อุปสรรคจากภายนอก

"ถ้าคิดจะเล่นสกปรกกับ ‘เซฟโซน’ ของฉัน ฝากกลับไปบอกเจ้านายเธอด้วยนะคะ ว่าเตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากวงการนี้ได้เลย" เสียงหวานใสแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่ปกคลุมไปทั่วห้องครัว แรงผลักประตูเมื่อครู่เปิดเผยให้เห็นร่างเพรียวบางของคินน์ที่ยืนกอดอก ใบหน้าเรียวเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างถือดี ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแวววาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธ ขณะที่ผู้มาใหม่ซึ่งก้าวเข้ามาขัดจังหวะคือ 'คุณากร' ผู้ช่วยบรรณาธิการนิตยสารอาหารชื่อดัง และเป็นรุ่นพี่ในวงการที่คินน์เคารพ กระต่ายพระจันทร์ขอบอกเลยนะคะว่า บรรยากาศในห้องครัวตอนนี้คุกรุ่นเสียยิ่งกว่าเตาถ่านที่กำลังลุกโชน มินต์ที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ข้างโต๊ะเตรียมอาหารรีบถอยหลังกรูดเมื่อเห็นสายตาคมกริบราวกับใบมีดของคินน์ที่กราดมองมา หล่อนเป็นแค่อัลฟ่าปลายแถวที่รับเงินใต้โต๊ะจากร้านคู่แข่งเพื่อมาปล่อยข่าวลือเรื่องวัตถุดิบปนเปื้อนในครัวของเซฟโซน แต่ดูเหมือนหล่อนจะประเมินพิษสงของโอเมก้าเจ้าของร้านต่ำไปหน่อย "นี่คุณคินน์พูดเรื่องอะไรคะ มินต์ไม่เห็นจะเข้าใจ..." มินต์พยายามทำเสียงสั่นเครือเพื่อกลบเกลื่อนความผิด แต่มันช่างน่าสมเพชในสายตาทุกคู่ที่อยู่ ณ ที่นั้น "ไม่ต้องมาตีหน้าซื่อค่ะ หลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีของคุณจากร้าน ‘ลา เฟลอร์’ ฉันเก็บบันทึกไว้หมดแล้ว รวมถึงคลิปที่คุณจงใจเอาเนื้อสัตว์ค้างคืนมาปะปนกับวัตถุดิบสดใหม่เมื่อเช้าด้วย" คินน์ก้าวเข้าไปหาทีละก้าว ส้นรองเท้ากระทบกับพื้นกระเบื้องเกิดเสียงดัง *ก๊อกแก๊ก* ที่สะท้อนก้องในโสตประสาทของทุกคน "คิดเหรอคะว่าทำลับหลังแล้วฉันจะโง่ไม่รู้เรื่อง คุณมันก็แค่หมากตัวหนึ่งที่เขาใช้แล้วทิ้ง จำใส่สมองเอาไว้ด้วยนะคะว่าอาหารของที่นี่ฉันสร้างมันขึ้นมาจากหยาดเหงื่อและศักดิ์ศรี ไม่ใช่สิ่งที่พวกคุณจะเอาไปเหยียบย่ำเพื่อกอบกู้เรตติ้งร้านใกล้เจ๊งนั่นได้!" คุณากรที่ยืนมองสถานการณ์อยู่เงียบๆ ยื่นแท็บเล็ตในมือให้คินน์ พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมไม่แพ้กัน "ข่าวลือบนโลกออนไลน์เริ่มลามไปกันใหญ่แล้วคินน์ ทางกองบรรณาธิการของเรากำลังตรวจสอบต้นตอ IP Address ที่ปล่อยข่าวโจมตีว่าเซฟโซนใช้สารเคมีปนเปื้อนอยู่พอดี เก่งมากค่ะน้องคินน์ที่ไหวตัวทันและจัดการหลักฐานได้เร็วกว่าที่คิด" ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องครัวก็ถูกเปิดผางขึ้นเป็นครั้งที่สองด้วยแรงผลักที่หนักแน่นกว่าเดิม ร่างสูงสง่าคุ้นตาของธันวาปรากฏขึ้นในชุดสูทสีเข้มที่ยับย่นเล็กน้อยจากการเร่งรีบเดินทางมาที่นี่ ดวงตาคมปลาบกวาดตามองความวุ่นวายภายในห้องครัวอย่างรวดเร็ว ก่อนที่สายตาคู่นั้นจะมาหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางของคินน์ซึ่งยืนหายใจหอบกระชั้นด้วยความโกรธ ธันวาไม่ได้เอ่ยคำทักทายใคร ร่างสูงก้าวฉับๆ เข้ามาประชิดตัวคินน์ทันที มือหนายื่นออกไปคว้าข้อมือเรียวไว้หลวมๆ แต่หนักแน่น กวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเหมือนจะเช็คให้แน่ใจว่าคนตรงหน้าไม่ได้บอบช้ำตรงไหนจากเหตุการณ์เมื่อครู่ "คุณมาทำไมที่นี่คะ ธันวา" คินน์ขมวดคิ้วมุ่น พยายามสะบัดข้อมือออกจากการกุม แต่มีหรือที่อัลฟ่าดื้อดึงอย่างธันวาจะยอมปล่อย แรงบีบกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย ทว่าแววตาที่มองมากลับเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความนิ่งขรึม "ผมได้ยินข่าว..." ธันวาเอ่ยเสียงต่ำ ชำเลืองมองมินต์ที่ยืนตัวสั่นด้วยหางตาก่อนจะหันกลับมาสบตาคินน์ตรงๆ "และผมจะไม่ยอมยืนดูเฉยๆ ให้ใครหน้าไหนมาทำลายชื่อเสียงของคนที่ผมกำลังจีบอยู่หรอกนะ" คำพูดหน้าตาเฉยที่หลุดออกมาจากปากนักวิจารณ์อาหารผู้ขึ้นชื่อเรื่องความปากแข็งและเย็นชา ทำเอาคินน์ถึงกับชะงัก ลืมความโกรธเรื่องข่าวลือไปชั่วขณะ แก้มเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่ แม้ริมฝีปากอิ่มจะยังเม้มเข้าหากันเพื่อฟอร์มจัด แต่ดวงตากลมโตกลับไหววับด้วยความเขินอายที่พยายามกลบเกลื่อนสุดชีวิต "ใครให้คุณพูดจาพล่อยๆ แบบนี้คะ! นี่ไม่ใช่เวลามาเล่นมุกนะคะธันวา ร้านฉันกำลังโดนโจมตีอยู่นะ!" คินน์แหวใส่เสียงดัง กลบเกลื่อนความสั่นไหวในอกที่กำลังเต้นโครมครามราวกับกลองเพล "ผมไม่ได้ล้อเล่น" ธันวาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนกลิ่นอายฟีโรโมนกลิ่นเปปเปอร์มินต์ผสมไม้จันทน์หอมกรุ่นของอัลฟ่าโอบล้อมร่างของคินน์ไว้อย่างจงใจ "ในฐานะนักวิจารณ์อาหาร และในฐานะคนที่ชิมอาหารฝีมือคุณมาทุกจาน ผมรู้อยู่แก่ใจดีที่สุดว่ามาตรฐานความสะอาดและรสชาติของ ‘เซฟโซน’ อยู่ในระดับไหน... ใครที่มันกล้าปล่อยข่าวปลอมเพื่อดิสเครดิตคุณ เตรียมตัวรับหมายศาลข้อหาหมิ่นประมาทได้เลย เพราะผมให้ทนายส่วนตัวจัดการเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนที่อยู่บนรถแล้วครับ" มินต์หน้าถอดสีทันทีเมื่อได้ยินคำว่า 'หมายศาล' หล่อนทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น ร้องไห้โฮออกมาด้วยความกลัว อัลฟ่าสาวไม่คิดเลยว่าเรื่องที่รับจ้างทำมาจะบานปลายจนมีนักวิจารณ์ชื่อดังระดับประเทศยื่นมือเข้ามาจัดการด้วยตัวเองแบบนี้ คินน์มองภาพนั้นด้วยแววตาเรียเฉย ไร้ซึ่งความสงสาร ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหัวใจดวงน้อยกำลังพองโตขึ้นอย่างคับ อก ความอบอุ่นสายหนึ่งไหลซ่านเข้ามาแทนที่ความหวาดระแวงเมื่อครู่ ธันวาไม่เพียงแต่ยืนเคียงข้างในยามที่เขาเพลี่ยงพล้ำ แต่ผู้ชายคนนี้ยังใช้ทั้งอิทธิพลและความจริงใจปกป้องเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข "ขอบคุณค่ะ..." คินน์พึมพำเบาๆ หลุบตาลงมองพื้นเพื่อซ่อนรอยยิ้มที่กำลังระบายอยู่บนมุมปาก ธันวาชะงักไปเล็กน้อย คล้ายกับไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองว่าตนจะได้ยินคำขอบคุณที่แสนจะอ่อนหวานจากปากของเชฟโอเมก้าปากจัดคนนี้ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ เป็นรอยยิ้มที่ทำเอาคินน์ต้องรีบถอยหลังหนีหนึ่งก้าวด้วยความระแวง "ถ้าจะขอบคุณ... เปลี่ยนเป็นดินเนอร์สองต่อสองหลังร้านปิด จะดีกว่าไหมครับ" ธันวาโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าจนทำเอาขนลุกซู่ ทว่าในวินาทีที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยเคมีหวานอมเปรี้ยวที่ชวนให้ใจเต้นรำนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือบนเคาน์เตอร์ก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ... *ติ๊ง!* คินน์ผละออกจากอ้อมแขนของธันวาอย่างรวดเร็ว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูด้วยความสังหรณ์ใจไม่ดี และเมื่อกวาดสายตาอ่านข้อความสั้นๆ บนหน้าจอ เม็ดเหงื่อกาฬก็ผุดพรายขึ้นตามไรผมทันที สีหน้าที่เพิ่งผ่อนคลายกลับมาเคร่งเครียดและซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดในพริบตาเดียว ธันวาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย ก้าวเข้าไปชะโงกหน้ามองหน้าจอโทรศัพท์ในมือของคินน์ และนั่นเองที่ทำให้ดวงตาคมกริบของอัลฟ่าหนุ่มต้องเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ข้อความจากเบอร์แปลกส่งรูปถ่ายใบเสร็จการสั่งซื้อวัตถุดิบปริศนา พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่เขียนไว้ว่า... *"ระวังตัวไว้ให้ดี เชฟคินน์... ของขวัญชิ้นต่อไปที่ส่งตรงถึงหน้าร้านคืนนี้ จะทำให้เซฟโซนพินาศจนลุกเป็นไฟแบบไม่มีวันฟื้นตัวได้อีกเลย"* กระต่ายพระจันทร์ขอวางปากกาพักเบรกอารมณ์ความฟินไว้ตรงนี้ก่อนนะคะ รี้ดเดอร์ที่รักขา... ใครคือเจ้าของเบอร์ปริศนานั้น แล้ววัตถุดิบอันตรายอะไรกำลังจะมาเยือนร้านของน้องคินน์ในคืนนี้ รีบตามไปลุ้นและจิกหมอนต่อในตอนหน้ากันด่วนๆ เลยนะคะ! (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเติมเต็มความฟินให้กระต่ายพระจันทร์เสมอนะคะ)