รางวัลที่อยู่นอกเหนือระบบ

เสียงโลหะบดเสียดสีกันด้วยแรงมหาศาลดังสะท้อนก้องกราบไปทั่วห้องโถงหินอัคนี จนแก้วหูของเรนแทบจะปริแตก แรงกดดันมหาศาลที่แผ่พุ่งออกมาจากเงามืดหลังบัลลังก์ไม่ได้เป็นเพียงแค่ความกดดันทางจิตวิทยาจากระบบเกม แต่มันคือ “น้ำหนัก” ของความตายที่แท้จริง “ถอยหลังไปสามก้าว ลูเซีย!” เรนตวาดลั่นพร้อมกับกระชากแขนเรียวของหญิงสาวให้พ้นจากรัศมีของเงาดำที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามา เสียงระเบิดตูมสนั่นทำให้เศษหินนับร้อยพุ่งกระจายราวกับห่ากระสุนปืน เรนใช้แผ่นหลังของตนเองเป็นโล่กำบังเศษซากเหล่านั้น เสียงผิวเนื้อกระทบกับเศษหินคมกริบดังขึ้นพร้อมกับตัวเลขสีแดงฉานที่ลอยขึ้นเหนือหัวของเขา `-340`, `-420` เลือดในหลอด HP ลดฮวบลงจนเหลือขีดอันตรายในพริบตาเดียว “เรน! นายบ้าหรือเปล่า!” ลูเซียตะโกนเสียงหลง ใบหน้าสวยหวานซีดเผือด นัยน์ตาสั่นระริกด้วยความตกใจระคนหวatกลัว มือบางของเธอสั่นเทาขณะที่พยายามร่ายเวทมนตร์ฟื้นฟู แต่ทว่า... แสงสีฟ้าอ่อนกลับจางหายไปอย่างไร้ร่องรอย ค่ามานาของเธอยังคงติดลบจากผลกระทบของบอสตัวก่อนหน้า “ผมไม่ได้บ้าครับ...” เรนกัดฟันแน่น ความเจ็บปวดจากบาดแผลสะท้อนผ่านระบบประสาทเสมือนจริงจนเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผาก แต่สายตาของเขากลับคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับคม “...ถ้าคุณหลบไม่ทันเมื่อครบรอบการโจมตีนี้ เราจะตายทั้งคู่ และความพยายามตลอดสามชั่วโมงที่ผ่านมาจะกลายเป็นศูนย์” ในความมืดมิดเบื้องหน้า ร่างของอสูรเหล็กกล้าก้าวออกมาจากเงา มันไม่ใช่บอสหลักของดันเจี้ยน แต่เป็น “ผู้พิทักษ์เงา (Shadow Warden)” มอนสเตอร์ระดับยูนีคที่ถูกซ่อนไว้หลังบัลลังก์ ซึ่งระบบทั่วไปไม่เคยบันทึกข้อมูลไว้ ร่างของมันสูงใหญ่กว่าสองเมตรครึ่ง สวมเกราะเหล็กสีดำสนิทที่ไร้ซึ่งรอยต่อ ใบหน้าถูกซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากเหล็กไร้ปาก มีเพียงดวงตาสสีแดงฉานที่จ้องมองมายังพวกเขาด้วยความเหี้ยมเกรียม เรนกวาดสายตาสำรวจอย่างรวดเร็ว สมองของเขาประมวลผลด้วยความเร็วสูงราวกับชิปประมวลผลชั้นยอด *“เกราะหนาแน่นสูง, จุดอ่อนอยู่ที่ข้อต่อหัวเข่าซ้ายซึ่งมีคราบออกซิเดชันเกาะอยู่, และจังหวะการหายใจทุกๆ เจ็ดวินาที...”* “ลูเซีย คุณยังมีมานาเหลือสำหรับการร่ายเวทระดับศูนย์สักบทไหมครับ?” เรนเอ่ยถามเสียงนิ่ง แม้สถานการณ์จะคับขันจนแทบไม่มีทางออก “ตะ... ะ... แต่ฉันร่ายเวทโจมตีไม่ได้ มานาฉันเป็นศูนย์!” หญิงสาวกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความรู้สึกไร้ประโยชน์กัดกินจิตใจของเธออีกครั้ง เธอกำไม้เท้าในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด “ผมไม่ได้ให้คุณใช้เวทโจมตี” เรนหันไปสบตาเธอนิ่ง น้ำเสียงของเขานุ่มนวลขึ้นแต่เต็มไปด้วยพลังที่หนักแน่น “ผมต้องการให้คุณใช้เวท ‘จุดประกาย (Spark)’ ใส่เศษแร่เหล็กกล้าที่อยู่แทบเท้าขวาของผม... เชื่อใจผมสิครับ” ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่สงบนิ่งและมั่นคงของชายหนุ่ม ไร้ซึ่งความหวาดกลัว ไร้ซึ่งความลังเล มีเพียงความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยม ลูเซียสูดหายใจเข้าลึก “ก็ได้! ถ้าเราตาย นายต้องรับผิดชอบเลี้ยงข้าวฉันสามมื้อนะ!” เธอตะโกนลั่นด้วยความหมั่นไส้ปนความโล่งอกในเสี้ยววินาที *เปรี้ยง!* ผู้พิทักษ์เงาพุ่งเข้ามาประชิดตัว ดาบยักษ์ในมือของมันฟาดยลงมาดั่งสายฟ้าฟาด เรนไม่หลบ เขาอาศัยจังหวะเสี้ยววินาทีที่ดาบเฉียดผ่านใบหู ทิ้งตัวลงนอนราบกับพื้น กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านอยู่เหนือปลายจมูก ในจังหวะนั้นเองมือขวาของเขาคว้าเศษแร่เหล็กกล้าที่พื้นขึ้นมา พร้อมกับที่ลูเซียร่ายเวท ‘จุดประกาย’ จุดไฟขนาดเล็กใส่ฝ่ามือของเขา *ฟึบ!* เรนใช้ทักษะติดตัวของคลาสช่างตีดาบ ‘การหลอมฉับพลัน (Instant Smelting)’ โดยใช้ความร้อนจากเวทมนตร์และแรงเสียดทานของพื้นหิน หลอมรวมเศษแร่ให้กลายเป็นตะปูเหล็กกล้าพุ่งทะยานเข้าใส่จุดอ่อนที่ข้อต่อหัวเข่าซ้ายของบอสทันที! *ฉึก!* เสียงโลหะทะลุเกราะดังขึ้น ผู้พิทักษ์เงาชะงักกึก ร่างยักษ์เซถอยหลังไปสามก้าว บัฟการป้องกันของมันลดลง 50% ชั่วขณะ “ตอนนี้แหละครับ!” เรนกระโดดลุกขึ้นคว้าค้อนเหล็กประจำตัวที่แม้จะไม่มีคม แต่ด้วยแรงเหวี่ยงอันคำนวณมาอย่างแม่นยำตามหลักฟิสิกส์ เขากระแทกค้อนลงที่จุดตายเดิมซ้ำๆ จนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว *ตูม!* ร่างยักษ์ของผู้พิทักษ์เงาสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองนับล้านชิ้นกระจายไปทั่วห้องโถง ความเงียบสงบกลับคืนมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นรัวจนฟังแทบไม่ทัน [ท่านได้เอาชนะ 'ผู้พิทักษ์เงา' นอกเหนือจากเงื่อนไขภารกิจ] [ระบบทำการคำนวณค่าสถานะการต่อสู้... ยอดเยี่ยม] [ท่านได้รับฉายา: ผู้ท้าทายกฎเหล็ก] [ระบบตรวจพบการกระทำที่อยู่น้ำมือของระบบ... ทำการปลดล็อกไอเทมพิเศษ] เรนยืนหอบหายใจรดต้นคอ หลอด HP ของเขาเหลือเพียง 12 หน่วยเท่านั้น เขาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งกับพื้น มือข้างที่ถือค้อนสั่นเทานิดๆ แต่ใบหน้ากลับปรากฏรอยยิ้มจางๆ “เรา... ชนะแล้วเหรอ?” ลูเซียทรุดตัวลงนั่งพับเพียบกับพื้นด้วยความหมดแรง เหงื่อชุ่มโชกแผ่นหลัง เธอเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “ครับ เราชนะแล้ว” เรนตอบรับเบาๆ ก่อนที่สายตาของเขาจะสะดุดเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่ร่วงหล่นอยู่กลางกองแสงสีทอง มันไม่ใช่ไอเทมดรอปทั่วไปที่เป็นอาวุธหรืองอบก้อนแร่... กลางพื้นหินที่เย็นเยียบ ปรากฏแท่งวัตถุสีดำสนิท ยาวประมาณหนึ่งคืบ รูปร่างคล้ายลิ่มสลักโบราณที่สลักลวดลายอักขระเวทแปลกประหลาด ซึ่งเมื่อมองด้วยตาเปล่า อักขระเหล่านั้นกลับขยับได้ราวกับมีชีวิต และที่น่าตกใจที่สุดคือ มันไม่มีชื่อแสดงขึ้นมาบนระบบอินเทอร์เฟซเหมือนไอเทมชิ้นอื่น เรนยื่นมือออกไปอย่างระมัดระวัง ปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับผิวสัมผัสที่เย็นเยียบราวน้ำแข็ง ทันทีที่สัมผัส เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คุ้นเคยก็เงียบหายไป ถูกแทนที่ด้วยเสียงกระซิบแหบพร่าและเย็นยะเยือกราวกับมาจากห้วงลึกของมิติอื่นโดยตรง *[คำเตือน: ท่านได้สัมผัสวัตถุต้องห้าม - 'กุญแจแห่งจุดเริ่มต้นที่ถูกลืม']* *[คำเตือน: ไอเทมนี้ไม่รองรับกับระบบปัจจุบัน... กำลังทำการเขียนทับข้อมูลตัวละครของผู้เล่น...]* *[คำเตือน: ตรวจพบเจตจำนงที่ฝ่าฝืน... เริ่มต้นกระบวนการ...]* หน้าจออินเทอร์เฟซทั้งหมดของเรนดับวูบลงกลายเป็นสีดำสนิท ก่อนที่ตัวหนังสือสีเลือดหนึ่งบรรทัดจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นช้าๆ ตรงหน้าของเขา **[ยินดีด้วย... ผู้เล่นเรน ท่านได้กลายเป็น ‘ผู้ทรยศต่อระบบ’ คนแรกของเซิร์ฟเวอร์ และประตูบานนั้น... กำลังจะเปิดออกแล้ว]** --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและก้าวผ่านความมืดมิดนี้ไปด้วยกันนะครับ!