"ถอย! ทุกคนถอยออกไปห้าเมตรเดี๋ยวนี้!"
เสียงตะโกanก้องของกรณ์ดังแข่งกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งผนังถ้ำหินอัคคี พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นไหวราวกับแผ่นดินกำลังจะแยกตัวออกเป็นเสี่ยงๆ ความร้อนระอุระดับพันเซลเซียสแผ่พุ่งออกมาจากร่างของ 'อัคนีราชันย์เบฮีมอธ' บอสประจำดันเจี้ยนระดับตำนานที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่
ในโลกเสมือนจริงของ *อาเซอร์ร็อธ* (Azeroth Online) การต่อสู้ในระดับเลเวล 85 ไม่ใช่แค่การกดสกิลวนลูปตามตำรา แต่มันคือการเต้นรำกับความตายที่ผิดพลาดไม่ได้แม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว
ก่อนหน้านี้ ปาร์ตี้แนวหน้าของกิลด์ *ศبارาแห่งรุ่งอรุณ* (Dawn Vanguard) ภายใต้การนำของริน กิลด์มาสเตอร์สาวผู้ใช้ดาบใหญ่คู่ใจ สามารถกดดันบอสตัวนี้จนหลอดเลือดลดลงไปถึงเส้นสุดท้ายได้อย่างงดงาม ร่างกายเพรียวบางในชุดเกราะสีเงินยวงของเธอยังคงตั้งท่าเตรียมพร้อม แม้เม็ดเหงื่อจะผุดพรายเต็มกรอบหน้าและลมหายใจจะเริ่มหอบถี่ ความกดดันมหาศาลทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก
"กรณ์! เลือดของมันเหลือไม่ถึงสามเปอร์เซ็นต์แล้วนะ ทำไมต้องให้ถอยล่ะ?" รินหันมามองด้วยหางตา แววตาดุดันตามแบบฉบับของผู้นำยังคงฉายชัด แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็กำลังรอฟังคำตัดสินใจจากชายหนุ่มรุ่นน้องที่ยืนอยู่แนวหลังสุดเสมอ
กรณียังคงนิ่งเงียบ ดวงตาภายใต้กรอบแว่นเลนส์ใสกำลังกวาดสายตาอ่านค่าสถิติและรูปแบบการเคลื่อนไหวที่ถูกประมวลผลผ่านหน้าต่างระบบอินเทอร์เฟซในหัว สมองของเขาทำงานด้วยความเร็วสูง คำนวณความน่าจะเป็นทุกรูปแบบ อดีตเกมเมอร์สายคำนวณอย่างเขาไม่เคยเชื่อถือตัวเลขบนหลอดเลือดเพียงอย่างเดียว ยิ่งบอสด้านหน้าเข้าใกล้ความตายมากเท่าไหร่ ความอันตรายที่ซ่อนอยู่ก็ยิ่งทวีคูณขึ้นแบบทวีคูณ
"นั่นไม่ใช่เลือดก้อนสุดท้ายครับรุ่นพี่..." กรณ์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าจริงจังจนคนฟังต้องชะงัก "นั่นคือตัวเลขลวงตา สังเกตปฏิกิริยาของเกล็ดรอบคอซสิครับ มันไม่ได้กำลังจะตาย... แต่มันกำลัง 'ลอกคราบ' เพื่อเข้าสู่เฟสที่สองต่างหาก"
สิ้นคำพูดของกรณ์ ราวกับคำประกาศิตจากเบื้องบน
*โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก!*
เสียงคำรามของเบฮีมอธดังทะลุแก้วหูจนหน้าจอของทุกคนขึ้นเตือนสีแดงฉาน คลื่นกระแทกสีแดงฉานระเบิดออกรอบตัวมัน เกล็ดสีดำสนิทที่เคยปกป้องร่างมหึมาแตกละเอียดกลายเป็นเศษหินเรืองแสง ผิวหนังชั้นใหม่ใต้เกล็ดนั้นกลายเป็นสีเหลืองทองราวกับลาวาเหลว ความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันพุ่งทะยานขึ้นอย่างก้าวกระโดดจากหน้ามือเป็นหลังมือ
"บ้าจริง! สตั๊ดความเร็วเพิ่มขึ้นสองร้อยเปอร์เซ็นต์!" แทงค์เกอร์แนวหน้าคนหนึ่งอุทานลั่นด้วยความตื่นตระหนก
ในเสี้ยววินาทีที่บอสสะบัดกรงเล็บมหึมาเข้าใส่ รินพุ่งตัวเข้ามาขวางหน้าพร้อมยกดาบใหญ่ขึ้นรับการโจมตี แรงปะทะมหาศาลส่งผลให้ร่างเพรียวบางของเธอปลิวถอยหลังครูดไปกับพื้นหินหลายเมตร เลือดในหลอด HP ของเธอลดฮวบลงจนเหลือเพียงขีดสีแดงอันตรายในพริบตา
"รุ่นพี่!" กรณ์เบิกตากว้าง ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง ภาพของรินที่มักจะแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวซ้อนทับขึ้นมาในหัว ในฐานะกิลด์มาสเตอร์เธอไม่เคยยอมถอยให้ใครเห็นความอ่อนแอ แต่ในสถานการณ์นี้ หากไม่มีใครยื่นมือเข้าช่วย ปาร์ตี้ทั้งหมดคงต้องจบลงที่หน้าจอ Game Over อย่างแน่นอน
ร่างกายขยับไปเร็วกว่าความคิด นิ้วมือของกรณ์รัวปุ่มคีย์ลัดบนอินเทอร์เฟซอากาศ สกิลสนับสนุนระดับสูงถูกร่ายออกติดต่อกันสามบทท่องอย่างแม่นยำ
*“สเต็ปที่สี่: เส้นทางแห่งเงา, สกิลสนับสนุน: ป้อมปราการกระจกมายา, และการแทรกแซงระบบ: โอเวอร์คล็อก!”*
แสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นรอบตัวของริน เกิดเป็นบาตรคุ้มกันโปร่งใสที่รับแรงกระแทกจากคลื่นความร้อนครั้งที่สองได้อย่างเฉียดฉิว ร่างของหญิงสาวเซถลาเล็กน้อยก่อนจะใช้ดาบปักพื้นพยุงตัวไว้ได้ทัน เธอเงยหน้าขึ้นมองบุรุษหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหลังด้วยแววตาที่ไหววับชั่วขณะ—แววตาที่ปกติมักจะเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและระมัดระวังตัว บัดนี้กลับเจือด้วยความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายเป็นคำพูดได้ยาก
"นาย... คำนวณจังหวะนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้วงั้นเหรอ?" เสียงของรินลอดไรฟันออกมาเล็กน้อย ขณะที่เธอใช้มือข้างหนึ่งปาดเหงื่อที่ข้างขมับ
"ผมแค่อ่านระบบตามความเป็นจริงครับรุ่นพี่" กรณ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แววตากลับคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งถอดออกจากฝัก "แต่ต่อจากนี้ไป คือของจริง... หากเราไม่ประสานงานกันแบบไร้รอยต่อ ปาร์ตี้เราไม่รอดแน่ครับ"
เบฮีมอธในร่างสีทองคำเพลิงยกสองขาหน้าขึ้นสูง เตรียมปลดปล่อยสกิลทำลายล้างวงกว้าง 'เพลิงกัลป์ล้างปฐพี' ที่จะเผาผลาญทุกอย่างในรัศมีร้อยเมตรให้ราบเป็นหน้ากลอง สมาชิกในกิลด์หลายคนเริ่มส่งเสียงโกลาหล ความหวังที่จะพิชิตบอสตัวนี้เริ่มริบหรี่ลงทุกที
ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งถึงขีดสุด กรณ์กลับก้าวเท้าเดินผ่านหน้ารินไปยืนอยู่แถวหน้าสุด มือข้างหนึ่งดึงถุงมือหนังสีดำขึ้นกระชับ พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่หาได้ยากยิ่งจากชายหนุ่มผู้ชอบทำตัวโลว์โปรไฟล์
"รุ่นพี่ครับ..." กรณ์เอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับไปมอง "ช่วยเปิดทางให้ผมสิบวินาทีได้ไหมครับ? ผมจะแสดงให้เห็นเองว่า ทำไมผมถึงบอกว่าบอสตัวนี้... มีช่องโหว่ที่ใหญ่ที่สุดตรงหัวใจ"
รินมองแผ่นหลังกว้างของรุ่นน้องปีสามนิ่งงัน หัวใจในอกเต้นผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อบตรงหน้า แต่เป็นเพราะความเชื่อมั่นอันไร้เหตุผลที่แผ่ออกมาจากตัวของชายหนุ่มคนนี้
เธอกัดริมฝีปากแน่นเล็กน้อย ก่อนจะสะบัดดาบใหญ่ในมือจนเกิดประกายไฟสีเงินสว่างวาบ รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยคม
"ถ้านายทำไม่ได้อย่างที่พูด ฉันจะหักเงินเดือนในกิลด์นายสามเดือนแน่ กรณ์!"
"รับทราบครับผม"
กรณ์ยิ้มรับบางๆ ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเปลี่ยนเป็นประกายสีครามเข้มเมื่อระบบลับในเกมถูกปลดล็อคขึ้นอย่างเงียบเชียบ—
*ติ๊ง! ติ๊ง!*
*[แจ้งเตือนระบบพิเศษ: ตรวจพบการซิงโครไนซ์จิตวิญญาณระดับ 100% กับผู้เล่น 'กรณ์']เตือนภัยระดับ SSS: กิจกรรมลับ 'ประตูแห่งอาเซอร์ร็อธ' ชั้นที่สาม ถูกบังคับเปิดใช้งานโดยผู้เล่นนอกเหนือจากแผนที่หลัก...!*
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ
รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น เมื่อเซียนเกมออฟไลน์ต้องมารับมือยัยกิลด์มาสเตอร์สุดโหด•ตอนที่ 24
เฟสที่สองของบอสคลั่ง
ผลงานโดย ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง รุ่นพี่ครับ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น เมื่อเซียนเกมออฟไลน์ต้องมารับมือยัยกิลด์มาสเตอร์สุดโหด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!