การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

"ชุดนี้... ผ้าไหมอิตาลีที่ฉันสั่งตัดพิเศษเพื่อฟินาเล่ ทำไมมันถึงขาดเป็นทางยาวแบบนี้ รินรดา!" เสียงกรีดร้องของวีวี่ดังก้องไปทั่วหลังเวทีราวกับระฆังเตือนภัยที่กำลังจะล่มสลาย นิ้วเรียวยาวที่เคลือบเล็บสีแดงสดของซูเปอร์โมเดลสาวสั่นระริกขณะชี้ไปที่รอยกรีดขนาดใหญ่บนชายกระโปรงผ้าไหมชั้นดี สายตาของผู้คนในห้องแต่งตัวนับสิบชีวิตพุ่งตรงมาที่ฉันเป็นจุดเดียว คริสเตียนยืนกอดอกพิงผนังอยู่ไม่ไกล มุมปากของเขายกยิ้มเย้ยหยันอย่างปิดไม่มิด นี่คือฝีมือเขา—ฉันรู้ดี แผนสกปรกที่ต้องการให้โชว์ของฉันพังไม่เป็นท่าในวินาทีสุดท้ายก่อนรันเวย์จะเปิด ฉันไม่ตอบโต้ ไม่แก้ตัว และที่สำคัญ... ฉันไม่ร้องไห้ ฉันเดินตรงเข้าไปหาวีวี่ที่กำลังหน้าซีดสลับแดงด้วยความโกรธจัด ก่อนจะคว้าชุดนั้นมาพิจารณาอย่างใจเย็นท่ามกลางความเงียบงันที่บีบคั้นหัวใจ "ถ้าฉันไม่ได้สวมชุดนี้เดิน ฉันจะถอนตัว!" วีวี่ตวาด พลางสะบัดหน้าหนี "ถ้าเธอถอนตัวตอนนี้ เราทั้งคู่ก็จบเห่ค่ะ วีวี่" ฉันเอ่ยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าหนักแน่นจนคนฟังชะงัก "มองดูฉันสิคะ... นี่คือเวทีของฉัน และฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายมัน รวมทั้งตัวเธอด้วย" ฉันถอดเข็มกลัดเพชรเม็ดโตที่ติดอยู่ที่หน้าอกเสื้อตัวเองออก พร้อมกับคว้ากรรไกรจากโต๊ะเครื่องแป้งมาไว้ในมือ เมญ่าเดินเข้ามาใกล้กระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงร้อนรน "ริน! เธอจะทำอะไรน่ะ นั่นมันงานฝีมือประณีตเชียวนะ!" "ฉันไม่ได้จะทำลายมัน แต่มันถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนแปลงค่ะ" ฉันทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าต่อหน้าวีวี่ สายตาจดจ้องเพียงเศษผ้าที่ถูกกรีด มือขยับกรรไกรอย่างแม่นยำและรวดเร็ว ราวกับกำลังวาดลวดลายบนผืนผ้าใบ ไม่ใช่แค่การซ่อมแซม แต่มันคือการ 'ดีไซน์ใหม่' ในเวลาเพียงไม่กี่นาที ฉันใช้ทักษะการเย็บปักถักร้อยที่ฝึกฝนมานับสิบปี เปลี่ยนรอยขาดที่น่าเกลียดให้กลายเป็นลวดลายจีบระบายแบบอสมมาตร (Asymmetrical Drape) ที่ดูโฉบเฉี่ยวและล้ำสมัยกว่าเดิม เสียงลมหายใจของคนรอบข้างหยุดชะงัก คริสเตียนที่เคยยืนยิ้มเยาะเริ่มขยับตัวอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อเห็นสิ่งที่ฉันกำลังทำ "เสร็จแล้วค่ะ" ฉันลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นที่ชายกระโปรงเบาๆ "ลองสวมดูสิคะ มันจะทำให้เธอไม่ใช่แค่นางแบบที่เดินตามรอยใคร แต่มันคือชุดที่มีแค่เธอในโลกที่สวมใส่ได้" วีวี่มองชุดในมือสลับกับใบหน้าของฉัน แววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังในตอนแรกเริ่มสั่นไหวด้วยความทึ่ง เธอค่อยๆ สวมชุดนั้นเข้าไป ทันทีที่ผ้าไหมแนบไปกับเรือนร่าง รอยกรีดที่ฉันจัดการกลายเป็นดีเทลที่เซ็กซี่และหรูหราจนน่าขนลุก มันดูตั้งใจ... ดูเหมือนคอนเซปต์ใหม่ที่ถูกวางแผนมาอย่างดี "สวย..." เมญ่าพึมพำออกมาอย่างลืมตัว "ยังไม่ใช่เวลามาชื่นชมค่ะ" ฉันหันไปหาทีมงาน "เตรียมไฟฟอลโลว์ให้เด่นที่รอยจีบนี้ตอนที่เธอหมุนตัววีวี่... ทำให้ทุกคนเห็นว่าความผิดพลาด มันก็แค่จุดเริ่มต้นของความสมบูรณ์แบบที่ไม่มีใครคาดถึง" วินาทีที่เสียงดนตรีประกอบโชว์ดังขึ้น วีวี่ก้าวออกไปบนรันเวย์ด้วยความมั่นใจที่ต่างจากเดิม เธอไม่ใช่แค่หุ่นไม้แขวนเสื้อ แต่เธอคือราชินีที่กำลังประกาศศักดา ท่ามกลางเสียงแฟลชที่รัวกระหน่ำราวกับพายุ คริสเตียนเดินผ่านฉันไป เขากระซิบด้วยเสียงที่เย็นเยียบจนน่ากลัว "เธอรอดไปได้ครั้งหนึ่ง รินรดา แต่อย่าลืมว่าคนที่เรากำลังสู้ด้วย... ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว" เขาก้าวจากไป ทิ้งไว้เพียงความเย็นวาบที่สันหลัง ฉันกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เมื่อหันกลับไปมองหน้าจอที่ถ่ายทอดสดโชว์อยู่ ภาพที่เห็นกลับไม่ใช่ภาพวีวี่บนรันเวย์ แต่เป็นภาพเอกสารลับบางอย่างที่ถูกส่งเข้าเมล์ของฉันในวินาทีที่โชว์เริ่มขึ้น มันเป็นเอกสารการโอนเงินจำนวนมหาศาลจากบัญชีของ 'คนใกล้ตัว' ที่สุดของฉัน ไปยังบริษัทคู่แข่งของคริสเตียน... และชื่อเจ้าของบัญชีนั้น คือชื่อที่ฉันไม่มีวันคาดคิดว่าจะเห็น! นี่คือเกมที่ไม่ได้จบแค่เรื่องของดีไซน์ แต่มันคือการหักหลังที่วางแผนไว้ตั้งแต่วันแรกที่เราเริ่มโปรเจกต์นี้ ควีนบีทูโกขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่ 18 นี้ด้วยกันนะคะ หวังว่าความเข้มข้นจะทำให้หัวใจของทุกคนเต้นแรงเหมือนกับรินรดานะคะ