"การที่ใครสักคนจะก้าวขึ้นมานั่งในตำแหน่งที่ปรึกษากิลด์ 'รุ่งอรุณแห่งอาเซอร์ร็อธ' ไม่ควรใช้แค่เส้นสายหรือความบังเอิญ... จริงไหมครับ คุณนักคำนวณหน้าใหม่"
เสียงทุ้มต่ำแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันดังขึ้นก้องไปทั่วลานประลองส่วนตัว ชั้นใต้ดินของอาคารกิลด์หลัก กลิ่นอายไอเย็นจากหินแกรนิตสีดำตัดกับแสงไฟสีส้มจากคบเพลิงเวทมนตร์ ขับเน้นให้บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดขึ้นอีกหลายเท่าตัว
คาร์ล (Karl) รองกิลด์มาสเตอร์สายบู๊ ผู้มีฉายาว่า 'โล่เหล็กไร้พ่าย' ยืนกอดอกพิงดาบใหญ่สองมือเล่มยักษ์ สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองตรงมายังกรณ์ด้วยประกายความท้าทายที่ปิดไม่มิด กล้ามเนื้อหนาแน่นภายใต้ชุดเกราะหนังชั้นดีสะท้อนร่องรอยการผ่านศึกมาอย่างโชคโชน ทุกย่างก้าวที่เขาขยับเข้าใกล้ สร้างแรงสั่นสะเทือนจางๆ ผ่านพื้นหินเสมือนจริงที่ถูกออกแบบมาให้รองรับแรงกระแทกมหาศาล
กรณ์ (Korn) ซึ่งกำลังยืนพิงเสาหินเพื่อตรวจสอบข้อมูลสเตตัสในอินเตอร์เฟซระบบเงียบๆ ค่อยๆ ปิดหน้าต่างโฮโลแกรมลงอย่างช้าๆ ใบหน้าของนักศึกษาปี 3 ยังคงเรียบเฉย ไม่มีร่องรอยความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาสนใจเพียงแค่การวิเคราะห์ค่าความทนทานของเกราะอีกฝ่ายผ่านมุมมองเชิงกลยุทธ์ที่ติดตัวมาจากการเล่นเกมออฟไลน์ฮาร์ดคอร์นับพันชั่วโมง
"ตำแหน่งที่ปรึกษาไม่ได้มีไว้เพื่อประดับบารมี... ผมเข้าใจดีครับ คุณคาร์ล" กรณ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพราบเรียบ รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากไม่ได้บ่งบอกถึงความหวาดกลัว แต่เป็นสัญญาณเตือนว่าเขากำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดในการต่อสู้ครั้งนี้อยู่
ที่ขอบสนามประลอง ริน (Rin) กิลด์มาสเตอร์สาวสวยในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์กำลังยืนขมวดคิ้วมุ่น นิ้วเรียวยาวประสานกันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว เธอกำลังจะก้าวเท้าเข้าไปห้ามปรามความขัดแย้งตรงหน้า แต่ทว่า... สายตาคมปลาบของคาร์ลก็เหลือบมองมาทางเธอเสียก่อน พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งประชดกึ่งจริงจัง
"ท่านกิลด์มาสเตอร์ครับ ปล่อยให้ผมได้ทดสอบฝีมือของว่าที่มันสมองแห่งกิลด์เราสักหน่อยเถอะครับ หากเขาเก่งกาจสมคำร่ำลือที่คุณรินเคยเอ่ยปากชมลับหลัง ผม... คาร์ลคนนี้ ยินดีจะก้มหัวรับคำสั่งเขาทุกอย่าง แต่ถ้าหากเขาเป็นแค่พวกดีแต่คำนวณบนกระดาษ ผมเกรงว่าตำแหน่งนี้จะพาพวกเราไปตายหมู่ในดันเจี้ยนระดับตำนานเสียเปล่าๆ"
คำพูดนั้นสะท้อนความกังวลใจของสมาชิกสายบู๊คนอื่นๆ ที่ยืนล้อมรอบสนามประลอง เสียงซุบซิบดังระงมขึ้นทันที หลายคนส่งสายตากล่าวหาและไม่ยอมรับ กรณ์เป็นเพียงแค่นักศึกษาปีสามที่เพิ่งก้าวเข้าสู่โลก VRMMO ได้ไม่นาน การที่เขาถูกรินดึงตัวเข้ามาเป็นที่ปรึกษาคนสนิท ย่อมสร้างความริษยาและความเคลือบแคลงใจในหมู่เสาหลักของกิลด์เป็นธรรมดา
รินเม้มริมฝีปากแน่น เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธคำท้าทายนี้เนื่องจากรู้ดีถึงความต่างชั้นของสายอาชีพ—กรณ์เป็นสายสนับสนุนและวิเคราะห์เชิงกลยุทธ์ที่ไร้ซึ่งทักษะโจมตีรุนแรงแบบประชิดตัว ในขณะที่คาร์ลคือแทงค์ระดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์ที่มีพลังป้องกันและพลังทำลายล้างมหาศาล ทว่า... ก่อนที่เสียงของเธอจะหลุดรอดออกมา กรณ์กลับยกมือขึ้นห้ามปรามอย่างนุ่มนวล
ชายหนุ่มส่งยิ้มบางๆ ให้ริน เป็นรอยยิ้มที่สื่อความหมายว่า *'เชื่อใจผมสิครับรุ่นพี่'* ก่อนที่เขาจะก้าวเท้าออกมากลางลานประลอง รองเท้าผ้าใบในเกมกระทบกับพื้นหินเกิดเสียงก้องกังวาน
"ถ้าเช่นนั้น... ผมคงต้องขอความกรุณาจากคุณคาร์ล ช่วยชี้แนะผมด้วยนะครับ" กรณ์เอ่ยพร้อมโค้งตัวลงเล็กน้อยตามมารยาทสุภาพบุรุษ
*ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือนการประลองพิเศษเริ่มขึ้น*
*[เงื่อนไขการประลอง: ยืนหยัดรับการโจมตีของคาร์ลเป็นเวลา 3 นาที หรือหาช่อง ------------------------------]*
คาร์ลหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจเกินร้อย ดาบใหญ่สองมือถูกยกขึ้นพาดบ่า ออร่าสีแดงฉานจากทักษะ [Berserker’s Will] เริ่มแผ่พุ่งออกมาจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "ปากกล้าดีนี่ครับเด็กน้อย งั้นมาดูกلยุทธ์ของคุณจะต้านทาน 'ดาบพิฆาตปฐพี' ของผมได้สักกี่น้ำ!"
สิ้นเสียงคำราม คาร์ลพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับพายุหมุน แรงลมจากการเคลื่อนที่กระชากเศษฝุ่นบนพื้นลอยเคว้งคว้าง ดาบยักษ์ในมือถูกเงื้อขึ้นสูงพร้อมปลดปล่อยแสงสีทองแห่งทักษะโจมตีหนักหน่วง พลังทำลายล้างระดับที่สามารถผ่าหินผาได้ในดาบเดียวพุ่งตรงมาที่กรณ์อย่างไม่ออมมือ!
รินถึงกับเบิกตากว้าง หัวใจของเธอกระตุกวูบด้วยความตกใจ เธอกำไม้เท้าเวทมนตร์ในมือแน่นเตรียมร่ายเวทป้องกันฉุกเฉินทันที
ทว่า ในเสี้ยววินาทีความเป็นความตายนั้นเอง กรณ์กลับไม่ได้ขยับเขยื้อนเพื่อถอยหนีแม้แต่น้อย ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองวิถีดาบ การหมุนของข้อเท้าของคู่ต่อสู้ และแรงโน้มถัดของสนามประลองอย่างรวดเร็วสมกับเป็นอดีตเซียนเกมวาง100% สมองของเขาประมวลผลข้อมูลนับล้านบรรทัดในเวลาเพียงเสี้ยววินาที
*ซ้าย... น้ำหนักลงที่เท้าขวา 70 เปอร์เซ็นต์ จังหวะสะบัดดาบครั้งนี้มีจุดบอดที่องศา 45 องศาใต้รักแร้ขวา...*
กรณ์ก้าวเท้าเฉียงออกด้านข้างเพียงแค่สิบเซนติเมตรอย่างแนบเนียน พร้อมกับดีดนิ้วส่งกระแสมานาเบาบางออกไปกระทบกับกลไกเสาหินเวทมนตร์ที่อยู่ใกล้ที่สุด!
*โครมมม!!*
ดาบยักษ์ฟาดลงบนพื้นหินที่กรณ์ยืนอยู่เมื่อครู่จนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงระเบิดของพลังงานสร้างควันโขมงตลบอบอวลไปทั่ว แต่ทว่า... ร่างของกรณ์กลับหายไปจากจุดนั้นอย่างไร้ร่องรอย!
"อะไรกัน!?" คาร์ลอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อการโจมตีของเขาพลาดเป้า ทั้งที่มั่นใจว่าเป้าหมายไม่มีทางหลบพ้นด้วยความเร็วระดับนั้น
"ทางนี้ครับ..."
เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นข้างหูขวาของคาร์ล รองกิลด์สายบู๊สะดุ้งสุดตัว รีบหันกลับมามองตามสัญชาตญาณ แต่สิ่งที่เขาพบกลับไม่ใช่คมดาบหรือเวทมนตร์รุนแรง หากแต่เป็นปลายนิ้วเรียวของกรณ์ที่แตะเบาๆ ลงบนจุดชีพจรเวทมนตร์บริเวณข้อต่อเกราะไหล่—จุดอ่อนลับที่ต่อให้เป็นผู้เล่นระดับสูงก็ยากจะสังเกตเห็นหากไม่มีการคำนวณโครงสร้างสเตตัสอย่างแม่นยำ
*คลิック...* เสียงระบบปลดล็อกสถานะดังขึ้นเบาๆ
พริบตาต่อมา ค่าพลังป้องกันทั้งหมดของคาร์ลก็ร่วงหล่นลงเหลือศูนย์ชั่วคราว พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าต่อตาคณะกรรมการและสมาชิกกิลด์ทุกคน
*[ระบบกิลด์: ตรวจพบการวิเคราะห์จุดอ่อนสำเร็จ ที่ปรึกษา 'กรณ์' ได้รับชัยชนะโดยสมบูรณ์ด้วยแต้มต่อ 0 ดาเมจ]*
ความเงียบสงบเข้าปกคลุมลานประลองทันที ทุกสายตากวาดมองไปยังเด็กหนุ่มผู้ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังร่างยักษ์ของคาร์ลด้วยความทึ่งแก Pนตกตะลึง รินที่ยืนมองอยู่ขอบสนามถึงกับคลายมือที่กำแน่นออก เผยรอยยิ้มโล่งอกและภูมิใจระAบายอยู่บนใบหน้าสวย
คาร์ลหอบหายใจหนักหน่วง เขาก้มมองหน้าจออินเตอร์เฟซของตนเองสลับกับใบหน้าเรียบเฉยของกรณ์ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างยอมจำนน "ฮ่าๆๆ... ให้ตายสิ ผมยอมรับแล้วครับ คุณสมควรได้รับตำแหน่งที่ปรึกษาจริงๆ"
กรณ์โค้งศีรษะรับคำชมอย่างถ่อมตัว พลางหันไปสบตากับรินที่ส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้จากระยะไกล บรรยากาศความตึงเครียดเมื่อครู่มลายหายไป เหลือไว้เพียงความยอมรับนับถือที่เพิ่มขึ้นอย่างท่วมท้นในหมู่เพื่อนร่วมกิลด์
ทว่า... ในจังหวะที่ทุกคนกำลังผ่อนคลายและระบบกำลังจะประกาศสรุปผลภารกิจประจำวัน หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของกรณ์ที่ควรจะแสดงผลคะแนนชัยชนะ กลับเกิดอาการกระพริบถี่ๆ เป็นสีแดงฉานอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตที่ดังขึ้นจากระบบหลักของเกม—เสียงเตือนที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ของเซิร์ฟเวอร์อาเซอร์ร็อธ!
*ติ๊ง! คำเตือนจากระบบส่วนกลาง: ตรวจพบการบุกรุกจากผู้เล่นนิรนามรหัส '000' — พิกัดปัจจุบัน: ห้องโถงลับใต้ดินชั้นที่ 10 ของกิลด์*
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ
รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น เมื่อเซียนเกมออฟไลน์ต้องมารับมือยัยกิลด์มาสเตอร์สุดโหด•ตอนที่ 15
ความอิจฉาในหมู่เพื่อนร่วมกิลด์
ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น เมื่อเซียนเกมออฟไลน์ต้องมารับมือยัยกิลด์มาสเตอร์สุดโหด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!