ย้ายเข้าคฤหาสน์หรูในพริบตา

กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟชั้นดีตัดกับบรรยากาศที่เย็นเยียบจนแทบกลายเป็นน้ำแข็งภายในภัตตาคารหรู แรงกดดันจากร่างสูงสง่าในชุดสูทสตรีสีดำสนิทที่เพิ่งก้าวเข้ามา ทำให้เสียงกระซิบกระซาบของเหล่าไฮโซที่เคยดังเซ็งแซ่เงียบลงในพริบตา ดวงตากลมโตภายใต้กรอบหน้าคมคายกวาดมองไปทั่วบริเวณ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างของเหนือฟ้าและมินตรา รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ—คุณหญิงศจี ประธานบริหารกองทุนทรัพย์สินส่วนบุคคลรายใหญ่ผู้กุมชะตาชีวิตของตระกูลดังหลายแห่งในเมืองนี้ "ไม่นึกเลยนะครับว่า คนระดับคุณศจีจะให้เกียรติมาเยือนสถานที่อโคจรในสายตาของพวกเศรษฐีปลอมๆ แถวนี้ด้วยตัวเอง" เหนือฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนผู้ฟังต้องสะดุ้ง เขายังคงนั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ มือหนากุมมือเรียวบางของมินตราไว้แน่นเพื่อส่งผ่านความอบอุ่น มินตรามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความประหม่า แม้เธอจะไม่รู้ว่าบุคคลเบื้องหน้าคือใคร แต่รัศมีน่าเกรงขามที่แผ่ออกมานั้นชัดเจนว่าไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน คุณศจีหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น "ดิฉันไม่ได้มาเพื่อฟังคุณพูดจาประชดประชันหรอกนะครับ คุณเหนือฟ้า... หรือควรจะเรียกว่า 'มหาเศรษฐีปริศนา' ดีล่ะคะ? ข่าวลือเรื่องยอดเงินในบัญชีของคุณเมื่อครู่ ทำให้บอร์ดบริหารของธนาคารเรานั่งไม่ติดเลยทีเดียว" สิ้นคำพูดนั้น สายตาของทุกคนในร้านก็เบนกลับมาที่เหนือฟ้าอีกครั้งด้วยความระคนตกใจและสงสัย เงินในบัญชีที่เพิ่งแจ้งเตือนไปเมื่อครู่มันคือเรื่องจริงงั้นหรือ? ไม่ใช่แค่ความบังเอิญหรือแอปพลิเคชันปลอมอย่างที่พิมพิลาเคยค่อนขอดเอาไว้สินะ พิมพิลาที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างกายชายหนุ่มผู้ร่ำรวยจอมปลอมหน้าซีดเผือด เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความรู้สึกอับอายและริษยาตีรวนขึ้นมาในอกจนแทบหายใจไม่ออก ทำไม... ทำไมผู้ชายคนที่เธอทิ้งไปเพราะความจน ถึงกลายเป็นจุดศูนย์กลางความสนใจของคนระดับสูงได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้? "ถ้าคุณมาเพื่อเรื่องธุรกิจ ผมเกรงว่าจะเสียเวลาเปล่าครับ เพราะตอนนี้ผมมีภารกิจที่สำคัญกว่าต้องทำ" เหนือฟ้าลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลจาก 'ระบบผู้กล้า' ถูกปลดปล่อยออกมาเพียงเสี้ยววินาที จนทำให้คุณศจีถึงกับผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความตกใจ "ภารกิจ... อะไรกันคะ?" คุณศจีถามเสียงสั่นเล็กน้อย พยายามควบคุมสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติ "การย้ายบ้านครับ" เหนือฟ้าตอบสั้นๆ ด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันไปมองมินตราที่แหงนมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อใจ "ไปกันเถอะครับมินตรา บ้านของเรามารออยู่แล้ว" ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบระดับจักรวาลก็ดังขึ้นก้องในโสตประสาทของเหนือฟ้า [ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้ทำการเคลียร์พื้นที่ระดับล่างเรียบร้อยแล้ว ระบบทำการปลดล็อกอสังหาริมทรัพย์ระดับซูเปอร์ลักซ์ชัวรี: 'คฤหาสน์ริมน้ำโอเอซิสพาราไดซ์' มูลค่า 1,500 ล้านบาท โอนกรรมสิทธิ์เป็นชื่อของ 'ธน ภัทรพงศ์' และ 'มินตรา' เรียบร้อยสมบูรณ์แบบ!] [ยานพาหนะพิเศษ: เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อป พร้อมนักบินส่วนตัว รอรับโฮสต์ ณ ลานจอดดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้ามในอีก 3 นาที] เหนือฟ้าไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายื่นมือหนาให้มินตราจับ หญิงสาวลังเลเล็กน้อยก่อนจะวางมือลงบนฝ่ามืออุ่นนั้นด้วยความไว้วางใจ ทั้งสองเดินผ่านหน้าพิมพิลาและคุณศจีออกไปราวกับโลกใบนี้มีเพียงแค่พวกเขา2คน เมื่อก้าวพ้นประตูภัตตาคาร ท้องฟ้ายามบ่ายก็ถูกแทนที่ด้วยเสียงคำรามต่ำๆ ของเครื่องยนต์ทรงพลัง เฮลิคอปเตอร์สีดำสนิทสลักลายตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลผู้กล้ากำลังลอยตัวนิ่งสนิทอยู่เหนือลานจอดบนดาดฟ้าตึกระฟ้าฝั่งตรงข้าม กระแสลมแรงพัดเส้นผมของมินตราให้ปลิวไสว แต่เธอกลับไม่รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อยเมื่อมีมือของชายหนุ่มคอยโอบประคองไว้อย่างมั่นคง นี่ไม่ใช่แค่การย้ายบ้านธรรมดา แต่มันคือการประกาศก้องให้โลกใบนี้ได้ประจักษ์ว่า ยุคสมัยของเหนือฟ้าได้เริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างแท้จริง ทว่า... ในจังหวะที่เหนือฟ้ากำลังจะก้าวขึ้นสู่บันไดเฮลิคอปเตอร์เพื่อเดินทางไปยังคฤหาสน์พันล้าน โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้าจากบุคคลที่ไม่คาดคิดที่สุด—เบอร์โทรศัพท์บ้านหลังเก่าที่เขาเคยถูกไล่ออกจากตระกูลเมื่อสี่ปีก่อน! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอดนะครับ