ความลับในคอร์ดเพลง

"ถ้าคุณยังรื้อค้นของของผมอีกครั้งเดียว... ผมจะไม่รับรองความปลอดภัยของสิทธิ์การใช้ห้องชมรมนี้ของคุณนะ พริ้ม" เสียงทุ้มต่ำที่ลอดผ่านไรฟันของคีย์ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน บรรยากาศในห้องชมรมดนตรีสากลตอนนี้ไม่ได้ผ่อนคลายเหมือนทุกครั้ง กลิ่นอายความตึงเครียดลอยอวลอยู่ในอากาศ ราวกับพายุหมุนลูกใหญ่กำลังก่อตัวขึ้นจากความเงียบงัน พริ้มไม่ถอยหลัง เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววท้าทายอย่างไม่เกรงกลัว ปลายเรียวลิ้นดันกระพุ้งแก้มขณะมองใบหน้าหล่อเหลาที่บึ้งตึงของประธานชมรมหนุ่ม ปากบางเฉียบเหยียดยิ้มเยาะอย่างรู้ทัน "ว้าว กลัวจังเลยค่ะ... อ๊ะ ขอโทษทีติดปากพูดค่ะ พอดีฉันไม่ใช่คนชอบโกหกเหมือนใครบางคนแถวนี้" พริ้มลากเสียงยาวอย่างจงใจ มือเรียวบางที่ถือกระดาษโน้ตแผ่นเก่าไว้แน่นสั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่าน "ถ้าไม่อยากให้ใครเห็น แล้วทำไมเอามาซ่อนไว้ในกล่องกีตาร์โปร่งตัวเก่งที่ตั้งโชว์อยู่กลางห้องล่ะคะ คีย์? หรือว่า... กลัวใครบางคนจะรู้ความลับที่คุณซ่อนไว้ใต้คอร์ดเพลงพวกนี้กันแน่" คีย์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นชัดเจน ดวงตาคมกราบกวาดมองแผ่นกระดาษในมือหญิงสาวด้วยความรู้สึกเหมือนถูกกระชากหน้ากาก ความนิ่งสงบที่เขาพยายามสร้างขึ้นเพื่อปกปิดความว้าวุ่นใจพังทลายลงในพริบตา เขาก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว จนพริ้มต้องผถอยหลังไปชนกับชั้นวางโน้ตเพลงด้านหลัง "เธอไม่มีสิทธิ์มายุ่งเรื่องส่วนตัวของฉัน พริ้ม" คีย์โน้มใบหน้าลงมาต่ำ เสียงกระซิบพร่าต่ำทว่าเต็มไปด้วยแรงกดดัน กลิ่นมินต์จางๆ จากตัวเขาลอยปะทะจมูกจนพริ้มต้องกลั้นหายใจชั่วขณะ แม้หัวใจจะเต้นรำด้วยจังหวะผิดปกติ แต่นัยน์ตาคู่สวยยังคงจ้องตอบอย่างดื้อรั้น ไม่ยอมลดราวาศอกให้เด็ดขาด "เรื่องส่วนตัวเหรอคะ? แต่โน้ตเพลงแผ่นนี้... มันเขียนชื่อฉันไว้นี่นา!" พริ้มสวนกลับทันควัน ชูแผ่นกระดาษขึ้นระดับสายตาของเขา เม็ดเหงื่อผุดขึ้นที่ขมับของคีย์เมื่อเห็นตัวอักษรลายมือยุ่งเหยิงแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่เขาพยายามลบมันทิ้งมาตลอดหลายเดือน ห้องซ้อมดนตรีที่เคยเป็นพื้นที่ปลอดภัยของทั้งคู่ กลับกลายเป็นสังเวียนย่อมๆ ที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดประหลาด เคมี "ซึนแต่คลั่งรัก" ปะทะ "ปากเก่งไม่ยอมใคร" ทำงานอย่างเต็มพิกัดในระยะประชิดแบบนี้ คีย์จ้องมองริมฝีปากที่กำลังขยับเถียงเขาฉอดๆ ด้วยความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ในอก ทั้งโกรธที่เธอล่วงล้ำเข้ามาในพื้นที่หวงห้าม และทั้ง... หวั่นไหวจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ "เอาคืนมานะ คีย์!" พริ้มพยายามเบี่ยงตัวหนีเมื่อวงแขนแกร่งกักตัวเธอไว้ทั้งสองข้าง แต่วิถีกระชั้นชิดทำให้ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันโดยไม่ตั้งใจ ความร้อนจากแผงอกของชายหนุ่มแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าจนพริ้มรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งใบหน้า "ถ้าฉันไม่ให้ล่ะ เธอจะทำไม?" คีย์แกล้งยื่นหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีก ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณแก้มเนียน น้ำเสียงห้วนจัดที่ใช้กลบเกลื่อนความเขินอายถูกงัดขึ้นมาใช้ "คิดว่าเข้ามาในถ้ำเสือแล้วจะเดินออกไปเฉยๆ ได้งั้นเหรอ?" "คุณมัน... ปากร้ายที่สุด!" พริ้มเม้มปากแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงมัน เธอเกลียดนักเวลาที่เขาใช้สายตาแบบนี้มองมา สายตาที่เหมือนจะอ่านทะลุปรุโปร่งว่าภายใต้ความปากเก่งของเธอนั้นกำลังหวั่นไหวแค่ไหน คีย์ก้มมองคนตัวเล็กที่เริ่มจะหมดมุกเถียง แววตาคมกริบอ่อนลงชั่วเสี้ยววินาทีเมื่อสายตาปะทะเข้ากับรอยหยักของกระดาษโน้ตในมือเธอ ท่วงทำนองเพลงที่เขาแต่งขึ้นในคืนที่ฝนตกหนักวันนั้น... คืนที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่าตกหลุมรักดาวชมรมวาทศิลป์คนนี้เข้าอย่างจังโดยไม่มีทางถอนตัว "ถ้าเธออ่านโน้ตแผ่นนั้นจนจบ... เธอก็น่าจะรู้" คีย์เสียงอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว ปลายจมูกโด่งคมเฉี่ยวแทบจะชนกับปลายจมูกรั้นของหญิงสาว ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ความตึงเครียด หากแต่มันเต็มไปด้วยเสียงหัวใจที่เต้นตรงจังหวะเดียวกันอย่างน่าประหลาด พริ้มชะงักไป ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสมองประมวลผลสัญลักษณ์และคอร์ดเพลงแปลกๆ ที่เรียงร้อยอยู่บนบรรทัด 5 เส้นนั้น มันไม่ใช่แค่โน้ตดนตรีธรรมดา... แต่มันคือรหัสลับที่ซ่อนความรู้สึกทั้งหมดที่เขาไม่กล้าพูดมันออกมาเป็นคำพูด ก่อนที่พริ้มจะได้เอ่ยปากถามอะไรออกไป เสียงเคาะประตูดังปังขึ้นสามครั้งติดกันทำลายบรรยากาศสีชมพูละมุนลงในเสี้ยววินาที "คีย์ อยู่ข้างในหรือเปล่า? พอดีฉันเอาเอกสารของชมรมมาให้..." เสียงหวานใสที่คุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับลูกบิดประตูกำลังหมุนเปิดออก เผยให้เห็นร่างโปร่งของธันวา รองประธานชมรมดนตรีที่ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย แต่แววตากลับวาวโรจน์ขึ้นทันทีเมื่อเห็นภาพคีย์กำลังยืนคร่อมกักตัวพริ้มไว้ชิดมุมห้องซ้อมดนตรี! คีย์ผละตัวออกจากพริ้มทันที ใบหน้ากลับมาเรียบตึงเป็นหน้ากากน้ำแข็งตามเดิมอย่างรวดเร็ว ขณะที่พริ้มรีบซ่อนแผ่นกระดาษโน้ตไว้ด้านหลังเสื้อกันหนาว หัวใจกระตุกวูบกับจังหวะนรกที่เข้ามาขัดจังหวะในวินาทีชี้นำความรู้สึก ธันวาหรี่ตามองทั้งสองคนสลับกันด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยความริษยาอย่างปิดไม่มิด ขอบคุณที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับจังหวะหัวใจของคีย์และพริ้มในตอนนี้นะครับ