เล่ห์รักยอดหทัย: ชายาสองหน้าผู้พลิกบัลลังก์•ตอนที่ 20

สนมเอกผู้กุมชะตา

ผลงานโดย ไป๋เหลียนฮวา
กลิ่นหอมของกำยานจันทน์เทศลอยอวลอยู่เบื้องหน้า ทว่าความอบอุ่นในตำหนักเฟิ่ง yang กลับเทียบไม่ได้เลยกับความหน็บหนาวที่เสียดแทงเข้าไปถึงขั้วหัวใจของเหล่าขันทنางในที่ยืนก้มหน้าตัวสั่นเทา "ผู้ที่เป็นเจ้าของตราประทับตัวจริง... ได้กลับมาทวงคืนสิ่งที่เคยถูกแย่งชิงไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" เสียงรายงานของขันทีเฒ่าสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ ประโยคนี้ยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของหลินฟางเซียน นางไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนก หรือแม้แต่ขยับกายแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวสวยที่สวมปลอกเล็บทองคำประดับหยกยาพิษยังคงเคาะลงบนโต๊ะไม้ฮวาหลีอย่างแผ่วเบา เป็นจังหวะ... ราวกับเสียงนาฬิกาชีวิตที่กำลังนับถอยหลังความตายของใครบางคน ฟางเซียนช้อนสายตาขึ้นมองวัตถุชิ้นเล็กที่วางอยู่บนพานผ้าแพรสีเหลืองทอง ตราประทับหยกมังกรคู่... สัญลักษณ์แห่งอำนาจสูงสุดของสนมเอกขั้นอี้ผิ่น ตำแหน่งที่นางเพิ่งได้รับพระราชทานหมาดๆ จากพระโอษฐ์ของจักรพรรดิหลงอี้เทียน ท่ามกลางสายตาริษยาและขุ่นเคืองนับร้อยคู่ในท้องท้องพระโรง ตำแหน่งนี้ไม่ใช่แค่เกียรติยศ แต่มันคือ "อาวุธ" ที่นางร้องขอ และบัดนี้ มันอยู่ในมือของนางแล้ว "พวกเจ้าออกไปให้หมด" เสียงหวานใสทว่าราบเรียบราวน้ำแข็งขั้วโลกเอ่ยขึ้นเพียงเบาๆ ทว่ามีอำนาจเด็ดขาดจนทุกคนรีบคุกเข่าถอยกรูดออกจากตำหนักแทบไม่ทัน ประตูกลอนไม้ปิดสนิท เหลือเพียงนางกับความเงียบงัน และ... เงาร่างสูงใหญ่ของบุรุษผู้กุมชะตาแผ่นดินที่ก้าวเข้ามาจากด้านหลังม่านโปร่งโดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง หลงอี้เทียนหยุดยืนอยู่เบื้องหลังนาง กลิ่นอายบุรุษและกลิ่นอายมังกรที่ทรงอำนาจโอบล้อมร่างบางไว้ เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อย จนลมหายใจอุ่นร้อนปัดป่านเข้าที่ข้างใบหูขาวสะอาด "เจ้าดูไม่แปลกใจเลยสักนิด ฟางเซียน" น้ำเสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยความระแวงเอ่ยขึ้น ดวงตาคมกริบราวพญาเหยี่ยวคู่นั้นพยายามค้นหาพิรุธในแววตาของสตรีใต้ร่มเงา ฟางเซียนไม่หันกลับไปมอง นางเพียงยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยันที่ซ่อนไว้ ลมหายใจเข้าออกยังคงสม่ำเสมอ "ฝ่าบาททรงล้อเล่นแล้วเพคะ หม่อมฉันเป็นเพียงสตรีในวังหลัง จะกล้าล่วงรู้แผนการอันล้ำลึกของพระองค์ได้อย่างไรกันเล่าคะ" นางเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงความประชดประชันไว้อย่างแนบเนียน พระหัตถ์หนาเอื้อมมาเชยคางมนของนางขึ้นบังคับให้หันมาสบตา ดวงตาของหลงอี้เทียนเต็มไปด้วยความลุ่มหลงระคนหวาดระแวง เขารู้ดีว่าสตรีผู้นี้ฉลาดล้ำเกินกว่าจะเป็นเพียงสนมเอกประดับตำหนัก เขารู้ว่านางมีความลับ และเขากำลังรอให้น นางก้าวพลาด "ตราประทับนี้... มีไว้เพื่อคานอำนาจตระกูลหลิว แต่ถ้าเจ้าใช้มันเกินขอบเขต ข้าก็พร้อมจะทำลายมัน... และทำลายเจ้าด้วยเช่นกัน" สุรเสียงกระซิบข้างริมฝีปากนั้นเหี้ยมเกรียมและจริงจัง ฟางเซียนไม่สะดุ้งสะเทือน นางจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของจักรพรรดิผู้เย่อหยิ่ง ไม่มีร่องรอยความหวาดกลัวแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความแค้นที่ถูกเก็บซ่อนไว้อย่างมิดชิดใต้ผืนน้ำอันนิ่งสงบ "หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงเตือนเพคะ แต่ในเมื่อหม่อมฉันได้รับความไว้วางใจให้กุมอำนาจนี้แล้ว สิ่งแรกที่หม่อมฉันจะทำ... คือการรื้อฟื้น 'แฟ้มคดีเก่า' ที่ถูกฝุ่นเกาะมานานนับสิบปี เพื่อคืนความเป็นธรรมให้กับความยุติธรรมที่หลับใหล" สิ้นคำพูดนั้น แววตาของหลงอี้เทียนก็หรี่แคบลงทันที ร่างกายของเขานิ่งงันไปชั่วขณะ คดีเก่า... คดีที่ตระกูลหลินของนางถูกใส่ร้ายป้ายสีจนต้องโทษประหารเจ็ดชั่วโคตร คดีที่กุ้ยเฟยหลิวเมิ่งและตระกูลหลิวชักใยอยู่เบื้องหลัง! จักรพรรดิหนุ่มทรงตระหนักได้ทันทีว่า เขากำลังปล่อยให้สุนัขป่าตัวนี้เข้ามาอยู่ในถ้ำของพยัคฆ์เสียแล้ว แต่มันสายเกินกว่าจะดึงคืน "เจ้ากล้าดีนี่..." หลงอี้เทียนเค้นเสียงลอดไรฟัน "หม่อมฉันเพียงแต่ทำหน้าที่ของสนมเอกผู้กุมชะตา... เพื่อไม่ให้ความอยุติธรรมต้องเกิดขึ้นซ้ำรอยเดิมอีกเพคะ" นางยิ้มรับ รอยยิ้มที่งดงามหยาดเยิ้มแต่กลับหนาวเยือกยิ่งกว่าน้ำค้างแข็ง บรรยากาศในตำหนักตึงเครียดจนแทบขาดผึ่ง ทั้งสองฝ่ายต่างประจันหน้ากันด้วยเล่ห์กลและอำนาจที่ถือครอง ทว่าในจังหวะที่ความเงียบงันกำลังกดทับหัวใจคนอ่านให้หยุดเต้น เสียงฝีเท้าเร่งรีบและเสียงทุบประตูก็ทำลายบรรยากาศลงอย่างกะทันหัน "กราบทูลสนมเอก... เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!" ขันทีคนเดิมวิ่งหน้าตื่นเข้ามาคุกเข่าตัวสั่นระริก "ที่... ที่คุกหลวงใต้ดิน... แฟ้มคดีลับของตระกูลหลินที่ถูกเก็บไว้ในห้องนิรภัย ถูกคนลอบเผาทำลายจนหมดสิ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" ฟางเซียนหุบยิ้มทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกตะลึงเป็นครั้งแรก หัวใจกระตุกวูบเมื่อตระหนักว่า... มีหนอนบ่อนไส้ที่รู้แผนการของนางก่อนที่นางจะลงมือเสียอีก! แล้วในวินาทีนั้นเอง เสียงหัวเราะเยือกเย็นและคุ้นเคยอย่างยิ่งก็ดังแทรกขึ้นจากความมืดที่ทางเข้าตำหนัก "เจ้าคิดหรือว่า... ข้าจะยอมให้ซากศพที่ตายไปแล้ว กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาแย่งบัลลังก์ไปจากมือข้าได้อีกครั้ง, สนมเอกหลิน?" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับเล่ห์กลในวังหลังครั้งนี้ด้วยกันนะคะ
สารจากนักเขียน (ไป๋เหลียนฮวา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เล่ห์รักยอดหทัย: ชายาสองหน้าผู้พลิกบัลลังก์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%