กติกาของเด็คการ์ด

คมดาบสีนิลกาฬกรีดผ่านอากาศด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงหวีดหวิวบาดแก้วหู ระยะห่างเพียงแค่คืบเดียวเท่านั้นคือเส้นแบ่งระหว่างความเป็นกับความตาย เรนเบี่ยงตัวหลบไปทางซ้ายอย่างเฉียดฉิว แรงลมจากการเหวี่ยงดาบของเงาดำในชุดเกราะหนักกระแทกเข้าที่แก้มจนชาหนึบ แต่เขายังไม่มีเวลาแม้แต่จะยกมือขึ้นลูบมัน *ถ้าไม่มีแต้มบุญ... ฉันก็ต้องสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาเองสินะ* เรนพึมพำเบาๆ พร้อมกับที่เงาดำในชุดเกราะก้าวเข้ามาประชิดตัวในระยะประชิด— สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดร้องเตือนดังลั่นสมอง ฮันเตอร์หนุ่มดีดตัวถอยหลังสุดแรง ส้นเท้าขูดไปกับพื้นหินขรุขระของดันเจี้ยนจนเกิดประกายไฟแล่บแปลบ เงาดำนั้นไม่ปล่อยให้เขาตั้งหลัก มันเงื้อง่ามดาบใหญ่ขึ้นเหนือหัวเตรียมจะฟันซ้ำลงมาในแนวตั้ง เป็นท่าโจมตีที่ทรงพลังและไร้ช่องว่างในสายตาของฮันเตอร์ทั่วไป แต่นั่นไม่ใช่สำหรับเรนในตอนนี้ "ไอริส!" เรนตะโกนเรียกชื่อคู่คิดในใจอย่างรวดเร็ว "วิเคราะห์รูปแบบการเคลื่อนไหวเสร็จสิ้นค่ะนายท่าน" เสียงหวานใสแต่ราบเรียบราวกับคอมพิวเตอร์ประมวลผลดังขึ้นในห้วงความคิดของเรนทันที หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสปรากฏขึ้นกลางอากาศ แสดงข้อมูลจำลองสามมิติของเงาดำชุดเกราะ พร้อมจุดอ่อนสีแดงเรืองแสงที่ข้อต่อหัวเข่าและข้อศอกขวา "เป้าหมายใช้ทักษะ [คลื่นดาบทำลายล้าง] ระยะเวลาคูลดาวน์เหลือศูนย์ จุดบอดอยู่บริเวณมุมอับสายตาด้านหลังขวา องศาการหมุนตัวอยู่ที่สี่สิบห้าองศาค่ะ" สมองของเรนทำงานด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าตัวเลขที่รันอยู่บนหน้าจอระบบ การต่อสู้ในดันเจี้ยนระดับ E ที่เขาเคยเผชิญมาตลอดชีวิตสอนให้รู้ว่า ฮันเตอร์ที่ใช้แต่กำลังกายไม่มีทางรอดพ้นจากเงื้อมมือของมอนสเตอร์ระดับสูงได้ การต่อสู้ไม่ได้ตัดสินกันที่ใครถือดาบที่คมกว่า หรือใครมีพลังเวทมนตร์มหาศาลกว่า แต่มันคือการ "คำนวณ" และการ "จัดสรรทรัพยากร" ในมือต่างหาก มือซ้ายของเรนคว้าเข้าไปในกระเป๋าคาดเอว นิ้วเรียวยาวสัมผัสเข้ากับพื้นผิวเรียบลื่นของการ์ดกระดาษเวทมนตร์ที่เหลืออยู่เพียงสามใบในเด็ค นี่ไม่ใช่เกมกระดานที่เล่นเพื่อความบันเทิง แต่นี่คือเดิมพันด้วยลมหายใจ เงาดำฟันดาบลงมาอย่างรุนแรง พื้นหินบริเวณที่เรนยืนอยู่เมื่อครู่แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เศษหินกระเด็นบาดผิวหนังจนเป็นรอยเลือดซึม แต่เรนไม่สนใจความเจ็บปวดนั้น ร่างผอมเพรียวพุ่งสวนเข้าไปหาศัตรูแทนที่จะถอยหนี—เป็นกลยุทธ์ที่บ้าบิ่นในสายตาคนนอก แต่ผ่านการคำนวณมาแล้วอย่างแม่นยำ "การ์ดอัญเชิญ: [กำแพงเวทมนตร์แห่งศาสตราจารย์]" เรนดีดการ์ดใบแรกออกจากปลายนิ้ว แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ ก่อตัวเป็นโล่โปร่งแสงรูปทรงหกเหลี่ยมขวางกั้นระหว่างเขากับคมดาบใหญ่ แรงปะทะทำให้แขนของเรนสั่นสะเทือนไปถึงหัวไหล่ แรงกดดันมหาศาลเกือบทำให้เข่าทรุดลงไปกองกับพื้น แต่เขากัดฟันกรอด ฝืนแรงต้านทานไว้ด้วยความมุ่งมั่น "อาศัยจังหวะนี้แหละค่ะเรน! ใช้การ์ด [สลับตำแหน่งเงา] ที่คุณเพิ่งได้รับมาจากดันเจี้ยนชั้นก่อนหน้านี้!" เสียงของไอริสเร่งเร้าด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย ซึ่งเป็นโทนเสียงที่หา เรนไม่รอช้า นิ้วมือขวาเกี่ยวการ์ดใบที่สองขึ้นมาทันที พลังมานาในร่างกายถูกสูบฉีดเข้าไปในตัวการ์ดจนมันเปล่งประกายสีม่วงเข้ม *ฟึบ!* ร่างของเรนหายวับไปจากจุดปะทะ ปล่อยให้เงาดำฟันใส่ความว่างเปล่าจนเสียหลัก พลังงานมหาศาลที่ถูกทุ่มลงไปในดาบทำให้มันต้องใช้เวลาเสี้ยววินาทีในการดึงอาวุธกลับขึ้นมา และเสี้ยววินต้นนั้นเองคือช่องว่างที่เรนรอคอย ร่างของฮันเตอร์หนุ่มปรากฏขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังขวาของเงาดำ—ตรงจุดอับสายตาพอดิบพอดีตามคำแนะนำของไอริส "การต่อสู้ในดันเจี้ยน... ไม่ใช่การฟันดาบอย่างไร้สติ" เรนพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แววตาคมกริบสะท้อนแสงเรืองรองของการ์ดใบสุดท้ายในมือ "แต่มันคือการสลับการ์ดเพื่อกำหนดชะตากรรมต่างหากเล่า" "การ์ดโจมตีพิเศษ: [ศรเพลิงพิฆาตมาร]!" การ์ดใบสุดท้ายในเด็คสลายกลายเป็นละอองแสงสีแดงฉาน เปลวเพลิงความร้อนสูงรวมตัวกันที่กำปั้นขวาของเรนจนกลายเป็นลูกบอลเพลิงขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ ก่อนที่เขาจะซัดมันใส่ข้อต่อหัวเข่าขวาของเงาดำชุดเกราะอย่างเต็มแรง! *ตูมมม!* เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว แรงระเบิดและเปลวเพลิงแผดเผาร่างของเงาดำจนเกราะเหล็กสีนิลบิดเบี้ยวและแตกละเอียด ข้อต่อที่เสียหายทำให้ร่างยักษ์นั้นเสียการทรงตัว ล้มลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ เรนหอบหายใจหนักหน่วง เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มใบหน้าและแผ่นหลัง มานาในร่างกายแทบจะเหือดแห้งจนหมดเกลี้ยง เขาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้น ใช้มือข้างหนึ่งยันพื้นไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงไปนอน "ยอดเยี่ยมมากค่ะเรน อัตราการใช้มานาและจังหวะเวลาอยู่ในเกณฑ์สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์" ไอริสปรากฏกายขึ้นในรูปแบบโฮโลแกรมโปร่งแสง รอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนใบหน้าอันงดงามของเธอ "คุณแสดงให้เห็นแล้วว่า ต่อให้ไม่มีแต้มบุญจากระบบสุ่มกาชา คุณก็สามารถสร้างเส้นทางของตัวเองได้ด้วยสมองและเด็คการ์ดในมือ" เรนคลี่ยิ้มเหนื่อยอ่อน เขากำลังจะตอบกลับหญิงสาว แต่ทว่า— ทันใดนั้น บรรยากาศภายในห้องโถงกว้างของดันเจี้ยนก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน อุณห็ภูมิรอบตัวลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ดังสะท้อนก้องกังวานไม่ได้มาจากเงาดำที่เพิ่งถูกจัดการไป แต่มันมาจากความมืดมิดเบื้องลึกที่ลึกลงไปอีกชั้นหนึ่ง รอยแตกสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางอากาศราวกับกระจกที่กำลังจะแตกสลาย แรงกดดันระดับที่ทำให้เรนหายใจไม่ออกแผ่ซ่านออกมาจนเขารู้สึกเหมือนถูกภูเขาคือกดทับไว้ทั้งร่าง "ด...เดี๋ยวก่อนนะไอริส" เรนฝืนเงยหน้าขึ้นมองความผิดปกติเบื้องหน้า หัวใจเต้นรัวระรัวด้วยความหวาดหวั่น "นั่นมันไม่ใช่พลังงานของมอนสเตอร์ระดับ E แล้ว... หรือว่า..." ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เรนไม่เคยเห็นมาก่อนเด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้เสียงเตือนล่วงหน้า ตัวอักษรสีเลือดสั่นไหวราวกับมีชีวิต [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากดันเจี้ยนปริศนา] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ผู้กล้าแห่งความพินาศตื่นจากบรรทม] [บอสลับระดับ SSS: "ราชันย์แห่งสำรับที่ถูกลืม" ได้ก้าวข้ามขีดจำกัดและลืมตาตื่นขึ้นแล้ว—] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับเรนและไอริสนะคะ