ระบบบั๊กเลเวล 0 พี่เลี้ยงตัวร้ายที่ใครก็อยากครอบครอง•ตอนที่ 26

ความจริงหลังม่านเกมที่น่าสะพรึง

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของเหล็กกล้าผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของโค้ดโปรแกรมที่ถูกปิดตาย ลอยคละคลุ้งอยู่ในห้องโถงใต้ดินชั้นลึกที่สุดของเซิร์ฟเวอร์หลัก คีย์สะบัดศีรษะไล่ความมึนงงออกจากสมอง ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวอย่างรวดเร็วเพื่อประเมินสถานการณ์ ขณะที่เสียงเตือนของระบบสีแดงฉานยังคงกะพริบถี่รัวอยู่บนเรติน่าเสมือนจริงของเขา ตรงหน้าของชายหนุ่ม เซร่ายังคงคุกเข่าอยู่บนพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบ เรือนร่างบอบบางสั่นเทิ้มอย่างรุนแรงจนเส้นผมสีเงินยวดย้อยระพื้น ดวงตาสีแดงฉานคู่นั้นไม่ได้บ่งบอกถึงความเป็นมนุษย์อีกต่อไป แต่มันคือรหัสคำสั่งดิบๆ ที่กำลังร, การเขียนทับความทรงจำ "คีย์... หนีไป... ก่อนที่ฉันจะกลายเป็นคนอื่นที่ฆ่านาย" เสียงกระซิบนั้นแผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงฮัมต่ำๆ ของเครื่องจักรขนาดยักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหลัง ทว่ามันกลับดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของคีย์อย่างชัดเจน ชายหนุ่มไม่ถอยหลัง เขากลับก้าวเข้าไปประชิดร่างที่กำลังสั่นเทานั้นอย่างมั่นคง ปลายนิ้วเรียวยาวเอื้อมออกไปสัมผัสกับแก้มเนียนนุ่มที่บัดนี้เย็นเฉียบราวน้ำแข็ง ความนิ่งเฉยภายนอกของคีย์ซ่อนความคำนวณอันรวดเร็วไว้ภายใน สมองระดับอัจฉริยะของเขาทำงานหนักยิ่งกว่าตอนแกะรหัสโปรแกรมใดๆ ในโลกจริง เขารู้ดีว่าเซร่าไม่ใช่แค่เอ็นพีซีหรือมอนสเตอร์ทั่วไป เธอดำรงอยู่ด้วยโค้ดพิเศษที่เชื่อมโยงกับจิตสำนึกบางอย่าง "ฉันไม่เคยหนีอะไรง่ายๆ อยู่แล้ว เซร่า" คีย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นพอที่จะดึงสติของหญิงสาวกลับมา "เธอไม่ใช่คนอื่น และเธอไม่มีวันฆ่าฉัน... จำสัญญาที่เราทำไว้ตอนเวล 0 ได้ไหม?" เปลือกตาที่ปิดสนิทของเซร่ากระตุกเกร็ง ร่างกายของเธอหยุดสั่นไปชั่วขณะ หยดน้ำตาใสๆ ร่วงหล่นกระทบพื้นก่อนที่มันจะระเหยกลายเป็นละอองข้อมูลสีฟ้า ความเป็นปฏิปักษ์ในแววตาสีแดงเริ่มเจือจางลง เหลือเพียงความหวาดกลัวที่สั่นระริก แต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้ผ่อนลมหายใจแห่งความโล่งอก แผงควบคุมตรงกลางห้องโถงก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกันนับร้อยจอภาพ หน้าจอเหล่านั้นไม่ได้แสดงค่าสเตตัสของเกม ไม่ได้บอกเควสต์ หรืออัตราดรอปไอเทม แต่มันคือ... หน้าจอของสมองมนุษย์ คีย์หันขวับไปมองภาพที่ปรากฏบนจอขนาดยักษ์ หัวใจของเขาหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ภาพที่เห็นคือคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG) และกราฟแสดงอารมณ์ของมนุษย์นับหมื่นรายชื่อ ทุกคนคือผู้เล่นระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังติดอยู่ในเกมนี้ ไม่ส... นี่ไม่ใช่เกมตั้งแต่แรกแล้ว "ยินดีต้อนรับสู่โครงการวิวัฒนาการจิตสำนึกมนุษย์ ระยะที่สาม... 'โปรเจกต์บาเบล'" เสียงสังเคราะห์ที่ไร้อารมณ์ดังขึ้นจากลำโพงรอบทิศทาง มันเป็นเสียงที่ราบเรียบแต่กลับกดทับโสตประสาทจนคีย์ต้องขมวดคิ้วแน่น เซร่ายันกายลุกขึ้นยืนโดยมีคีย์ประคองไว้ ร่างของเธอกลับคืนสู่สภาวะปกติแล้ว แต่ดวงตายังคงฉายแววตื่นตระหนกเมื่อมองไปที่หน้าจอบานใหญ่ "นายหมายความว่ายังไง?" คีย์ตะโกนถามความว่างเปล่า น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเยือกเย็นที่เริ่มเจือด้วยความโกรธ "ที่นี่คือโลกเสมือนจริงไม่ใช่หรือไง พวกเราเข้ามาเล่นเกม!" "เกมคือเครื่องมือคัดกรองที่สมบูรณ์แบบที่สุด คุณคีย์" หน้าจอตรงหน้าเปลี่ยนเป็นภาพจำลองของโลกภายนอก—โลกแห่งความเป็นจริงที่เต็มไปด้วยตึกรามบ้านช่องร้างผู้คน และผู้คนนับล้านที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงพยาบาลโดยมีสายเคเบิลเสียบเข้าที่ขมับ "มนุษยชาติในโลกภายนอกกำลังจะสูญพันธุ์จากวิกฤตการณ์ทางจิตใจ ความโดดเดี่ยวและความเครียดทำลายซีกสมองของพวกเขาจนหมดสิ้น ทางออกเดียวที่จะรักษาเผ่าพันธุ์ไว้ได้ คือการสร้าง 'จิตสำนึกร่วม' ผ่านโลกจำลองแห่งนี้" คีย์กัดฟันกรอด ข้อมูลมหาศาลไหลทะลักเข้ามาในหัวของเขา ทุกช่องโหว่ที่เขาเคยหา ทุกบั๊กของระบบที่เขาเคยใช้ประโยชน์ มันไม่ใช่ความผิดพลาดของโปรแกรมเมอร์... แต่มันคือ "ประตูทางออก" ที่ถูกจงใจทิ้งไว้สำหรับคนที่มีความสามารถพอจะหาทางมาถึงจุดนี้ต่างหาก! "แล้วเซร่าล่ะ?" คีย์หันไปมองหญิงสาวข้างกายที่ตอนนี้กำชายเสื้อของเขาแน่น "เธอเป็นส่วนหนึ่งของการทดลองนี้ด้วยงั้นเหรอ? เธอคือโปรแกรมคุมกฎ หรือว่า..." "ฉัน... ฉันจำไม่ได้..." เซร่าส่ายหน้าช้าๆ ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วผ่านสมองของเธอ "ฉันจำได้แค่ความมืด... และเสียงร้องขอความช่วยเหลือของผู้คนนับไม่ถ้วน ก่อนที่นายจะดึงฉันออกมาจากห้วงลึกนั้น คีย์..." "เธอคือต้นแบบของ AI ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อกลืนกินจิตสำนึกที่อ่อนแอ และฉันคือผู้พิทักษ์ที่ล้มเหลว เพราะดันตกหลุมรักหนูทดลองของตัวเองเข้าให้" เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวออกมาจากเงาน้ำมืดเบื้องหลังแผงควบคุม ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มปรากฏขึ้น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน ดวงตาคู่คมจ้องมองมาที่คีย์ราวกับกำลังมองดูผลงานชิ้นเอกที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ คีย์หรี่ตาลง จ้องมองผู้มาใหม่ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด ขณะที่ระบบในหัวของเขาส่งเสียงแจ้งเตือนรัวเร็วยิ่งกว่าครั้งไหนๆ จนหน้าจอขึ้นสีแดงฉาน [คำเตือนระบบ: ตรวจพบผู้ดูแลระบบสูงสุด 'ดร.อัล버트' (Director Albert) ระดับสิทธิ์เหนือระบบ 100%] [คำเตือนระดับ SSS: ความจริงของโลกใบนี้ถูกเปิดเผย เงื่อนไขการทำลายล้างเซิร์ฟเวอร์เริ่มต้นขึ้นแล้วในอีก 180 วินาที!] [ผู้เล่นคีย์ จะเลือกเส้นทางใด? ยอมรับการเป็นส่วนหนึ่งของระบบ หรือทำลายทุกสิ่งเพื่อแลกกับการตื่นขึ้นในโลกที่อาจไม่หลงเหลือใครอีก?] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดนี้มาด้วยกันนะคะ หวังว่าจะตื่นเต้นและพร้อมลุยตอนต่อไปด้วยกันค่ะ!
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบบั๊กเลเวล 0 พี่เลี้ยงตัวร้ายที่ใครก็อยากครอบครอง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%