รอยร้าวในอาณาจักร

เสียงกระดาษแผ่นบางที่ถูกวางลงบนโต๊ะทำงานราคาแพงหูฉี่... ดังราวกับเสียงอสุนีบาตที่ผ่ากลางใจของประธานหนุ่มแห่งค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ ภาคินขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อสันกรามขึ้นเป็นV-shape ดวงตาคมกวาดมองเอกสารในมือด้วยความรู้สึกที่ตีรวนระคนหวาดหวั่น 'บิลทวงหนี้' ฉบับแรกที่เด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักน่าชังนำมาส่งให้เมื่อวาน ยังคงวนเวียนหลอนประสาทเขาไม่หยุดหย่อน แต่วันนี้... ปัญหาบนหน้าจอมอนิเตอร์ตรงหน้ากลับน่ากลัวยิ่งกว่า กราฟราคาหุ้นของบริษัทดิ่งลงเหวอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แรงเทขายมหาศาลจากกลุ่มทุนปริศนาไหลบ่าเข้ามาดั่งสึนามิยามวิกาล ภาคินรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความผันผวนตามกลไกตลาดปกติ แต่มันคือการ 'โจมตีอย่างแม่นยำ' ชนิดที่เรียกได้ว่าผู้ลงมือต้องมีทั้งเงินทุนหนาเตอะและข้อมูลภายในที่ลึกซึ้งระดับผ่าเหล่า "บัดซบเอ๊ย!" กำปั้นหนาทุบลงบนโต๊ะกระจกจนแก้วกาแฟสั่นสะเทือน กาแฟสีดำสนิทกระฉอกเลอะเอกสารสำคัญ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ภาคินใส่ใจในวินาทีนี้ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาเลขาคนสนิทด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ความเย่อหยิ่งและมั่นใจในตัวเองที่เคยมีมาตลอดพังทลายลงไม่เป็นท่า เมื่อตระหนักได้ว่าอาณาจักรที่เขาสร้างขึ้นมากับมือ กำลังถูกใครบางคนกัดกินจากภายในอย่างเงียบเชเชียบ "เช็คสถานะการถือหุ้นตอนนี้ซิ! ใครเป็นคนกว้านซื้อหุ้นของเราในตลาดหลักทรัพย์ช่วงสามวันที่ผ่านมา!" ภาคินตวาดลั่นทันทีที่ปลายสายรับเสียง *(ค่ะ ท่านประธาน... ทางเรากำลังตรวจสอบให้อย่างเร่งด่วนนะคะ แต่ดูเหมือนว่าเส้นทางการเงินจะถูกปกปิดไว้ด้วยนอมินีหลายชั้น สัญญาณการซื้อขายถูกกระจายไปยังกองทุนต่างประเทศหลายแห่ง ยากที่จะสาวไปถึงตัวจริงค่ะ)* คำตอบจากเลขาฯ ยิ่งทำให้ภาคินแทบคลั่ง เขาโยนโทรศัพท์ทิ้งลงบนโซฟาอย่างหัวเสีย ลมหายใจหอบกระชั้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว สัญชาตญาณดิบเตือนภัยเขาว่า เกมนี้ไม่ใช่แค่เรื่องธุรกิจ แต่มมันคือ 'การแก้แค้น' และคนเดียวในหัวที่เขานึกถึง... หญิงสาวผู้เคยถูกเขาเหยียบย่ำจนจมดิน อดีตไอดอลสาวที่เขาคิดว่าทำลายอนาคตไปจนหมดสิ้นแล้วอย่าง 'มินตรา' ในเวลาเดียวกัน ที่เพนต์เฮาส์หรูหราใจกลางเมืองซึ่งมองเห็นวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันระยิบระยับ ลีโอ (ณฐกร) เซียนหุ้นหนุ่มมือฉมังผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็น ไร้หัวใจ และมองทุกอย่างเป็นเพียงตัวเลขและผลประโยชน์ กำลังจิบไวน์แดงราคาแพงลิบลิ่วด้วยท่าทีผ่อนคลาย บนหน้าจอคอมพิวเตอร์สี่จอตรงหน้าเขาแสดงกราฟการเงินของบริษัทภาคินที่กำลังพินาศย่อยยับ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึกของชายหนุ่ม นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ อย่างอารมณ์ดี "เกมสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นเองนะ... ภาคิน" ลีโอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟัง ดวงตาสีเข้มคมกริบดุจเหยี่ยวสะท้อนแสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์ เขากำลังจะปิดดีลสุดท้ายเพื่อรวบซื้อหุ้นก้อนใหญ่ที่จะทำให้เขาถือหุ้นใหญ่ที่สุดในบริษัทของภาคิน ชายหนุ่มผู้เคยหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี จะต้องกลายเป็นเพียงลูกจ้างไร้ค่าในอาณาจักรที่ตัวเองเคยเป็นเจ้าของ ทว่า... เสียงเปิดประตูห้องทำงานส่วนตัวเบาๆ กลับดึงสมาธิของเซียนหุ้นหนุ่มให้หลุดจากหน้าจอ ร่างระหงในชุดเดรสสีดำเข้ารูปขับผิวผ่องดั่งไข่มุกก้าวเข้ามาอย่างเงียบเชียบ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าผสมวานิลลาจางๆ ลอยมาแตะจมูก มินตรา... อดีตภรรยาที่เขาเคยทอดทิ้งและดูแคลน ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยรอยยิ้มหวานหยดที่ซ่อนความคมกริบดุจใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง "ดูอารมณ์ดีจังนะคะ คุณณฐกร" น้ำเสียงหวานใสเอ่ยทักทาย แต่นัยน์ตากลับว่างเปล่าและเยียบเย็นไร้ซึ่งไออุ่น ลีโอวางแก้วไวน์ลงช้าๆ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สายตาคมกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน อดีตภรรยาที่เคยอ่อนแอและร้องไห้ออดอ้อนเขาในวันที่ไร้ทางออก บัดนี้ได้กลายร่างเป็นนางพญาผู้กุมชะตากรรมของศัตรูไว้ในกำมือ... และเธอกำลังร่วมมือกับเรย์ แฮกเกอร์อัจฉริยะ ในการเล่นงานทุกคนที่เคยทำร้ายเธอ รวมถึงเขาด้วย "เธอมาทำอะไรที่นี่ดึกๆ ดื่นๆ มิน..." ลีโอเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ พยายามควบคุมความสั่นไหวในน้ำเสียงของตัวเองให้แนบเนียนที่สุด "ก็มาดูผลงานของ 'สามีเก่า' กับ 'ว่าที่อดีตคู่หมั้น' ของฉันไงคะ" มินตราย่างสามขุมเข้ามาใกล้ เธอหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่ก้าวเดียว ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ราวกับจะค้นหาความรู้สึกผิดที่ฝังรากลึกอยู่ในใจชายหนุ่ม "คุณกำลังสนุกกับการทำลายภาคินสินะคะ... แต่แปลกจัง ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคุณกำลังร้อนรนมากกว่าจะสะใจล่ะคะ?" คำพูดที่แทงใจดำทำเอาลีโอชะงักไปชั่วขณะ เขาก้มมองหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเขาเคยคิดว่าเธอเป็นเพียงดอกไม้ประดับบ้าน แต่ตอนนี้เธอกลับกลายเป็นหนามแหลมคมที่จงใจทิ่มแทงหัวใจเขาให้เจ็บแปลบทุกครั้งที่เข้าใกล้ "มิน... เรื่องระหว่างเรา..." "อย่าพูดคำนั้นเลยค่ะ" มินตรายกมือขึ้นห้ามด้วยรอยยิ้มเยาะ "มันน่าสมเพชเกินกว่าจะมาฟื้นฝอยหาตะเข็บในวันที่สายไปแล้วค่ะ... อ้อ จริงสิ ลูกชายของฉันฝากความคิดถึงมาให้คุณด้วยนะคะ เขาบอกว่าคุณลุงใจดีจังเลยค่ะ ส่ง 'บิลทวงหนี้' ไปให้ภาคินแล้ว... ทีนี้ตาคุณบ้างนะคะ คุณณฐกร" สิ้นคำพูดของหญิงสาว บรรยากาศภายในห้องก็เย็นเยียบลงทันตาเห็น ลีโอนิ่งงัน ราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกระหม่อม ภาพเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักที่เขาพบเมื่อวานซ้อนทับเข้ามาในหัวสมองอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตคู่นั้น... จมูกโด่งรั้นนั่น... และริมฝีปากที่หยักลึกแบบนั้น... หัวใจของเซียนหุ้นผู้ไม่เคยสะท้านต่อความผันผวนใดๆ กลับกระตุกวูบอย่างรุนแรง ความจริงบางอย่างที่เขาพยายามปฏิเสธมาตลอดกำลังพุ่งชนเข้าใส่อย่างจัง ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนอีเมลจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้านหลังก็ดังขึ้น ขัดจังหวะความเงียบอันอึดอัด ลีโอเหลือบสายตาไปมองหน้าจอด้วยความไม่ตั้งใจ ทว่าหัวใจของเขากลับหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อเห็นหัวข้ออีเมลฉบับล่าสุดที่ถูกส่งตรงมาจากคลินิกตรวจ DNA ชื่อดัง *[ผลการตรวจความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม (DNA Paternity Test) - ด่วนที่สุด]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ บทต่อไปรับรองว่าตับพังและสะใจกว่าเดิมแน่นอนค่ะ!