กลิ่นอายของโอโซนสังเคราะห์และคราบน้ำมันเครื่องจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในห้องควบคุมระบบระบายอากาศชั้นใต้ดิน รหัสผ่านระดับเจ็ดหลักถูกป้อนลงบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูง เสียงนิ้วกระทบผิวสัมผัสแสงดัง *ติ๊ก-ติ๊ก-ติ๊ก* สะท้อนก้องในความเงียบงัด มีเพียงแสงสีฟ้าอมเขียวจากหน้าจอหลักที่สาดกระทบใบหน้าด้านข้างของ เอเลียส วอล์คเกอร์ คมสันและไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาคู่นั้นกวาดมองแถวรหัสโค้ดชุดสุดท้ายที่กำลังประมวลผลด้วยอัตราความหน่วงเกือบเป็นศูนย์
"อย่าขยับ"
เสียงกระซิบที่ต่ำทุ้มแต่เด็ดขาดดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับแรงกดเบาๆ ของปากกระบอกปืนพลาสม่ารุ่นมาตรฐานสมาพันธ์ที่แนบชิดเข้ากับรอยต่อของเสื้อคลุมวิศวกรบริเวณต้นคอ เอเลียสไม่ได้สะดุ้ง เขายังคงรักษาจังหวะการหายใจให้สม่ำเสมอ แววตาของเขาเหลือบมองเงาสะท้อนบนกระจกหน้าจอเบื้องหน้า
ร้อยเอก คาเรน วาลอส ยืนอยู่ตรงนั้น ร่างกายของเธอยังคงอยู่ในชุดเกราะยุทธวิธีที่เต็มไปด้วยรอยขูดขีดจากการปะทะเมื่อหลายชั่ว Aeternum ก่อน ดวงตาของเธอดุดันและเฉียบคมราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับ แต่มันเจือไปด้วยความเหนื่อยล้าและคำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ
"คุณมาช้าไปสิบสี่วินาที ร้อยเอก" เอเลียสกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้มเล็กน้อย "ถ้าคุณเล็งสูงกว่านี้อีกสองมิลลิเมตร กระสุนนัดนั้นคงเจาะทะลุแผงระบายความร้อนหลัก และเราคงได้กลายสภาพเป็นไอระเหยลอยเค្វ้งในวงโคจรนี้ด้วยกันทั้งคู่"
คาเรนไม่ลดปืนลง สายตาของเธอหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นตัวเลขบนหน้าจอโฮโลแกรม "คุณกำลังถอดรหัสล็อกเกอร์นิรภัยระดับทหารของสมาพันธ์ เอเลียส... มันไม่ใช่เรื่องของวิศวกรรมโครงสร้างพื้นฐานอีกต่อไปแล้ว คุณกำลังล้ำเส้นความมั่นคงแห่งรัฐ"
"ความมั่นคง?" เอเลียสหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน "คุณยังเชื่อคำว่า 'ความมั่นคง' บนซากเหล็กผุพังที่กำลังจะร่วงหล่นนี่อยู่อีกหรือครับ คาเรน? ลองก้มลงมองสถิติการไหลเวียนของพลังงานในเซกเตอร์ที่เจ็ดสิครับ แล้วคุณจะรู้ว่าคำว่าความมั่นคงที่สสมาพันธ์ของคุณพร่ำบอก มันเป็นแค่ยาชาชั้นดีที่ใช้ระงับความรู้สึกก่อนที่พวกเราจะถูกเชือด"
นิ้วเรียวยาวของเอเลียสแตะลงบนปุ่มคำสั่งสุดท้าย เสียงเตือนระดับต่ำดังขึ้น *ติ๊ง* แผงควบคุมตรงหน้าแยกตัวออก เผยให้เห็นภาชนะบรรจุข้อมูลผลึกควอนตัมขนาดเท่าฝ่ามือ มันเปล่งแสงสีส้มสลัวๆ ออกมาในความมืด
คาเรนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นวัตถุดังกล่าว ความลังเลฉายชัดขึ้นในแววตาคู่สวย แต่มันถูกกลบด้วยสัญชาตญาณของทหารอาชีพอย่างรวดเร็ว เธอก้าวเข้ามาประชิด ใช้มือข้างหนึ่งคว้าจับที่ข้อแขนของเอเลียสเพื่อดึงตัวเขาถอยห่างจากแผงควบคุม ขณะที่มืออีกข้างยังคงถือปืนคุมเชิง
"ส่งมันมา เอเลียส" เธอกล่าวเสียงต่ำ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับต้นคอของเขาในระยะประชิด "แล้วอธิบายให้ฉันฟังว่าทำไมข้อมูลระดับคลาสสิกฟายด์ถึงถูกเข้ารหัสซ่อนไว้ในระบบหล่อ ฐานของสถานีขุดเจาะนี้... ถ้าคุณตอดตุกติกแม้แต่นิดเดียว ฉันมีอำนาจพอที่จะตัดสินคุณในฐานกบฏได้ทันทีโดยไม่ต้องผ่านศาลทหาร"
เอเลียสยอมปล่อยมือจากผลึกควอนตัม เขาค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ระยะห่างระหว่างพวกเขานั้นใกล้จนเขาสามารถกลิ่นจางๆ ของเขม่าควันและสบู่ทหารจากตัวเธอได้ ดวงตาสีเทาเข้มของวิศวกรหนุ่มมองทะลุผ่านความแข็งกร้าวของนายทหารสาว ไปยังความหวาดระแวงที่เธอพยายามซ่อนไว้เบื้องลึก
"คุณอยากรู้ความจริงไหมครับ คาเรน?" เอเลียสเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลขึ้น แต่มันกลับบาดลึกยิ่งกว่าคมมีด "ความจริงที่ว่าทำไมสมาพันธ์ถึงอนุมัติงบประมาณมหาศาลเพื่อสร้างสถานีอวกาศที่ไม่มีแร่มีค่าอะไรเลย... ทำไมพวกเราถึงถูกส่งมาที่นี่โดยไม่มีเส้นทางอพยพฉุกเฉิน"
เขาเอื้อมมือไปหยิบผลึกควอนตัมขึ้นมาอย่างช้าๆ โดยที่คาเรนไม่ได้เหนี่ยวไกปืน เธอเพียงแต่จ้องมองการกระทำนั้นด้วยความระแวดระวัง เอเลียสเสียบผลึกนั้นลงบนเครื่องอ่านข้อมูลสำรองที่เชื่อมต่อกับจอภาพขนาดใหญ่กลางห้อง
ภาพสามมิติแบบโฮโลแกรมปรากฏขึ้นอย่างชะลอช้า มันคือแผนผังโครงสร้างของสถานีอวกาศแห่งนี้ แต่ถูกซ้อนทับด้วยชั้นข้อมูลรหัสลับทางทหารที่เข้ารหัสไว้ถึงสิบสองชั้น คาเรนขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นเส้นสายสีแดงจำนวนมากที่เชื่อมโยงระหว่างสถานีกับพิกัดดวงดาวรอบข้าง
"นี่คือ... อะไร?" เสียงของเธอแผ่วเบาลงโดยไม่รู้ตัว
"ไม่ใช่สถานีขุดเจาะแร่ครับ" เอเลียสตอบพล้อยเลื่อนสายตาไปยังเส้นกราฟแรงโน้มถ่วงที่กำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติ "มันคือ 'เครื่องยิง' อนุภาคพลังงานสูง... และพวกเรา ทุกคนบนสถานีแห่งนี้ ไม่ได้ถูกส่งมาเพื่อทำงาน แต่เราคือ 'ตัวแปรควบคุม' ในการทดลองอาวุธทำลายล้างดาวเคราะห์"
คาเรนผงะถอยหลังไปครึ่งก้าว ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "เป็นไปไม่ได้... สมาพันธ์ไม่มีทางใช้พลเรือนเป็นหนูทดลอง นี่มันละเมิดสนธิสัญญาระหว่างดวงดาวมาตราที่แปดอย่างชัดเจน!"
"สนธิสัญญาเขียนขึ้นโดยผู้ชนะ และถูกฉีกทิ้งโดยผู้ถือครองอำนาจครับ ร้อยเอก" เอเลียสยิ้มหยันที่มุมปาก ยื่นรายงานการทดลองชิ้นล่าสุดให้เธออ่านผ่านหน้าจอส่วนตัว "ลองดูบันทึกการส่งสัญญาณเมื่อสามวันก่อนสิครับ... ช่วงเวลาเดียวกับที่ครอบครัวของผมและลูกเรือกู้ภัยชุดก่อนหายสาบสูญไปในเขตก(ุลาดพลังงาน พวกเขาไม่ได้ถูกพายุสุริยะกลืนกินอย่างที่รายงานทางการระบุไว้หรอกครับ... แต่พวกเขาถูกใช้เป็นเป้าทดสอบรัศมีการทำลายล้างของอาวุธชิ้นนี้ต่างหาก"
ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องควบคุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของระบบระบายความร้อนที่ทำงานหนักเกินพิกัด คาเรนยืนนิ่งค้างราวกับถูกสาป ความจริงที่ปรากฏตรงหน้าหนักหนาเกินกว่าที่ผู้ยึดมั่นในระเบียบวินัยอย่างเธอจะรับไหว โลกทัศน์และอุดมการณ์ที่เธอยึดถือมาตลอดชีวิตพังทลายลงในพริบตา
ก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยคำพูดใดออกมา เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็สว่างวาบไปทั่วทั้งห้อง พร้อมกับเสียงสังเคราะห์จากระบบAIกลางที่ประกาศก้องด้วยโทนเสียงเรียบเย็นชา
*[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบคำสั่งลับจากศูนย์บัญชาการหลัก - เริ่มต้นกระบวนการล้างข้อมูลระบบ และเผาทำลายหลักฐานภายใน 300 วินาที]*
พื้นห้องใต้ดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนทั้งสองคนเกือบเสียหลักล้ม คาเรนหันขวับไปมองประตูทางออกที่ระบบล็อกอัตโนมัติกำลังเลื่อนปิดลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ จำนวนมากที่กำลังวิ่งใกล้เข้ามาตามทางเดินมืดทึบด้านนอก
"พวกมันมาแล้ว..." คาเรนกัดฟันกรอด ยกปืนพลาสม่าขึ้นเตรียมพร้อมทันที "ทีมกวาดล้าง... พวกมันรู้ว่าเรากำลังเข้าถึงไฟล์นี้"
เอเลียสไม่ได้ตื่นตระหนก เขากลับหมุนตัวกลับไปที่แป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว นิ้วมือรัวพิมพ์คำสั่งสวนกลับด้วยความเร็วสูงเพื่อยื้อเวลา แต่หน้าจอหลักกลับปรากฏข้อความใหม่ขึ้นมาแทนที่
*[ปฏิเสธคำสั่ง: บัญชีผู้ควบคุมถูกแทนที่ด้วยสิทธิ์ระดับสูงสุด — ยืนยันตัวตน: ผู้บัญชาการสูงสุด 'โธมัส วาลอส']*
ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้คาเรนถึงกับหน้าถอดสี ลมหายใจของเธอสะดุดกึก ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกน้ำแข็งกัดกร่อน
"พ่อ... ของฉัน?" คาเรนพึมพำออกมาด้วยเสียงที่สั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม
เอเลียสหยุดมือที่กำลังพิมพ์ หันกลับมามองคู่หูชั่วคราวของตนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้ง และก่อนที่คาเรนจะทันได้ตั้งตัว ประตูห้องควบคุมก็เปิดผางออก พร้อมกับร่างของบุคคลในชุดเครื่องแบบนายพลระดับสูงที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบในความมืด...
---
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดมิดในห้วงอวกาศอันหนาวเหน็บไปด้วยกันนะครับ ไฮเปอร์ไดรฟ์
วิศวกรวิถีโค้งกับผู้คุมกฎแห่งดาวร้าง: รหัสลับจักรวาลที่ 9•ตอนที่ 12
ความจริงที่ไม่น่าเชื่อ
ผลงานโดย ไฮเปอร์ไดรฟ์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไฮเปอร์ไดรฟ์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง วิศวกรวิถีโค้งกับผู้คุมกฎแห่งดาวร้าง: รหัสลับจักรวาลที่ 9 นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!