กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมอำพันของคริสเตียนยังไม่ทันจางหายไปจากปลายจมูก ร่างสูงโปรดปรานของเขาก็เบียดแทรกเข้ามาในห้องแต่งตัวส่วน V.I.P. แห่งนี้ราวกับเจ้าของพื้นที่ตัวจริง รอยยิ้มที่ยกมุมปากขึ้นข้างหนึ่งของเขา มันช่างเคลือบยาพิษและเต็มไปด้วยความสะใจที่รินรดาอยากจะคว้ากรรไกรตัดผ้าสับลงไปให้รู้แล้วรู้รอด
"อุ๊ย ดูเหมือนว่าฉันจะเข้ามาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของพวกเธอหรือเปล่าคะ?"
คริสเตียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นแบรนด์ดังวาววับด้วยความสนุกสนาน เขาไม่ได้มองรินรดาเพียงคนเดียว แต่กวาดสายตามองเลยไปยังวีวี่ นางแบบสาวซูเปอร์โมเดลที่ยืนกอดอกนิ่ง ใบหน้าเชิดขึ้นด้วยความถือดี ทว่าริมฝีปากที่เคยเผยอท้าทายกลับเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด
รินรดากลืนก้อนความโกรธลงคออย่างยากลำบาก เธอยืดตัวขึ้นตรง ปรับสีหน้าให้เรียบเฉยราดด้วยน้ำแข็ง ห้ามไม่ให้มือที่กำชายเสื้อสูทของตัวเองสั่นเทา
"ถ้าคุณมีมารยาทมากพอ คุณควรจะเคาะประตูก่อนเข้ามาค่ะ คุณคริสเตียน" รินรดาตอกกลับด้วยน้ำเสียงเรียบสนิท แต่แฝงด้วยคมมีดที่พร้อมเชือดเฉือน
คริสเตียนหัวเราะในลำคอเสียงต่ำ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้จนกลิ่นกายของเขาเข้ามาแทนที่บรรยากาศตึงเครียด "มารยาทเหรอคะ รินรดา? สำหรับคนที่กำลังจะหมดอนาคตในวงการแฟชั่นอย่างเธอ การที่ฉันกรุณาเดินมาหาถึงที่นี่ ถือว่าเธอควรจะคุกเข่ากราบขอบคุณฉันด้วยซ้ำนะ"
"คุณคริสเตียน!" วีวี่ตวาดขึ้นแทรกทันทีก่อนที่รินรดาจะได้อ้าปากโต้เถียง ใบหน้าสวยเฉี่ยวบึ้งตึงขึ้นทันตาเห็น "ที่นี่ห้องฉันค่ะ และฉันก็ไม่ได้อนุญาตให้ใครพรวดพราดเข้ามาตามอำเภอใจ ออกไปซะ!"
รินรดาชำเลืองมองวีวี่ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เธอไม่คิดว่านางแบบสาวจอมเยอะและเอาแต่ใจคนนี้ จะออกตัวปกป้องเธอ—แม้ว่ามันอาจจะเป็นการปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเองในฐานะเจ้าของห้องแต่งตัวก็ตามที
คริสเตียนหันไปมองวีวี่ด้วยสายตาพราวระยับ เขายกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรேกหน้าผากของตัวเองอย่างใจเย็น "ใจเย็นน่า วีวี่... เธอก็รู้ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ใครคือคนที่กุมชะตากรรมบนรันเวย์นี้ ชุดฟินาเล่ที่เธอกำลังจะสวมอยู่เนี่ย ฝีมือใครกันล่ะคะ ถ้าไม่ใช่ของ 'แบรนด์ลูมิแยร์' ของฉัน?"
คำพูดนั้นราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางใจห้อง รินรดารู้สึกชาไปทั้งร่าง ชุดฟินาเล่... ชุดที่เธอทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายและน้ำตาออกแบบและตัดเย็บขึ้นมาด้วยความยากลำบาก กลับถูกคริสเตียนฉวยเอาผลงานไปเป็นของแบรนด์คู่แข่งหน้าเลือดอย่างหน้าตาเฉย!
"คุณมัน..." รินรดาพยายามก้าวเข้าไปหา แต่วีวี่กลับเอื้อมมือมาคว้าข้อมือของเธอไว้แน่น แรงบีบนั้นหนักหน่วงและสั่นน้อยๆ จนรินรดาต้องชะงักและหันกลับไปมอง
ดวงตากลมโตของวีวี่ที่เคยฉายแววหยิ่งยโส บัดนี้กลับไหวระริกด้วยความกรุ่นโกรธที่ถูกหักหลัง นางแบบสาวหันขวับกลับไปเผชิญหน้ากับคริสเตียนเต็มตัว รอยยิ้มเยาะเย้ยถูกยกขึ้นบนใบหน้าสวยเฉี่ยวอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน
"ชุดฟินาเล่ของแบรนด์คุณเหรอคะ?" วีวี่แค่นหัวเราะเสียงดังลั่นห้อง "ตลกแล้วค่ะคุณคริสเตียน ใครๆ ในวงการเขาก็รู้ว่าฝีมือการตัดเย็บระดับกูตูร์แบบนี้ มีแค่รินรดาคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้! ต่อให้คุณเอาโลโก้แบรนด์เน่าๆ ของคุณไปแปะ ทุเรศแค่ไหนคนเขาก็ดูออกค่ะว่าใครคือคนทำ!"
คริสเตียนหุบยิ้มทันที แววตาคมกริบฉายแววอำมหิตขึ้นมาวับหนึ่ง "ปากดีนี่คะ วีวี่... ระวังเถอะค่ะ นางแบบที่ดังได้เพราะฉัน ก็ดับคามือฉันได้เหมือนกัน อย่าลืมสัญญานรกนั่นล่ะ"
"ก็ลองดูสิคะ!" วีวี่ก้าวเข้าไปประจันหน้าโดยไม่เกรงกลัวความสูงและอำนาจมืดของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย "ถ้าไม่มีฉันเดินแบบให้ แบรนด์ก๊อปปี้เกรดเอของคุณก็เป็นได้แค่เศษผ้าขี้ริ้วบนกองขยะเท่านั้นแหละ!"
บรรยากาศในห้องแต่งตัวระอุยิ่งกว่าเตาหลอม การปะทะคารมระหว่างตัวแม่แห่งวงการแฟชั่นทั้งสองฝ่ายดำเนินไปอย่างไม่มีใครยอมใคร รินรดายืนมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ความเกลียดชังที่มีต่อคริสเตียนยังคงคุกรุ่น แต่ความรู้สึกที่มีต่อวีวี่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความฉงน... ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเลือกที่จะยืนอยู่ข้างเธอ ในเมื่อเธอสามารถเลือกผลประโยชน์ที่ง่ายดายกว่าได้?
ทว่า ก่อนที่ใครจะได้พูดอะไรตอกกลับไปมากกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
*ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!*
ทุกคนในห้องชะงัก ประตูห้องแต่งตัวถูกผลักเปิดออกโดยไม่ต้องรอให้อذنอนุญาต ร่างเพรียวระหงของเมญ่า บรรณาธิการสาวเพื่อนสนิทก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าซีดเผือก มือถือสมาร์ทโฟนสั่นระริกจนเห็นได้ชัด เธอกวาดสายตามองทุกคนในห้องด้วยแววตาตื่นตระหนกราวกับเพิ่งเห็นผี
"ริน... วีวี่... พวกเธอต้องออกมาดูนี่ด่วนเลยค่ะ!" เมญ่าเสียงสั่นเครือ พยายามกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ตอนนี้... เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นข้างนอกแล้ว"
"มีอะไรอีกเมญ่า?" รินรดารemซักถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียด สังหรณ์ใจไม่ดีตีรวนขึ้นมาในอก
เมญ่าไม่ตอบเป็นคำพูด แต่เธอพลิกหน้าจอโทรศัพท์มือถือให้ทุกคนเห็น ภาพบนหน้าจอคือไลฟ์สดจากสื่อแฟชั่นชื่อดังระดับประเทศ ที่กำลังฉายภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าเวทีรันเวย์หลัก—รันเวย์ที่กำลังจะเริ่มแสดงในอีกไม่ถึงสิบนาทีข้างหน้า
และภาพที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอนั้น ทำให้เลือดในกายของรินรดาเย็นเฉียบลงไปถึงขั้วหัวใจทันที เมื่อนางแบบกิตติมศักดิ์ที่เดินนำขบวนเปิดงานในชุดฟินาเล่ตัดหน้าเธอ... กลับไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น 'มินตรา' อดีตเพื่อนรักผู้หักหลังเธอไปซบมือคริสเตียน ที่กำลังสวมชุดดีไซน์เดียวกับที่แขวนอยู่ตรงหน้าเธอเป๊ะๆ พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ส่งตรงมายังกล้องราวกับจะเยาะเย้ยเธอจากนรก!
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ควีนบีทูโก" เสมอมานะคะ
Runway Rebellion: ปฏิวัติหัวใจยัยนางมารร้าย•ตอนที่ 3
ปะทะคารมตัวแม่
ผลงานโดย ควีนบีทูโก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ควีนบีทูโก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Runway Rebellion: ปฏิวัติหัวใจยัยนางมารร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!