เสียงแจ้งเตือนจากระบบผู้กล้า

เสียงปลายสายที่สั่นเครือเล็กน้อยของมินตราสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบงันของห้องทำงานกว้างขวาง ร่างสูงโปรดของเหนือฟ้าในสูทสั่งตัดเข้ารูปยืนนิ่งสนิท ทอดสายตามองทัศนียภาพยามค่ำคืนของมหานครเบื้องล่างผ่านกระจกใสบานยักษ์ น้ำเสียงที่เขาใช้ตอบกลับเธอนั้นช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว หากเปรียบเทียบกับความเยียบเย็นที่เขาใช้พูดคุยกับพวกเศษสวะสังคมเมื่อไม่กี่นาาทีก่อนหน้านี้ น้ำเสียงที่เอื้อnเอ่ยกับหญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่น ลึกซึ้ง และทะนุถนอมราวกับเธคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในจักรวาล "มินตราเหรอครับ... เสร็จธุระหรือยัง เดี๋ยวผมส่งเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวไปรับคุณนะ คนดี" ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ราวกับเธอกำลังประมวลผลคำพูดของชายหนุ่มผู้ชายที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอในห้องพักแคบๆ อพาร์ตเมนต์เก่าๆ สมัยที่เขายังเป็นเพียงพนักงานส่งพัสดุ "พี่... พี่เหนือฟ้าพูดจริงเหรอคะ... เฮลิคอปเตอร์อะไรกันคะเนี่ย" เสียงของเธอเจือความตกใจและรอยยิ้มบางเบาที่เขาจินตนาการภาพตามได้อย่างชัดเจน เหนือฟ้ายกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจอันเปี่ยมล้น ดวงตาคมกริบทอประกายลึกล้ำ "เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ อีกยี่สิบนาที เราจะไปทานมื้อค่ำบนภัตตาคารลอยฟ้าที่หรูที่สุดในเมืองกัน" เขากดตัดสายลงอย่างนุ่มนวล ก่อนที่บรรยากาศรอบตัวจะถูกแทนที่ด้วยความเงียบสงัด ทว่า ในวินาทีนั้นเอง... *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณบางอย่างไม่ได้ดังมาจากภายนอก แต่มันดังก้องขึ้นโดยตรงภายในห้วงความคิดของเขา ราวกับเสียงกังวานของระฆังโบราณที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ [ ตรวจพบคลื่นสมองของโฮสต์มีความเสถียรสูงสุด... ] [ ระบบผู้กล้าเลเวลอัปหมื่นล้าน (Billionaire Hero System) ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ 100% ] [ ยินดีต้อนรับครับ ท่านประธานเหนือฟ้า เจ้าของสิทธิ์ขาดเพียงผู้เดียวในจักรวาลธุรกิจแห่งนี้ ] เหนือฟ้าหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ความสุขุมเยือกเย็นถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากประสบการณ์อันร้าวรานในอดีต วันที่เขาถูกเหยียดหยาม วันที่พิมพิลาแฟนเก่าเดินสะบัดก้นทิ้งเขาไปหาทายาทเศรษฐีพันล้านอย่างไร้เยื่อใย วันที่เขาต้องก้มหน้าก้มตาแบกกล่องพัสดุหนักอึ้งท่ามกลางสายฝนกระหน่ำเพื่อแลกกับเงินไม่กี่บาท บัดนี้... ประตูแห่งโชคชะตาได้ถูกเปิดออกด้วยอำนาจที่เหนือกว่ากฎเกณฑ์ใดๆ บนโลกใบนี้แล้ว หน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้าสายตาของเขาโดยไม่มีใครอื่นมองเห็น ตัวเลขสถานะและกราฟฟิกสุดล้ำสมัยรันข้อมูลอย่างรวดเร็ว [ ภารกิจประเดิมตำแหน่ง: มหาเศรษฐีไร้พ่าย ] [ รายละเอียด: ลบเลือนความทรงจำอันอัปยศในอดีต และยกระดับสถานะทางสังคมของสตรีผู้เคียงข้างให้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดที่ไม่มีใครกล้าเอื้อมถึง ] [ รางวัลการเชื่อมต่อครั้งแรก: เงินสดหมุนเวียนในบัญชีกลาง (ไม่จำกัดที่มาและถูกกฎหมาย 100%) จำนวน 10,000,000 บาท (สิบล้านบาทถ้วน) ได้รับการโอนเข้าสู่บัญชีธนาคารส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ] *Rrr... Rrr...* เสียงข้อความแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันธนาคารบนสมาร์ตโฟนในมือสั่นสะเทือนขึ้นติดต่อกัน เหนือฟ้าก้มลงมองหน้าจอสีดำสนิทของโทรศัพท์เครื่องเดิมที่เคยหน้าจอแตกยับเยิน บัดนี้ปรากฏยอดเงินคงเหลือที่เพิ่มขึ้นมาแปดหลักอย่างชัดเจน **"ยอดเงินเข้าบัญชี: +10,000,000.00 THB"** มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นลึกว่าเดิม รอยยิ้มของนักล่าผู้กุมไพ่เหนือกว่าในทุกสถานการณ์ เงินสิบล้านบาทนี้เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น เป็นเศษเงินสำรองสำหรับซื้อความสำราญและการตบหน้าพวกปากตลาดในค่ำคืนนี้เท่านั้น "สิบล้านแรก... เร็วกว่าที่คาดไว้เสียอีกนะครับ" เขากระซิบกับตัวเองด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอันทรงเสน่ห์ ก่อนจะกดโทรศัพท์สั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดไร้ความลังเล "เตรียมลานจอดเฮลิคอปเตอร์ชั้นดาดฟ้าให้พร้อม ผมจะออกเดินทางในอีกสิบนาทีนี้... แล้วก็ จัดเตรียมชุดราตรีสั่งตัดจากปารีสไซส์ของคุณมินตรา ไปส่งที่หน้าอพาร์ตเมนต์ของเธอเดี๋ยวนี้" "รับทราบครับ ท่านประธาน!" ปลายสายตอบรับด้วยความยำเกรงอย่างถึงที่สุด เหนือฟ้าหมุนตัวกลับด้วยท่าทีสง่างาม เขาสวมนาฬิกาเรือนหรูราคาแปดหลักที่ระบบเพิ่งเสกให้ปรากฏขึ้นบนข้อมืออย่างแนบเนียน กลิ่นอายความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจแผ่ซ่านออกมาจากตัวตนของเขา จนแม้แต่เงาของตัวเองในกระจกยังต้องก้มหัวให้ ห้าปีที่เขาอดทนก้มหัวให้โชคชะตา สิ้นสุดลงแล้วในวินาทีนี้ ในขณะเดียวกัน ที่อพาร์ตเมนต์เก่าแก่ย่านชานเมือง มินตรากำลังยืนมองกล่องของขวัญสีดำสนิทผูกโบว์กำมะหยี่สีแดงเพลิงที่พนักงานส่งของระดับวีไอพีนำมาส่งให้ถึงหน้าประตูด้วยความงุนงง มือเรียวบางสั่นเทาเล็กน้อยขณะเปิดฝากล่องออก เผยให้เห็นชุดราตรีผ้าไหมปักคริสตัลระยิบระยับที่งดงามราวกับชุดของเจ้าหญิงในเทพนิยาย พร้อมกับการ์ดสีทองสลักชื่อของเธอ *แด่... ผู้หญิงคนเดียวที่อดทนเคียงข้างผมในวันที่มืดมนที่สุด - เหนือฟ้า* หยาดน้ำใสๆ เอ่อคลอเบ้าตาของหญิงสาว เธอจำได้ดีว่านี่คือชุดดีไซน์เนอร์ในฝันที่เธอเคยเอ่ยปากชมให้เขาฟังเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นเหนือฟ้าทำได้เพียงแค่ลูบหัวเธอเบาๆ และบอกว่า "สักวันผมจะซื้อให้คุณใส่" ซึ่งเธอก็คิดว่ามันเป็นเพียงคำพูดปลอบใจของคนจนๆ คนหนึ่งเท่านั้น ทว่า... มันกลายเป็นจริงแล้วในคืนนี้! เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่เริ่มคำรามก้องดังสนั่นอยู่เหนือท้องฟ้าเหนืออพาร์ตเมนต์ แรงลมจากใบพัดตีระลอกคลื่นอากาศจนหน้าต่างกระจกสั่นสะเทือน ผู้คนในละแวกนั้นต่างพากันวิ่งออกมามุงดูด้วยความตื่นตระหนก เพราะไม่เคยมีพาหนะระดับนี้บินมาเยือนย่านคนจนมาก่อนในประวัติศาสตร์ ลำแสงสปอตไลท์สีขาวนวลส่องตรงลงมาที่ระเบียงห้องของมินตรา ประตูระเบียงถูกเปิดออกโดยชายในชุดสูทสากลสามคนโค้งคำนับให้อย่างสุภาพ "เชิญครับ คุณมินตรา ท่านประธานรออยู่บนนั้นแล้วครับ" มินตราก้าวเท้าออกไปสัมผัสกับสายลมยามค่ำคืน หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและตื้นตัน เธอกำลังจะก้าวขึ้นสู่โลกใบใหม่ที่เธอไม่เคยกล้าแม้แต่จะฝันถึง แต่ทว่า... ในวินาทีที่เธอก้าวขาขึ้นไปเหยียบพรมแดงบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์ สายตาของเธอกลับเหลือบไปเห็นรถยนต์หรูราคาแพงคันหนึ่งที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอดเทียบท่าที่ลานจอดรถด้านล่างอพาร์ตเมนต์ ร่างของหญิงสาวคุ้นเคยในชุดแบรนด์เนมราคาแพงก้าวลงมาจากรถคันนั้น ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงกำลังบึ้งตึงด้วยความหงุดหงิด และบุคคลที่เดินตามลงมาติดๆ ก็คือเศรษฐีหนุ่มคู่หมั้นใหม่ของเธอ... พิมพิลา และ คุณชายกร พิมพิลาเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเฮลิคอปเตอร์ด้วยความหมั่นไส้ ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นเงาร่างของหญิงสาวที่คุ้นตา กำลังก้าวขึ้นสู่เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์เคียงคู่กับชายหนุ่มลึกลับผู้ทรงสง่า และวินาทีที่ร่างของชายหนุ่มบนเครื่องบินหันกลับมาสบตากับพิมพิลาพอดีผ่านแสงไฟส่องสว่าง... พิมพิลาถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น ถนนคอนกรีตแทบจะพังทลายลงตรงหน้า เมื่อเธอตระหนักได้ว่าผู้ชายที่เธี่ยเหยียดหยามและทิ้งขว้างไปเมื่อไม่กี่วันก่อน แท้จริงแล้วคือใคร! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปพร้อมกับเส้นทางแห่งอำนาจนี้ด้วยกันนะครับ