โลกถล่ม

"วางมือถือของเธอลง แล้วหันมาสบตาฉัน... รินรดา" เสียงของเมญ่าไม่ได้มาพร้อมกับความอ่อนโยน แต่มันคือคำสั่งที่เฉียบขาดราวกับใบมีดที่กำลังกรีดผ่านความเงียบในห้องสตูดิโอ รินรดายืนนิ่งอยู่หน้าหุ่นโชว์เสื้อ ผ้าไหมราคาแพงในมือสั่นไหวเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น แต่เมญ่าเห็น... เธอเห็นทุกความเปราะบางที่รินรดาพยายามซ่อนไว้ภายใต้ชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบสีดำสนิท "เมญ่า... ฉันกำลังแก้แพทเทิร์นชุดฟินาเล่ อย่าเพิ่งมาขัดจังหวะตอนนี้ได้ไหม" รินรดาตอบเสียงเรียบ พยายามคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น แต่นิ้วมือที่จิกเข้ากับเนื้อผ้าจนขึ้นรอยขาวนั้นทรยศเธอ เมญ่าไม่รอช้า เธอเดินเข้าไปคว้าสมาร์ทโฟนของรินรดาที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน แล้วโยนมันลงบนกองผ้าที่เพิ่งตัดเย็บเสร็จ "ไม่มีฟินาเล่ที่ไหนให้รันเวย์อีกแล้วริน! ดูนี่! โลกของเธอมันถล่มลงมาแล้ว และคนที่จุดไฟเผามัน ก็คือคนที่เธอเชื่อใจที่สุด!" รินรดาชะงัก เธอค่อยๆ หันกลับมา ดวงตาคู่สวยที่เคยเย็นชาและดุดันฉายแววสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ หน้าจอสมาร์ทโฟนที่นอนนิ่งอยู่บนกองผ้านั้นสว่างวาบขึ้นด้วยการแจ้งเตือนจากโซเชียลมีเดียและสำนักข่าวแฟชั่นทุกสำนัก พาดหัวข่าวตัวใหญ่เตะตาแทบจะทันทีที่เห็น *“นางมารร้ายในคราบดีไซเนอร์: รินรดา ขโมยผลงานระดับมาสเตอร์พีซและค้ายาเสพติดข้ามชาติ!”* คลิปวิดีโอสั้นๆ ถูกวนลูปอยู่ในทุกแพลตฟอร์ม ในนั้นคือภาพของเธอกำลังก้าวออกจากตึกออฟฟิศของคริสเตียนในยามวิกาล พร้อมกับเอกสารลับและซองจดหมายที่ดูเหมือนเงินก้อนโต อีกคลิปคือคำให้สัมภาษณ์ของวีวี่... ซูเปอร์โมเดลสาวที่เพิ่งสวมกอดเธอด้วยความรักเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน *“ฉันเสียใจนะคะที่ต้องพูด แต่รินรดาหลอกใช้ทุกคนเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง แม้แต่ฉัน... เธอก็ไม่เคยเห็นเป็นเพื่อน”* รินรดารู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมด เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ตัวเก่า หัวใจเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความเย็นชาที่เคยเป็นเกราะป้องกันค่อยๆ พังทลายลงเหมือนปราสาททรายที่ถูกคลื่นซัด "นั่นไม่ใช่ฉัน..." เธอพึมพำ น้ำตาหยดหนึ่งกลิ้งลงมาบนแก้มอย่างไม่ได้รับอนุญาต "ฉันไม่เคยทำแบบนั้น วีวี่... ทำไมเธอถึงทำแบบนี้?" "วีวี่ไม่ได้ทำแค่เพราะอยากทำหรอกนะริน" เมญ่าโน้มตัวลงมา ใบหน้าของบรรณาธิการสาวดุดันแต่แฝงไปด้วยความเวทนา "คริสเตียนบงการเธออยู่ และดูเหมือนเขาจะมีสิ่งที่วีวี่ต้องการมากกว่าชื่อเสียง... บางสิ่งที่เกี่ยวกับครอบครัวของเธอที่วีวี่พยายามปกปิดมาตลอด" "ฉันถูกใส่ร้าย" รินรดาเค้นเสียงออกมา ความโกรธแค้นเริ่มเข้ามาแทนที่ความสับสน "ถ้าคริสเตียนคิดว่าจะพังฉันด้วยวิธีสกปรกแบบนี้ เขาก็ดูถูกฉันน้อยไป" "แต่ตอนนี้สถานีตำรวจกำลังจะมาถึงที่นี่ในอีกไม่กี่นาที!" เมญ่าตวาด "พวกนั้นมีหมายค้นและหมายจับจากหลักฐานที่วีวี่มอบให้ ทุกอย่างจบแล้วริน! ชื่อเสียงของเธอ ผลงานของเธอ ชีวิตของเธอ... มันถูกเผาจนไม่เหลือซากแล้ว!" ในขณะที่เสียงไซเรนจากรถตำรวจเริ่มแว่วดังขึ้นจากระยะไกล ความโกลาหลข้างนอกสตูดิโอเริ่มพุ่งสูงขึ้น เสียงนักข่าวและแสงแฟลชวูบวาบผ่านผ้าม่านที่ปิดสนิทเข้ามาเหมือนฟ้าแลบ รินรดาไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวอีกต่อไป เธอค่อยๆ ลุกขึ้น ยืนเต็มความสูง หยิบลิปสติกสีแดงก่ำขึ้นมาทาปากอย่างใจเย็น ความสวยสง่าที่เย็นเยียบกลับคืนมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันดูน่ากลัวกว่าเดิม "ถ้าเขาอยากให้ฉันเป็นนางมารร้ายจริงๆ..." รินรดามองตัวเองในกระจก สายตาของเธอสะท้อนความมุ่งมั่นที่น่าขนลุก "ฉันก็จะเล่นบทนี้ให้สมบูรณ์แบบที่สุด ไม่ว่าใครหน้าไหนที่ขวางทาง ฉันจะลากมันลงนรกไปพร้อมกับฉัน" "เธอจะทำอะไร?" เมญ่าถามด้วยความตกใจเมื่อเห็นรินรดาเดินไปเปิดเซฟลับใต้พื้นห้อง "ในเมื่อรันเวย์นี้ไม่มีที่ยืนให้คนอย่างฉัน..." รินรดากระตุกยิ้มมุมปาก มือของเธอหยิบแฟลชไดรฟ์สีเงินที่ซ่อนไว้ลึกที่สุดออกมา "ฉันก็จะเปลี่ยนเวทีนี้ให้กลายเป็นสุสานของพวกมันทุกคน เริ่มจากวีวี่... คนที่หักหลังฉันอย่างเลือดเย็นที่สุด" ทันใดนั้น ประตูสตูดิโอที่ปิดล็อกไว้อย่างแน่นหนาก็ถูกพังเข้ามาด้วยแรงมหาศาล เสียงฝีเท้าของชายฉกรรจ์ในชุดดำบุกเข้ามาแทนที่แสงไฟสลัว รินรดาไม่ได้หนี เธอเพียงแค่หันไปเผชิญหน้ากับกลุ่มคนที่กรูเข้ามา แต่ทว่า... คนที่เดินนำหน้ากลุ่มชายชุดดำเข้ามากลับไม่ใช่ตำรวจ เขาสวมชุดสูทสีขาวเนี้ยบกริบ ใบหน้าที่คุ้นเคยปรากฏพร้อมรอยยิ้มที่ทำให้รินรดาถึงกับชะงักไปในทันที "สวัสดีครับ คุณรินรดา..." เสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยขึ้นนั้นมาจากชายที่เธอคิดว่าตายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน "หวังว่าผมคงไม่มาช้าเกินไปที่จะทวงคืนทุกอย่าง... รวมถึงตัวคุณด้วย" รินรดาปล่อยมือถือในมือร่วงลงพื้นดังกังวาน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความสั่นประสาท สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือภาพหลอนที่เธอกลัวที่สุดและโหยหาที่สุดในเวลาเดียวกัน หัวใจที่เคยแข็งแกร่งกำลังสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่อความลับที่เธอพยายามฝังกลบ กำลังจะถูกขุดขึ้นมาในวินาทีที่วิกฤตที่สุด ควีนบีทูโกหวังว่าบทนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นจนนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยนะคะ!