ความไว้ใจท่ามกลางสมรภูมิ

เสียงโลหะบดเบียดกันดังสนั่นลั่นห้องเครื่องยนต์หลักระดับแปด แรงสั่นสะเทือนระดับสามจุดสองริกเตอร์จากสนามพลังแม่เหล็กไฟฟ้าที่กำลังวิกฤต ส่งผลให้คราบเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผมของเอเลียส วอล์คเกอร์อย่างรวดเร็ว ดวงตาสสีเทาเข้มหรี่ลงจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวที่กระพริบเตือนระดับวิกฤต นิ้วเรียวยาวราวกับนักเปียโนกำลังรัวปุ่มคำสั่งภาษาเครื่องกลอย่างแม่นยำ เพื่อถ่ายเทความร้อนส่วนเกินออกจากแกนปฏิกรณ์ฟิวชั่น ทว่าเบื้องหลังเสียงคำรามของเครื่องจักรกลหนักนั้น มีเสียงฝีเท้าหนักหน่วงของกองกำลังรักษาสันติภาพสมาพันธ์ดวงดาวกำลังใกล้เข้ามาทุกที ประตูนรกโลหะบานเลื่อนถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงดันลมไฮดรอลิก "หมอบลง! เอเลียส วอล์คเกอร์! คุณถูกจับกุมในข้อหาละเมิดมาตราแปดแห่งสนธิสัญญาจักรวาล ลักลอบเข้าถึงข้อมูลลับระดับสูงสุดของสถานี!" เสียงตะคอกก้องกังวานด้วยความเด็ดขาดของหัวหน้าชุดปฏิบัติการพิเศษดังขึ้น พร้อมกับลำแสงสีแดงจากปืนเลเซอร์นับสิบกระบอกที่กวาดตรงมายังจุดที่เอเลียสยืนอยู่ ดวงตาของวิศวกรหนุ่มไหววูบเพียงเสี้ยววินาที สมองของเขาประมวลผลความน่าจะเป็นในการรอดชีวิตอย่างรวดเร็ว—ศูนย์จุดศูนย์เปอร์เซ็นต์ หากเขาขยับมือออกจากแผงควบคุมตอนนี้ แรงดันในแกนปฏิกรณ์จะพุ่งทะยานจนระเบิดทำลายล้างทั้งสถานีอวกาศในรัศมีสามร้อยกิโลเมตรทันที "ถ้าไม่อยากให้คนครึ่งสถานีนี้กลายเป็นฝุ่นผงอวกาศ ก็บอกให้ลูกน้องโง่ๆ ของคุณลดปืนลงซะ" เอเลียสกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบสนทนา ราวกับไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับปลายกระบอกปืนนับสิบที่พร้อมจะเจาะร่างของตนให้พรุน เขาไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองผู้มาเยือน ดวงตายังคงจับจ้องอยู่ที่เส้นกราฟพลังงานที่กำลังพุ่งแตะขีดแดง "คำสั่งคือจับกุมตัวคุณ ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไรก็ตาม วอล์คเกอร์" หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการก้าวเข้ามาประชิด พร้อมกับเงื้อมือขึ้นเตรียมกระชากตัวเอเลียสออกจากแผงควบคุมหลัก ทว่า— *เปรี้ยง!* กระสุนพลังงานนัดหนึ่งพุ่งเฉียดใบหูของหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการไปปักคาเข้ากับผนังโลหะด้านหลัง เกิดเป็นรอยไหม้เกรียมคละคลุ้งด้วยกลิ่นโอโซน ทุกสายตาในห้องเครื่องยนต์หันขวากับไปยังต้นตอของกระสุนทันทีด้วยความตื่นตระหนก ร้อยเอกคาเรน วาลอส ยืนหยัดอยู่ตรงกรอบประตู ร่างเพรียวระหงในชุดเครื่องแบบทหารยศสูงของสมาพันธ์ฯ ตั้งท่าถือปืนพกเลเซอร์ประจำกายอย่างมั่นคง ปลายกระบอกปืนยังคงมีควันจางๆ ลอยกรุ่น ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองลูกน้องของตนด้วยรัศมีแห่งอำนาจที่กดดันจนทุกคนต้องกลืนน้ำลายลงคอ "ร้อยเอกวาลอส! คุณกำลังทำอะไร? นี่คือคำสั่งตรงจากสภาความมั่นคงสูงสุด!" หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการตะโกนแย้ง สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ คาเรนก้าวเท้าเข้ามาในห้องช้าๆ เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นโลหะดัง กังวานเป็นจังหวะ เธอยกปืนขึ้นเล็งตรงไปที่ศีรษะของหัวหน้าหน่วยใต้บังคับบัญชาของตนเองโดยไม่มีทีลังเลแม้แต่น้อย บรรยากาศภายในห้องลดอุณหภูมิลงจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง "ฉันเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดของปฏิบัติการนี้ ณ สถานีแห่งนี้" คาเรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงต่ำ เยือกเย็น และทรงอำนาจจนน่าขนลุก "และคำสั่งใหม่ของฉันคือ ถอยออกไปจากตัวเขาซะ" "แต่ว่าท่านครับ—" "ฉันบอกให้ถอย!" คาเรนเน้นย้ำทีละคำ สายตาของเธอคมกริบราวกับใบมีดโกนที่เคลือบด้วยยาพิษ "ถ้าแกขยับเข้าใกล้เขาอีกแม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะถือว่าแกเป็นกบฏที่พยายามทำลายเสถียรภาพของสถานี และฉันมีสิทธิ์เด็ดขาดในการวิสามัญทันที ไสหัวไป!" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องเครื่องยนต์ชั่วขณะ มีเพียงเสียงคำรามต่ำๆ ของระบบระบายความร้อนที่ยังคงทำงานอย่างบ้าคลั่ง หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการกัดฟันกรอดด้วยความคับแค้นใจ แต่เมื่อประเมินจากแววตาของหญิงสาวตรงหน้าแล้ว เขารู้ดีว่าเธอไม่ได้ขู่ จึงจำใจต้องโบกมือให้ลูกน้องลดอาวุธลง "ถอนกำลัง... ออกไปรอข้างนอก" เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ก่อนจะหันมามองเอเลียสด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย แล้วจึงเดินนำลูกน้องถอยร่นออกไปจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดสนิทลง ความตึงเครียดไม่ได้จางหายไป กลับยิ่งหนาแน่นขึ้นจนแทบจะสัมผัสได้ เอเลียสยังคงงละมือจากแผงควบคุมไม่ได้ จนกระทั่งเสียงเตือนภัยเปลี่ยนเป็นสีเขียว ระบบระบายความร้อนกลับสู่ภาวะปกติ ลมหายใจอุ่นๆ ถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากของวิศวกรหนุ่ม เขาค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้หญิงที่เพิ่งเอาตำแหน่งและชีวิตของตนเองเข้ามารับกระสุนแทน เอเลียสเงียบไปอึดใจหนึ่ง ดวงตาสีเทาเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคาเรน ค้นหาเหตุผลเบื้องหลังการกระทำที่ไร้ซึ่งความสมเหตุสมผลตามหลักการทหาร "คุณเสียสติไปแล้วหรือไง คาเรน" เอเลียสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย มีความระคนประหลาดใจเจืออยู่ในนั้น "คุณรู้ดีว่าการขัดคำสั่งสภาความมั่นคง หมายถึงการถูกปลดจากยศ และอาจจบลงด้วยการถูกเนรเทศไปยังดาวร้าง" คาเรนลดปืนลงช้าๆ เก็บมันเข้าซองข้างเอว เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจที่ยังคงเร็วผิดปกติจากเหตุการณ์เมื่อครู่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ "ฉันไม่ได้ทำเพื่อคุณ วอล์คเกอร์" คาเรนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบสนทนา ทว่าแววตากลับไหววูบไปชั่วขณะ "ฉันทำเพื่อความจริง... และเพราะฉันรู้ว่า ถ้าปล่อยให้คนพวกนั้นจับตัวคุณไป ข้อมูลการทุจริตทั้งหมดเกี่ยวกับโครงการรหัสลับจักรวาลที่ 9 จะถูกฝังกลบไปพร้อมกับศพของคุณ" เอเลียสแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้น—ความรู้สึกที่เขาพยายามหลีกหนีมาตลอดชีวิตนักวิทยาศาสตร์ผู้เย็นชา ความรู้สึกของการมี "พวก" "คุณนี่มันดื้อรั้นเสียจริง ร้อยเอกวาลอส" เอเลียสเดินเข้ามาใกล้เธอทีละก้าว จนกระทั่งระยะห่างระหว่างเขากับเธอลดลงเหลือเพียงแค่คืบ กลิ่นอายเฉพาะตัวของเครื่องจักรและหยาดเหงื่อผสมผสานเข้ากับกลิ่นจางๆ ของน้ำหอมระเหยบนร่างของหญิงสาว "คุณรู้ตัวไหมว่าการเดิมพันครั้งนี้ ทำให้เราไม่มีทางหันหลังกลับได้อีกแล้ว" คาเรนไม่ถอยหนี เธอยืดอกขึ้นเผชิญหน้ากับเขาอย่างทระงง ดวงตาคู่คมจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของวิศวกรหนุ่ม รอยยิ้มบางเบาที่หาได้ยากยิ่งปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ "ฉันไม่เคยคิดจะหันหลังกลับตั้งแต่แรกอยู่แล้ว, วอล์คเกอร์" ในจังหวะที่บรรยากาศระหว่างทั้งสองกำลังอบอวลไปด้วยแรงดึงดูดอันตราย ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมที่เคยสงบไปแล้ว กลับสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่มีคำสั่งจากผู้ใด เส้นสัญญาณข้อมูลแปลกปลอมขนาดมหึมาพุ่งทะยานเข้าสู่ระบบหลักของสถานี ไฟล์วิดีโอเข้ารหัสลับตัวหนึ่งถูกดีดเด้งขึ้นมากลางอากาศโดยอัตโนมัติ พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่ปรากฏขึ้นบนจอเบื้องหน้าของคนทั้งคู่ *รหัสเข้าถึงถูกปลดล็อค: ยินดีต้อนรับสู่โปรโตคอลการสูญพันธุ์* เอเลียสขมวดคิ้วแน่น เขากดแป้นพิมพ์เพื่อเปิดไฟล์ดังกล่าว ภาพที่ปรากฏขึ้นบนโฮโลแกรมทำให้ลมหายใจของเขาสะดุดกึก ภาพของห้องทดลองลับใต้ดินบนดาวร้าง... และร่างไร้ชีวิตของบุคคลที่เขาคิดว่าตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อนกำลังนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด คาเรนเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าของบุคคลในภาพชัดเจน เธอกระซิบออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าโดยไม่รู้ตัว "นั่นมัน... ผู้อำนวยการสมาพันธ์ฯ ที่ประกาศว่าเสียชีวิตไปแล้วไม่ใช่เหรอ?" เอเลียสยังไม่ทันได้เอ่ยคำใด เสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนก็ดังสนั่นก้องไปทั่วทางเดินภายนอกประตูห้องเครื่องยนต์ พร้อมกับเสียงระบบล็อกนิรภัยภายนอกที่กำลังถูกตัดด้วยลำแสงความร้อนสูง ประตูกำลังถูกตัดเปิด... และคนที่อยู่เบื้องหลัง ไม่ใช่กองกำลังรักษาสันติภาพของสมาพันธ์ฯ อีกต่อไป ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางทะยานฝ่าห้วงอวกาศอันเวิ้งว้างนี้ไปด้วยกันนะครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์