พันธมิตรหรือศัตรู

กระดาษแผ่นเล็กๆ ที่อยู่บนโต๊ะทำงานตัวนั้น มีน้ำหนักราวกับกดทับด้วยภูเขาหินทั้งลูก มินตรามองซองเอกสารสีน้ำตาลที่ถูกเปิดออกครึ่งหนึ่ง ตัวอักษรสีดำเข้มบนกระดาษหัวกระดาษของห้องปฏิบัติการพันธุศาสตร์ระดับประเทศยังคงสะท้อนอยู่ในม่านตา *[ผลการตรวจความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม (DNA Paternity Test) - ด่วนที่สุด]* ข้อมูลตัวเลขและอัตราส่วนความน่าจะเป็นที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า ไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดหวังให้มันเปิดเผยออกมาในยามนี้—เวลาที่เกมแก้แค้นกำลังเดินทางมาถึงจุดที่เปราะบางที่สุด กลิ่นอายของกาแฟดำคั่วเข้มผสมกับความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศในห้องชุดเพนต์เฮาส์หรู ทำให้บรรยากาศรอบตัวชวนอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก "คุณดูจะตกใจไม่น้อยเลยนะคะ มินตรา" เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบราวกับผิวน้ำในบึงลึกดังขึ้นจากมุมห้อง ลีโอ (ณฐกร) ก้าวออกมาจากเงาสลัวของระเบียงกระจก ร่างสูงโปรแกรมในชุดสูทสีเทาเข้มไร้รอยยับทอดเงาทาบทับลงบนพรมราคาแพง แววตาคมกริบของเซียนหุ้นหนุ่มมือฉมังคู่นั้นกวาดมองปฏิกิริยาของเธออย่างพินิจพิเคราะห์ ราวกับเขากำลังประเมินมูลค่าหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงสูงที่สุด มินตรารีบพับเอกสารแผ่นนั้นเก็บใส่ซองอย่างรวดเร็ว หัวใจของเธอเต้นรัวระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความเย็นชาที่เธอพยายามสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกราะกำบังตลอดหลายปีที่ผ่านมา กำลังถูกสั่นคลอนด้วยตัวเลขไม่กี่บรรทัดบนกระดาษแผ่นนั้น "คุณเข้ามาในห้องของฉันได้อย่างไร ลีโอ" เธอเอ่ยเสียงเรียบ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นไหว แม้ว่าปลายนิ้วที่กำซองเอกสารจะเย็นเฉียบ "การบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวแบบนี้ ดูจะไม่ใช่พฤติกรรมของนักลงทุนผู้ทรงเกียรติเท่าไหร่นะคะ" ลีโอยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คมมีดที่ซ่อนอยู่ใต้ความสุภาพของเขาคืออาวุธที่เฉียบคมที่สุดในวงการธุรกิจ เขาเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงาน ชEกสายตาลงมองซองเอกสารในมือเธอนิ่งนานราวกับจะทะลุผ่านกระดาษแผ่นนั้นไปให้ได้ "ประตูไม่ได้ล็อก... หรือพูดให้ถูกคือ เรย์เปิดทางให้ผมเอง" ลีโอตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจกดดัน "และเรื่องเอกสารฉบับนั้น... ผมคิดว่าเราคงต้องคุยกันอย่างจริงจังเสียที มินตรา เพราะเกมที่คุณกำลังเล่นอยู่กับค่ายเพลงภาคิน มันกำลังจะพังทลายลงด้วยความประมาทของคุณเอง" ชื่อของ "ภาคิน" กระตุกต่อมความแค้นในอกของมินตราให้ลุกโชนขึ้นมาทันที อดีตคู่หมั้นผู้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอจนจมดิน ผู้ชายที่ฉีกกระชากความฝันการเป็นไอดอลสาวชื่อดังให้กลายเป็นเศษผงด้วยข่าวลือจอมปลอมและความโลภทางธุรกิจ บาดแผลที่เคยกรังสะเก็ดถูกกรีดซ้ำด้วยความทรงจำอันเจ็บปวด "คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่" มินตราเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาสีเข้มของเธอเต็มไปด้วยความระแวงระวัง "อย่าบอกนะว่าคุณแอบจับตาดูฉัน" "ผมไม่ได้จับตาดู... ผมแค่ลงทุนในทิศทางเดียวกับคุณต่างหาก" ลีโอทรตัวลงนั่งบนโซฟาหนังฝั่งตรงข้ามอย่างถือวิสาสะ ขายาวไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายๆ แต่ทว่าแววตาคมกริบกลับจริงจังขึ้นหลายเท่า "ค่ายเพลงภาคินกำลังจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ในอีกสามเดือนข้างหน้า มูลค่าหุ้นไอพีโอที่พวกมันกำลังระดมทุนอยู่นั้น มหาศาลจนน่าเวทนา... เพราะเบื้องหลังตัวเลขสวยหรูเหล่านั้น เต็มไปด้วยบัญชีลับ การฟอกเงิน และการฮุบลิขสิทธิ์เพลงอย่างผิดกฎหมายที่คุณถือหลักฐานอยู่ครึ่งหนึ่ง" มินตราหรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจเริ่มประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ข้อมูลที่ลีโอกำลังพูดถึงตรงกับสิ่งที่เรย์ แฮกเกอร์คู่ใจของเธอกำลังเจาะลึกเข้าไปในระบบเซิร์ฟเวอร์ของภาคินพอดี การที่เซียนหุ้นระดับลีโอมารู้เรื่องนี้ได้ แสดงว่าเขากำลังจับตาดูความเคลื่อนไหวของภาคินมานานแล้วเช่นกัน "แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับคุณล่ะคะ" มินตราถามกลับ เสียงของเธอเย็นชาและห่างเหิน "คุณเป็นนักลงทุนสายเทรดสั้น ผู้มองทุกอย่างเป็นตัวเลขและผลกำไร การล้มค่ายเพลงภาคินไม่ได้เพิ่มมูลค่าอะไรให้พอร์ตหุ้นของคุณมากมายขนาดนั้นนี่คะ" "ผิดแล้ว มินตรา..." ลีโอลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดโต๊ะทำงาน โน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อลดระยะห่างระหว่างเขากับเธอ กลิ่นอายความเป็นชายผสมกับความเย็นชาเฉพาะตัวโชยเข้าจมูก "สำหรับผมแล้ว การทำลายภาคินไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ... แต่มันคือการชำระหนี้เก่า" มินตรานิ่งงิ่งไปชั่วขณะ ดวงตาส่อแววสงสัย "หนี้เก่าอะไรของคุณ?" "คุณคงลืมไปแล้วสินะ ว่าน้องชายแท้ๆ ของผม... คนที่เคยถูกบีบให้เซ็นสัญญาที่ไม่เป็นธรรมกับค่ายเพลงของภาคิน จนต้องจบชีวิตลงด้วยโรคซึมเศร้าเมื่อสามปีก่อน คือใคร" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางห้องทำงาน ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ มินตราบดกรามแน่น ความจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผยทำให้ภาพจิ๊กซอว์หลายชิ้นในอดีตเริ่มประกอบเข้าหากัน ลีโอกับเธอ... ต่างก็มีศัตรูคนเดียวกัน และต่างก็บาดเจ็บจากน้ำมือของผู้ชายที่ชื่อภาคินมาด้วยกันทั้งคู่ ลีโอวางมือลงบนขอบโต๊ะ สายตาของเขาจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังและเฉียบคมยิ่งกว่าเดิม "ข้อเสนอของผมคือแบบนี้ มินตรา... คุณมีหลักฐานบัญชีลับและการทุจริตในมือ แต่คุณขาด 'เงินทุน' จำนวนมากพอที่จะทำชอร์ตเซล (Short Sell) หุ้นของภาคินในวันเปิดตลาดเพื่อกดราคาให้ดิ่งลงเหวในพริบตาเดียว ส่วนผมมีเงินทุนมหาศาลและอัลกอริทึมการเทรดที่ทรงพลังที่สุด แต่ผมขาด 'หลักฐานเด็ด' ที่จะทำให้คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เข้าตรวจค้นบริษัทพวกมันทันทีในวันเปิดตัว" เขายื่นมือขวาออกมาข้างหน้า ฝ่ามือแบออกเบื้องหน้าเธอราวกับการทำสัญญาทางธุรกิจที่ไม่มีวันหวนกลับ "มาร่วมมือกันเถอะครับ... คุณเอาชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของคุณคืนไป ผมเอาความพินาศของภาคินมาเป็นดอกเบี้ย พันธมิตรครั้งนี้ จะไม่มีใครหยุดเราได้" มินตรมองมือคู่นั้น ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิง การจับมือกับลีโอเปรียบเสมือนการเล่นกับไฟ ผู้ชายคนนี้อันตรายและคาดเดาไม่ได้ยิ่งกว่าใคร แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า... ข้อเสนอนี้คือทางลัดที่สั้นที่สุดที่จะทำให้ภาคินสูญเสียทุกอย่างที่มันรัก ทั้งเงินทอง อำนาจ และชื่อเสียง เธอกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบรับ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นซองเอกสารผลตรวจ DNA ที่วางอยู่ริมโต๊ะอีกครั้ง ความลับที่ซ่อนอยู่ข้างในนั้น... ถ้าลีโอล่วงรู้เข้า เกมนี้อาจจะพลิกผันจากพันธมิตรกลายเป็นสงครามประสาทที่เธออาจเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เสียเอง ในจังหวะที่มินตรากำลังจะยื่นมือออกไปเพื่อตอบตกลงตามข้อเสนออันเย้ายوانนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* ทั้งลีโอและมินตราต่างชะงัก ลีโอขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจที่มีคนมารบกวนช่วงเวลาสำคัญ ส่วนมินตราหัวใจกระตุกวูบด้วยความตกใจ เพราะเธอไม่ได้นัดหมายใครไว้ในเวลานี้ "คุณสั่งให้ใครมาหรือเปล่า มินตรา" ลีโอถามเสียงต่ำ สายตาคมกริบมองไปที่ประตูห้อง "ไม่... ไม่มีใครรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่นอกจากเรย์" มินตราตอบด้วยน้ำเสียงที่เริ่มไม่สู้ดีนัก ประตูกลุ่มเพนต์เฮาส์ถูกผลักเปิดออกช้าๆ จากด้านนอก พร้อมกับร่างเล็กๆ ของเด็กชายวัยประมาณสามขวบในชุดเสื้อยืดลายการ์ตูน ที่วิ่งดุ๊กๆ เข้ามาในห้องพร้อมกับถือหุ่นยนต์ของเล่นในมือ เสียงใสแจ๋วเอמהลั่นห้องโดยไม่ทันสังเกตเห็นแขกแปลกหน้าทั้งสองคน "คุณแม่ขา! น้องกวินกินนมอิ่มแล้วนะฮะ... เอ๊ะ! คุณอาคนนี้เป็นใครเหรอฮะ ทำไมหน้าตาบึ้งจังเลย" ร่างของมินตราแข็งค้าง ราวกับถูกแช่แข็งด้วยความหนาวเหน็บ รอยยิ้มของลีโอที่เคยประดับอยู่บนมุมปากเลือนหายไปในเสี้ยววินาที ดวงตาคมกริบของเซียนหุ้นหนุ่มเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อกวาดสายตามองใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กน้อยที่วิ่งเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างขาของมินตรา ใบหน้านั้น... ดวงตากลมโตคู่นั้น... และสันจมูกโด่งรั้นที่ถอดแบบพิมพ์นิยมออกมาจากกระจกเงา ลีโอหันกลับมามองมินตรา ช้าๆ สายตาของเขาเลื่อนต่ำลงไปยังซองเอกสารผลตรวจ DNA บนโต๊ะที่ยังปิดไม่สนิท ก่อนจะเงยขึ้นประสานสายตากับเธออีกครั้งด้วยประกายตาที่สั่นไหวอย่างรุนแรงที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต "มินตรา..." ลีโอเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือเล็กน้อย "เด็กคนนี้... ลูกของใคร?" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในเกมแก้แค้นอันเชือดเฉือนนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ