แผนขยายธุรกิจ

"ถ้าพวกมันกล้าส่งคนมาป้วนเปี้ยนแถวแปลงผักออร์แกนิกของเราอีกครั้ง ดิฉันจะไม่ได้แค่สาดน้ำปลาล้างซวยใส่หน้าเหมือนคราวก่อนแน่ค่ะพี่ภูผา รินจะจัดชุดใหญ่ไฟกระพริบให้พวกมันจำไปจนวันตายเลยคอยดู!" เสียงใสทว่าเฉียบขาดดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องครัวไม้สักทอง กลิ่นหอมกรุ่นของชาสมุนไพรและควันจางๆ จากเตาฟืนขับเน้นบรรยากาศยามค่ำคืนให้ลุ่มลึก รินรดายกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก ลากเส้นผังงานสีช็อกโกแลตลงบนแผ่นกระดาษแข็งแผ่นใหญ่ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายวาววับด้วยความมุ่งมั่น สตรีทสมองเพชรอย่างเธอไม่มีวันยอมให้ญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้อหรือใครหน้าไหนมาฮุบหยาดเหงื่อแรงกายที่สร้างมาด้วยมือคู่นี้เด็ดขาด ภูผาที่นั่งขัดสลาตอยู่ฝั่งตรงข้าม วางแก้วน้ำสมุนไพรลงบนโต๊ะไม้เสียงดังทึบเบาๆ ดวงตาคมกริบทอประกายอ่อนโยนยามมองภรรยาคนสวย แต่แววตาคู่นั้นกลับแฝงความดุดันเด็ดขาดแบบฉบับอดีตนายทหารหน่วยรบพิเศษ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดสีเข้มขยับเข้ามาใกล้ ยื่นมือหนาไปเกลี่ยปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มเนียนของเธออย่างเบามือ "อยากทำอะไร ทำเลยค่ะ ที่ดินผืนนี้ ทรัพยากรทุกอย่างในไร่ รวมทั้งตัวผม... เป็นของรินทั้งหมดอยู่แล้ว ใครกล้าขวางทาง ผมจะจัดการมันเอง" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยอย่างจริงจัง ทว่าแฝงความคลั่งรักจนรินรดายังต้องแอบอมยิ้มแก้วปริ นี่คือแผนการใหญ่ที่ทั้งคู่ร่วมกันขัดเกลามาหลายคืน "แผนขยายธุรกิจสูตรลับฉบับฟาร์มทูเทเบิล" ร้านอาหารในฝันที่ดึงเอาวัตถุดิบสดๆ จากแปลงผักอินทรีย์และมิติลับของรินรดามาปรุงแต่งเป็นเมนูรสเลิศ ไร้สารเคมี ปลอดภัยต่อสุขภาพ และรสชาติอร่อยล้ำจนต่อให้เป็นนักชิมลิ้นทองคำก็ต้องยอมสยบ รินรดาลุกขึ้นเดินไปหยิบสมุดบันทึกเล่มหนาที่จดสูตรลับและแผนธุรกิจมาวางกางแผ่บนโต๊ะ นิ้วเรียวชี้ไปยังจุดต่างๆ บนแผนผังที่วาดขึ้นด้วยตัวเอง "เราจะแบ่งโซนชัดเจนค่ะพี่ภูผา โซนแรกคือ แปลงผักเปิดโล่งให้ลูกค้าได้เดินเลือกเก็บผักสดๆ ด้วยตัวเอง โซนที่สองคือ ครัวกระจกใส ให้เห็นกรรมวิธีการทำอาหารแบบสดๆ สะอาด และปลอดภัย และโซนสุดท้าย... ศาลาริมธารที่เราจะใช้เสิร์ฟเมนูเด็ดประจำวัน อาหารพื้นบ้านที่ยกระดับด้วยวัตถุดิบพรีเมียมจากมิติของริน รับรองว่ากำไรทะลุเป้าที่เราตั้งไว้ในเดือนนี้แน่ค่ะ" ภูผามองรอยยิ้มมั่นใจของภรรยา หัวใจแกร่งกระตุกวูบ ความเก่งกาจและเด็ดเดี่ยวของเธอมักจะมีเสน่ห์ดึงดูดใจเขาเสมอ ตั้งแต่แต่งงานกันมา รินรดาไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลยสักครั้ง จากหญิงสาวที่เกือบจมปลักกับตระกูลสามีจอมปล้นสะดม ตอนนี้เธอกลายเป็นนักธุรกิจสาวมือทองที่สร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาด้วยลำแข้งและมันสมองของตัวเองอย่างสง่างาม "ผมจัดการเรื่องโครงสร้างไม้สักกับระบบน้ำในแปลงผักเสร็จหมดแล้วครับ พรุ่งนี้ช่างไม้จากในอำเภอจะเข้ามาตีผังสร้างตัวร้านตามแบบที่รินต้องการ ส่วนเรื่องความปลอดภัย... ผมวางกำลังคนสอดส่องรอบไร่ตลอด 24 ชั่วโมง ไม่ต้องห่วงเรื่องพวกน่ารำคาญจะเข้ามาป่วน" ภูผารายงานด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ราวกับกำลังวางแผนยุทธการทางทหาร "เยี่ยมมากค่ะสามี" รินรดาหัวเราะคิกคัก ยื่นมือไปบีบแก้มสากของชายหนุ่มอย่างหมั่นเขี้ยว "ถ้าแผนนี้สำเร็จ เราจะมีเงินทุนพอที่จะซื้อที่ดินแปลงติดกันขยายอาณาจักรไร่ของเราให้กว้างขึ้นไปอีก คราวนี้ต่อให้ตระกูลทางโน้นส่งจดหมายมาหน้าด้านๆ ขอส่วนแบ่งอีก รินจะเอาสัญญาซื้อขายที่ดินฟาดหน้าพวกมันให้กระอักเลือดเลยทีเดียว" บรรยากาศในห้องครัวอบอวลไปด้วยความสุขและความหวานชื่นที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว เคมีของอดีตเชฟสาวสตรีทสมองเพชรและอดีตนายทหารคลั่งรักช่างเข้ากันได้อย่างไร้ที่ติ ทว่าในขณะที่ทั้งสองกำลังวางแผนขั้นตอนสุดท้ายอย่างเพลิดเพลิน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงวิ่งกระหืดกระหอบมาจากทางหน้าประตูก็ทำลายความเงียบสงบลงในพริบตา! ปัง! เสียงทุบประตูดังลั่น ตามมาด้วยเสียงหอบหายใจโยนของคนงานในไร่ที่หน้าซีดเผือด "คุณภูผา! คุณรินรดาแย่แล้วครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มใหญ่บุกเข้ามาถึงหน้าเขตหวงห้ามของไร่แล้วครับ!" รินรดากับภูผาสบตากันนิ่ง รอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวเลือนหายไปในเสี้ยววินาที ดวงตาสวยหรี่ลงอย่างอันตราย รังสีความเยือกเย็นแผ่ออกมาจากร่างบางทันที "ใครกล้าบุกรุกเข้ามาในเวลานี้?" ภูผาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รังสีอำมหิตของอดีตหน่วยรบพิเศษแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบ คนงานกลืนน้ำลายเอื้อม ชี้มือสั่นเทาไปทางหน้าไร่ "ทะ...ไทό... ป้าชุบกับพวกญาติของคุณรินรดา พาคนกลุ่มใหญ่ถือโฉนดปลอมมาอ้างสิทธิ์ยึดแปลงผัก และที่สำคัญ... มีผู้ชายแปลกหน้าท่าทางน่ากลัวคนหนึ่งเดินนำหน้าเข้ามา พร้อมประกาศกร้าวว่าจะมาพังร้านอาหารที่กำลังจะสร้างนี้ให้ราบคาบครับ!" รินรดากำหมัดแน่นริมฝีปากหยักเหยียดยิ้มเย็นเยียบ นัยน์ตาคู่นั้นฉายแวววาววับด้วยความดุดันที่ไม่เคยปรานีใคร "บังaniนักนะ..." รินรดาแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ในเมื่อพวกมันอยากรนหาที่ตายนัก ดิฉันก็พร้อมจะเปิดครัวต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มนี้ด้วยเมนูพิเศษที่แสบสันที่สุดในชีวิตพวกมันเหมือนกันค่ะพี่ภูผา!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและแบ่งปันรอยยิ้มกับ "กระท่อมไผ่ริมธาร" เสมอมานะคะ