บังเอิญพบกันที่โชว์รูมซูเปอร์คาร์

เสียงสัญญาณเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่ดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังหมุนวนสร้างแรงลมมหาศาล เปรียบเสมือนเสียงระฆังเตือนความทรงจำสีเทาในอดีต เหนือฟ้า (ธน ภัทรพงศ์) ชำเลืองมองหน้าจอที่ปรากฏเบอร์โทรศัพท์บ้านหลังที่เขาเคยถูกขับไล่ออกจากตระกูลอย่างไม่ไยดีเมื่อสี่ปีก่อน มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขุม เย็นชา และทรงพลังเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา เขากดตัดสายทิ้งทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว ก่อนจะเก็บเครื่องมือสื่อสารลงในกระเป๋าเสื้อสูทราคาแพงอย่างไร้เยื่อใย "มีปัญหาอะไรรึเปล่าครับ ท่านประธาน?" เลขาส่วนตัวเอ่ยถามด้วยความนอบน้อม "ไม่มีอะไรครับ แค่แมลงวันที่น่ารำคาญบินมาวนเวียนแถวนี้เท่านั้นเอง... เราไปกันเถอะครับ" เหนือฟ้าก้าวขึ้นสู่ห้องโดยสารของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว มุ่งหน้าสู่ย่านใจกลางมหานครเพื่อทำภารกิจสำคัญในวันนี้ นั่นคือการหาพาหนะคู่ใจคันใหม่ที่จะมาเทียบเคียงกับสถานะ "มหาเศรษฐีไร้พ่าย" ของเขาในปัจจุบัน ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมง เฮลิคอปเตอร์หรูลงจอดบนลานจอดดาดฟ้าของตึกคอมเพล็กซ์ระดับเวิลด์คลาส เหนือฟ้าก้าวเดินลงมาด้วยชุดสูทสั่งตัดพิเศษที่ขับเน้นสัดส่วนและออร่าแห่งความมั่งคั่งออกมาอย่างชัดเจน เป้าหมายของเขาในวันนี้คือโชว์รูมซูเปอร์คาร์เอ็กซ์คลูซีฟที่จำกัดสิทธิ์เฉพาะลูกค้าระดับท็อปเปอร์เซ็นต์ของประเทศเท่านั้น ก้าวแรกที่เดินเข้าไปในโชว์รูม กลิ่นไอของหนังแท้ราคาแพงและเครื่องยนต์สมรรถนะสูงลอยอบอวล บรรยากาศภายในเงียบสงบและหรูหรา ทว่าสายตาของพนักงานขายหลายคนกลับมองตรงมาที่เหนือฟ้าด้วยแววตาดูแคลน เนื่องจากชุดสูทของเขาไม่มีโลโก้แบรนด์เนมตะโกนบอกความร่ำคาญเหมือนเศรษฐีใหม่ทั่วไป พวกเขาคงคิดว่าเขาเป็นเพียงแค่พวกชอบแอบมาถ่ายรูปอวดโซเชียล "ยินดีต้อนรับครับ... เอ่อ คือว่า โชว์รูมของเราวันนี้เปิดให้เฉพาะลูกค้านัดหมายพิเศษเท่านั้นนะครับ" พนักงานชายคนหนึ่งเดินเข้ามาขวางทางด้วยท่าทีเหยียดหยามเล็กน้อย พยายามส่งสัญญาณให้เขาเดินออกไปให้พ้นสายตา เหนือฟ้ายังไม่ทันได้เอ่ยปากตอบโต้ เสียงฝีเท้าคุ้นเคยของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงถาดกาแฟที่กระทบกันเบาๆ "เดี๋ยวค่ะ! คุณพงศ์ อย่าเสียมารยาทกับลูกค้านะคะ!" เสียงหวานนุ่มแต่เด็ดเดี่ยวเอ่ยขึ้น พร้อมกับร่างระหงของ "มินตรา" ดีไซน์เนอร์สาวแสนสวยที่สวมชุดยูนิฟอร์มเรียบร้อย เธอก้าวเข้ามาขวางระหว่างพนักงานขายคนนั้นกับเหนือฟ้า ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววเป็นห่วงเป็นใย และทันทีที่เธอมองหน้าลูกค้าคนสำคัญชัดๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง "คะ... คุณเหนือฟ้า!" มินตราอุทานออกมาเสียงหลง ถาดในมือเกือบจะร่วงหล่นลงพื้น เหนือฟ้ามองหญิงสาวตรงหน้า นัยน์ตาคมกริบที่เคยเย็นชาพลันทอประกายความอบอุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ผู้หญิงคนนี้คือคนเดียวที่เคยแอบแบ่งปันแซนด์วิชและให้กำลังใจเขาในวันที่เขาตกอับที่สุดเมื่อสี่ปีก่อน วันที่เขาถูกตราหน้าว่าเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ไร้ค่า "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ มินตรา... ดูเหมือนคุณจะยังจิตใจดีเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะครับ" เหนือฟ้าเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มที่มอบให้เธอนั้นแตกต่างจากรอยยิ้มที่ใช้พิฆาตเหล่าศัตรูอย่างสิ้นเชิง "คุณ... คุณมาทำอะไรที่นี่คะ? หรือว่า..." มินตราอดยิ้มไม่ได้เมื่อนึกถึงข่าวลือหนาหูเรื่องมหาเศรษฐีลึกลับที่เพิ่งกว้านซื้อหุ้นบริษัทในเครือเมื่อไม่นานมานี้ เธอมองสำรวจชุดสูทเนื้อดีของเขาอย่างไม่แน่ใจ "ผมมาหาซื้อรถสักคันครับ พอดีคันเก่ามันเก่าเกินไปหน่อย... ว่าแต่ คุณยังทำงานอยู่ที่นี่เหรอครับ?" เหนือฟ้าถามพลางกวาดสายตามองไปรอบโชว์รูม "ค่ะ ฉันมาช่วยออกแบบโซนจัดแสดงพิเศษให้กับทางโชว์รูม... แต่ว่า คุณเหนือฟ้าคะ รถที่นี่ราคาค่อนข้าง..." มินตราอัดอั้นตันใจ เธอเป็นห่วงเขา กลัวว่าเขาจะเผลอพูดจาโอ้อวดแล้วโดนพนักงานในนี้กลั่นแกล้งเหมือนที่เธอเคยเห็นบ่อยๆ "หึๆ คุณไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ" เหนือฟ้าหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปสบตากับพนักงานขายคนที่เคยดูถูกเขาเมื่อครู่ "ช่วยพาผมไปดูรุ่นท็อปสุดที่แพงที่สุดในโชว์รูมตอนนี้ทีครับ และหวังว่าคุณจะบริการผมให้ดีสมกับราคาค่าคอมมิชชั่นที่คุณจะได้นะครับ" พนักงานขายคนนั้นหน้าเสียเล็กน้อย แต่ด้วยความหมั่นไส้และอยากพิสูจน์ความหน้าแตกของลูกค้าหนุ่ม เขาจึงผายมือเชิญด้วยน้ำเสียงประชดประชัน "เชิญทางนี้เลยครับ ท่านมหาเศรษฐี... รถไฮเปอร์คาร์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่น คันนี้ราคาแปดสิบล้านบาทถ้วนครับ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าจะสะดวกจ่ายด้วยเงินสดหรือผ่อนส่งกี่ปีดีครับ?" พนักงานคนอื่นๆ เริ่มหันมามองและซุบซิบหัวเราะคิกคักรอชมความอับอายของเหนือฟ้า มินตราหน้าซีดเผือดด้วยความกังวล เธอกำมือแน่นเตรียมจะควักเงินเก็บทั้งหมดของตัวเองออกมาช่วยแก้สถานการณ์ ทว่า... เหนือฟ้ากลับยืนกอดอกนิ่งอย่างสุขุม ใบหน้าคมคายไร้ความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาค่อยๆ ควักกระเป๋าเงินหนังจระเข้ออกมา หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิท ไร้ลวดลาย ทว่ามีประกายแสงสะท้อนวับวาวราวกับดวงดาวในห้วงอวกาศออกมา วางลงบนเคาน์เตอร์กระจกช้าๆ "ผมไม่ชอบการผ่อนส่งครับ... รูดเต็มจำนวน และช่วยทำความสะอาดให้เรียบร้อยภายในสิบนาทีนี้ด้วยนะครับ" พนักงานขายชะงักกึกทันทีเมื่อเห็นหน้าบัตรเครดิตใบนั้น ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เพราะมันคือ "แบล็กการ์ดระดับพระกาฬ" ที่ออกให้โดยธนาคารกลางระดับโลก ซึ่งมีวงเงินไร้ขีดจำกัดและมีเศรษฐีระดับท็อปของโลกถือครองไม่ถึงสิบคันในประเทศไทย! "คะ... คุณครับ นี่มัน..." พนักงานคนนั้นเสียงสั่นเทา หน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ มือไม้สั่นเทาขณะเอื้อมไปหยิบบัตรใบนั้นขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว ในจังหวะที่พนักงานกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบบัตรเพื่อรูดทำรายการนั้นเอง ประตูอัตโนมัติหน้าโชว์รูมก็เปิดผางออกเสียงดังลั่น พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างคุ้นเคยในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงลิบลิ่วที่เดินเข้ามาพร้อมกับชายแก่พุงพลุ้ย "อุ๊ย! ที่รักคะ ทำไมโชว์รูมวันนี้ถึงเสียงดังจังเลยล่ะคะ? เอ๊ะ... นั่นมัน!" เสียงแหลมสูงของ "พิมพิลา" อดีตแฟนเก่าตัวร้ายของคุณหนูไฮโซผู้เคยเหยียดหยามเหนือฟ้าดังขึ้น เธอกวาดสายตามาเห็นแผ่นหลังของชายหนุ่มที่เธอกำลังตามหาพอดี และเมื่อเหนือฟ้าค่อยๆ หันกลับมาสบตากับเธอด้วยแววตาเรียบเฉย พิมพิลาถึงกับอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบถลนออกจากเบ้า! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" ครับ