จุดเริ่มต้นของการต่อสู้

"ถ้าคุณยังไม่เลิกทำหน้าเหมือนคนกำลังจะไปงานศพตัวเองแบบนี้ ก็ช่วยถอดชุดราตรีมูลค่าเจ็ดหลักออกจากตัวไปซะ เพราะมันดูไร้ค่าเมื่ออยู่บนคนที่มีแววตาพ่ายแพ้อย่างคุณ" รินรดาเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องลองชุดส่วนตัว เธอกระชากเข็มหมุดออกจากปกเสื้ออย่างไม่ไยดี เสียงโลหะกระทบกับกระจกเงาดังเคร้ง บาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของวีวี่ที่ยืนนิ่งอยู่หน้าบานกระจกเงาบานยักษ์ วีวี่แค่นยิ้ม รอยยิ้มที่ดูสมเพชตัวเองมากกว่าจะโกรธเคือง เธอปัดมือรินรดาออกด้วยท่าทีถือดีตามนิสัยก่อนจะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของดีไซเนอร์สาว "พ่ายแพ้เหรอ? รินรดา... คนที่ถูกเขี่ยออกจากรันเวย์จนแทบไม่มีที่ยืนแบบเธอ มีสิทธิ์อะไรมาตัดสินความพ่ายแพ้ของฉัน?" "เพราะฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไงไงคะ" รินรดาขยับเข้าไปใกล้ ระยะห่างที่ลดน้อยลงทำให้กลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจาย ทั้งสองคนสบตากันผ่านกระจกเงา ราวกับกำลังมองดูตัวเองในกระจกที่แตกสลาย "เราทั้งคู่ต่างเป็นเบี้ยที่คริสเตียนใช้เดินบนกระดานนี้ เขาทำลายชื่อเสียงฉัน และเขากำลังกลืนกินชีวิตนางแบบเบอร์หนึ่งของวงการอย่างคุณด้วยการควบคุมยาและตารางงานนรกนั่น... คุณคิดว่าเขาทำไปเพื่ออะไร? เพื่อความรักงั้นเหรอ?" วีวี่ชะงัก ลมหายใจเธอติดขัดเล็กน้อย มือที่จิกขอบโต๊ะเครื่องแป้งสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ นี่คือความลับที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้เครื่องสำอางราคาแพงและรอยยิ้มฉาบฉวยบนหน้าปกนิตยสาร "เขาบอกว่าเขาปกป้องฉัน..." เสียงของวีวี่เบาหวิว ราวกับกำลังหลอกตัวเอง "เขาไม่ได้ปกป้องคุณ แต่เขากำลัง 'ล่ามโซ่' คุณค่ะ" เมญ่าที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูเอ่ยแทรกขึ้นมา เธอก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทางมั่นใจเหมือนนักล่าที่ต้อนเหยื่อจนมุม "เอกสารชุดนี้คือสิ่งที่ฉันไปขุดมาได้จากไฟล์ลับของคริสเตียน คุณเห็นบัญชีรายชื่อนี้ไหม? ไม่ใช่แค่คุณ แต่มีนางแบบอีกหลายคนที่กำลังจะถูกโละทิ้งทันทีที่เขาเปิดตัวแบรนด์ใหม่ภายใต้นามแฝงของคุณ" วีวี่คว้าแฟ้มเอกสารไปเปิดอ่าน ดวงตาของเธอเบิกกว้าง มือสั่นเทาขณะไล่ดูตัวเลขและสัญญาที่ตนเองเคยเซ็นโดยไม่ได้อ่านละเอียด "เขาจะแทนที่ฉัน..." วีวี่พึมพำ น้ำตาคลอเบ้าแต่เธอกลับฝืนกลั้นไว้อย่างแข็งกร้าว "เขาจะทำให้ฉันกลายเป็นแค่ตำนานที่ถูกลืม" "แล้วเราจะยอมเหรอคะ?" รินรดาคว้าไหล่ของวีวี่ให้หันมาเผชิญหน้ากัน ความเย็นชาในแววตาของดีไซเนอร์สาวจางหายไป เหลือเพียงความมุ่งมั่นที่ร้อนแรง "เรามีฝีมือ เรามีชื่อเสียง และถ้าเรามารวมกัน... คริสเตียนก็แค่สุนัขรับใช้ที่วันหนึ่งจะต้องโดนกัดคืน" วีวี่นิ่งไปเนิ่นนาน ความเงียบในห้องกดดันจนแทบจะหยุดหายใจ ก่อนที่ซูเปอร์โมเดลสาวจะยืดตัวตรง แววตาที่เคยหม่นหมองกลับมาเปล่งประกายด้วยไฟแห่งการแก้แค้น "ฉันเกลียดที่คุณพูดถูก รินรดา แต่ถ้าจะพัง... ฉันก็จะไม่พังคนเดียว" "ดีค่ะ" รินรดาหยิบปากกาขึ้นมาวางบนโต๊ะ "ถ้าอย่างนั้น เรามาเริ่มต้น 'บทละคร' ฉากใหม่กัน ในเมื่อเขาอยากให้เราเป็นนางมารร้ายนัก เราก็จะเป็นให้ดู" ทั้งสองคนต่างวางมือลงบนแผ่นกระดาษ แผนการที่ถูกวาดขึ้นด้วยความแค้นและความเจ็บปวดกำลังเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ เมญ่ามองภาพนั้นด้วยความพอใจ เธอรู้ดีว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการนองเลือดในวงการแฟชั่นที่จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป ทว่าในขณะที่ความตึงเครียดกำลังถึงจุดเดือด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้ง—จังหวะที่คุ้นเคยจนน่าขนลุก รินรดาขมวดคิ้ว เธอส่งสัญญาณให้วีวี่เงียบเสียงลง ก่อนจะค่อยๆ ก้าวไปที่ประตู แต่ก่อนที่มือจะสัมผัสลูกบิด ประตูบานนั้นกลับเปิดออกเองจากด้านนอกด้วยแรงผลักอย่างแรง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทเนี้ยบกริบก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ คริสเตียนยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของเขาไม่ได้มองที่รินรดา แต่กลับจ้องเขม็งไปที่วีวี่ราวกับจะแผดเผาให้เป็นจุณ "หวังว่าผมคงไม่ได้ขัดจังหวะ 'การสนทนาส่วนตัว' ของคู่หูหน้าใหม่หรอกนะ" เขากล่าวพลางหมุนแหวนที่นิ้วเล่นอย่างใจเย็น "เพราะดูเหมือนว่า ความลับที่พวกคุณกำลังรวบรวมอยู่นั้น... มันจะไม่ได้มีแค่พวกคุณที่รู้เรื่องหรอกนะ" คำพูดนั้นทำให้รินรดาชาวาบไปทั้งร่าง เพราะสิ่งที่คริสเตียนถืออยู่ในมือข้างนั้น... คือแฟ้มเอกสารฉบับจริงที่เมญ่าเพิ่งขโมยมา! ควีนบีทูโกหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นจนวางไม่ลงและอดใจรอตอนต่อไปไม่ไหวกันนะคะ!