แผนซ้อนแผน

“ผมไม่คิดว่าอาจารย์จะกล้าทำถึงขนาดนี้... การทุจริตผลวิจัยในโครงการระดับประเทศมันแลกด้วยอิสรภาพทั้งชีวิตเลยนะครับ” ผมเอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมในห้องทำงานส่วนตัวของ ดร.ชวิน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นยาฆ่าเชื้อจางๆ ทำเอาบรรยากาศในห้องดูไม่น่าไว้วางใจ ผมจ้องมองร่างชายวัยกลางคนที่กำลังบรรจงชงชาด้วยท่าทีนิ่งสงบผิดปกติ ดร.ชวินวางกาน้ำชาลงช้าๆ เสียงกระทบกันของถ้วยกระเบื้องกังวานก้องในความเงียบ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่ดูใจดีเหมือนภาพลักษณ์อาจารย์ผู้แสนอบอุ่นที่ใครๆ ต่างยกย่อง “อิสรภาพงั้นรึ ภัทร... คำนั้นมันมีไว้สำหรับคนที่ไม่มีอะไรจะเสียต่างหาก” เขาขยับแว่นสายตา สายตาคมกริบหลังเลนส์มองทะลุมายังผม “หมออย่างนายที่วันๆ เอาแต่สนใจเรื่องจริยธรรม จะไปเข้าใจอะไรกับโลกที่ต้องขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์มหาศาลกันล่ะ?” ผมก้มหน้าซ่อนแววตาที่กำลังเต้นเร่าด้วยความโกรธแค้น แต่มือทั้งสองข้างยังคงประสานกันอย่างมั่นคงบนตัก นี่ไม่ใช่แค่การประจันหน้า แต่มันคือเกมเดิมพันที่ผมวางกับดักไว้ตั้งแต่เมื่อวาน ข้อมูลบัญชีลับที่รินรดาแอบสืบมาได้กำลังเดินทางไปสู่มือของอัยการในวินาทีนี้ “แต่ถ้าข้อมูลชุดนี้หลุดไปถึงสื่อมวลชน อาจารย์คิดว่ามูลนิธิการกุศลที่อาจารย์ใช้ฟอกเงินจะยังยืนหยัดอยู่ได้ไหมครับ?” ผมหยั่งเชิง น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยน้ำหนักแห่งความจริง ชวินชะงักไปครู่หนึ่ง เขาวางถ้วยชาลงอย่างนุ่มนวล แต่ทว่ารอยยิ้มที่มุมปากกลับเหยียดกว้างขึ้น ราวกับกำลังสมเพชในความไร้เดียงสาของผม “นายคิดว่าคนอย่างฉันจะปล่อยให้หลักฐานเหล่านั้นมีชีวิตรอดไปถึงมือสื่อได้อย่างนั้นหรือ? ภัทร... นายยังอ่อนหัดเกินไป” เขาลุกขึ้นเดินตรงมาที่โต๊ะทำงาน ก่อนจะกดปุ่มบนแท็บเล็ต หน้าจอโปรเจกเตอร์บนผนังปรากฏภาพรินรดาที่กำลังเดินอยู่ในมุมมืดของที่จอดรถใต้ดิน เธอถูกชายฉกรรจ์สองคนขนาบข้าง หัวใจของผมกระตุกวูบ แต่นั่นคือจุดที่ผมรอคอย “ผมวางแผนมาดีกว่าที่อาจารย์คิดนะครับ” ผมพูดเบาๆ พร้อมกับยันกายลุกขึ้นยืน เผชิญหน้ากับฆาตกรที่พรากครอบครัวผมไปในอดีต “กล้องวงจรปิดในที่จอดรถน่ะ... มันไม่ได้บันทึกแค่ภาพเหตุการณ์ แต่มันบันทึกเสียงสนทนาที่อาจารย์เพิ่งสั่งการผ่านไมโครโฟนไร้สายไว้ด้วย” ชวินขมวดคิ้ว เขาดูลังเลเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น “เสียงงั้นรึ? นายคิดว่าฉันจะกลัวหลักฐานกระจอกๆ แบบนั้นหรือไง ในเมื่อตอนนี้... ต่อให้มีหลักฐานแค่ไหน นายก็ไม่มีทางได้ออกจากห้องนี้ไปพร้อมกับมัน” เขาหยิบรีโมทอีกตัวขึ้นมา กดเพียงครั้งเดียว ไฟในห้องก็ดับพรึ่บลง พร้อมกับเสียงล็อกประตูอัตโนมัติที่ดังสนั่น ในความมืดมิดนั้น ผมสัมผัสได้ถึงแรงลมที่พุ่งผ่านหน้าไป ดร.ชวินไม่ใช่แค่หมอ แต่เขาคือคนที่สั่งสมความอำมหิตมานานปี “ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อชนะด้วยหลักฐานเพียงอย่างเดียวหรอกครับอาจารย์” ผมเอ่ยขึ้นในความมืด เสียงของผมเย็นเยียบกว่าน้ำแข็ง “ผมมาที่นี่เพื่อยืนยันให้มั่นใจ... ว่าในที่สุด อาจารย์ก็จะเปิดเผยธาตุแท้ออกมาด้วยตัวเอง” ทันใดนั้น แสงไฟฉุกเฉินสีแดงวาบขึ้น เสียงไซเรนของตำรวจเริ่มดังก้องมาจากภายนอกอาคาร ชวินเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างของเจ้าหน้าที่หลายนายบุกเข้ามาทางช่องทางลับที่ผมเองเป็นคนแจ้งเบาะแสไว้ เสียงพังประตูไม้โอ๊คดังโครมคราม รินรดาเดินนำเจ้าหน้าที่เข้ามาในห้อง เธอยังดูปลอดภัยดี และในมือถือเครื่องบันทึกเสียงที่บันทึกคำสารภาพเมื่อครู่นี้ไว้ได้ชัดเจนทุกคำ ชวินทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความตกตะลึง แผนการที่เขาเตรียมไว้ถูกทำลายย่อยยับด้วยกับดักที่ผมถักทอขึ้นเองกับมือ ทว่า... ในวินาทีที่เจ้าหน้าที่กำลังจะเข้าใส่กุญแจมือชวิน เขากลับแสยะยิ้มที่ดูน่าขนลุกที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา เขาก้มลงกระซิบข้างหูผมในจังหวะที่ถูกควบคุมตัว “ภัทร... นายคิดว่าชัยชนะของนายมันสมบูรณ์แบบงั้นหรือ? ลองเช็กโทรศัพท์ของนายดูสิ... แล้วนายจะรู้ว่าสิ่งที่นายเสียไปในคืนนี้ มันมีค่ามากกว่าชีวิตของนายทั้งชีวิตเสียอีก” ผมชะงักไป ความเย็นยะเยียบแล่นผ่านสันหลังเมื่อข้อความหนึ่งเด้งขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ มันเป็นภาพของน้องสาวผม... ในสถานที่ที่ผมไม่เคยคาดคิดว่าเธอจะไปอยู่ที่นั่น ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางแก้ไขชะตาไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ด้วยความเคารพอย่างสูง หมอภัทรแก้ไขชะตา