เสียงประทับตราของหอทะเบียนกลางประจำ ‘สถาบันเวทมนตร์และยุทธศาสตร์เซเลสเทีย’ ดังขึ้นก้องกังวาน ท่ามกลางความเงียบสงบที่น่าอึดอัดของห้องโถงหินอ่อนสีขาวนวล เอกสารสิทธิ์การเข้าเรียนแผ่นหนาถูกเลื่อนกลับมาตรงหน้าคีย์ด้วยปลายนิ้วที่ประดับด้วยแหวนทองคำขาว
เจ้าหน้าที่อาวุโสผู้ทำหน้าที่ตรวจสอบประวัติเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่ม เรือนร่างผอมเพรียวภายใต้เสื้อคลุมสีเข้มไม่ได้ดึงดูดสายตาเท่ากับผลึกแก้วแสดงสถานะที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขา—อักขระเรืองแสงสีเทาหม่นระบุตัวเลขชัดเจน... *‘Level 0’*
“เด็กฝึกหัด... เจ้าแน่ใจหรือว่านี่ไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบอัญเชิญ?” เสียงทุ้มต่ำเจือแววเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมห้อง ผู้อำนวยการฝ่ายวินัย นามว่า ‘โบรค’ กอดอกพิงพนักเก้าอี้ไม้แกะสลัก ดวงตาคมกริบมองสำรวจคีย์ราวกับกำลังประเมินสินค้าตำหนิที่หลุดรอดเข้ามาในคลังสินค้าชั้นดี “สถาบันของเราเปิดรับเฉพาะยอดฝีมือที่ผ่านการคัดเลือกจากทั่วทวีป ไม่เคยมีประวัติรับคนไร้ระดับเข้ามาเดินเฉิดฉายเปลืองพื้นที่หายใจมาก่อนในรอบสามร้อยปี”
คีย์ไม่แม้แต่จะกะพริบตา นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปหยิบเอกสารสิทธิ์ขึ้นมาพิจารณาอย่างใจเย็น แววตานิ่งสงบราวกับผิวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นหรือความละอายใจตามที่อีกฝ่ายคาดหวัง
“กฎของสภาสูงระบุไว้ชัดเจนว่า ผู้ถือครองตราสิทธิ์อัญเชิญระดับตำนานมีสิทธิ์เข้ารับการศึกษาโดยไม่ต้องผ่านการทดสอบภาคปฏิบัติค่ะ” คีย์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าก้องกังวานและชัดถ้อยชัดคำ “หรือว่า... ทางสถาบันกำลังจะเพิกถอนกฎที่สภาสูงบัญญัติขึ้นด้วยตนเองคะ?”
“สามหาว!” โบรคตบโต๊ะเสียงดังลั่นจนเอกสารบนโต๊ะสั่นสะเทือน “กฎมีไว้สำหรับคนที่มีศักยภาพพอจะขับเคลื่อนมัน ไม่ใช่เศษสวะที่แม้แต่ค่าประสบการณ์พื้นฐานยังไม่ขยับแบบเจ้า! การที่เจ้ามีตราสิทธิ์นั้นอยู่ในมือ อาจเป็นเพราะระบบเกิดความผิดพลาด หรือไม่ก็... เจ้าไปขโมยมันมา!”
บรรยากาศในห้องโถงอุณหภูมิลดฮวบลงทันที บอร์ดประเมินผลรอบตัวเริ่มส่งเสียงเตือนสีแดงฉานเนื่องจากความกดดันทางเวทมนตร์ที่โบรคจงใจแผ่ขยายออกมาข่มขวัญ ทว่าในจังหวะที่ความตึงเครียดกำลังพุ่งถึงขีดสุด ประตูบานคู่เบื้องหลังคีย์ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา
กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไวโอเล็ตป่าลอยละล่องเข้ามาในอากาศ ร่างระหงของสตรีในชุดคลุมยาวสีรัตติกาลก้าวเข้ามาอย่างไร้ซุ่มเสียง ดวงตาสีอเทมิสคู่สวยกวาดมองสถานการณ์ภายในห้องเพียงปราดเดียว ก่อนจะหยุดอยู่ที่แผ่นหลังของเด็กหนุ่ม
“มีปัญหาอะไรรึคะ... ท่านรองผู้อำนวยการโบรค”
เสียงหวานใสแต่เยือกเย็นจนกระดูกสันหลังชาซ่านดังขึ้น เซร่าก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างคีย์อย่างแนบชิด มือเรียวเล็กเอื้อมไปจัดปกเสื้อคลุมให้เด็กหนุ่มอย่างถือวิสาสะ ท่าทีสนิทสนมเกินกว่าความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์และศิษย์ทำให้โบรคขมวดคิ้วมุ่น
“เซร่า? เจ้ามาทำอะไรที่นี่? นี่ไม่ใช่เรื่องของห้องวิจัยสัตว์อสูร!” โบรคเอ่ยเสียงเข้ม แม้จะพยายามเก็บอาการเกรงใจไว้ภายใต้ใบหน้าบึ้งตึง เนื่องจากเขารู้ดีว่าหญิงสาวปริศนารายนี้ไม่ได้มีที่มาที่ไปธรรมดา
“เด็กคนนี้... อยู่ในการดูแลของดิฉันค่ะ” เซร่าแย้มยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา “หากเขาเป็นเศษสวะอย่างที่ท่านว่า แล้วสัตว์อสูรบรรพกาลในเขตหวงห้ามที่เพิ่งสงบลงเมื่อวานนี้... ฝีมือใครกันล่ะคะที่ทำให้มันยอมสยบ?”
โบรคชะงัก สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ข่าวลือเรื่องความผิดปกติในเขตหวงห้ามระดับ S กำลังเป็นวาระเร่งด่วนของสถาบัน และไม่มีใครรู้ว่าใครคือผู้ปิดผนึกพลังงานมหาศาลนั้น
“ฮึ! ต่อให้มีฝีมือปราบมอนสเตอร์นอกสถาบันได้ แต่นี่คือสถานศึกษา ที่นี่วัดกันด้วยเลเวลและพลังเวท!” โบรคยังคงดื้อดึง “คนเลเวลศูนย์ไม่มีทางรอดผ่านคาบฝึกภาคสนามในสัปดาห์หน้าไปได้หรอก ถ้าเขาอยากจะเรียนที่นี่นัก ก็ต้องพิสูจน์ตัวเองด้วยการลงทะเบียนเข้าสู่ ‘หอคอยบททดสอบร้อยชั้น’ ชั้นที่สิบโดยไม่มีการใช้ไอเทมช่วยเหลือ... ภายในวันนี้!”
เงื่อนไขที่โหดร้ายถูกโยนลงมา หอคอยบททดสอบร้อยชั้นคือสถานที่อันตรายที่แม้แต่นักเรียนเลเวลสัปดาห์แรกยังต้องหลีกเลี่ยง การส่งคนเลเวลศูนย์เข้าไปชั้นสิบโดยไร้ไอเทม ก็ไม่ต่างจากการส่งไปประหารดีๆ นี่เอง
เซร่าหุบยิ้มทันที แววตาคมกริบฉายแววสังหารขึ้นมาวูบหนึ่งจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว แต่มือก่อนที่เธอจะทันได้ขยับตัว คีย์กลับยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อน
เด็กหนุ่มระบายยิ้มจางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกหนาวเยือกในอกอย่างประหลาด ดวงตาสสีนิลคู่นั้นสะท้อนภาพหน้าต่างระบบสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขาเท่านั้น
*ติ๊ง!*
[ระบบตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: ยอมรับคำท้าทายระดับยากเป็นพิเศษ]
[ปลดล็อกฟังก์ชันลับ: ‘การปรับแต่งช่องโหว่ความเสียหาย (Damage Exploit)’]
[เงื่อนไขผ่าน: ท่านสามารถเข้าสู่หอคอยบททดสอบได้ทันที]
คีย์หันกลับไปสบตากับโบรคตรงๆ น้ำเสียงนิ่งสงบเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน
“ตกลงค่ะ... หอคอยชั้นสิบสินะคะ หวังว่าโครงสร้างของสถาบันท่านจะแข็งแรงพอที่จะรับแรงกระแทกจาก ‘เลเวลศูนย์’ คนนี้ก็แล้วกัน”
ในวินาทีที่คีย์ก้าวเท้าพ้นกรอบประตูเพื่อมุ่งหน้าสู่หอคอยบททดสอบ หน้าจอสีแดงฉานนับร้อยปลิวว่อนขึ้นมาปิดกั้นทัศนียภาพทั้งหมด พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ดังลั่นทะลุกำแพงมิติ...
*[คำเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดหลักของหอคอย เซิร์ฟเวอร์กำลังจะล่มในอีก 10... 9...]***
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับระบบบั๊กสุดป่วนนี้นะคะ!
ระบบบั๊กเลเวล 0 พี่เลี้ยงตัวร้ายที่ใครก็อยากครอบครอง•ตอนที่ 4
สถาบันฮีโร่รับสมัครคนไร้เลเวลไหม?
ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบบั๊กเลเวล 0 พี่เลี้ยงตัวร้ายที่ใครก็อยากครอบครอง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!