก เธอเอื้อมมือไปจับปลายคางของอีกฝ่ายอย่างถือดี “ถ้าคุณรู้ว่าคริสเตียนอยู่เบื้องหลัง แล้วทำไมยังโง่เดินเข้ามาในถ้ำเสือ? หรือจริงๆ แล้วคุณก็แค่ชอบความตื่นเต้นที่ได้เห็นผลงานตัวเองพินาศต่อหน้าต่อตาฉันกันแน่” ในจังหวะนั้น เมญ่าผลักประตูห้องเข้ามาด้วยท่าทางร้อนรน เธอเห็นสภาพชุดแล้วถึงกับหน้าถอดสี “ริน! ไม่ทันแล้ว อีกแค่ห้านาทีโชว์จะเริ่ม ทุกคนรอดูชุดฟินาเล่ แต่ชุดนี้มัน... มันสวมไม่ได้แล้วนะ!” รินรดาไม่ได้ตอบโต้เมญ่า สายตาของเธอยังคงตรึงอยู่ที่แววตาของวีวี่ เธอเห็นบางอย่าง... ความไหววูบในดวงตานางมารร้ายที่ดูจะกังวลมากกว่าสะใจ รินรดาสูดลมหายใจลึก กลิ่นอายความพ่ายแพ้ที่คริสเตียนจงใจยัดเยียดให้เริ่มกระตุ้นสัญชาตญาณนักสู้ออกมา เธอคว้ากรรไกรจากโต๊ะเครื่องแป้งของเมญ่าขึ้นมาทันที “จะทำอะไรน่ะริน!” เมญ่าร้องลั่น รินรดาไม่ฟังเสียงใคร เธอสะบัดชุดผ้าไหมตัวสวยลงกับพื้น ก่อนจะลงมือฉีกทึ้งส่วนที่เสียหายออกอย่างไม่ใยดี เสียงผ้าไหมราคาแพงขาดวิ่นดังบาดหู วีวี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เธอบ้าไปแล้วหรือไง!” “ถ้ามันสวยแบบสมบูรณ์ไม่ได้ ก็ต้องสวยแบบล่มสลายค่ะ!” รินรดากล่าวเสียงเรียบขณะมือรวดเร็วราวกับติดปีก เธอตัดชายผ้าที่ขาดออกเป็นชั้นๆ เปลี่ยนชุดราตรียาวกรุยกรายให้กลายเป็นเดรสสั้นเข้ารูปที่โชว์เรียวขาคู่สวยของวีวี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก่อนจะหยิบเข็มหมุดขึ้นมาปักยึดด้วยความประณีตดุจศิลปิน วีวี่นิ่งงันไป เธอสัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นที่แผ่ออกมาจากตัวหญิงสาวตรงหน้า รินรดาไม่ได้อ่อนแออย่างที่เธอเคยปรามาสไว้ แววตาของดีไซเนอร์สาวที่จดจ่ออยู่กับการเย็บผ้าด้วยความเด็ดขาดนั้น มันมีเสน่ห์บางอย่างที่ดึงดูดใจเธอจนใจสั่น “ใส่ชุดนี้ซะ วีวี่... ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณคือซูเปอร์โมเดลที่เดินโชว์ได้ทุกชุด ไม่ว่ามันจะถูกทำลายไปแค่ไหนก็ตาม” รินรดายื่นชุดที่ปรับแก้แล้วให้ วีวี่มองชุดในมือ สลับกับใบหน้าของรินรดา ก่อนจะคว้าชุดไปสวมใส่โดยไม่พูดอะไรสักคำ บรรยากาศในห้องเงียบงันจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวของคนทั้งคู่ ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดผางออกโดยคริสเตียน เขาเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปาก “ว้าว... ดูเหมือนว่าโชว์ฟินาเล่ปีนี้คงจะมีแต่เรื่องตลกสินะ รินรดา... ชุดที่เธอทำพังนั่นน่ะ มันเป็นเครื่องหมายการันตีว่าเธอไม่มีวันได้เกิดใหม่ในวงการนี้อีกต่อไป” คริสเตียนกวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่ร่างของวีวี่ที่อยู่ในชุดใหม่ เขากำลังจะอ้าปากเยาะเย้ย แต่ทว่า สายตาของเขาเหลือบไปเห็นบางอย่างที่รินรดาซ่อนไว้ในรอยพับของชุด—มันคือกล้องจิ๋วที่แอบบันทึกภาพเหตุการณ์ตั้งแต่ตอนที่คริสเตียนสั่งให้ลูกน้องเข้ามาทำลายชุดเมื่อชั่วโมงก่อน วีวี่ก้าวออกมาเบื้องหน้าคริสเตียน สายตาของเธอเย็นเยียบจนอีกฝ่ายชะงัก “คุณไม่ได้แค่ทำลายชุดของฉัน คริสเตียน... แต่คุณกำลังทำให้ตัวเองกลายเป็นศพในวงการนี้ด้วยความผิดพลาดของตัวเอง” รินรดากดปุ่มส่งสัญญาณบนสมาร์ทโฟนเพียงครั้งเดียว จอ LED ยักษ์กลางรันเวย์ที่กำลังจะเริ่มโชว์ก็สว่างวาบขึ้น แทนที่จะเป็นภาพแฟชั่นโชว์สวยหรู แต่มันกลับฉายภาพหลักฐานชัดเจนของคริสเตียนที่กำลังสั่งการทำลายชุด! ความโกลาหลเกิดขึ้นทันที เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วฮอลล์ คริสเตียนหน้าซีดเผือดเหมือนคนตาย เขารีบหันหลังกลับหมายจะหนี แต่รินรดาพุ่งเข้าไปขวางทางไว้ มือของเธอคว้าปกเสื้อของเขาแน่น สายตาทั้งคู่ปะทะกันอย่างดุเดือด “คิดจะไปไหนคะ?” รินรดากระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิทแต่แฝงไปด้วยความแค้น “โชว์นี้ยังไม่จบ... และความฉิบหายของคุณ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น” เสียงปรบมือจากผู้ชมด้านนอกเริ่มดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง แต่นั่นไม่ใช่เสียงชื่นชมผลงาน—มันคือเสียงแห่งความโกรธแค้นของเหล่าแฟนคลับที่เห็นความชั่วร้ายของคริสเตียนผ่านจอใหญ่ รินรดาหันไปหาเมญ่าด้วยรอยยิ้มที่เหนือกว่า แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะได้ชัยชนะนั้นเอง วีวี่กลับหยิบกรรไกรขึ้นมาและกรีดชุดตัวเองซ้ำจนขาดวิ่นมากกว่าเดิม พร้อมกับหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่เด็ดขาดกว่าที่เคย “ถ้าเธอคิดจะชนะด้วยวิธีสกปรกแบบนี้... เราก็มาวัดกันดู ว่าใครกันแน่ที่จะกลายเป็น 'นางมารร้าย' ตัวจริงในโชว์นี้กันแน่ รินรดา!” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามเส้นทางอันร้อนแรงนี้ไปพร้อมกับควีนบีทูโกนะคะ