เหมันต์คืนชีพ

“เจ้าจะกลายเป็นเพียงเศษธุลีที่ดาหน้าเข้าหาความตาย หากกระบี่ในมือเจ้ายังแปดเปื้อนไปด้วยไอสังหารที่ไร้ทิศทางเช่นนี้!” เสียงตะโกนก้องดังกังวานท่ามกลางเสียงคำรามของพายุคลั่ง ฟางหรงมิได้ยินคำเตือนนั้นเลยแม้แต่น้อย ดวงตาสีแดงฉานดั่งโลหิตสดของเขามุ่งตรงไปยังร่างเงาที่พร่าเลือนเบื้องหน้า จิตสังหารอันดุร้ายแผ่ซ่านออกมาจากรูขุมขน กลั่นตัวเป็นไอสีดำมืดมิดที่ฉีกกระชากมวลอากาศจนเกิดเสียงแหลมสูงน่าสะพรึงกลัว กระบี่ไร้ลักษณ์ในมือสั่นระริกราวกับมีชีวิต มันกำลังกระหายเลือดจากผู้ที่บังอาจขวางทางเดินแห่งความแค้น “ข้าจะฆ่า... ข้าจะทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า!” ฟางหรงคำรามลึกอยู่ในลำคอ ก้าวเท้าออกไปแต่ละย่างก้าวพื้นดินใต้ฝ่าเท้าพลันแตกร้าวลึกลงไปเป็นทางยาว เขาฟาดกระบี่ออกไปโดยปราศจากกระบวนท่า พลังปราณที่รวบรวมไว้มหาศาลระเบิดออกมาเป็นคลื่นกระแทกทำลายล้างหินผาเบื้องหน้าจนกลายเป็นผุยผง ทว่าในจังหวะที่คมกระบี่กำลังจะพุ่งเข้าสู่จุดตายของเป้าหมายนั้นเอง สตรีในชุดอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ราวกับเกล็ดหิมะก็ปรากฏกายขึ้นขวางกั้น นางไม่ได้ชักกระบี่ออกมา แต่กลับใช้นิ้วเรียวงามดีดเข้าที่สันกระบี่ของฟางหรงอย่างแผ่วเบา *ตึ้ง!* เสียงดั่งระฆังทองคำกังวานขึ้นท่ามกลางสมรภูมิ แรงสะท้อนนั้นมหาศาลจนฟางหรงต้องถอยหลังไปสามก้าว ร่างของเขาสั่นสะท้าน ไอปีศาจที่คลุ้มคลั่งเริ่มสั่นคลอนจากการจู่โจมด้วยปราณเหมันต์อันเยือกเย็นที่แทรกซึมเข้าสู่กระแสเลือด “หานเหมย...” ฟางหรงเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตายังคงพร่ามัวไปด้วยความโกรธแค้น “ถอยไป! เจ้าไม่เข้าใจหรอกว่าความเจ็บปวดที่อาจารย์ต้องเผชิญนั้นมันลึกซึ้งเพียงใด!” หานเหมยยืนนิ่งดั่งรูปสลักน้ำแข็ง ใบหน้างดงามไร้ความรู้สึกของนางทว่าในดวงตาคู่สวยนั้นกลับวูบไหวไปด้วยความรวดร้าวที่ซ่อนอยู่ลึกๆ นางค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ ในขณะที่รอบกายของฟางหรงยังคงปลดปล่อยไอความร้อนแรงดั่งไฟนรก “ข้าเข้าใจ... ยิ่งกว่าที่เจ้าคิดเสียอีก ฟางหรง” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทว่าเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ “ความแค้นเป็นเพียงดาบสองคมที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจผู้ถือมันไว้ก่อนใคร หากวันนี้เจ้าเตลิดไปไกลกว่านี้ เจ้าจะไม่มีวันหวนคืนสู่เส้นทางแห่งกระบี่ที่แท้จริงได้อีกตลอดกาล” “เส้นทางแห่งกระบี่งั้นรึ? ความยุติธรรมที่เจ้าว่าไว้ มันเคยคุ้มครองชีวิตอาจารย์ข้าได้หรือไม่!” เขาตวาดกลับ ร่างกายเริ่มสั่นเทาจากการพยายามสะกดกลั้นพลังที่ตื่นขึ้นมาอย่างผิดธรรมชาติ “ความยุติธรรมไม่ใช่สิ่งที่ฟ้าประทาน แต่เป็นสิ่งที่จอมยุทธ์ต้องสร้างขึ้นด้วยใจที่ตั้งมั่น” หานเหมยขยับเข้าไปประชิดตัวนางละมือจากการป้องกันและวางลงบนหน้าอกข้างซ้ายของฟางหรง ซึ่งจังหวะหัวใจของเขากำลังเต้นรัวเร็วและปั่นป่วน “เจ้ากำลังสูญเสียตัวตนไป หากเจ้าดับแสงสว่างในใจตัวเองเสียแล้ว ใครเล่าจะสืบทอดเจตนารมณ์ของอาจารย์เจ้า?” ความอบอุ่นจากฝ่ามือของนางส่งผ่านเข้าสู่ทรวงอกที่กำลังเดือดพล่าน ความเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ของตำหนักหิมะพันปีเริ่มสยบไอสังหารอันบ้าคลั่ง ฟางหรงเบิกตากว้าง ความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วร่างเริ่มบรรเทาลง กลิ่นอายหอมจางๆ จากกายของสตรีผู้นี้ดึงรั้งสติสัมปชัญญะของเขากลับมาอีกครั้ง “เจ้า...” ฟางหรงทรุดเข่าลงกับพื้น หอบหายใจหนักหน่วง กระบี่ไร้ลักษณ์ในมือร่วงหล่นลงข้างตัว “คนเขลาเอ๋ย” หานเหมยถอนหายใจแผ่วเบา นั่งลงตรงหน้าเขาโดยไม่สนว่าอาภรณ์สีขาวจะเปรอะเปื้อนฝุ่นดิน นางใช้ปลายนิ้วเช็ดคราบเหงื่อและเลือดที่เปื้อนข้างแก้มเขาอย่างทะนุถนอม “เจ้าฝืนลิขิตฟ้าเพื่อล้างแค้น ทว่าลืมไปว่าชะตาชีวิตนั้นเปราะบางเพียงใด ข้ามาเพื่อดึงเจ้ากลับมา ไม่ใช่เพื่อให้เจ้ากลายเป็นปีศาจที่ไร้ความทรงจำ” ฟางหรงมองสบตาหญิงสาว แววตาของเขาที่เคยแดงฉานเริ่มกลับมาเป็นปกติแต่ทว่าแฝงไว้ด้วยความอ่อนล้าอันมหาศาล เขาพยายามเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของนาง ทว่าในจังหวะนั้นเอง พื้นดินใต้เท้าของทั้งคู่พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กลิ่นอายมืดมิดที่ฟางหรงเพิ่งสะกดไว้กลับพุ่งขึ้นมาอีกครั้งจากใต้พิภพ! ท้องฟ้าเหนือหุบเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท สายฟ้าสีเลือดฟาดลงมาเบื้องหน้าเพียงไม่กี่วา หานเหมยชักสีหน้า เปลี่ยนจากท่าทีอ่อนโยนเป็นความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด นางคว้ามือฟางหรงแน่น “มันไม่ได้มาเพียงคนเดียว...” นางกระซิบเสียงสั่น จากเงามืดหลังม่านฝน ปรากฏร่างของชายชราสวมหน้ากากเหล็กสีทองถือกระบี่สีดำสนิทที่แผ่จิตสังหารร้ายกาจกว่าฟางหรงหลายเท่าตัว เขาคือผู้ที่ฟางหรงตามหามาตลอด—ฆาตกรที่สังหารอาจารย์ของเขา ฟางหรงกัดฟันแน่น ความแค้นที่ถูกสะกดไว้ระเบิดออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่ความคลุ้มคลั่งไร้สติ หากแต่เป็นความเยือกเย็นที่พร้อมจะแลกด้วยชีวิต “หานเหมย... ถอยไป” ฟางหรงลุกขึ้นยืนด้วยกระบี่ที่สั่นระริกด้วยแรงแค้น “นี่คือหนี้เลือดที่ข้าต้องสะสางด้วยมือของข้าเอง” ชายหน้ากากเหล็กหัวเราะลั่น เสียงนั้นบาดลึกเข้าไปในจิตใจ ก่อนจะชักกระบี่ออกจากฝัก แสงสีเขียวมรกตวาบผ่านสายตาของฟางหรงไป ความลับที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากนั้นกำลังจะถูกเปิดเผย... ต้องขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับโชคชะตาของฟางหรงในครั้งนี้ครับ หมื่นกระบี่คืนรัง