แผนการรบฉบับเด็กเนิร์ด

"ถ้าเรายังเดินหน้าบุกเข้าไปตรงๆ แบบไม่มีแบบแผนเหมือนสามรอบที่ผ่านมา ต่อให้พวกเรามีเลือดเหลือเต็มหลอดและไอเทมฟื้นฟูระดับตำนาน ก็คงไม่พ้นต้องกลายเป็นกองกระดูกประดับพื้นห้องโถงชั้นเจ็ดอยู่ดีครับ" น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าหนักแน่นของกรณ์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องประชุมยุทธศาสตร์ของกิลด์ แผนที่โฮโลแกรมสามมิติขนาดยักษ์ที่ฉายภาพภูมิประเทศของดันเจี้ยน 'ซากปรักหักพังแห่งอาเซอร์ร็อธ' กำลังหมุนวนช้าๆ แสดงให้เห็นจุดอับสายตาและเส้นทางเดินของฝูงมอนสเตอร์ระดับบอสที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม สมาชิกในกิลด์ระดับแนวหน้าหลายคนส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอด้วยความไม่พอใจ บางคนถึงกับกอดอกมองเด็กหนุ่มรุ่นน้องปีสามด้วยสายตาเคลือบแคลง ชายหนุ่มร่างใหญ่ผู้รับหน้าที่เป็นแทงค์หลักของกิลด์แค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดจะเยาะหยัน "พูดน่ะมันง่ายครับคุณรุ่นน้อง กรณ์... นายคิดว่าพวกเราไม่เคยลองวางแผนบุกรุกรูปแบบอื่นมาก่อนหรือไง? มอนสเตอร์ในชั้นนี้มีคูลดาวน์สกิลหมู่ที่กว้างและรุนแรงเกินกว่าจะใช้แผนกองโจรได้หรอกนะ อย่ามาทำเป็นรู้ดีไปหน่อยเลย" กรณ์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย เขายังคงรักษารอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าไว้ได้อย่าง *ความใจเย็นของเด็กคนนี้คือเกราะป้องกันชั้นดี...* รินที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องอยู่เงียบๆ ลอบคิดในใจ ดวงตาคู่สวยใต้กรอบหน้าม้าจับจ้องไปยังแผ่นหลังของรุ่นน้องหนุ่มด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอยอมรับว่าเธอเป็นคนดึงดันพาเขาเข้ามาพัวพันกับภารกิจระดับกิลด์ใหญ่ แต่วันนี้... ภาพของเด็กหนุ่มโลว์โปรไฟล์ที่เคยเอาแต่หลบมุมหลังจอคอมพิวเตอร์ กลับกลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของคนนับร้อยในกิลด์ได้อย่างน่าประหลาด "ผมไม่ได้บอกให้ใช้แผนกองโจรครับ รุ่นพี่ไทเกอร์" กรณ์หันไปสบตากับแทงค์ร่างใหญ่โดยไม่หลบเลี่ยง นิ้วเรียวยาวกดลงบนปุ่มควบคุมแผนที่โฮโลแกรม ขยายภาพซูมเข้าไปที่จุดแคบที่สุดของทางเดินหินอ่อน "แต่เราจะใช้ 'ความเหลื่อมล้ำทางเวลา' ของระบบคูลดาวน์สกิล และ 'การดักทางปฏิกิริยา' ของบอสต่างหากครับที่จะเป็นกุญแจสำคัญ" เขายื่นปลายนิ้วไปแตะที่จุดพิกัด A และ B บนแผนที่ พร้อมกับอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยรายละเอียดเชิงคำนวณที่ทำเอาทุกคนในห้องต้องขมวดคิ้วตาม "ในวินาทีที่สี่สิบห้าของการต่อสู้ บอส 'การ์กอยล์แห่งความมืด' จะทำการรีเซ็ตเกราะป้องกันเวทมนตร์ นั่นคือจังหวะที่ปาร์ตี้แถวหน้าจะต้องถอยร่นทำมุมสิบหองศา เพื่อเปิดทางให้สายโจมตีระยะไกลซัดสกิลเจาะเกราะเข้าใส่จุดอ่อนใต้ปีกขวาพอดี เป๊ะๆ ในระดับมิลลิวินาที" "ทำไมต้องสิบหองศา? แล้วนายรู้ได้ยังไงว่ามันจะรีเซ็ตเกราะในวินาทีที่สี่สิบห้า?" สมาชิกสายเวทมนตร์หญิงคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้นด้วยความฉงน น้ำเสียงของเธอเจือความประหลาดใจอย่างปิดไม่มิด "เพราะผมเก็บสถิติการโจมตีของบอสตัวนี้มาสามสิบรอบจากการจำลองสถานการณ์ในห้องทดลองส่วนตัวครับ" กรณ์ตอบกลับสั้นๆ พร้อมกับดึงหน้าต่างบันทึกข้อมูลย่อยขึ้นมาแสดงบนอากาศ ตัวเลขและกราฟสถิติที่วิ่งผ่านตาอย่างรวดเร็วทำเอาเหล่าเกมเมอร์มืออาชีพถึงกับอ้าปากค้าง ไม่มีใครกล้าส่งเสียงขัดจังหวะอีกเลย ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของระบบโฮโลแกรมที่กำลังฉายเส้นทางการเคลื่อนทัพจำลองตามที่กรณ์วางแผนไว้ ทุกย่างก้าว ทุกการสลับตำแหน่ง และทุกวินาทีของการใช้สกิลถูกคำนวณเอาไว้อย่างแม่นยำรา과กับนาฬิกาจักรกลที่ไม่มีวันเดินพลาด รินมองภาพเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อยเมื่อตระหนักได้ว่า ผู้ชายคนนี้ไม่ได้แค่เล่นเกมเพื่อความสนุก แต่เขากำลังมองเห็นโครงสร้างที่ซับซ้อนของโลกใบนี้ทะลุปรุโปร่งในระดับที่คนธรรมดาไม่มีทางมองเห็น และความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาเตรียมไว้เพื่อความปลอดภัยของทุกคนในกิลด์... มันอบอุ่นเสียจนเธอต้องแอบเสมองไปทางอื่นเพื่อซ่อนรอยยิ้มบางๆ ที่แต้มอยู่บนริมฝีปาก "เอาล่ะครับ..." กรณ์กวาดสายตามองเพื่อนร่วมกิลด์ทุกคนด้วยท่าทีสุภาพ "ถ้าทุกคนไม่มีข้อทักท้วงอะไรเพิ่มเติมแล้ว ผมขอแบ่งหน้าที่ตามรายชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอของแต่ละคนนะครับ ขอความร่วมมือด้วยนะครับทุกคน" สิ้นคำพูดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบกิลด์ก็ดังขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งห้อง หน้าต่างสถานะการจัดทัพและกลยุทธ์ระดับ S-Rank ถูกส่งตรงไปยังอุปกรณ์ของผู้เล่นทุกคนในพริบตา แววตาของสมาชิกหลายคนเปลี่ยนไป จากความดูแคลนกลายเป็นความเคารพยำเกรงอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่ไทเกอร์เองก็ยังพยักหน้ารับให้อย่างจำนนต่อหลักฐาน การเตรียมความพร้อมดำเนินไปอย่างเป็นระบบและรวดเร็ว จนกระทั่งประตูเหล็กขนาดใหญ่ของดันเจี้ยนชั้นเจ็ดค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เสียงคำรามกึกก้องของบอสยักษ์สะท้อนก้องไปทั่วผนังหิน ทว่าในวินาทีที่ทุกคนก้าวเท้าเข้าสู่สนามรบด้วยความมั่นใจที่เปี่ยมล้นนั้นเอง จู่ๆ หน้าจออินเทอร์เฟซส่วนตัวของกรณ์ก็กะพริบถี่เป็นสีแดงฉาน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบหลักที่ไม่ได้มาจากดันเจี้ยน... แต่เป็นสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินจากภายนอกเกม [แจ้งเตือนระบบ: พบการเข้าถึงเครือข่ายที่ไม่ได้รับอนุญาตจากไอพีแอดเดรสปริศนา... โครงสร้างความปลอดภัยของเซิร์ฟเวอร์หลักกำลังถูกแทรกแซง...] ดวงตาของกรณ์หรี่แคบลงทันที รอยยิ้มสบายๆ บนใบหน้าจางหายไปในพริบตา เมื่อข้อความตัวอักษรสีเลือดปรากฏขึ้นกลางอากาศตรงหน้า *ยินดีต้อนรับสู่การทดสอบที่แท้จริง... ผู้เล่นกรณ์* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ