ความลับที่เริ่มเปิดเผย

"สืบทราบแล้วครับท่านประธาน! ตอนนี้กองทัพนักข่าวจากสำนักข่าวเศรษฐกิจยักษ์ใหญ่ทั่วประเทศ กำลังเคลื่อนพลปิดล้อมอาคารสำนักงานใหญ่ของเราทุกด้านแล้วครับ!" เสียงรายงานผ่านโทรศัพท์มือถือของเลขาธิการหนุ่มดังลอดออกมาจากลำโพงอัจฉริยะในห้องทำงานส่วนตัวของเพนต์เฮาส์หรู ท่ามกลางความเงียบงันที่ถูกโรยตัวไว้ด้วยแรงกดดันมหาศาล เหนือฟ้า (ธน ภัทรพงศ์) ชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของอาณาจักรธุรกิจมูลค่าหมื่นล้านในวัยเพียงยี่สิบปลายๆ ปิดหน้าจอสมาร์ทโฟนที่ยังคงกะพริบแสงสีแดงฉานลงอย่างช้าๆ ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาเลนส์ใสสะท้อนประกายความสุขุมลึกลับ เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม รอยยิ้มมุมปากของเขากลับยิ่งทวีความน่าเกรงขาม ทว่า ในวินาทีที่เหนือฟ้ากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบกล่องของขวัญเพื่อสวมสร้อยเพชรให้กับมินตรานั้นเอง จู่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาก็แผดเสียงดังลั่นขึ้นพร้อมกันถึงสามครั้งซ้อน! หน้าจอระบบผู้กล้าเด้งข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นมากลางอากาศด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่ที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเหนือฟ้าต้องชะงักค้างไปทันที— [แจ้งเตือนระบบ: ภัยคุกคามระดับ 'เปิดโปงตัวตน' กำลังมาถึง! สำนักข่าว 'เดลี่ ไฟแนนซ์' และกองทัพปาปารัสซี่กว่าร้อยชีวิต กำลังเจาะลึกที่ตั้งพิกัดปัจจุบันของท่าน ผ่านการทำธุรกรรมกวาดซื้อหุ้นครั้งล่าสุด!] มินตรา ซึ่งยืนอยู่เคียงข้างมาโดยตลอด สังเกตเห็นความผิดปกติในแววตาของชายหนุ่ม เธอวางมือเรียวลงบนท่อนแขนภายใต้เสื้อสูทเนื้อดีของเขาอย่างนุ่มนวล สัมผัสที่อบอุ่นและสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยทำให้ความตึงเครียดในอากาศเบาบางลง "เหนือฟ้า... เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ สีหน้าของคุณดูไม่ค่อยดีเลย..." มินตราเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เต็มไปด้วยความอาทร เธอคือหญิงสาวผู้ไม่เคยรังเกียจเขาในยามที่เขายังเป็นเพียงหนุ่มส่งพัสดุเนื้อตัวมอมแมม และในยามนี้ เธอก็ยังคงเป็นเกราะคุ้ม เหนือฟ้าหันมามองหญิงสาว รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง มือหนายื่นออกไปกุมมือเรียวของเธอไว้แน่น "ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอกครับมินตรา... แค่พวกแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟเร็วกว่าที่คิดเท่านั้นเอง" ในขณะเดียวกัน ที่ด้านล่างของอาคารระฟ้าใจกลางเมืองหลวง บรรยากาศเต็มไปด้วยความโกลาหลระดับสิบตระกูลไฮโซกำลังลุกเป็นไฟ เหล่าผู้สื่อข่าวและช่างภาพสำนักข่าวต่างๆ เบียดเสียดกันราวกับคลื่นมนุษย์ แสงแฟลชจากกล้องนับร้อยตัวสาดส่องไปยังทางเข้าอาคารอย่างไม่ขาดสาย หนึ่งในนั้นคือ "พิมพิลา" อดีตแฟนสาวผู้เคยเหยียดหยามเหนือฟ้าอย่างไร้เยื่อใย บัดนี้ใบหน้าที่เคยเชิดชูด้วยความหยิ่งทะนงกลับซีดเผือด เธอกำสมาร์ทโฟนในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวโพลน ข่าวพาดหัวหน้าหนึ่งของทุกสำนักในเวลานี้ต่างพูดถึงเรื่องเดียวกัน—การปรากฏตัวของ "ประธานลึกลับ" ผู้กวาดซื้อตึกระฟ้าและหุ้นบลูชิปครึ่งเมืองภายในเวลาไม่ถึงเดือน "เป็นไปไม่ได้... มันจะเป็นไปได้ยังไง!" พิมพิลาพึมพำกับตัวเองด้วยความสติหลุด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวและความริษยาที่แผดเผาขั้วหัวใจ ภาพของไอ้หนุ่มส่งพัสดุกระจอกๆ ที่เธอเคยสลัดทิ้งราวกับเศษขยะ ซ้อนทับกับภาพของมหาเศรษฐีลึกลับผู้มีอำนาจซื้อสะเทือนทั้งประเทศในสมองของเธอ หากบุคคลปริศนาคนนั้นคือเหนือฟ้าจริงๆ ชีวิตของเธอล่ะ? ครอบครัวของเธอที่กำลังจมดิ่งเพราะถูกตัดวงเงินสินเชื่อโดยกลุ่มทุนปริศนาเล่า? ความจริงอันโหดร้ายเริ่มกัดกินจิตใจของหญิงสาวจนเธอแทบยืนไม่อยู่ บนชั้นเพนต์เฮาส์ เหนอร์ฟ้าก้าวเดินไปที่กระจกใสบานยักษ์ที่มองเห็นวิวเมืองได้แบบ 360 องศา เขามองลงไปยังฝูงชนที่กำลังวุ่นวายด้านล่างด้วยสายตาที่เย็นชาดุจพญาอินทรีมองเหยื่อ "ท่านประธานครับ จะให้ผมส่งทีมรักษาความปลอดภัยเคลียร์พื้นที่ หรือจะให้จัดการขั้นเด็ดขาดกับสำนักข่าวที่บังอาจละเมิดความเป็นส่วนตัวนี้เลยดีไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำของหัวหน้าบอดี้การ์ดดังขึ้นจากเครื่องสื่อสารภายใน เหนือฟ้า ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขาปลดกระดุมเสื้อสูทออกหนึ่งเม็ดอย่างใจเย็น ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังและราบเรียบจนน่าขนลุก "ไม่ต้องเคลียร์อะไรทั้งนั้นครับ... เปิดประตูต้อนรับพวกเขากald เข้ามาให้หมด" เหนอร์ฟ้าหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย ดวงตาคู่คมฉายแววพิฆาต "ในเมื่อพวกเขาอยากรู้ว่าใครคือเจ้าของอาณาจักรนี้ นักผจญภัยอย่างผม ก็พร้อมจะเปิดฉาก 'เลเวลใหม่' ให้โลกได้ประจักษ์แล้วครับ" เขากดตัดสายโทรศัพท์ ก่อนจะหันกลับมาหามินตราที่ยืนมองเขาด้วยความเชื่อมั่นอย่างไร้เงื่อนไข เหนอร์ฟ้าสวมสร้อยเพชรล้ำค่าลงบนลำคอระหงของเธออย่างทะนุถนอม ราชาผู้กุมอำนาจหมื่นล้านก้มลงกระซิบข้างใบหูของหญิงสาวผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มนุ่มและเด็ดเดี่ยว "เตรียมตัวให้พร้อมนะครับที่รัก... คืนนี้ เราจะไปประกาศให้พวกมันรู้ว่า ใครคือผู้ที่อยู่เหนือจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารแห่งนี้อย่างแท้จริง" ทว่า ในวินาทีที่เหนือฟ้ากำลังจะเดินออกจากห้องทำงานเพื่อไปเผชิญหน้ากับกองทัพสื่อมวลชนเบื้องล่างนั้นเอง หน้าจอระบบผู้กล้าก็สั่นสะเทือนอีกครั้งพร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นขวางกั้นสายตาของเขา— [คำเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงระบบจากบุคคลปริศนา... ผู้เล่นระดับ S-Class 'เงาอัคคี' ได้ก้าวเข้าสู่พื้นที่อาคารชั้นในแล้ว และเป้าหมายของมันคือ... ชีวิตของหญิงข้างกายท่าน!] เหนือฟ้าชะงักฝีเท้าลงทันที รังสีอำมหิตพวยพุ่งออกจากร่างของเขาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองที่ประตูห้องเพนต์เฮาส์ที่ปิดสนิท พร้อมๆ กับเสียงฝีเท้าปริศนาที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ อย่างไร้ซุ่มเสียง— (โปรดติดตามตอนต่อไปครับ) ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของโอเวอร์ลอร์ดซีโร่มาโดยตลอดนะครับ