สายลับในเงามืด

เสียงโลหะหลอมละลายจากหัวตัดเลเซอร์กรีดแทรกโสตประสาท เสียงนั้นแหลมสูงจนทำให้ฟันกรามกระทบกันโดยไม่รู้ตัว กลิ่นฉุนของโอโซนและพลาสติกไหม้ไฟพวยพุ่งผ่านรอยต่อของประตูนิรภัย ทัศนวิสัยในห้องควบคุมหลักเหลือเพียงแสงสีแดงฉานกะพริบถี่จากระบบไฟฉุกเฉิน ซึ่งสาดเงายาวไต่กำแพงเหล็กกล้าให้บิดเบี้ยวราวกับสัตว์ประหลาดกำลังขยับตัว “พวกมันใช้ความร้อนระดับพลาสมาตัดผ่านแกนเหล็กกล้าหนาแปดนิ้ว ใช้เวลาไม่ถึงหกสิบวินาที” เอเลียสเอ่ยขึ้น เสียงของเขาเรียบสนิทจนเกือบจะเย็นชา แต่สายตากลับกวาดมองแผงวงจรควบคุมหลักที่เสียหายอย่างรวดเร็ว สมองของวิศวกรหนุ่มประมวลผลสถานการณ์ด้วยความเร็วสูงราวกับชิปประควอนตัม มือข้างหนึ่งคว้าประแจเหล็กแรงบิดสูงขึ้นมาถือไว้โดยสัญชาตญาณ แม้จะรู้ดีว่ามันไร้ความหมายเมื่อเทียบกับกระสุนปืนความร้อน “ไม่ใช่หน่วยกู้ภัยของสมาพันธ์ดวงดาว” คาเรน วาลอส พูดสวนขึ้นทันควัน ร่างเพรียวในชุดเกราะสนามเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว เธอย่อตัวลงต่ำพร้อมกับปลดล็อกซองปืนพกพลังงานพลาสมาที่ต้นขา ดวงตาคมกริบกวาดมองทางหนีทีไล่ในห้องควบคุมอย่างเยือกเย็น “ทีมสมาพันธ์ใช้ระเบิดแรงดันสูงทำลายกลอนประตู ไม่ใช่การเจาะความร้อนแบบเงียบเชียบเช่นนี้... พวกมันเป็นมืออาชีพจากกลุ่มสมาพันธ์นอกรีต หรือไม่ก็พวกรับจ้างอิสระที่ถูกจ้างมาให้เก็บกวาดหลักฐานทั้งหมด” “รวมถึงพวกเราด้วยสินะครับ ผู้กอง” เอเลียสปรายตามองหญิงสาวแวบหนึ่ง มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยันเล็กน้อย ท่ามกลางวิกฤตที่ความเป็นความตายอยู่ห่างกันแค่เส้นด้าย เขากลับพบว่าความนิ่งสงบของร้อยเอกสาวผู้นี้เป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้เสียยิ่งกว่าระบบกลกลายพันธุ์ของสถานี “ถ้าพวกมันต้องการแค่เก็บกวาด คุณคงตายไปตั้งแต่ตอนที่ฉันเล็งปากกระบอกปืนใส่คุณในท่อระบายอากาศแล้วล่ะครับ เอเลียส” คาเรนสวนกลับทันควัน น้ำเสียงของเธอเจือแววประชดประชันเล็กน้อย ทว่าแววตากลับคมปลาบและจริงจัง “เลิกเสียเวลาวิเคราะห์พฤติกรรมฉัน แล้วบอกทีว่าระบบระบายอากาศโซน C ยังพอใช้งานได้ไหม” *เปรี้ยง!* เสียงโลหะแผ่นใหญ่ด้านหลังกระเด็นหลุดออกจากวงกบด้วยแรงถีบมหาศาล ฝุ่นควันและสะเก็ดไฟกระเด็นว่อนไปทั่วห้อง ร่างของชายฉกรรจ์ในชุดเกราะรบสีดำสนิท ไร้สัญลักษณ์สังกัด ปรากฏขึ้นตรงช่องประตูที่ถูกทำลาย มือทั้งสองข้างถือปืนไรเฟิลจู่โจมติดลำกล้องเก็บเสียง ดวงตาภายใต้หน้ากากกรองอากาศสีดำสนิทมองกราดเข้ามาในความมืดทันที ไม่มีบทสนทนา ไม่มีคำเตือน กระสุนพลาสมานัดแรกเจาะทะลุกำแพงเหล็กเฉียดหัวไหล่ของเอเลียสไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แรงปะทะแผ่ไอความร้อนลวกผิวเนื้อจนแสบแปลบ วิศวกรหนุ่มไม่รอช้า เขาพุ่งตัวหลบหลังแผงควบคุมหลักที่พังเสียหาย พร้อมกับดึงสายเคเบิลแรงดันสูงสะบัดเข้าใส่แผงจ่ายไฟสำรอง “หมอบลง!” เอเลียสคำรามลั่น *เปรี๊ยะ! บึ้ม!* กระแสไฟฟ้าแรงดันสูงนับหมื่นโวลต์ถูกปลดปล่อยผ่านสายเคเบิลที่พาดอยู่บนพื้นนองน้ำยาหล่อเย็น แสงสีฟ้าสว่างวาบจนแสบตา ร่างของมือสังหารคนแรกที่ก้าวเข้ามาเหยียบน้ำสะดุดล้มลงชักกระตุกด้วยแรงช็อกมหาศาล ก่อนจะแน่นิ่งไปทันที ทว่า เสียงฝีเท้าของพวกมันไม่ได้มีแค่คนเดียว “ทางนี้!” คาเรนตะโกนลั่น เธอยิงสวนออกไปสามนัดซ้อน เสียงปืนพกพลังงานดัง *ฮัมมม-ปัง!* สะท้อนก้องห้องควบคุม กระสุนพลาสมาสีฟ้าพุ่งแหวกอากาศเจาะเข้าที่เกราะหน้าอกของมือสังหารคนที่สองจนหงายหลังล้มตึง ทว่ายังมีอีกสามคนที่วิ่งกรูเข้ามาทางช่องประตูอย่างไม่กลัวตาย “พวกมันไม่ได้มาเพื่อฆ่าปิดปากธรรมดา” เอเลียสพูดลอดไรฟัน ขณะที่มือข้างหนึ่งหยิบแท่งข้อมูล (Data Drive) ที่ถอดออกมาจากระบบเซิร์ฟเวอร์หลักยัดใส่กระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต “พวกมันต้องการข้อมูลการขนส่งแร่ดิบของดาวร้างดวงนี้... ข้อมูลที่เชื่อมโยงกับรหัสลับจักรวาลที่ 9” คาเรนหันขวับมามองเขา ดวงตาสองคู่ประสานกันท่ามกลางแสงไฟสีแดงฉาน ในสถานการณ์ที่บีบคั้นถึงขีดสุด ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าความลับที่ซ่อนอยู่ใต้สถานีนี้มีน้ำหนักมากพอที่จะทำให้ระบบการเมืองข้ามดวงดาวสั่นคลอนได้ทั้งระบบ “ถ้าพวกมันได้ข้อมูลนั้นไป ทั้งสถานีนี้จะถูกกวาดล้างด้วยระเบิดเนบิวลาเพื่อทำลายหลักฐาน” คาเรนกล่าวเสียงเครียด เธอยิงสกัดกระสุนนัดสุดท้ายใส่เพดานเหนือหัวของมือสังหาร เพื่อให้คานเหล็กและท่อส่งน้ำหนักตกลงมาปิดกั้นทางเข้า “ทางหนีของเราถูกตัดขาดแล้ว เอเลียส มีแผนสำรองไหม หรือคุณจะยอมจำนนแล้วนั่งรอความตายอยู่ที่นี่” เอเลียสไม่ตอบทันที เขากวาดสายตามองช่องระบายอากาศขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่หลังแผงหน้าจอหลัก ซึ่งมีขนาดพอดีตัวสำหรับคนเลื้อยผ่านได้ แม้ว่าปลายทางของมันจะนำไปสู่โซนเตาปฏิกรณ์อัดความดันที่อันตรายถึงชีวิตก็ตาม “ตามผมมา ถ้าไม่อยากตายที่นี่” วิศวกรหนุ่มตัดสินใจเด็ดขาด เขาใช้ประแจในมือกระแทกฝาปิดช่องระบายอากาศจนหลุดกระเด็น กลิ่นอับชื้นและไอความร้อนพวยพุ่งออกมาจากด้านใน คาเรนมองหน้าเขาเพียงเสี้ยววินาทีเพื่อประเมินความเสี่ยง ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล ทั้งสองคนมุดตัวหายเข้าไปในความมืดของท่อระบายอากาศทันที ก่อนที่เสียงระเบิดทำลายประตูจะดังสนั่นตามหลังมาติดๆ ความเงียบเข้าปกคลุมท่อแคบๆ มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงโลหะกระทบกันไกลๆ เอเลียสคลานนำหน้าไปตามเขาวงกตเหล็กกล้า แสงไฟฉายขนาดเล็กจากเครื่องมือช่างส่องนำทางไปข้างหน้า ทว่าเมื่อคลานมาถึงจุดเชื่อมต่อของท่อโซน B ที่ควรจะว่างเปล่า เอเลียสกลับต้องชะงักกึกจนเกือบชนเข้ากับผนังท่อ แสงไฟฉายสาดกระทบเข้ากับวัตถุบางอย่างที่ถูกวางทิ้งไว้ตรงทางแยก มันคืออุปกรณ์สื่อสารเข้ารหัสรุ่นทหารของสมาพันธ์ดวงดาว... เครื่องมือชิ้นนี้ถูกตั้งค่าเปิดใช้งานอยู่ และสัญญาณไฟกระพริบสีเขียวบนตัวเครื่องกำลังแสดงถึงการส่งข้อมูลชุดสุดท้ายออกไปยังยานอวกาศภายนอกสถานี คาเรนที่คลานตามหลังมาเงียบๆ ชะโงกหน้าเข้ามามองผ่านไหล่ของเขา ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นตราสัญลักษณ์สมาพันธ์ที่สลักอยู่บนตัวเครื่อง ซึ่งเป็นรหัสเฉพาะของหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี... หน่วยงานที่อยู่ภายใต้การบัญชาการโดยตรงของอดีตผู้บังคับบัญชาที่เธอเคยเคารพรัก “ไม่ใช่กลุ่มผู้ก่อการร้ายอิสระ...” เอเลียสพึมพำเบาๆ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบยิ่งกว่าเดิมเมื่อหันกลับมาสบตากับคาเรน “...แต่เป็นคนของสมาพันธ์ที่คุณสังกัดอยู่ต่างหาก ที่กำลังต้องการล้างบางสถานีแห่งนี้” คาเรนขบกรามแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน มือเรียวกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยปากแก้ตัว เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงพูดคุยด้วยรหัสทหารก็ดังแว่วมาจากท่อระบายอากาศด้านบนเหนือศีรษะของพวกเขา ทั้งสองคนหยุดหายใจสนิท ร่างกายแนบชิดติดกับผนังเหล็กเย็นเฉียบในความมืดมิด และในวินาทีนั้นเอง หน้าจอสื่อสารขนาดเล็กบนเครื่องมือทหารชิ้นนั้นก็สว่างวาบขึ้น พร้อมกับข้อความเสียงอัตโนมัติที่ถูกส่งตรงมาจากยานแม่ภายนอกดวงดาว ดังลอดลำโพงออกมาด้วยเสียงที่ชัดเจนจนหัวใจแทบหยุดเต้น *[ยืนยันคำสั่งปฏิบัติการ: กวาดล้างสิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนสถานี และจับกุม ‘ร้อยเอก คาเรน วาลอส’ ในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิดกับเป้าหมาย]* ไฮเปอร์ไดรฟ์ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปในความมืดมิดของห้วงอวกาศนี้ด้วยกันนะครับ