แผนลอบสังหารจากเงามืด

ความเงียบงันภายในห้องจัดเลี้ยงวีไอพีชั้นบนสุดของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาวไม่ได้หมายถึงความสงบสุขเสมอไป ในทางตรงกันข้าม มันคือแรงดันมหาศาลก่อนที่พายุคลั่งจะโหมกระหน่ำ แก้วคริสตัลเจียระไนบรรจุไวน์วินเทจราคาแพงถูกวางลงบนโต๊ะหินอ่อนด้วยมือที่มั่นคงของเหนือฟ้า สายตาคมกริบราวกับพญาอินทรีคู่นั้นกวาดมองไปยังความมืดสลัวเบื้องล่างผ่านกระจกกันกระสุนบานยักษ์ ในค่ำคืนนี้ งานกาล่าการกุศลประจำปีถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เพื่อฉลองความสำเร็จของอาณาจักรธุรกิจที่เขากุมบังเหียนอยู่ ทว่า ท่ามกลางเสียงดนตรีคลาสสิกอันไพเราะและรอยยิ้มจอมปลอมของเหล่าไฮโซที่เคยเหยียดหยามเขาในอดีต อันตรายระดับวิกฤตกำลังคืบคลานเข้ามาในรูปแบบที่ไม่มีใครคาดคิด "ระวังตัวด้วยนะครับ คุณเหนือฟ้า" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความห่วงใยดังขึ้นจากด้านข้าง มินตราในชุดราตรีผ้าไหมสีมรกตเข้ารูปขับเน้นเรือนร่างระหง เธอยืนเคียงบ่าเคียงไหล่เขาอย่างไม่หวั่นเกรงต่อบรรยากาศที่เริ่มตึงเครียด มือเรียวบางเอื้อมมาแตะแขนเสื้อสูทของเขาเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่น เหนือฟ้าหันมามองหญิงสาวผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเขามาตั้งแต่ยحัคที่เขายังเป็นเพียงหนุ่มส่งพัสดุเนื้อตัวมอมแมม รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนมุมปากของชายหนุ่ม มือหนาเอื้อมไปกุมมือเธอไว้แน่น "คุณไม่ต้องกลัวหรอกครับมินตรา... ไม่มีใครหน้าไหนทำอันตรายคุณต่อหน้าผมได้เด็ดขาด" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่ทรงพลังนั้นสร้างความเชื่อมั่นให้เธอได้อย่างน่าประหลาด ทว่า ในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างกระจกนิกรีตด้านนอกก็ระเบิดกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงกระแทกของกระสุนเจาะเกราะความเร็วสูง! *เปรี้ยง!* สะเก็ดแก้วคมกริบพุ่งกระจายไปทั่วห้อง ทว่าสัญชาตญาณดิบของผู้กล้าภายใต้ระบบเลเวลอัปหมื่นล้านนั้นทำงานเร็วกว่าความคิด เหนือฟ้าดึงร่างบางของมินตราให้หลบลงหลังเสาหินหนาทึบในเสี้ยววินาที ร่างของเขาทาบทับปกป้องเธอไว้อย่างมิดชิด กลิ่นอายความเป็นชายและลมหายใจอุ่นๆ รดอยู่ข้างใบหูของหญิงสาว ทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความซาบซึ้งใจ [ติ๊ง! ตรวจพบภัยคุกคามระดับสูง: มือสังหารรับจ้างจากกลุ่มทุนต่างชาติ "แบล็ควูด โฮลดิ้ง" จำนวน 3 นาย เป้าหมายคือการลบชื่อท่านออกจากแผนที่โลก] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเหนือฟ้า พร้อมกับโฮโลแกรมสีแดงฉานที่ฉายภาพความร้อนของบุคคลแปลกปลอมสามคนที่กำลังโรยตัวลงมาจากดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้ามผ่านสลิงเหล็ก "กลุ่มทุนต่างชาติงั้นหรือ..." เหนือฟ้าแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบฉายแววอำมหิตขึ้นวูบหนึ่ง พวกมันคงคิดว่าการผูกขาดตลาดพลังงานและเทคโนโลยีของเขาในประเทศนี้ ทำให้ผลประโยชน์มหาศาลของพวกมันหลุดลอยไป จึงต้องใช้ไม้ตายสุดท้ายด้วยการ 'กำจัด' เจ้าของอาณาจักรอย่างเขา ด้านล่างห้องโถงใหญ่ แขกเหรื่อเริ่มแตกตื่นและส่งเสียงกรี๊ดด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงปืน แต่เหนือฟ้าหาได้สนใจความวุ่นวายเบื้องล่างไม่ เขาดึงมินตราให้ลุกขึ้นยืนโดยให้เธออยู่ด้านหลังที่ปลอดภัย "รอผมตรงนี้นะครับ" เขากล่าวสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจขัดขืนได้ มือสังหารคนแรกพุ่งทะยานเข้ามาทางกรอบหน้าที่แตกละเอียด เงาร่างในชุดสูทสีดำสนิทพร้อมหน้ากากกันแก๊สพิษและปืนกลมือติดเก็บเสียงพุ่งเข้ามาประชิดตัวในความเร็วสูง มันเล็งปากกระบอกปืนมาที่ศีรษะของเหนือฟ้าอย่างไร้ความปรานี ทว่า... เร็วกว่าแสง! เหนือฟ้าไม่แม้แต่จะขยับตัวถอยหลัง เขายื่นมือออกไปคว้าลำกล้องปืนเหล็กกล้าด้วยมือเปล่าอย่างไม่สะทกสะท้าน! *แกร็ก!* แรงบีบมหาศาลจากพละกำลังระดับผู้กล้าทำให้โลหะผสมราคาแพงบิดเบี้ยวและแตกหักคามือ ดวงตาภายใต้หน้ากากของมือสังหารเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด มันพยายามจะถอยหนีแต่สายเกินไปแล้ว เหนือฟ้าพุ่งหมัดขวาเข้าใส่กลางลำตัวของมันอย่างเต็มแรง *ตูม!* ร่างของมือสังหารหนักร้อยกิโลกรัมปลิวทะลุกำแพงยิปซัมไปกระแทกกับผนังอีกด้านจนจมหายไปในกองเศษปูน เลือดสดๆ กระเซ็นติดผนังห้องอย่างน่าสยดสยอง มือสังหารคนที่สองและสามที่เพิ่งก้าวเข้ามาทางระเบียงถึงกับชะงักงัน ขาของพวกมันสั่นเทาจนแทบก้าวไม่ออกเมื่อเห็นภาพตรงหน้า สัญชาตญาณความเป็นนักฆ่าบอกพวกมันทันทีว่าเป้าหมายในครั้งนี้ไม่ใช่ 'มนุษย์ธรรมดา' แต่เป็นปีศาจในคราบนักธุรกิจ "พวกแก... ส่งใครมาเป็นรายต่อไปล่ะครับ" เหนือฟ้าก้าวเดินเข้าไปหาพวกมันช้าๆ น้ำเสียงสุขุมลุ่มลึกแต่แฝงไปด้วยจิตสังหารแผ่ซ่านกดดันจนอากาศรอบตัวแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง ในวินาทีที่มือสังหารทั้งสองกำลังจะยกปืนขึ้นยิงเพื่อแลกด้วยชีวิต จู่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งโรงแรม พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติที่รายงานสถานการณ์ภายนอก [แจ้งเตือนฉุกเฉิน: มีฝูงโดรนติดอาวุธไม่ทราบฝ่ายนับสิบลำกำลังบินปิดล้อมน่านฟ้าเหนือโรงแรม และเป้าหมายของพวกมันไม่ได้มีแค่การลอบสังหาร... แต่เป็นการถล่มตึกนี้ให้ราบคาบ!] เหนือฟ้าหยุดเดินชั่วขณะ เขาสบถเบาๆ ในใจ พลางหันกลับไปมองมินตราที่กำลังวิ่งเข้ามาหาด้วยแววตาตื่นตระหนก ทว่า ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายไปมากกว่านั้น แสงไฟสปอตไลท์สีขาวนวลขนาดใหญ่ก็ส่องทะลุกระจกเข้ามา พร้อมกับเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ทหารรุ่นใหม่ล่าสุดที่ดังก้องกังวานอยู่เหนือระเบียงห้อง ประตูห้องโดยสารเปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดสูทเนี้ยบผู้เป็นมือขวาคนสนิทของเหนือฟ้า พร้อมกับกองกำลังคุ้มกันส่วนตัวนับร้อยคนที่ถืออาวุธครบมือ ชายชราโค้งคำนับให้เหนือฟ้าอย่างนอบน้อมก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงดังแข่งกับเสียงลม "ท่านประธานครับ... ทีมเจรจาฝั่งสภาความมั่นคงแห่งชาติโทรมาแจ้งด่วน ว่าผู้อยู่เบื้องหลังกลุ่มทุนต่างชาติชุดนี้ คือ 'ตระกูลวรโชติ' ที่ร่วมมือกับกลุ่มทุนสีเทาจากต่างประเทศครับ..." ดวงตาของเหนือฟ้าหรี่แคบลงทันทีเมื่อได้ยินชื่อนั้น... ตระกูลวรโชติ ตระกูลไฮโซเก่าแก่ที่เคยเหยียดหยามเขาในงานสังคมเมื่อหลายเดือนก่อน และเป็นตระกูลที่พิมพิลา แฟนเก่าผู้เห็นแก่ตัวของเขากำลังพยายามเกาะแข้งเกาะขาเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงที่ล่มสลายของครอบครัวตัวเอง! *กริ๊ง... กริ๊ง...* เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของเหนือฟ้าดังขึ้นท่ามกลางความโกลาหล หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้าที่ไม่คุ้นเคย แต่เมื่อเขากดรับ สายตากลับจับจ้องไปที่ความมืดเบื้องล่าง "เหนือฟ้า... ช่วยฉันด้วย! พวกมันบ้าไปแล้ว พวกมันบอกว่าจะฆ่าทุกคนในตระกูลฉันถ้าร่วมมือกับแกไม่สำเร็จ... ช่วยฉันด้วยนะเหนือฟ้า นายเป็นคนเดียวที่ช่วยฉันได้!" เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีดของ 'พิมพิลา' ดังทะลุโทรศัพท์เข้ามา ขัดจังหวะทุกความคิดในหัวของเขา เหนือฟ้ายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเยียบเย็นและสะใจอย่างถึงที่สุด เขาก้มหน้าลงกระซิบตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เชือดเฉือนหัวใจคนฟังจนแหลละเอียด "เสียใจด้วยนะครับคุณพิมพิลา... ที่ตรงนี้ ไม่มีที่ยืนให้กับคนที่สายตาสั้นและโลภมากอย่างคุณหรอกครับ" นิ้วเรียวกดตัดสายทิ้งอย่างไร้เยื่อใย ก่อนที่เขาจะหันไปโอบเอวบางของมินตราแล้วก้าวขึ้นบันไดเหล็กเพื่อมุ่งหน้าสู่ดาดฟ้า โดยทิ้งให้เสียงระเบิดครั้งใหญ่เริ่มต้นทำลายล้างพวกมันให้พินาศไปพร้อมกับความโลภของตัวเอง! --- ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอดนะครับ!