ประกาศิตจากกิลด์มาสเตอร์

"ผมคัดค้านครับ ท่านกิลด์มาสเตอร์" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังด้วยแรงกดดันระดับผู้เล่นระดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์ดังขึ้น ก้องกังวานไปทั่วห้องโถงประชุมใหญ่ของกิลด์ 'ศิลาอัคคี' โต๊ะประชุมหินแกรนิตสีดำสนิทสะท้อนแสงไฟจากคริสตัลเวทมนตร์บนเพดาน เผยให้เห็นใบหน้าบึ้งตึงของ 'พงศ์' รองกิลด์มาสเตอร์ฝ่ายยุทธการ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะหนักประดับลวดลายมังกรเพลิง เขาจ้องมองตรงไปยังหัวโต๊ะด้วยสายตาที่ไม่ได้ซ่อนความไม่พอใจเอา บนเก้าอี้ประธาน รินในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ปักดิ้นทองสัญลักษณ์กิลด์นั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองผู้บริหารระดับสูงรอบโต๊ะด้วยความนิ่งสงบ เธอไม่ได้แสดงอาการหวั่นไหวต่อแรงกดดันรอบตัวแม้แต่น้อย เบื้องขวาของเธอมีเก้าอี้อีกตัวถูกจัดเตรียมไว้—เก้าอี้ที่ควรจะเป็นของรองกิลด์หรือหัวหน้าหน่วยรบแนวหน้า ทว่าเวลานี้มันกลับว่างเปล่า "คุณมีสิทธิ์คัดค้านได้ครับคุณพงศ์ แต่สิทธิ์ในการตัดสินใจขั้นสุดท้าย ยังคงเป็นของผมในฐานะกิลด์มาสเตอร์" รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียաբเฉยแต่เฉียบคมดุจใบมีดโกน "และผมไม่ได้มาเพื่อเปิดเวทีประชาพิจารณ์ ผมเรียกประชุมด่วนครั้งนี้ เพื่อ 'ประกาศ' ให้ทุกคนทราบ ไม่ใช่เพื่อขอความเห็นชอบ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมทันที ไม่มีใครกล้าสบตากับกิลด์มาสเตอร์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาดในการบริหารจัดการกิลด์อันดับหนึ่งแห่งนี้มาตลอดสามปีเต็ม ทว่าพงศ์กลับแค่นเสียงในลำคออย่างไม่เกรงกลัว เขายันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ฝ่ามือหนาทุบลงบนโต๊ะหินจนเกิดเสียงดังสนั่น "ท่านกำลังเอาชื่อเสียงและทรัพยากรของกิลด์ไปเดิมพันกับใครก็ไม่รู้!" พงศ์พ่นลมหายใจร้อนผ่าว ชี้ปลายนิ้วไปยังเอกสารโปรเจกต์การลงดันเจี้ยนระดับตำนานที่วางอยู่ตรงหน้า "เด็กปีสามโนเนมที่ไม่มีแม้แต่สังกัด ไม่มีประวัติการลงเรดบอสระดับสูง แถมยังเป็นแค่... นักศึกษาภาคสนามธรรมดาๆ ที่บังเอิญฟลุกเคลียร์ดันเจี้ยนเดี่ยวระดับยากพิเศษได้เนี่ยนะ? ท่านจะให้คนแบบนี้มานั่งแท่น 'ที่ปรึกษากิลด์' คนแรกในประวัติศาสตร์เนี่ยนะริน? ผมถามจริงๆ เถอะ สมองท่านกลับตาลปัตรไปหมดแล้วหรือไง!" คำพูดที่ล้ำเส้นและเต็มไปด้วยความดูแคลนทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกยิ่งกว่าเดิม บรรดาหัวหน้าหน่วยย่อยต่างพากันกลืนน้ำลายฝืดคอ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง ทว่า รินเพียงแค่ปรายตามองรองกิลด์ของตนเองด้วยแววตาที่เยียบเย็นลงไปอีกหลายส่วน ความโกรธระอุขึ้นในอก ไม่ใช่เพราะเธอถูกหยามเกียรติ แต่เป็นเพราะชายคนที่พงศ์กำลังดูแคลน... คือคนที่ช่วยดึงเธอขึ้นมาจากความสิ้นหวังในดันเจี้ยนแห่งความตายเมื่อสัปดาห์ก่อน และเป็นคนที่กุมความลับระดับรากเหง้าของระบบเกมเอาไว้ "ระวังปากของคุณด้วยพงศ์" รินเอ่ยเสียงเบา แต่ทรงพลังพอที่จะทำให้รองกิลด์ร่างยักษ์ชะงักไปชั่วขณะ "ที่คุณเรียกว่าเด็กโนเนมคนนั้น คือคนที่คำนวณสูตรดาเมจของบอส 'ราชันย์มังกรนิทรา' จนทำให้เราไม่เสียผู้เล่นไปครึ่งกิลด์ในสัปดาห์ที่ผ่านมา ถ้าไม่มีเขา ป่านนี้ปาร์ตี้สำรวจของคุณคงกลายเป็นปุ๋ยฝังใต้ดินไปนานแล้ว" "นั่นมันก็แค่เรื่องบังเอิญ! เขาก็แค่ใช้โปรแกรมช่วยคำนวณเถื่อนๆ หรือไม่ก็ฟลุกรู้ข้อมูลมาจากพวกเบต้าเทสเตอร์รุ่นก่อน!" พงศ์ยังคงดึงดัน แววตาฉายแววริษยาและเหยียดหยามอย่างปิดไม่มิด "กิลด์ศิลาอัคคีของเรามีกฎเหล็ก ผู้ที่จะดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาต้องผ่านการทดสอบสมรรถภาพระดับ S-Rank และต้องมีผลงานเป็นที่ประจักษ์ในกิลด์วอร์มาไม่ต่ำกว่าสามปี! ถ้าเด็กนั่นอยากได้ตำแหน่งนี้นัก ก็ให้มันมาพิสูจน์ต่อหน้าผม มาสิครับ ให้มันเดินเข้ามาในห้องนี้แล้วสู้กับผมแบบตัวต่อตัว ถ้ามันชนะผมไม่ได้ ก็ไสหัวออกไปซะ!" ในจังหวะนั้นเอง... เสียงระบบแจ้งเตือนกิลด์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียด *(ติ๊ง!)* *[ประกาศระบบ: ผู้เล่น 'กรณ์' ได้รับการยืนยันการเข้าร่วมกิลด์ 'ศิลาอัคคี' ในฐานะ 'ที่ปรึกษากิลด์' อย่างเป็นทางการแล้ว]* ประตูห้องประชุมบานใหญ่สลักลายหินอัคคีค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ แสงไฟจากภายในห้องสาดส่องกระทบกับร่างโปร่งในชุดเสื้อฮู้ดสีดำเรียบง่าย ใบหน้าคมคายสวมแว่นตากรอบบางที่สะท้อนแสงไฟวับวาว กรณ์ก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าที่มั่นคงและเงียบเชียบ ราวกับนักล่าที่กำลังเดินสำรวจอาณาเขตของตนเอง เขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกต่อสายตานับสิบคู่ที่จ้องมองมาแม้แต่น้อย รินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตเป็นประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนที่เธอจะรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบนิ่งตามเดิมอย่างรวดเร็ว "มาพอดีเลยนี่ครับ..." พงศ์แค่นยิ้มหยันที่มุมปาก เขาหันขวับไปมองผู้มาใหม่ด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ "นายสินะ กรณ์ เด็กฝึกงานที่กิลด์มาสเตอร์ของเราเอ็นดูนักหนา อยากจะเป็นที่ปรึกษานักใช่ไหม? งั้นก็แสดงฝีมือให้พวกเราดูหน่อยสิว่า สมองนิ่มๆ ของนายมีดีแค่ไหน หรือเป็นแค่ไอ้พวกเกาะกระโปรงผู้หญิงกินไปวันๆ!" กรณ์หยุดเดิน ห่างจากโต๊ะประชุมราวสามเมตร เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตามองเอกสารสรุปงบประมาณและตารางการลงดันเจี้ยนที่วางกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะแวบหนึ่ง รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือด้วยความระอาใจเสียมากกว่า "คุณพงศ์ รองกิลด์มาสเตอร์ฝ่ายยุทธการ..." กรณ์เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นุ่มนวล แต่ชัดถ้อยชัดคำ "อัตราส่วนการใช้มานาของหน่วยรบหน้าของคุณในเดือนนี้ติดลบไปร้อยละสิบหี่ ขาดทุนทรัพยากรยาฟื้นพลังไปกว่าสามแสนโกลด์ และอัตราการตายของสมาชิกในกิลด์จากการตัดสินใจผิดพลาดของคุณในดันเจี้ยนชั้นที่สี่ มีสูงถึงยี่สิบสองเปอร์เซ็นต์..." ใบหน้าของพงศ์ถอดสีลงในพริบตา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ข้อมูลเหล่านี้ถูกจำกัดไว้เฉพาะระดับบริหารสูงสุด เหตุใดเด็กนี่ถึงรู้!? "...คุณเอาเวลาที่จะมาท้าทายผม ไปนั่งทบทวนตารางเวลาการบริหารทรัพยากรใหม่เสียดีกว่านะครับ" กรณ์พูดต่อด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่ทิ่มแทงลึกถึงกระดูกดำ "เพราะถ้าคุณยังบริหารงานแบบนี้ต่อไป อีกไม่ถึงสามสัปดาห์ กิลด์ศิลาอัคคีอันดับหนึ่งที่คุณภาคภูมิใจนักหนา จะล้มละลายทางเศรษฐกิจในเกม และสูญเสียฐานที่มั่นหลักให้กับกิลด์เงาพยัคฆ์อย่างแน่นอนครับ" ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ครั้งนี้มันน่าอึดอัดเสียจนแทบจะหยิบจับเป็นรูปธรรมได้ พงศ์หน้าดำคร่ำเครียด กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนด้วยความโกรธจัดที่ถูกหักหน้าต่อหน้าสมาชิกทุกคน รินลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ประธาน เธอเหลือบมองกรณ์ด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย—ทั้งทึ่ง ทั้งโล่งใจ และ... อมยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากอย่างปิดไม่มิด เธอกวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนจะประกาศิตกร้าวด้วยน้ำเสียงก้องกังวานที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "คำพูดของที่ปรึกษากรณ์ คือคำสั่งของกิลด์มาสเตอร์ ใครที่มีปัญหา... เชิญยื่นใบลาออกได้ทันที" สิ้นเสียงของริน กรณ์ก็ก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างเธอที่หัวโต๊ะ ดวงตาคมกริบของเขาจ้องตรงไปยังหน้าจอระบบโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเบื้องหน้า ซึ่งกำลังรันข้อมูลการอัปเดตระบบลับของเซิร์ฟเวอร์ที่ยังไม่มีใครล่วงรู้ *(ติ๊ง!)* *[คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับโลก: ดันเจี้ยนลับ 'หอคอยแห่งบาป' ชั้นที่ 100 ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นก่อนกำหนด เนื่องจากผู้เล่นในเซิร์ฟเวอร์บรรลุเงื่อนไขลับ]* *[ข้อมูลผู้ค้นพบกุญแจดอกแรก: ที่ปรึกษากิลด์ 'กรณ์' - กิลด์ศิลาอัคคี]* รินหันขวับมามองหน้ากรณ์ทันทีด้วยความตกใจ ขณะที่ประตูห้องประชุมหินแกรนิตด้านหลังกลับถูกระเบิดออกเป็นจุลด้วยแรงกระแทกมหาศาล พร้อมกับร่างเงาดำปริศนาในชุดเกราะโบราณที่ก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะก้องกังวานในความมืด! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ