บททดสอบความเชื่อใจ

เอกสารแผ่นเดียวบนโต๊ะทำงานกระจกใสสะท้อนเงาของความจริงที่พฤกษ์ไม่อยากเชื่อสายตา ตัวหนังสือพิมพ์เข้มและลายเซ็นที่คุ้นเคยในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ของตระกูล... มันไม่ใช่ชื่อของคู่แข่งทางธุรกิจหน้าไหน แต่มันคือชื่อของพิมพ์มาดา ผู้หญิงที่เขากำลังกักขังไว้ในใจด้วยโซ่ตรวนแห่งความหลงใหลและความระแวงระ쿵ในเวลาเดียวกัน ห้องทำงานกว้างขวางในยามค่ำคืนกลับอัดแน่นไปด้วยความเงียบงันที่หนักหน่วงจนแทบหายใจไม่ออก พฤกษ์กำเอกสารในมือจนกระดาษยับยู่ยี่ ดวงตาคมกราบกรานมองร่างบางที่ยืนกอดอกพิงขอบหน้าต่างด้วยท่าทีนิ่งสงบเกินกว่าเหตุ ไม่มีรอยยิ้มยั่วเย้า ไม่มีคำพูดแก้ตัว มีเพียงแววตาไหววับที่ซ่อนความลับนับร้อยเอาไว้เบื้องหลังม่านตาคู่นั้น "เธอทำแบบนี้ทำไม, พิมพ์" เสียงทุ้มต่ำที่ลอดไรฟันออกมาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและรisรอน พฤกษ์ก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวเธอทีละก้าวราวกับเสือร้ายที่กำลังต้อนเหยื่อจนมุม กลิ่นน้ำหอมคุ้นจมูกผสมผสานกับกลิ่นอายความกดดันรอบตัวทำให้บรรยากาศร้อนระอุขึ้นมาอย่างฉับพลัน พิมพ์มาดาไม่ถอยหนี เธอปรายตามองเอกสารในมือเขาด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เจือความเย้ยหยันบางเบา ก่อนจะหันมาสบตากับเขาตรงๆ "ถ้าฉันบอกว่า ฉันแค่อยากลองดูว่าประธานหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่แห่งตระกูลพฤกษ์ จะทำหน้ายังไงตอนที่รู้ว่าอนาคตทั้งหมดของตัวเองอยู่ในกำมือของผู้หญิงที่เขาคอยดูถูก... นายจะเชื่อไหมล่ะครับ?" เธอจงใจใช้สรรพนามกวนประสาทและน้ำเสียงที่ท้าทายเพื่อกลบเกลื่อนความสั่นไหวเล็กๆ ในอก พฤกษ์หยุดยืนห่างจากเธอเพียงคืบเดียว ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนรับรู้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้น มือหนายื่นออกไปคว้าคางสลวยของเธอไว้ด้วยความหมั่นไส้แกมโกรธ นิ้วโป้งกดไล้กรอบหน้าเนียนอย่างรุนแรงจนผิวเนื้อขึ้นสีแดงระเรื่อ "เธอคิดว่าเกมนี้สนุกนักใช่ไหม? เอาบริษัทของแม่ฉันมาเป็นเครื่องมือประลองปัญญา... พิมพ์มาดา เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังเล่นอยู่กับไฟบรรลัยกัลป์" "แล้วนายคิดว่าฉันกลัวไฟกองนั้นหรือไง, พฤกษ์?" พิมพ์มาดาเงยหน้าสบตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นรัวระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอกเพราะความใกล้ชิดที่อันตรายถึงชีวิต "นายมีหน้าที่ต้องเลือกระหว่างศักดิ์ศรีจอมปลอมของครอบครัวที่พร้อมจะเขี่ยฉันทิ้งได้ทุกเมื่อ... กับฉัน ผู้หญิงที่ถือไพ่เหนือกว่านายในตอนนี้... นายจะเลือกใครล่ะ?" คำถามนั้นเปรียบเสมือนใบมีดที่กรีดลงบนหัวใจของพฤกษ์อย่างแม่นยำ ครอบครัวที่กดดันและคาดหวังในตัวเขามาตลอดชีวิต กับผู้หญิงแสบสันคนนี้ที่เข้ามาปั่นป่วนโลกทั้งใบจนพัง เขารักเธอ... เขารู้ตัวดีตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอเดินเข้ามาในชีวิต แต่ความจริงข้อนี้มันช่างหนักอึ้งเสียจนเขาไม่อาจเอ่ยปากยอมรับมันออกมาได้ง่ายๆ พฤกษ์นิ่งงันไปอึดใจใหญ่ ความเงียบโรยตัวปกคลุมระหว่างเขาทั้งสองอีกครั้ง มันเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงกระเพื่อมทางอารมณ์ สายตาของเขากวาดมองทั่วใบหน้าหวานที่ตอนนี้เริ่มฉายแววความลังเลใจออกมาให้เห็นวูบหนึ่ง "ถ้าฉันเลือกครอบครัว... เธอก็จะพังบริษัทนั้นทิ้งจริงๆ สินะ" เสียงของเขาแหบพร่าลงอย่างเห็นได้ชัด พิมพ์มาดาเม้มริมฝีปากแน่น ความเยือกเย็นก่อนหน้านี้เริ่มสั่นคลอนเมื่อเห็นแววตาเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย่อหยิ่งของเขา เธอนึกว่าเขาจะโกรธจนไล่เธอออกไปจากชีวิตเสียอีก แต่ทำไม... แววตาคู่นั้นถึงได้ดูเหมือนคนกำลังจะขาดใจตายแบบนี้ล่ะ "ถ้านายกล้าพอที่จะพูดคำนั้นออกมา... ฉันก็จะทำตามที่พูด" เธอตอบเสียงเบาลง พยายามรักษามาดความแข็งกร้าวเอาไว้ แต่ปลายนิ้วที่ประสานกันแน่นที่ด้านหลังกลับเย็นเฉียบ พฤกษ์แค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นบนริมฝีปากหยักหนา "ใจร้ายชะมัด... รู้ทั้งรู้ว่าฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องปกป้องทุกอย่างที่สร้างมา แต่เธอกลับเอาหัวใจของฉันมาเดิมพัน" มือหนาที่เคยบีบคางเธอเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยบังคับให้เธอเงยหน้ารับสัมผัสล้ำลึกที่ไม่มีการบอกกล่าว พฤกษ์ก้มลงประกบเรียวปากลงบนกลีบปากนิ่มทันทีอย่างเอาแต่ใจ ความโกรธ ความหึงหวง และความอึดอัดที่สะสมมาตลอดถูกถ่ายทอดผ่านจูบที่ทั้งดุดันและโหยหา พิมพ์มาดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนจะพยายามทุบไหล่หนาเพื่อประท้วง แต่มีหรือที่คนเอาแต่ใจอย่างเขาจะยอมปล่อย รสจูบที่เริ่มต้นด้วยความร้าวรานค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความลึกซึ้งที่ดึงเอาสติสัมปชัญญะของทั้งคู่หลุดลอย พิมพ์มาดาอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ปลายลิ้นร้อนที่รุกล้ำเข้ามาทำให้สมองของเธอขาวโพลน มือบางที่เคยผลักไสเปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างตัวเองไม่ให้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น เนิ่นนานกว่าพฤกษ์จะยอมถอนริมฝีปากออกด้วยความอาลัยอาวรณ์ หน้าผากของเขายังคงแนบชิดอยู่กับหน้าผากของเธอ ลมหายใจหอบกระชั้นเป่ารดผิวแก้มเนียน "จำเอาไว้... พิมพ์มาดา" พฤกษ์กระซิบชิดริมฝีปากเธอด้วยน้ำเสียงพร่าสั่นและจริงจังที่สุดในชีวิต "ต่อให้เธอจะมีหุ้นครึ่งบริษัท หรือมีอำนาจล้นฟ้าแค่ไหน... แต่หัวใจของฉัน... มันไม่เคยเป็นของใครอื่นนอกจากเธอคนเดียว" คำสารภาพที่หลุดออกมาท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดทำให้พิมพ์มาดาถึงกับชะงัก หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในอกจนขอบตาร้อนผ่าว เธอกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบบางอย่างเพื่อทำลายกำแพงระหว่างกัน ทว่า... *ก๊อก ก๊อก ก๊อก!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะอย่างไม่รู้กาลเทศะ ตามมาด้วยเสียงเปิดประตูและร่างสูงของธนัตถ์ที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์โดยไม่รอให้อณุญาต "ขอโทษทีที่ขัดจังหวะสวีทนะเพื่อน... พอดีฉันมีเอกสารสำคัญอีกฉบับที่พิมพ์มาดาฝากไว้ให้ตรวจสอบเหมือนกันวะ" ธนัตถ์ชูซองเอกสารในมือขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้พฤกษ์ต้องตวัดสายตากลับไปมองด้วยความรู้สึกอันตรายถึงขีดสุด ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนนี้นะครับ ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ จะรีบกลับมาเสิร์ฟความฟินระดับพรีเมียมในตอนต่อไปอย่างแน่นอนครับ!