แจ้งเตือนระดับ B: ศัตรูที่มองไม่เห็น

เสียงแตกร้าวของพื้นปูนเปลือยใต้ฝ่าเท้าไม่ได้เป็นเพียงสัญญาณของการทรุดตัว แต่มันคือโครงข่ายแรงดันไสยเวทที่กำลังถูกบีบอัดด้วยความถี่ต่ำ รินทร์ก้าวถอยหลังโดยสัญชาตญาณ นัยน์ตาคมกริบกวาดตามองรอยแยกที่กำลังเลื้อยคดเคี้ยวราวกับรากไม้มีชีวิต อดีตนักศึกษาแพทย์เช่นเธอไม่เคยเชื่อเรื่องงดงามเหนือธรรมชาติ แต่เมื่อเธอมองว่าไสยเวทเป็นเพียง 'ฟิสิกส์อีกรูปแบบหนึ่ง' ที่ยังไม่มีสมการอธิบาย รอยแยกเหล่านั้นก็เป็นเพียงความต่างศักย์ของพลังงานที่กำลังระเบิดออก "อย่าก้าวเท้าซ้ายค่ะ รินทร์" เสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็นของอาจารย์สิงหาดังขึ้นจากมุมมืด ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วเรียวของเขาจะเอื้อมมาคว้าข้อมือเธอไว้ แรงกระแทกมหาศาลก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นเบื้องล่าง มันไม่ใช่ผีสางที่ส่งเสียงโหยหวน แต่มันคือ 'เงาทมิฬทรงเรขาคณิต' ที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงราวกับกระสุนปืนไรเฟิล วิญญาณรับใช้รูปแบบใหม่—ไร้หน้าตา ไร้เสียงกรีดร้อง มีเพียงคมมีดแห่งจิตสังหารที่ตีตราด้วยอักขระโบราณ รินทร์พุ่งตัวหลบตามสัญชาตญาณ แผ่นหลังกระแทกเข้ากับชั้นวางตำราเก่าคร่ำคร่า กลิ่นอับชื้นและฝุ่นละอองคละคลุ้งในอากาศ เธอกัดฟันแน่นเมื่อเศษปูนคมกริบเฉี่ยวเข้าที่หัวไหล่จนเนื้อผ้าขาดวิ่น เลือดสีแดงสดซึมผ่านรอยขาด แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอกำลังสนใจ ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมองวิญญาณรับใช้ตนนั้นด้วยสติที่เฉียบคม *ความเร็วระดับนี้... แรงเหวี่ยงสอดคล้องกับกฎแรงโน้มถ่วงและการหมุนวนของกระแสจิต* รินทร์คิดวิเคราะห์ในเสี้ยววินาที ขณะที่มือข้างหนึ่งหยิบยันต์กระดาษสาขึ้นมาอย่างไร้ความลังเล อาจารย์สิงหาพุ่งเข้ามาขวางหน้า เปลวเพลิงสีครามลุกโชนขึ้นที่ฝ่ามือแกร่งของเขา การประสานอินทรีย์และคาถาบทสั้นถูกร่ายออกไปด้วยความเร็วสูง แสงสว่างวาบสว่างจ้าขับไล่ความมืดมิดในห้องใต้ดินให้ถอยร่น ทว่าเงาทมิฬนั้นกลับแยกตัวออกเป็นสามร่างด้วยเทคนิคการลวงตาที่ซับซ้อน มันไม่ใช่แค่วิญญาณรับใช้ธรรมดา แต่เป็นเครื่องมือสังหารที่ถูกควบคุมด้วย "ระบบการคำนวณ" ขั้นสูงจากผู้ใช้ไสยเวทอีกคนหนึ่ง "ระวังค่ะ มันไม่ได้พุ่งเป้ามาที่ฉันคนเดียว แต่มันกำลังปรับองศาเพื่อตัดทอนเขตอาคมที่เราสร้างไว้" รินทร์เอ่ยเตือนเสียงเรียบ แม้เม็ดเหงื่อจะผุดพรายตามกรอบหน้า "รู้ทันสถานการณ์ดีนี่คะ คุณหมอฝึกหัด" อาจารย์สิงหาแค่นหัวเราะในลำคอเล็กน้อย แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสะท้อนประกายความพอใจ "แต่ดูเหมือนว่าเราจะไม่ได้ต้อนรับแค่ตัวแทนเสียแล้ว" สิ้นเสียงของอาจารย์สิงหา เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังขึ้นจากบันไดวนเบื้องบน พร้อมกับหน้าต่างกระจกสีที่แตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ สายลมยามวิกาลพัดพาความหนบหนาวเข้ามาเยือกเย็น บรรยากาศกดดันพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดเมื่อระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานปรากฏขึ้นตรงหน้าของรินทร์— *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบศัตรูระดับ B กำลังเข้าใกล้เขตปลอดภัยในระยะ 5 เมตร]* *[คำเตือน: วิญญาณรับใช้ชุดนี้ถูกลงทะเบียนภายใต้ตราประทับของ "สำนักเงาโลหิต" — เป้าหมายหลักคือการเก็บกวาดพยาน]* รินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย ปลายลิ้นรับรู้ถึงรสฝาดเล็กน้อยจากความตึงเครียด แต่นั่นยิ่งทำให้สมองของเธอนิ่งสนิทและทำงานด้วยความเร็วสูงสุด เธอกระชับยันต์ในมือมั่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเงาร่างปริศนาที่ก้าวผ่านเศษกระจกโปรยปรายลงมาอย่างช้าๆ ท่ามกลางแสงจันทร์สลัว ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในโลกเร้นลับนี้ด้วยกันนะคะ