ช่างตีดาบผู้สร้างตำนาน

"ถ้าค้อนเล่มนี้ตีพลาดแม้แต่ศิกราเดียว เหล็กกล้าดิบชิ้นนี้จะกลายเป็นเพียงเศษขยะราคาถูกทันที... ลูเซีย เจ้าพร้อมจะรับแรงกระแทกจากความร้อนระดับพันองศานั่นหรือยัง" น้ำเสียงของเรนราบเรียบ แต่มั่นคงจนแทบจะกลstเป็นส่วนหนึ่งของเสียงคำรามจากเตาหลอมเวทมนตร์ภายในโรงตีเหล็กเก่าแก่ปลายทิศเหนือของเมืองหลวงเบอร์그 ดวงตาสีเทาเข้มของอดีตโปรแกรมเมอร์จดจ้องมองแผ่นโลหะสีนิลกาฬที่กำลังเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานบนแท่นทั่ง เหล็กชิ้นนี้ไม่ใช่แร่ธรรมดา แต่มันคือ "ชิ้นส่วนหัวใจมังกรปฐพี" ที่พวกเขาแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อจากดันเจี้ยนระดับสูงเมื่อค่ำวาน ลูเซียที่ยืนอยู่มุมห้อง สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความตื่นเต้น มือเรียวบางทั้งสองข้างกำไม้เท้าเวทมนตร์แน่นจนข้อต่องิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว นางรู้ดีว่าการสร้างอาวุธในเกม VRMMO "Chronicle of Aethelgard" นี้ไม่ใช่แค่การคลิกเมาส์เลือกคำสั่ง แต่มันคือกระบวนการฟิสิกส์และเวทมนตร์ที่ผสานกันอย่างละเมียดละไม "ข้าเตรียมมานาสำรองไว้สามร้อยหน่วย และสมาธิทั้งหมดที่มี... เจ้าลงมือเถอะเรน อย่าให้ข้าต้องรอนานกว่านี้เลย" จอมเวทสาวเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แม้ริมฝีปากจะเม้มเข้าหากันด้วยความประหม่า แต่แววตากลับเปล่งประกายความเชื่อมั่นในตัวบุรุษผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า *เคร้ง!* เสียงค้อนเหล็กกระทบกับแผ่นโลหะดังสนั่นกังวาน แรงปะทะสะท้อนผ่านกล้ามเนื้อแขนของเรน ส่งผ่านไปยังแกนกลางของเตาหลอมจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกสีฟ้าครามแผ่กระจายออกเป็นวงกว้าง นี่ไม่ใช่การตีเหล็กเพื่อขึ้นรูปธรรมดา แต่เรนกำลังใช้ "อัลгоритม์การคำนวณแรงเหวี่ยง" ที่เขาเคยใช้เขียนโค้ดระบบโครงสร้างซอฟต์แวร์ มาประยุกต์ใช้กับองศาการตกกระทบของค้อนทุกๆ สามวินาที เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นตามไรผมของชายหนุ่ม กลิ่นอายของโลหะผสมกับละอองมานาเข้มข้นอบอวลไปทั่วห้อง ทุกครั้งที่ค้อนกระทบลงไป ลูเซียจะต้องร่ายเวทมนตร์บทเฉพาะกิจเพื่อควบคุมอุณหภูมิไม่ให้เตาหลอมระเบิดออกมาระหว่างที่โครงสร้างโมเลกุลของดาบกำลังจัดเรียงตัวใหม่ *เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!* จังหวะการตีดาบดำเนินไปอย่างต่อเนื่องราวกับเสียงนาฬิกาแห่งโชคชะตา เรนไม่ปล่อยให้สมาธิหลุดรอดแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว สายตาของเขาpoweredด้วยระบบวิเคราะห์เบื้องหลังที่มองเห็น "จุดเชื่อมต่อโครงสร้างดาบ" (Weapon Node) เปล่งแสงเรืองรองอยู่ภายในอากาศ เขาจงใจตีลงไปที่จุดอับสายตาของระบบ เพื่อบังคับให้ดาบเล่มนี้หลุดพ้นจากกรอบสเตตัสเดิมๆ ที่เกมกำหนดไว้ "ลูเซีย! ตอนนี้แหละ! ปลดปล่อยมานาเข้าสู่แกนกลาง!" เรนตะโกนสั่งเสียงเข้ม จอมเวทสาวไม่รอช้า นางยกไม้เท้าขึ้นสูง ละอองแสงสีม่วงเข้มพวยพุ่งออกจากฝ่ามือ พุ่งตรงเข้าสู่รอยต่อของคมดาบที่กำลังเรืองแสงสีทองแดง การประสานกันระหว่าง "ฝีมือช่างตีดาบ" ของเรน และ "พลังเวทมนตร์ดิบ" ของลูเซีย ทำให้เกิดปฏิกิริยาทางเวทมนตร์ที่ระบบคาดไม่ถึง *เปรี๊ยะ!* เสียงประทุของพลังงานดังขึ้นราวกับกระจกที่กำลังจะแตกละเอียด ประกายไฟสีรุ้งพุ่งทะยานขึ้นสู่เพดานโรงตีเหล็ก ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมชั่วขณะ ทั้งสองยืนนิ่งค้างอยู่ในท่าทางเดิม ลมหายใจหอบถี่สะท้อนความเหนื่อยล้า แต่สายตากลับไม่ละไปจากวัตถุที่วางอยู่บนแท่นทั่งเบื้องหน้า ดาบยาวสไตล์ยุโรปโบราณที่ไม่มีคมด้านข้าง แต่อัดแน่นไปด้วยลวดลายอักขระเวทมนตร์สีดำสนิท นอนสงบนิ่งอยู่บนแผ่นเหล็กเย็นเฉียบ รัศมีสีครามจางๆ แผ่ซ่านออกมาจากตัวดาบราวกับมันมีชีวิตจิตใจ ทันใดนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองอร่ามที่มีประกายแสงระยิบระยับนับไม่ถ้วนก็ดีดเด้งขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระดับระบบที่ดังขึ้นในหัวของเรนและลูเซียอย่างพร้อมเพรียงกัน [ติ๊ง! ผู้เล่นเรน ประสบความสำเร็จในการสร้างอาวุธประเภท "พิเศษ" เล่มแรกของเซิร์ฟเวอร์!] [ระบบทำการประเมินคุณ ศาสตร์แห่งการตีดาบไร้คมได้ปลุกสเตตัสใหม่: "เจตంటะโลหะไร้พ่าย" (Invincible Metal Will) สำเร็จ!] [คุณลักษณะพิเศษของอาวุธ: ดาบไร้คมอัคคีทมิฬ (Obsidian Blunt Blade) - ระดับ SSS] [คำเตือนระบบ: อาวุธชิ้นนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยโค้ดตรรกะที่อยู่นอกเหนือการควบคุม ส่งผลให้สเตตัสพื้นฐานของเป้าหมายที่ถูกโจมตีจะถูกรีเซ็ตชั่วขณะ และ...] ยังไม่ทันที่เรนจะอ่านข้อความแจ้งเตือนจนจบ บานประตูไม้เก่า 3 เมตรของโรงตีเหล็กก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรงด้วยพลังลมมหาศาล เงาร่างของชายสวมชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ ปักลวดลายตราสัญลักษณ์กิลด์อันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ ก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก สายตาคมกริบของเขาจ้องมองตรงมาที่ "ดาบไร้คม" บนแท่นทั่ง ก่อนจะเอื้อnเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงทันที "ไม่นึกเลยว่าช่างตีดาบไร้ชื่อเสียง จะสามารถสร้าง 'สิ่งนั้น' ขึ้นมาได้... ส่งดาบเล่มนั้นมาให้ทางเราซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้าทั้งสองคน" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับก้าวสำคัญของเรนและลูเซียนะครับ