ชัยชนะด้วยสมองไม่ใช่กำลัง

เสียงเหล็กกระทบกันดังกังวานก้องสนามประลองจำลองของกิลด์ แต่ท่ามกลางบรรยากาศที่ควรจะดุเดือดเลือดพล่าน กลับมีเพียงรอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มผู้ยืนกอดอกนิ่งสนิท "เข้ามาสิครับรุ่นพี่ริน การเคลื่อนไหวของคุณในตอนนี้ อ่านง่ายยิ่งกว่าตำราเรียนบทแรกเสียอีกนะครับ" คำพูดราบเรียบแต่แฝงความเยือกเย็นนั้น ทำให้ดาบใหญ่ในมือของหญิงสาวชะงักกึก ริน หญิงสาวปีสี่ผู้ดำรงตำแหน่งกิลด์มาสเตอร์แห่งกิลด์อันดับหนึ่ง ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความไม่สบอารมณ์ เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าเรียวสวยจากการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องมาเกือบสิบนาที ทว่าสิ่งที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่าความเหนื่อยล้า คือความจริงที่ว่า ตั้งแต่เริ่มการประลอง เธอยังไม่เคยแม้แต่จะเฉียดปลายดาบไปโดนชายเสื้อของรุ่นน้องปีสามคนนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว ในโลกของเกม VRMMO "Chronicles of Azeroth" นี้ รินคือผู้เล่นสายประจันหน้า (Melee Class) ระดับท็อปที่มีสถิติไร้พ่าย เธอเลือกใช้คลาส "Berserker Knight" ที่เน้นพละกำลังมหาศาล ความเร็วในการโจมตีระยะประชิด และพลังทำลายล้างที่สามารถฉีกกระชากโล่ของอัศวินทั่วไปให้แหลกเป็นจุลด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว ทุกย่างก้าวของเธอคือพายุเฮอร์ริเคน ทรงพลัง ดุดัน และไร้ซึ่งความปรานีต่อศัตรู แต่วันนี้ พายุเกรี้ยวกราดลูกนั้นกำลังพัดชนเข้ากับกำแพงศิลาที่ไร้รอยต่อ กรณ์ไม่ได้ขยับตัวด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ เขาไม่ได้ถืออาวุธระดับตำนาน และไม่ได้ใช้สกิลเสริมพลังโจมตีใดๆ ทั้งสิ้น สิ่งเดียวที่ชายหนุ่มใช้ คือ "ดวงตา" ที่กวาดมองทุกรายละเอียดของสนามประลอง และ "สมอง" ที่คำนวณวิถีการเคลื่อนไหวของระบบฟิสิกส์ในเกมได้อย่างแม่นยำรากับคอมพิวเตอร์ควอนตัม "นาย... เอาแต่หลบอยู่นั่นแหละกรณ์ คิดจะสู้กันจริงๆ บ้างไหมเนี่ย!" รินตวัดเสียงหอบหายใจเล็กน้อย พลางกระชับดาบเล่มโตในมือแน่น ข้อต่อของเกราะหนักส่งเสียงกลไกดังเอี๊ยดอาร์ดตามแรงเหวี่ยง เธอพุ่งตัวเข้าหาอีกครั้งด้วยทักษะ "Crushing Charge" ที่เพิ่มความเร็วในการพุ่งชนเป็นสองเท่า แรงกดดันจากลมรอบตัวกรรโชกจนเส้นผมสีน้ำตาลเข้มปลิวไสว ระยะห่างห้าเมตร... สามเมตร... หนึ่งเมตร... ในสายตาของคนนอก นี่คือการโจมตีที่รวดเร็วและเด็ดขาดจนแทบไม่มีทางหลบพ้น รินทุ่มแรงทั้งหมดลงไปที่คมดาบ เตรียมจะฟาดลงมาในแนวเฉียงเพื่อบังคับให้กรณ์ต้องถอยร่นออกไป ทว่ากรณ์กลับก้าวเท้าซ้ายเฉียงไปข้างหน้าเพียงสี่สิบห้าองศา เป็นการเคลื่อนไหวที่เล็กน้อยเสียจนแทบสังเกตไม่เห็น แต่กลับอยู่ใน "จุดบอดทางสายตา" และ "มุมอับของแรงเหวี่ยง" จากน้ำหนักเกราะหนักที่เธอกำลังสวมใส่พอดี ตึง! ดาบใหญ่ฟาดพลาดเป้ากระแทกเข้ากับพื้นสนามประลองจนเศษหินจำลองกระจายว่อน แรงปะทะมหาศาลทำให้ระบบฟิสิกส์ของเกมลงโทษตัวละครของรินด้วยอาการ "Stagger" ชั่วขณะ เปิดช่องว่างให้เสียศูนย์ไปเสี้ยววินาที ซึ่งเป็นดีเลย์ตามธรรมชาติของคลาสสายประจันหน้ายามที่ออกอาวุธวืด และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง กรณ์ก็ก้าวเข้าไปประชิดตัวเธออย่างนิ่มนวล ปลายนิ้วเรียวยาวแตะเบาๆ ที่ข้อต่อเกราะบริเวณหัวไหล่ขวา ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกลไกการรับน้ำหนักของชุดเกราะระดับสูง "จุดอ่อนของคลาสสายประจันหน้า ไม่ใช่พลังป้องกันที่น้อยลงยามเคลื่อนไหวหรอกครับ... แต่คือ 'ศูนย์ถ่วง' ที่ถูกบังคับให้เคลื่อนย้ายไปตามโมเมนตัมของอาวุธต่างหาก" เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นชิดริมหูของหญิงสาว พร้อมกับแรงผลักเบาๆ ที่คำนวณทิศทางและแรงมาอย่างสมบูรณ์แบบ ร่างเพรียวบางในชุดเกราะหนักสูญเสียการทรงตัวโดยสมบูรณ์ เธอเซถลาไปข้างหน้าตามแรงส่งที่กรณ์จัดระเบียบให้ ก่อนที่ร่างของเธอจะล้มลงไปพิงกับแผงควบคุมระบบจำลอง โดยมีมือของชายหนุ่มคอยประคองไม่ให้ล้มกระแทกพื้นอย่างเสียมารยาท ความเงียบสงบเข้าปกคลุมสนามประลองชั่วขณะ ระบบแจ้งเตือนผลการประลองปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยตัวสีทองเรืองรอง [Duel Result: Winner - Korn] [Duration: 11 Minutes 42 Seconds] [Damage Taken by Winner: 0.00%] รินนิ่งค้างไปในท่าทางนั้น ใบหน้าสวยหวานขึ้นสีแดงเร่าด้วยความเขินอายปนความรู้สึกทึ่งระคนกัน เธอเงยหน้าขึ้นมองรุ่นน้องหนุ่มผู้มีรอยอบอุ่นระบายอยู่บนใบหน้า ดวงตากลมโตฉายแววไม่ยอมแพ้แต่ก็ปฏิเสธความจริงตรงหน้าไม่ได้ "นาย... นายโกงหรือเปล่าเนี่ยกรณ์ ทำไมฉันถึงจับทางไม่ได้เลยสักครั้ง" รินบ่นอุบอูบ พลางดันตัวลุกขึ้นยืนโดยมีกรณ์คอยช่วยประคองข้อศอกอย่างระมัดระวัง เป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้วตามเคย "ผมไม่ได้โกงสักหน่อยครับ แค่อ่านระบบฟิสิกส์และพฤติกรรมของคุณออกต่างหาก รุ่นพี่เองก็เก่งมากแล้วนะครับที่ใช้คลาสสายประจันหน้ากดดันผมจนมุมได้ตั้งหลายรอบ ถ้าไม่ใช่เพราะจังหวะก้าวเท้าพลาดเมื่อกี้ ผมเองก็คงหาช่องว่างเข้าประชิดไม่ได้ง่ายๆ หรอกครับ" กรณ์ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล รอยยิ้มของเขาไม่ได้มีความเย่อหยิ่งแม้แต่น้อย มีแต่ความจริงใจที่มักจะทำให้หัวใจของกิลด์มาสเตอร์สาวเต้นผิดจังหวะอยู่เรื่อย รินเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนพวงแก้มที่แดงก่ำ เธอสะบัดมือเรียกหน้าต่างระบบเพื่อปิดสนามประลองจำลอง ก่อนจะพึมพำเบาๆ "ตาบ้า... รู้ทันไปเสียทุกเรื่องเลยนะ นายเนี่ย..." บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนกำลังดำเนินไปอย่างผ่อนคลายและอบอุ่น ท่ามกลางแสงไฟนีออนอ่อนๆ ของห้องฝึกซ้อมกิลด์ แต่แล้วความเงียบสงบนั้นก็ถูกทำลายลงด้วยสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินที่ไม่เคยดังมาก่อนในรอบสามปี ปี๊ب! ปี๊บ! ปี๊บ! แสงไฟสีแดงฉานกะพริบวาบไปทั่วทั้งห้องจำลอง เสียงสังเคราะห์จากระบบหลักของกิลด์ดังขึ้นด้วยโทนเสียงที่เย็นเยียบและเต็มไปด้วยความตึงเครียด [Warning: Unauthorized Access Detected in Deep-Server Layer] [Warning: Core Database [Project: Genesis] is being accessed by an unknown entity] [Critical Alert: Administrator override from outside the simulation network] รินหันขวับกลับมามองหน้าจอควบคุมหลักด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในทันที รอยยิ้มเขินอายเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแววตาของกิลด์มาสเตอร์ผู้ทรงอำนาจ "เป็นไปไม่ได้... ระบบป้องกันชั้นลึกที่สุดของกิลด์เราถูกตั้งรหัสผ่านไว้สามชั้น ต่อให้เป็นแฮกเกอร์ระดับท็อปก็ไม่มีทางเจาะเข้ามาได้ภายในเวลาสิบวินาทีแบบนี้!" กรณ์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าถูกแทนที่ด้วยความเยือกเย็นและแววตาคมกริบที่วิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว นิ้วมือของเขาขยับเคาะเบาๆ บนอากาศเสมือนกำลังคำนวณโค้ดบางอย่างที่วิ่งผ่านหน้าต่างระบบ หน้าจอหลักของห้องจำลองดับวูบลงชั่วขณะ ก่อนจะสว่างวาบขึ้นอีกครั้งด้วยข้อความสีแดงฉานที่สลักไว้ด้วยสัญลักษณ์รูปกางเขนสีดำสนิท ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกิลด์ลึกลับที่ไม่มีใครเคยพบตัวตนมาก่อนในประวัติศาสตร์ของเกม—กิลด์ "Phantom Eclipse" พร้อมกันนั้น เสียงประกาศจากระบบส่วนกลางก็ดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของพวกเขาทั้งสองคน [System Notification: Welcome, Administrator... The Trial of the Lost God has begun.] [New World-Quest Unlocked: 'Pandora's Final Protocol' - Difficulty: SSS] [Warning: All exit routes from the server have been permanently locked. Player Death will result in Permanent Account Deletion.] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ