“อย่าแตะต้องหลักฐานนั่น รินรดา!”
เสียงของผมดังก้องในห้องเก็บเอกสารลับใต้ดิน กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าผสมกับกลิ่นโลหะสนิมเกาะทำให้โพรงจมูกของผมแสบร้อน แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจผมยิ่งกว่าคือปลายนิ้วของรินรดาที่กำลังสั่นระริกอยู่เหนือแฟ้มสีน้ำเงินเข้มข้น แฟ้มที่ผมเฝ้าตามหามาตลอดสามปีในห้วงเวลาที่พังทลาย
รินรดาชะงัก เธอหันกลับมามองผม แววตาของนักข่าวสาวที่เคยเด็ดเดี่ยวบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นที่ปิดไม่มิด “ภัทร... ข้อมูลในนี้มันไม่ได้มีแค่เรื่องฟอกเงินของโรงพยาบาล แต่มันเชื่อมโยงไปถึงชื่อของคนในระดับสูงเกินกว่าที่ใครจะแตะต้องได้”
ผมก้าวเข้าไปใกล้ ลมหายใจที่หอบถี่จากความตึงเครียดทำให้ผมต้องพยายามตั้งสติ “ชวินไม่ได้ลงมือคนเดียว นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามจะบอกคุณมาตลอด ชวินเป็นเพียงเครื่องมือ... เป็นหมากตัวหนึ่งในกระดานของใครบางคนที่ยืนอยู่เหนือความตายของครอบครัวผม”
ผมคว้าแฟ้มนั้นมาเปิดออก ตัวอักษรบนหน้ากระดาษที่ถูกประทับตรา ‘ลับเฉพาะ’ ทำให้หัวใจของผมกระตุกวูบ รายชื่อผู้รับผลประโยชน์ในโครงการวิจัยเซลล์ต้นกำเนิดที่ผิดกฎหมายไม่ใช่ชื่อของนักการเมืองหรือนักธุรกิจอย่างที่ผมคาดการณ์ไว้ แต่มันคือชื่อของ ‘มูลนิธิเวชศาสตร์ศิริกุล’ องค์กรการกุศลที่ใครๆ ต่างยกย่องว่าคือแสงสว่างแห่งวงการแพทย์
“หมอศรุต...” ผมพึมพำชื่อนั้นออกมาด้วยความขมขื่น ชายที่เปรียบเสมือนอาจารย์ผู้เป็นแบบอย่างของผมในอดีต คือคนเดียวกับคนที่ผมเคยเคารพรัก “เขาคือฆาตกรตัวจริงที่บงการชวินอยู่เบื้องหลัง”
รินรดาเบิกตากว้าง “ถ้าเป็นเขาจริง... ภัทร เรากำลังเดินเข้าสู่กับดักที่เขาวางไว้ตั้งแต่วันแรกที่นายกลับมาจากอนาคตแล้วนะ”
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องใต้ดินชั่วขณะ มีเพียงเสียงหยดน้ำจากท่อประปาที่ดังกระทบพื้นเป็นจังหวะเหมือนเข็มนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลังสู่หายนะ ผมจำได้แม่นยำ วันที่ผมตัดสินใจย้อนเวลากลับมาแก้ไขชะตา ทุกย่างก้าวที่ผมเดินล้วนถูกวางหมากไว้อย่างแยบยลโดยคนคนนี้ ผมถูกชักจูงให้คิดว่าชวินคือศัตรูหมายเลขหนึ่ง เพื่อให้ผมกำจัดชวินทิ้งและเปิดทางให้หมอศรุตขึ้นครองอำนาจเบ็ดเสร็จโดยไร้คู่แข่ง
“ผมจะไม่ให้มันจบแบบเดิม” ผมกำแฟ้มในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด “ในชาติที่แล้ว ผมตายเพราะความประมาทและใจอ่อน แต่ในชาตินี้... หากผมต้องแลกด้วยทุกอย่างที่มี ผมจะกระชากหน้ากากผู้มีพระคุณที่ซ่อนใบหน้าปีศาจไว้นั่นออกมาให้โลกเห็น”
ผมหันไปมองรินรดา “คุณออกไปก่อน ริน ผมมีเรื่องต้องสะสางที่นี่... ที่ที่ชวินนัดผมไว้”
“ภัทร! นายบ้าไปแล้วหรือไง นายจะไปพบเขาทั้งที่รู้ว่ามันคือกับดัก?”
“ถ้าผมไม่ก้าวเข้าไปในกับดัก เหยื่อก็จะไม่เห็นตัวตนของนายพราน” ผมส่งยิ้มที่ฝืนที่สุดให้เธอ แม้ในใจจะรู้ดีว่าสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าอาจหมายถึงจุดจบของภารกิจแก้ไขชะตาที่ผมพยายามสร้างมาตลอด
ผมเดินออกจากห้องใต้ดินด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้ง แต่ทว่าในแววตากลับลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความแค้นที่ถูกควบคุมอย่างเฉียบคม ผมมุ่งหน้าไปยังดาดฟ้าของโรงพยาบาล ที่ซึ่งเงาร่างหนึ่งยืนตระหง่านท้าทายลมหนาวอยู่ตรงนั้น
ดร.ชวิน ยืนหันหลังให้ผม เขาสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตา ตัดกับความมืดมิดของยามค่ำคืน เสียงฝีเท้าของผมหยุดลงห่างจากเขาเพียงไม่กี่ก้าว
“คุณมาตามนัดจนได้นะครับ ภัทร” ชวินเอ่ยขึ้นโดยไม่หันกลับมา “คุณรู้ไหม... การพยายามแก้ไขอดีตเป็นความบันเทิงที่วิเศษที่สุดสำหรับผม เพราะไม่ว่าคุณจะพยายามแค่ไหน คุณก็มักจะลงเอยด้วยการเป็นหมากที่ผมหยิบมาวางไว้ในจุดที่ต้องการเสมอ”
“เลิกเล่นละครได้แล้ว ชวิน” ผมกระชากเสียง “ผมรู้แล้วว่าศรุตสั่งอะไรคุณ แผนการวิจัยเถื่อนนั่น... คุณขายชีวิตคนไข้เพื่อแลกกับอำนาจในมูลนิธิใช่ไหม!”
ชวินหัวเราะเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความรู้สึก เขาค่อยๆ หันกลับมา แววตาของเขาที่เคยดูเป็นมิตรบัดนี้เปลี่ยนเป็นว่างเปล่าและเย็นชาจนน่าขนลุก “คุณฉลาดขึ้นเยอะเลยนะหมอภัทร แต่น่าเสียดายที่คุณมาช้าไปก้าวหนึ่งเสมอ”
เขายกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดปุ่มเพียงครั้งเดียว ทันใดนั้น หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ที่ติดตั้งอยู่บนตึกฝั่งตรงข้ามก็สว่างขึ้น ภาพที่ปรากฏคือกล้องวงจรปิดในห้องพักฟื้นของครอบครัวผม... ไม่ใช่ภาพในอดีต แต่เป็นภาพสดๆ ในวินาทีนี้
“คุณอยากรู้ไหมว่าใครกำลังจะตายเป็นรายถัดไป?” ชวินขยับยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ “และที่สำคัญ... คืนนี้ ใครจะเป็นคนลงมือถือมีดผ่าตัดสังหารคนไข้คนนั้นต่อหน้ากล้องวงจรปิด เพื่อให้ตำรวจเข้าใจว่าคุณคือฆาตกรที่วิปลาสจนฆ่าคนไข้ตัวเอง”
หัวใจผมหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ทันทีที่ภาพนั้นปรากฏ ผมเห็นร่างของชายชราคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องพักฟื้น เขาคนนั้นสวมเสื้อกาวน์แพทย์และมีท่าทีที่คุ้นเคยอย่างประหลาด... เขาหันหน้ามามองกล้อง และรอยยิ้มภายใต้หน้ากากอนามัยนั่นทำให้ผมต้องหยุดหายใจ
ชายคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน... แต่คือตัวผมเอง ในชุดกาวน์ที่เหมือนกับผมทุกประการ!
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางแก้ไขชะตาไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ด้วยความเคารพอย่างสูง หมอภัทรแก้ไขชะตา
หัตถ์เทวะย้อนเวลา: ภารกิจเปลี่ยนชะตาที่สูญเสีย•ตอนที่ 31
รอยเท้าของฆาตกร
ผลงานโดย หมอภัทรแก้ไขชะตา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (หมอภัทรแก้ไขชะตา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หัตถ์เทวะย้อนเวลา: ภารกิจเปลี่ยนชะตาที่สูญเสีย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!