เช้าวันใหม่

"ถ้าคุณคิดจะวางท่าให้เป็นผู้ถูกกระทำ ก็ช่วยกรุณาไปแสดงบทละครตบตาในสตูดิโอของคริสเตียนแทนเถอะค่ะ ที่นี่... ห้องนอนของฉัน ไม่ใช่เวทีรันเวย์ที่ใครจะเดินเข้ามาพ่นคำโกหกใส่หน้ากันได้ทุกเมื่อ" รินรดาเอ่ยขึ้นโดยไม่หันไปมองร่างสูงโปร่งที่ยืนนิ่งอยู่หน้าบานกระจกเงาบานใหญ่ เสียงของเธอราบเรียบ ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งที่เคลือบไว้ด้วยเข็มพิษ มือของเธอยังคงขยับเขยื้อนจัดการกับผ้าไหมสีมิดไนท์บลูบนโต๊ะทำงานด้วยความชำนาญ แม้หัวใจในอกจะเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากทรวงอกด้วยความอึดอัดจากเหตุการณ์เมื่อคืน—ค่ำคืนที่ความยับยั้งชั่งใจของทั้งคู่พังทลายลงจนเหลือเพียงร่องรอยของความโกลาหลที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง วีวี่ในชุดคลุมผ้าไหมตัวบางที่ดูยับย่น ขยับมุมปากเป็นรอยยิ้มหยันที่ไปไม่ถึงดวงตา ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวของซูเปอร์โมเดลสาวจ้องมองแผ่นหลังของรินรดาผ่านเงาสะท้อนในกระจก เธอไม่ได้โต้ตอบด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวอย่างที่เคยเป็น แต่เลือกที่จะก้าวเข้าไปหาช้าๆ จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงไม่กี่คืบ "คุณบอกว่ามันคือละครเหรอ รินรดา?" วีวี่กระซิบชิดใบหู กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นกายจางๆ ของรินรดายังคงติดตรึงอยู่ในอากาศ "เมื่อคืนคุณไม่ได้กอดฉันเพราะเห็นใจหรือสงสารหรอกนะ... สายตาคุณมันฟ้องยิ่งกว่าริมฝีปากที่สั่นเทาของคุณเสียอีก ว่าข้างในนั้นคุณกำลังพังไม่ต่างจากฉัน" รินรดาวางเข็มหมุดลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดัง 'กริ๊ก' เธอหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า กลิ่นอายความเย่อหยิ่งของดีไซเนอร์สาวถูกนำกลับมาใช้เป็นเกราะกำบังชั้นดี แต่ทว่า แววตาของเธอสั่นไหวเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของวีวี่ "อย่าสำคัญตัวผิดไปนักเลยค่ะ วีวี่" รินรดาแค่นหัวเราะ "สำหรับคนอย่างเรา ความสัมพันธ์มันก็แค่การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ หรือถ้าให้พูดให้ชัดเจนขึ้น... มันก็แค่ความผิดพลาดชั่วคราวที่เราต่างก็เมามายจนขาดสติ คุณเองก็รู้อยู่เต็มอกว่าคนอย่างคริสเตียนไม่มีวันปล่อยให้ 'ของรัก' ของเขาไปข้องแวะกับคนที่เขากำลังเหยียบให้จมดินอย่างฉัน" "ถ้าฉันไม่ได้เป็นของใครล่ะ?" วีวี่เลิกคิ้วขึ้น นิ้วเรียวยาวของเธอเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากของรินรดาออกอย่างแผ่วเบา สัมผัสของเธอมันช่างขัดแย้งกับคำพูดที่คมคายของเธอเมื่อครู่ "ถ้าวันนี้ฉันเดินไปบอกคริสเตียนว่าเราจบกัน แล้วทิ้งทุกอย่างที่เขาสร้างให้ฉันมา... คุณจะกล้าเอาอะไรมาเป็นประกันให้ฉันล่ะ ว่าคุณจะไม่ทิ้งฉันไว้กลางทางเหมือนที่คนอื่นๆ ทำ" รินรดาชะงัก เธอรับรู้ได้ถึงความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกที่แสนแข็งกร้าวของวีวี่ มันเป็นบาดแผลเดียวกับที่เธอมี... ความกลัวที่จะต้องเริ่มต้นใหม่บนความโดดเดี่ยว ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะเปิดปากตอบ เสียงเคาะประตูห้องอย่างรุนแรงก็ขัดจังหวะบทสนทนาอันตึงเครียดขึ้นมาเสียก่อน "ริน! เปิดประตู! ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่ข้างใน แล้วอย่าบอกนะว่ายัยนางมารร้ายนั่นก็อยู่กับเธอด้วย!" เสียงของเมญ่าดังแว่วเข้ามาผ่านบานประตูที่ล็อกแน่น รินรดาถอยห่างออกมาทันที แววตาที่เคยฉายความหวั่นไหวกลับกลายเป็นความเย็นชาอย่างรวดเร็ว เธอเดินตรงไปที่ประตูแล้วกระชากเปิดออก เห็นเมญ่ายืนหอบหายใจพลางถือแท็บเล็ตในมือมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "มีเรื่องใหญ่แล้วริน!" เมญ่าพูดรัวเร็วไม่สนใจสายตาที่วีวี่จ้องมองมา "คริสเตียนเพิ่งประกาศแถลงการณ์ด่วนเมื่อสิบนาทีที่แล้ว เขากำลังจะฟ้องร้องเธอในข้อหาขโมยงานดีไซน์คอลเลกชันใหม่ และที่ร้ายไปกว่านั้น... เขาเปิดตัวนางแบบปริศนาคนใหม่ที่จะมาเดินฟินาเล่แทนที่วีวี่ในงานแฟชั่นโชว์สัปดาห์หน้า!" วีวี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังชะงักไปทันที แววตาที่เคยอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นความเกรี้ยวกราดในชั่วพริบตา เธอเดินเข้ามาคว้าแท็บเล็ตจากมือเมญ่า ภาพบนหน้าจอคือคริสเตียนที่ยืนยิ้มกริ่มข้างๆ หญิงสาวคนหนึ่งที่สวมชุดที่รินรดาจำได้แม่น... มันคือชุดที่เธอเคยร่างแบบเอาไว้ในสมุดลับที่หายไปเมื่อสัปดาห์ก่อน "นั่นไม่ใช่แค่งานดีไซน์ของฉัน แต่มันคืองานที่ฉันร่างขึ้นมาเพื่อเธอ..." รินรดาพึมพำด้วยความโกรธที่สั่นไปถึงปลายมือ วีวี่เงยหน้าขึ้นจากแท็บเล็ต ดวงตาของเธอเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความเยือกเย็นที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม "เขาสั่งให้คนขโมยแบบร่างของเธอ แล้วเอาไปให้คนอื่นสวมรอย... คริสเตียนกำลังจะฝังเราทั้งคู่ให้ตายไปพร้อมกับความอัปยศนี้ รินรดา" รินรดามองหน้าวีวี่ สบตากับคนที่เป็นทั้งศัตรูและคนที่เธอดันเผลอใจไปให้เมื่อคืน ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานแล้วกวาดอุปกรณ์ทุกอย่างใส่กระเป๋าด้วยความเด็ดขาด "ในเมื่อเขาอยากเล่นเกมนี้... เราก็มาทำให้โชว์ของเขาพังพินาศตั้งแต่วันซ้อมใหญ่กันเถอะค่ะ" ทว่าในวินาทีที่รินรดากำลังจะก้าวออกจากห้อง เสียงแจ้งเตือนจากมือถือของวีวี่ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง วีวี่เปิดอ่านข้อความล่าสุด ใบหน้าของเธอกลายเป็นสีซีดเผือดจนรินรดาต้องชะงักฝีเท้าลง "ว่ายังไงคะ?" รินรดาถาม วีวี่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองรินรดา มือของเธอสั่นเทาขณะยื่นโทรศัพท์ให้ดู หน้าจอนั้นแสดงภาพถ่ายของ 'ใครบางคน' ที่เธอกับรินรดารู้จักดีที่สุดในวงการ กำลังกอดคอกับคริสเตียนท่ามกลางงานเลี้ยงฉลองส่วนตัวที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา... คนที่ทรยศพวกเธอ ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนที่รินรดาไว้ใจให้ดูแลเอกสารสำคัญทั้งหมดของแบรนด์ตลอดสามปีที่ผ่านมานี้เอง หวังว่าความเข้มข้นในบทนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นไปกับรินรดาและวีวี่จนวางไม่ลงเลยนะคะ - ควีนบีทูโก