แขกผู้มาเยือนจากเมืองใหญ่

"ถ้วยชาใบนี้... ราคาเท่าไหร่หรือรินรดา?" เสียงทุ้มต่ำของ 'ธันวา' ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในโรงคั่วชา ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดที่ดูขัดกับสภาพแวดล้อมของยอดเขาเมฆาคล้อยอย่างสิ้นเชิงกำลังจ้องมองของเหลวสีทองอำพันในถ้วยดินเผาด้วยสายตาอ่านยาก เขาไม่ได้ดื่ม แต่มันถูกวางลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ ทันทีที่คำถามหลุดออกจากปาก รินรดาลดมือที่กำลังคีบใบชาตากแห้งลง เธอเหลือบมองชายหนุ่มผู้เป็นอดีตหัวหน้างานที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นดั่งพายุหมุนในชีวิตการทำงานของเธอ เส้นผมของเขายังคงเนี๊ยบกริบ แต่รอยคล้ำใต้ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังกรอบแว่นราคาแพงนั่นบอกอะไรบางอย่างที่ต่างออกไป "ที่นี่ไม่มีราคาค่างวดให้ซื้อขายด้วยเงินหรอกครับธันวา" ผมเดินเข้าไปใกล้ พร้อมวางกาน้ำร้อนที่เพิ่งคั่วใบชาอูหลงสดใหม่ลงบนโต๊ะ "มันมีไว้สำหรับคนที่เดินทางเหนื่อยล้ามาไกล แล้วต้องการเพียงแค่ความสงบสักครู่หนึ่งเท่านั้น" "ความสงบ?" ธันวาแค่นหัวเราะ สบตาผมผ่านไอน้ำกรุ่น "เธอยังเหมือนเดิมเลยนะรินรดา ชอบหาที่หลบมุมเพื่อเลียแผลใจ แต่ดูเหมือนคราวนี้เธอจะหลบมาไกลเกินไปหน่อย... จนเกือบจะกลายเป็นคนอื่นไปแล้ว" ผมไม่ได้โต้ตอบทันที เพียงแค่หยิบกาน้ำรินช้าๆ กลิ่นหอมฟุ้งของดอกหมื่นลี้ที่ผสมผสานกับความเข้มข้นของยอดชาฤดูกาลแรกโชยเข้าปะทะจมูก มันเป็นกลิ่นที่ผมและอาหลางบรรจงปรุงแต่งขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อและความอดทนตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา อาหลางที่ยืนอยู่มุมมืดของโรงคั่วขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องมาที่ธันวาเหมือนเหยี่ยวที่เฝ้าระวังผู้บุกรุก "คุณธันวามาที่นี่ ไม่ได้เพื่อวิจารณ์ชาของผมใช่ไหมครับ" รินรดาถามขึ้น เสียงของเธอราบเรียบ ต่างจากสมัยที่ยังต้องคอยก้มหัวตอบรับอีเมลฉุกเฉินตอนเที่ยงคืน ธันวาขยับตัวนั่งหลังตรง สองมือประสานกันบนโต๊ะ "ออฟฟิศปั่นป่วนมากหลังจากเธอหายไป โครงการที่เราทุ่มเทกันมาพังไม่เป็นท่า เพราะไม่มีใครเข้าใจความละเอียดอ่อนของงานเหมือนเธอ... แต่พอมองดูเธอตอนนี้ ที่มือเปื้อนดิน ผมกลับสงสัยว่า สิ่งที่เธอทิ้งไว้ให้ผมในวันนั้น คือการแก้แค้น หรือเป็นเพียงแค่ความขี้ขลาดกันแน่?" บรรยากาศในโรงคั่วเย็นเยียบลงทันที อาหลางวางกระด้งไม้ในมือลงเสียงดัง 'ปัง' ก่อนจะก้าวเดินมาหยุดข้างๆ รินรดา ร่างกายที่กำยำของเขาสร้างความกดดันได้ดีกว่าคำพูดใดๆ "ถ้าคุณมาเพื่อทวงความรับผิดชอบจากรินรดา ผมเกรงว่าคุณต้องผิดหวังครับ" อาหลางพูดขึ้น น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่มั่นคง "ที่นี่คือยอดเขาเมฆาคล้อย ไม่ใช่ห้องประชุมที่ใครจะมาตะคอกใส่หน้าใครได้ตามอำเภอใจ" ธันวาเลิกคิ้วมองอาหลาง ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ผม "เธอดูเปลี่ยนไปจริงๆ นะรินรดา จากผู้หญิงที่เคยกลัวการตัดสินใจ กลายเป็นคนที่ยอมให้คนป่าคนดอยมาคอยปกป้องเหรอ? หรือว่าความเรียบง่ายที่เธอพยายามสร้างขึ้น มันก็แค่กรงขังอีกใบที่ดูสวยงามกว่าเดิมเท่านั้น?" รินรดาไม่ได้โกรธ เธอเพียงแค่วางถ้วยชาลงอย่างแผ่วเบา เสียงกระทบกันของถ้วยเซรามิกดังก้องในความเงียบ เธอหยิบใบชาสดขึ้นมาหนึ่งกำมือแล้วแบออกตรงหน้าธันวา "คุณเห็นไหมครับธันวา ใบชาพวกนี้ถ้ามันยังอยู่บนต้น มันคือชีวิตที่กำลังเติบโต แต่ถ้าเราเก็บเกี่ยวผิดจังหวะ มันก็จะเป็นแค่เศษหญ้าแห้งไร้ค่า... ชีวิตของฉันในเมืองใหญ่ก็เหมือนกัน มันถูกเก็บเกี่ยวเร็วเกินไป และถูกบ่มเพาะในห้องปรับอากาศที่ไร้อากาศหายใจ ฉันไม่ได้หนี แต่ฉันแค่กำลังเรียนรู้วิธีการเติบโตในที่ที่เหมาะสมกับตัวเอง" คำพูดนั้นทำให้ธันวาชะงัก สายตาที่เคยกร้าวร้าวก่อนหน้าเริ่มสั่นไหว เขาไม่ได้ตอบโต้ แต่กลับหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบอีกครั้ง รสชาติที่สัมผัสลิ้นดูจะทำให้อารมณ์คุกรุ่นของเขาเบาบางลงเหลือเพียงความอ้างว้าง "ผมแค่..." ธันวาพูดเสียงแผ่ว "มีคนอยากพบเธอ... ไม่ใช่ในฐานะลูกน้อง แตในฐานะคนที่ยังเหลือความลับบางอย่างติดตัวไปจากบริษัท" รินรดาขมวดคิ้ว "ความลับ?" "ใช่... สิ่งที่อยู่ในแฟลชไดรฟ์ที่เธอไม่ได้ส่งคืนในวันนั้น มันไม่ได้มีแค่ไฟล์งาน แต่มันคือหลักฐานที่สามารถทำลายคนทั้งตึกได้ ถ้าเธอไม่เอาออกมาให้ผมตอนนี้... คนพวกนั้นจะตามขึ้นมาถึงยอดเขานี้ภายในเย็นวันนี้แน่" สายลมบนยอดเขาเริ่มพัดแรงขึ้นอย่างผิดปกติ เสียงใบไม้ไหวที่เคยฟังดูผ่อนคลายกลับกลายเป็นเสียงกระซิบที่น่าหวาดหวั่น ผมเห็นอาหลางกำหมัดแน่นที่ข้างลำตัว รินรดาหันมาสบตาผม สายตาของเธอไม่ได้มีความกลัว แต่มีความสงสัยและกังวลใจอย่างปิดไม่มิด ทว่าทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นจากทางเดินหน้าไร่ชา เสียงฝีเท้าที่ไม่ใช่ของคนในพื้นที่ และไม่ใช่เสียงของนักท่องเที่ยวที่หลงทางเข้ามาอย่างแน่นอน ธันวาลุกขึ้นยืนทันที สีหน้าของเขาซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง "พวกมันมาเร็วกว่าที่ผมคิด... รินรดา ฟังผมนะ ถ้าไม่อยากให้ไร่ชานี้กลายเป็นสมรภูมิ เธอต้องรีบเอาของสิ่งนั้นออกมาเดี๋ยวนี้!" ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ หวังว่ากลิ่นหอมของชาในตอนหน้าจะช่วยปลอบประโลมหัวใจของทุกท่านได้บ้างครับ ด้วยความเคารพจากใจ ใบชาหอมหมื่นลี้ครับ