รุ่นพี่ครับ นั่นมันบอสลับนะ!

เสียงโลหะกระทบกันครั้งสุดท้ายดังก้องกังวานอยู่ในโถงหินอัคนี บอสระดับมินิบอส "โกเล็มเพลิงทมิฬ" สลายกลายเป็นละอองแสงสีส้มท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุม กรณ์ถอนหายใจยาวเหยียด แผ่นหลังของเขาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเสมือนจริงจากระบบประสาทไดร์ฟเวอร์ของแคปซูล VRMMO ในโลก *Aethelgard Online* การคำนวณสเตตัสระดับมิลลิวินาทีและการใช้ประโยชน์จากสภาพแวดล้อมคือหัวใจสำคัญที่ทำให้เขาเอาชนะมอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าถึงสิบสองเลเวลได้โดยไม่ต้องเสีย HP แม้แต่แต้มเดียว แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขากำลังกังวลในตอนนี้ "การเคลื่อนไหวหลบหลีกเมื่อครู่... นายใช้มุมอับสายตาของเสาหินทิศตะวันออกเฉียงเหนือคำนวณองศาการสะท้อนของเปลวเพลิงสินะครับ?" น้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นจากความมืดเบื้องหลัง กรณ์สะดุ้งเล็กน้อย—ปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณของเกมเมอร์สายโลว์โปรไฟล์ที่พยายามซ่อนตัวตนมาตลอดสามปีในมหาวิทยาลัย—เขารีบหันกลับไปมอง ร่างเพรียวระหงในชุดเกราะหนังสีดำสนิทประดับลวดลายกิลด์มาสเตอร์แห่ง "Crimson Vanguard" ก้าวออกมาจากเงาของเสาหิน ดวงตาสีอำพันคู่นั้นไม่ได้มองที่ซากไอเทِمบนพื้น แต่มันกำลังจดจ้องตรงมาที่ดวงตาของเขาด้วยประกายความสงสัยที่เฉียบคมราวกับใบมีด ริน—รุ่นพี่ปีสี่ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ และเป็นผู้หญิงที่เขาพยายามหลบหน้ามาตลอดสัปดาห์ "รุ่นพี่ริน... บังเอิญจังเลยนะครับ" กรณ์ฝืนยิ้มแห้งๆ พยายามปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ดันเจี้ยนระดับนี้ค่อนข้างอันตรายสำหรับผู้เล่นเดี่ยวๆ นะครับ ทำไมถึง..." "อย่าเปลี่ยนเรื่องครับ, กรณ์คุง" รินก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นหินดัง *ก๊อก... ก๊อก...* เป็นจังหวะที่กดดันหัวใจคนฟังอย่างประหลาด เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนกรณ์ต้องเอนตัวหนีโดยอัตโนมัติ กลิ่นอายดิจิทัลอ่อนๆ ของดอกไม้ป่าผสมผสานกับกลิ่นอายความกดดันระดับท็อปเพลเยอร์ลอยแตะจมูก "ฉันเฝ้าดูนายต่อสู้กับบอสตัวนี้มาตั้งแต่เฟสแรก นายหลบการโจมตีรูปแบบ *Infernal Burst* ที่แม้แต่แชมป์เปี้ยนกิลด์อันดับสองยังต้องใช้สกิลอมตะ... แต่นายใช้แค่การเดินก้าวเท้าธรรมดาแปดก้าว" รินหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากหยักขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "คนธรรมดา ต่อให้เป็นเกมเมอร์สายฮาร์ดคอร์ ก็ไม่มีทางคำนวณการชนของพิกัดความร้อนได้แม่นยำระดับศูนย์จุดศูนย์หนึ่งวินาทีแบบนั้นหรอกนะ นายแอบใช้โปรแกรมเสริมภายนอก... หรือว่านายมีระบบโกง (Third-party Hack) อะไรซ่อนอยู่กันแน่ครับ?" กรณ์รู้สึกได้ถึงเม็ดเหงื่อกาฬที่ผุดขึ้นบนขมับ ในฐานะอดีตนักเขียนโค้ดและเซียนเกมผู้ยึดมั่นในตรรกะ เขาเกลียดการใช้โปรแกรมโกงยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด การที่ถูกกล่าวหาเช่นนี้จึงสะกิดต่อมความไม่พอใจลึกๆ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่อาจเปิดเผยความสามารถที่แท้จริงของการ "มองเห็นช่องโหว่โค้ดของเกมด้วยตาเปล่า" ออกไปได้ เพราะมันจะนำพาความยุ่งยากระดับมหันต์มาสู่ชีวิตนักศึกษาอันสงบสุขของเขา "รุ่นพี่เข้าใจผิดแล้วครับ..." กรณ์ถอยหลังไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังถ้ำที่เย็นเฉียบ "ผมก็แค่... อ่านแพทเทิร์นการเคลื่อนไหวของมันจากบอร์ดสนทนาเก่าๆ แล้วก็อาศัยดวงช่วยนิดหน่อยเท่านั้นเองครับ" "ดวงงั้นเหรอ?" รินเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เธอเอื้อมมือเรียวบางไปแตะที่หน้าต่างระบบของกรณ์อย่างรวดเร็วด้วยความไวระดับเพลเยอร์มืออาชีพจนเขาปัดป้องไม่ทัน หน้าต่างสเตตัสและประวัติการล็อกอินสีฟ้าเรืองแสงเด้งขึ้นกลางอากาศระหว่างเขาทั้งสองคน "ถ้าเป็นแค่เรื่องดวง ทำไมประวัติการอัปเกรดสกิล *Spatial Calculation* ของนายถึงขึ้นไปแตะระดับสูงสุดทั้งที่เลเวลตัวละครเพิ่งจะ..." *ครืนนนนน—!* ยังไม่ทันที่รินจะพูดจบ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เศษหินและฝุ่นผงร่วงหล่นลงมาจากเพดานถ้ำอัคนีราวกับมีใครกำลังทุบทำลายภูเขาจากภายใน อุณหภูมิรอบตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนเกจวัดความร้อนบนหน้าจอของทั้งคู่เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน รินชะงัก เธอรีบดึงมือกลับและหันไปมองยังใจกลางโถงลึกที่มืดมิดที่สุด ซึ่งขณะนี้กำลังมีแสงสีเลือดสาดส่องขึ้นมาแทนที่ความมืดมิด "เกิดอะไรขึ้น? ระบบไม่ได้แจ้งเตือนเรดบอสสักหน่อย..." รินพึมพำด้วยความตกใจ ขณะที่สัญชาตญาณนักรบของเธอกรีดร้องเตือนภัย กรณ์หรี่ตาลง มองทะลุผ่านกลุ่มควันความร้อนที่กำลังพวยพุ่ง เขาเห็นรอยแยกขนาดมหานศาลปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของผนังหินอัคนี ลวดลายเวทมนตร์โบราณสีดำสนิทที่ถูกผนึกไว้กำลังแตกสลายออกทีละน้อย พร้อมกับเสียงคำรามต่ำทุศที่สั่นประสาททุกลมหายใจ "รุ่นพี่ครับ..." กรณ์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความขี้เล่นและความลังเลเมื่อครู่อันตรธานหายไป เหลือเพียงแววตาคมกริบที่กำลังคำนวณตัวเลขและภัยคุกคามนับพันรูปแบบในเสี้ยววินาที รินหันมามองเขาด้วยความประหลาดใจกับน้ำเสียงที่สุขุมเกินวัยนั้น "ถอยออกไปจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้ครับ..." กรณ์เอื้อมมือไปคว้าข้อแขนของกิลด์มาสเตอร์สาวโดยสัญชาตญาณ ดึงเธอกลับมาด้านหลังด้วยแรงที่มากกว่าปกติเล็กน้อย "นั่นไม่ใช่บอสธรรมดา... รุ่นพี่ครับ นั่นมันบอสลับระดับตำนานที่ถูกซ่อนไว้ใต้โค้ดดิ้งหลักของเซิร์ฟเวอร์... และมันกำลังตื่นขึ้นมาแล้วครับ!" สิ้นเสียงคำเตือนของเขา ดวงตาสีแดงฉานขนาดใหญ่ยักษ์นับสพู่คู่ก็ลืมขึ้นในความมืด พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนสีแดงฉานที่กระพริบถี่รัวอยู่เบื้องหน้าของคนทั้งคู่พร้อมกัน [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นค้นพบ "ทาราทอส - มังกรอัคนีกลืนวิญญาณ" (Hidden World Boss) เลเวล 99] [คำเตือน: เขตพื้นที่นี้ถูกล็อกโดยระบบฉุกเฉิน ไม่สามารถใช้ไอเทมเคลื่อนย้ายหรือออกจากเกมได้จนกว่าจะเสร็จสิ้นการต่อสู้] -- ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมติดตามและไขปริศนาไปพร้อมกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ -- -- ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ --