พลังแฝงของลูเซีย

"ถอยออกไป เรน!" เสียงตะโกนของลูเซียขาดห้วงลงด้วยแรงกระแทกจากคลื่นกระแทกมหาศาลที่ซัดสาดเข้ามาจนร่างบางเซถลา พื้นหินแกรนิตของโบราณสถานใต้ดินสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว รอยแตกสีแดงฉานแผ่ขยายดั่งใยแมงมุมจากจุดที่ "การ์เดียนแห่งศิลาโบราณ" บอสระดับสูงประจำดันเจี้ยน ปักดาบใหญ่ลงกับพื้น เรนไม่ขยับถอยตามคำสั่ง ดวงตาภายใต้กรอบแว่นโลหะกวาดมองวิถีการโคจรของอนุภาคมานาในอากาศอย่างรวดเร็ว สมองของอดีตโปรแกรมเมอร์คำนวณอัตราการรีโหลดสกิลของบอสและค่าความทนทานของโล่ไทเทเนียมในมือซ้ายอย่างแม่นยำ ทุกวินาทีที่ผ่านไปมีความหมายเท่ากับความเป็นความตาย "ถ้าฉันถอย จุดยืนของเธอจะไม่มีแนวป้องกัน ลูเซีย" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มั่นคง ชายหนุ่มสะบัดมือขวา สร้างลิ่มเหล็กขนาดพกพาที่เขาเพิ่งขึ้นรูปด้วยสกิล [Forge in Combat] ขึ้นมาแล้วซัดมันเข้าที่ข้อต่อหัวเข่าของบอสอย่างแม่นยำ แรงปะทะทำให้การ์เดียนขนาดยักษ์ชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที แต่มันก็เท่านั้น... บอสตัวนี้ไม่ใช่แค่มอนสเตอร์ทั่วไป ค่าพลังป้องกันของมันสูงเกินกว่าที่อาวุธไร้คมและคลาสสายซัพพอร์ตอย่างเรนจะเจาะทะลวงได้ด้วยการโจมตีปกติ *แย่ล่ะสิ... ค่าความทนทานของเกราะเหลือต่ำกว่าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว* เรนกัดฟันแน่น ขณะที่ดาบยักษ์ของการ์เดียนกำลังเงื้อขึ้นสูง เตรียมฟาดลงมาเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อปิดฉากพวกเขาทั้งคู่ ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง ลูเซียที่คุกเข่าอยู่เบื้องหลังกลับนิ่งงัน เส้นผมสีเงินยวงของเธอสะบัดลู่ตามกระแสลมเวทมนตร์ที่ปั่นป่วน ดวงตาสีฟ้าครามที่เคยฉายแววลังเลและหวาดกลัวมาตลอด บัดนี้กลับว่างเปล่า... ว่างเปล่าราวกับห้วงอวกาศที่ไร้ก้นบึ้ง "เรน..." เสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบจมหายไปกับเสียงคำรามของบอส "นายเคยบอกว่า เวทมนตร์ของฉันมันไม่ได้ไร้ค่า... ใช่ไหม?" เรนชะงัก หันกลับไปมองหญิงสาว เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ อุณหภูมิรอบตัวเธอลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งเกาะตามชายผ้าคลุม ค่ามานาที่เคยติดลบและกระพริบเตือนเป็นสีแดงฉานบนอินเทอร์เฟซ กลับนิ่งสนิท... ก่อนที่มันจะพุ่งทะยานขึ้นราวกับกราฟหุ้นที่ระเบิดตัว ไม่ใช่การเพิ่มขึ้นธรรมดา แต่มันเป็นการก้าวกระโดดที่อยู่นอกเหนือขีดจำกัดของระบบเกม! "ลูเซีย! เดี๋ยวก่อน ร่างกายเธอจะรับ—" คำเตือนของเรนถูกกลืนหายไปในพริบตา เมื่อร่างของลูเซียลอยขึ้นจากพื้นอย่างไร้แรงโน้มถ่วง เปลวเพลิงสีครามเข้มและออร่าเวทมนตร์อัดแน่นจนกลายเป็นพายุหมุนรอบตัวเธอ แรงกดดันมหาศาลแผ่ขยายออกไปจนพื้นหินรอบด้านแตกละเอียดเป็นผุยผง การ์เดียนแห่งศิลาโบราณที่กำลังจะฟาดดาบลงมา ถึงกับหยุดชะงัก มันส่งเสียงคำรามด้วยความหวาดกลัว—เป็นครั้งแรกที่มอนสเตอร์ไร้ความรู้สึกตัวนี้แสดงอาการ "ถอยร่น" *นี่มัน... พลังบ้าอะไรกัน?* เรนต้องยกแขนขึ้นบังกระแสลมเวทที่รุนแรงจนผิวหนังแสบร้อน เขารู้จักระบบเกมนี้ดี เขารู้จักโค้ดทุกบรรทัดและขีดจำกัดทุกอย่าง แต่สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า... อยู่นอกเหนือจากตำราเล่มไหนทั้งหมด ลูเซียหลับตาลงช้าๆ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเธอข้างหนึ่งกลายเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต ส่วนอีกข้างเป็นสีฟ้าครามประกายแสงดาว "ฉันไม่ใช่จอมเวทที่ผิดพลาดอีกต่อไปแล้ว..." เสียงของเธอไม่ใช่เสียงของเด็กสาวผู้หวาดกลัวการใช้เวทมนตร์อีกต่อไป แต่มันก้องกังวานราวกับเสียงประกาศิตจากเทพเจ้าโบราณ ลูเซียกางมือออกทั้งสองข้าง วงเวทซ้อนทับกันนับร้อยวงปรากฏขึ้นกลางอากาศ เรียงรายกันเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่ซับซ้อนและงดงามจนแทบหยุดหายใจ มานาทั้งหมดในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรถูกดูดกลืนเข้ามายังจุดศูนย์กลางราวกับหลุมดำ เรนเบิกตากว้าง เขาพยายามคำนวณความเสียหายที่จะเกิดขึ้น แต่มันเกินขีดจำกัดการประมวลผลของหน้าต่างสถานะไปเสียแล้ว "วิชาลับ..." ลูเซียพึมพำเบาๆ ท่ามกลางเสียงคำรามของโลกที่กำลังจะเปลี่ยนไป "...[เนตรสวรรค์พิฆาตดารา]!" สิ้นคำพูดนั้น แสงสีครามเจิดจ้าก็กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างในห้องโถงใต้ดินจนขาวโพลน ไร้ซึ่งเสียงกรีดร้อง ไร้ซึ่งแรงปะทะ มีเพียงความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้วิญญาณสั่นสะท้าน ร่างของการ์เดียนยักษ์สลายกลายเป็นละอองแสงสีทองนับล้านชิ้นในพริบตาเดียว โดยไม่มีแม้แต่โอกาสได้ขัดขืน แสงสว่างค่อยๆ จางลง ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องโถงอีกครั้ง เรนยืนนิ่งค้างอยู่ที่เดิม ลมหายใจสะดุดกึก เม็ดเหงื่อกาฬไหลรินลงข้างขมับ เขามองดูพื้นที่เคยเป็นสนามรบ บัดนี้มันถูกผ่าแยกออกเป็นเหวลึกยาวหลายร้อยเมตรด้วยพลังอันบริสุทธิ์เพียงครั้งเดียว และเบื้องหน้าเขา... ลูเซียกำลังร่วงหล่นลงมาจากอากาศอย่างไร้เรี่ยวแรง เรนพุ่งตัวเข้าไปรับร่างของเธอก่อนที่เธอจะกระแทกพื้น อ้อมแขนของชายหนุ่มโอบประคองหญิงสาวไว้อย่างทะนุถนอม ลมหายใจของเธอบาเบาและสม่ำเสมอ เธอกำลังหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้าจากการใช้พลังที่เกินขีดจำกัดของมนุษย์ ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างกะทันหัน หน้าต่างโปร่งใสสีทองอร่ามปรากฏขึ้นตรงหน้าเรน พร้อมกับข้อความที่ทำให้ลมหายใจของเขาต้องหยุดชะงักลงอีกครั้ง [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'ลูเซีย' ได้ปลดล็อกคลาสลับขั้นสูงสุด "อภิมหาจอมเวทแห่งจุดจบ" สำเร็จ] [คำเตือนระบบ: การปลดล็อกคลาสนี้ได้ทำการเปิดผนึก "ประตูแห่งมิติที่สาม" โดยไม่ตั้งใจ] [เควสต์ลับระดับ SSS: "ผู้รุกรานจากแดนสนธยา" เริ่มต้นนับถอยหลัง...] [และ ณ ขณะนี้... มีผู้เล่นลึกลับคนหนึ่งกำลังเชื่อมต่อเข้าสู่พื้นที่ดันเจี้ยนส่วนตัวของคุณ... ทั้งที่ระบบควรจะปิดตายไปแล้ว] ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับก้าวสำคัญของเรนและลูเซียนะครับ