การพบกันของสองขั้วอำนาจ

เสียงคลิกเบา ๆ จากปลายนิ้วที่เคาะลงบนพื้นโต๊ะกระจกใส คือจังหวะเดียวกับที่หัวใจของใครบางคนกำลังเต้นรัวผิดจังหวะ ในห้องทำงานเพนต์เฮوسหรูหราที่มองเห็นวิวกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนราวกับทะเลดาวระยิบระยับ ลีโอนั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ดวงตาคมก్రిบราวกับใบมีดโกนจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตในมืออย่างไม่กะพริบ ภาพที่ปรากฏบนจอไม่ใช่กราฟราคาหุ้นพุ่งทะยานอย่างที่เขาคุ้นเคย แต่มันคือภาพกล้องวงจรปิดความคมชัดสูงที่บันทึกร่างเพรียวระหงของมินตรา ขณะเธอกำลังก้าวเข้าไปในห้องเอกสารลับของบริษัทคู่แข่งสำคัญอย่างเงียบเชียบ "น่าสนใจ... ผู้หญิงที่เคยร้องไห้จนแทบขาดใจในวันที่ถูกตราบาปว่าเป็นคนทรยศค่ายเพลง วันนี้กลับเดินหมากบนกระดานการเงินราวกับเซียนหุ้นรุ่นเก๋า" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นกับความว่างเปล่า มุมปากหยักลึกยกยิ้มเยือกเย็นที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา ลีโอจำกลิ่นน้ำหอมกลิ่นวานิลลาเจือกลิ่นกุหลาบป่าของเธอได้ดี มันเป็นกลิ่นเดียวกับที่เคยติดอยู่บนเสื้อสูทของเขาในคืนที่เขาเลือกเชื่อหลักฐานปลอม ๆ และผลักไสเธอออกจากชีวิตอย่างไม่ใยดี แต่วินาทีนี้... ผู้ phụหญิงคนเดิมที่เคยอ่อนแอ กำลังใช้คมมีดแห่งการแก้แค้นเชือดเฉือนอาณาจักรธุรกิจของภาคินทีละน้อยอย่างเลือดเย็น ก๊อก ๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งก่อนที่เลขานุการส่วนตัวจะก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกเล็กน้อย "คุณลีโอคะ ทางฝ่ายตรวจสอบภายในรายงานมาว่า หุ้นกลุ่มบริษัทของภาคินกำลังถูกช้อนซื้ออย่างผิดปกติในนามของนอมินีรายหนึ่งค่ะ และ... และมูลค่าความเสียหายตอนนี้ทะลุสามร้อยล้านไปแล้วค่ะ" ลีโอยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้หยุดพูด ดวงตาคมกริบยังคงจดจ้องอยู่บนหน้าจอแท็บเล็ต โดยเฉพาะช่วงเวลาที่มินตราหันมาสบตากับกล้องวงจรปิดตัวนั้น—ราวกับเธอกำลังรู้ตัวว่าเขากำลังมองอยู่ และจงใจส่งรอยยิ้มเย้ยหยันผ่านมาทางเลนส์เลนส์นั้น รอยยิ้มที่ทำให้สันหลังของเซียนหุ้นหนุ่มผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครต้องเยือกเย็นลงชั่วขณะ "สืบหาตัวตนนอมินีคนนั้นให้เจอภายในคืนนี้" ลีโอสั่งเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนคนฟังต้องรีบก้มหน้ารับคำแล้วถอยหลังออกจากห้องไป เมื่อความเงียบกลับมาปกคลุมอีกครั้ง ลีโอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเดินไปหยุดอยู่ที่กระจกบาน เขารู้ดีว่ามินตรากำลังทำอะไร เธอไม่ได้แค่อยากทำลายธุรกิจของภาคิน แต่เธอกำลังขุดหลุมพรางเพื่อล่อให้ปลาตัวใหญ่อย่างเขาตกลงไปในเกมของเธอด้วย และที่น่ากลัวที่สุดคือ... เขากลับรู้สึกตื่นเต้นกับเกมอันตรายนี้เสียเหลือเกิน โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทสั่นครืดขึ้นมา ขัดจังหวะความคิด ลีโอหยิบมันขึ้นมาดู หน้าจอแสดงข้อความจากเบอร์แปลกที่ไม่ปรากฏชื่อ พร้อมกับไฟล์แนบวิดีโอความยาวสั้น ๆ เพียงห้าวินาที นิ้วเรียวยาวกดเปิดไฟล์นั้นอย่างไร้ความลังเล ภาพที่ปรากฏคือร่างของมินตรากำลังยืนอยู่หน้าโรงเรียนอนุบาลชื่อดังแห่งหนึ่ง เธอไม่ได้มาคนเดียว แต่กำลังจูงมือเด็กชายตัวน้อยวัยประมาณสามขวบที่มีดวงตากลมโตและสันจมูกโด่งรั้น... ซึ่งถอดแบบมาจากใบหน้าของเขาอย่างไร้ที่ติ! ลมหายใจของลีโอสะดุดกึก ร่างกายที่เคยนิ่งสงบราวกับหินผากลับแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน หัวใจที่ด้านชามาหลายปีกลับกระชากวูบอย่างรุนแรงจนเจ็บแปลบ ทันทีที่เขายังไม่หายจากอาการตกตะลึง ข้อความตัวอักษรใหม่ก็เด้งขึ้นมาต่อท้ายวิดีโอนั้นทันที *“เกมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นค่ะคุณณฐกร... สนุกกับของขวัญชิ้นแรกที่ฉันซ่อนไว้ให้ดีล่ะ หวังว่าคุณจะชอบทายาทคนลับของคุณนะคะ”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและร่วมเดินทางดิ่งลึกไปกับเกมแค้นครั้งนี้นะคะ