"แก... แกมันแค่ไอ้ขยะส่งของ! ทำไมกระสุนวงเงินระดับนี้ถึงยังทำอะไรแกไม่ได้!"
เสียงกรีดร้องด้วยความคลุ้มคลั่งและหวาดผวาจนเสียงหลงของพิมพิลา ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถงจัดเลี้ยงหรูหรา ใจกลางมหานครที่ตอนนี้เต็มไปด้วยเศษซากความพินาศจากการโจมตีระลอกสุดท้าย แรงระเบิดจากการทุ่มตลาดหุ้นและระบบการเงินที่เหนือฟ้าควบคุมด้วยปลายนิ้ว ส่งคลื่นกระแทกสีครามพุ่งเข้าใส่กลุ่มทุนของเธอจนย่อยยับในพริบตาเดียว
ทว่าท่ามกลางพายุแห่งความพินาศนั้น ร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปกลับยืนตระหง่านอย่างมั่นคง นัยน์ตาคมกริบดั่งพญาอินทรีมองตรงไปเบื้องหน้าด้วยความสุขุมลุ่มลึก ไร้ซึ่งรอยขีดข่วนแม้แต่ปลายเส้นผม
ติ๊ง!
[ระบบผู้กล้าทำการตรวจจับพลังงานทำลายล้างระดับสูงสุดจากเป้าหมาย...]
[กระตุ้นฟังก์ชันอัตโนมัติ: "เกราะพลังงานไร้เทียมทาน" (Absolute Vanguard Shield) ทำงาน!]
[สถานะ: ป้องกันการโจมตีทั้งหมด 100% สะท้อนแรงกระแทกกลับสู่ต้นกำเนิด x10!]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของเหนือฟ้าอย่างต่อเนื่อง แต่มันช่างเบาบางเหลือเกินเมื่อเทียบกับเสียงลมหายใจอันสั่นเทาของหญิงสาวผู้ยืนเคียงข้างเขา
เหนือฟ้าหันกลับไปมองมินตรา ช้าๆ แววตาที่เคยแข็งกร้าวและเย็นชาเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูแปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นล้ำลึกในเสี้ยววินาที มือหนาที่ผ่านการกอบกู้โลกธุรกิจและฟาดฟันอริราชศัตรู เอื้อมออกไปกุมมือเรียวบางที่กำลังเย็นเฉียบของมินตราไว้อย่างมั่น
"ไม่เป็นไรแล้วนะครับมินตรา..." น้ำเสียงนุ่มทุมแต่ทรงพลังเอื้อn cกล่าวออกมาอย่างอ่อนโยน ราวกับโลกใบนี้ต่อให้แตกสลายไปตรงหน้า ก็ไม่มีสิ่งใดทำลายความสงบสุขในอ้อมแขนนี้ได้
มินตรากะพริบตาปริบๆ หัวใจของเธอยังคงเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์วินาศสันตะโรเมื่อครู่ ดวงตาคู่สวยมองใบหน้าด้านข้างของชายหนุ่มผู้เป็นดั่งสรวงสวรรค์และเกราะคุ้มภัย เธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและความมั่นคงที่แผ่ซ่านผ่านฝ่ามือที่กุมกันไว้ ความกลัวทั้งปวงมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความเชื่อมั่นอันเต็มเปี่ยมว่า ตราบใดที่มีผู้ชายคนนี้อยู่เคียงข้าง ต่อให้พายุโหมกระหน่ำรุนแรงเพียงใด เธอก็จะไม่ทางล้มลงอย่างเด็ดขาด
"คุณเหนือฟ้า..." มินตราพึมพำเบาๆ ขอบตารื้นด้วยหยาดน้ำใสแห่งความตื้นตัน เธอบีบมือตอบรับสัมผัสนั้นแน่นราวกับเป็นการยืนยันว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความฝัน
ทางด้านพิมพิลาที่ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น คราบน้ำตาและเหงื่อผสมปนเปกันจนดูไม่ได้ ทรัพย์สมบัติ อำนาจ และเกียรติยศที่เธอเคยภาคภูมิใจ ถูกแผดเผาจนกลายเป็นจุลด้วยน้ำมือของชายที่เธอเคยเหยียดหยามและเหยียบย่ำอย่างไร้เยื่อใยเมื่อยามอดีต สายตาที่เธอมองมายังเหนือฟ้าในตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวขั้นสุด ราวกับกำลังมองมัจจุราชที่เดินออกมาจากขุมนรก
"เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! บริษัทของฉัน... หุ้นทั้งหมดของฉัน... ทำไมมันถึงร่วงลงศูนย์ในเวลาแค่สามวินาที!" พิมพิลาพยายามคลานเข้าไปหา แต่ถูกแรงกดดันมหาศาลจากระบบที่แผ่ออกมาจากตัวเหนือฟ้าตรึงร่างเธอไว้จนขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว
เหนือฟ้าปรายตามองอดีตคนรักด้วยความรู้สึกว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่ความโกรธแค้น หรือความสมเพชเวทนา มีเพียงความเฉยชาดั่งภูเขาผาที่สูงส่งเกินกว่าจะสนใจก้อนกรวดริมทาง
"ความโลภและอคติของเธอ... คืออาวุธชิ้นแรกที่ทำลายตัวเธอเอง พิมพิลา" เหนือฟ้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "จำไว้ว่าสิ่งที่เธอสูญเสียไปในวันนี้ ไม่ใช่เพราะโชคชะตาใจร้าย แต่มันคือราคาที่ต้องจ่ายให้กับความต่ำทรามในจิตใจของเธอเอง"
สิ้นคำพูดนั้น ทันใดนั้นเอง เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อปสุดหรูหราก็ดังกระหึ่มกึกก้องลงมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงไฟสปอตไลท์สีทองสาดส่องลงมายังลานกว้างเบื้องหน้า ร่างของบอดี้การ์ดในชุดสูทดำนับสิบคนก้าวลงมาตั้งแถวรอรับอย่างสมเกียรติ
เหนือฟ้าไม่แม้แต่จะชายตามองพิมพิลาอีกต่อไป เขากระชับมือที่กุมรั้งกับมินตราไว้แน่นขึ้น รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคายอีกครั้งเมื่อหันมามองหญิงสาวคู่ชีวิต
"กลับบ้านของเรากันเถอะครับ มินตรา... ที่ซึ่งไม่มีใครหน้าไหนมารบกวนเราได้อีก"
มินตรายิ้มรับทั้งน้ำตา เป็นรอยยิ้มที่งดงามและมีความสุขที่สุดในรอบหลายปีที่ผ่านมา เธอก้าวเดินเคียงข้างเขาอย่างไร้ความกังวล มุ่งตรงไปยังแสงสว่างและอนาคตอันรุ่งโรจน์ที่เขาสร้างไว้เพื่อเธอคนเดียว
ทว่า ในวินาทีที่ทั้งคู่ก้าวขึ้นสู่บันไดเฮลิคอปเตอร์ และประตูห้องโดยสารกำลังจะปิดลงนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานของระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเหนือฟ้าอย่างกะทันหัน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนระดับฉุกเฉินสูงสุดที่ทำให้ลมหายใจของมหาเศรษฐีไร้พ่ายต้องสะดุดกึก!
[คำเตือนจากระบบระดับโอมิครอน: ตรวจพบสัญญาณชีพจรปริศนาของ "บุคคลระดับผู้สร้าง" กำลังเชื่อมต่อเข้ากับฐานข้อมูลหลักของท่านในรัศมี 50 เมตร!]
[อัตราการนถอยหลังสู่การรีเซ็ตระบบทั้งหมด: 10... 9... 8...]
ขอบพระคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" มาโดยตลอดนะครับ!
สยบมารยาคุณหนูไฮโซด้วยระบบเลเวลอัปหมื่นล้าน•ตอนที่ 39
ปฏิกิริยาไร้เทียมทาน
ผลงานโดย โอเวอร์ลอร์ดซีโร่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (โอเวอร์ลอร์ดซีโร่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สยบมารยาคุณหนูไฮโซด้วยระบบเลเวลอัปหมื่นล้าน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!