เกมอำนาจบนเตียง

เสียงล็อกกลอนประตูห้องนอนก้องกังวานขึ้นราวกับเสียงพิพากษาโทษทัณฑ์ เพียงฟ้าสะดุ้งสุดตัว ร่างบางถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับบานกระจกเย็นเฉียบของหน้าต่างระเบียง ขณะที่นัยน์ตากลมโตจ้องเขม็งไปยังร่างสูงใหญ่ของภาคินที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ทว่าแววตากลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความดุดันและโทสะที่ยังระอุไม่หาย "คุณล็อคประตูทำไม..." เสียงของเธอสั่นพร่า แม้จะพยายามพยุงความแข็งกร้าวเอาไว้แค่ไหน แต่แรงกดดันจากอำนาจเถื่อนที่แผ่ออกมาจากตัวเขากลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก "คิดว่าเกมเมื่อครู่จบลงแล้วอย่างนั้นเหรอ เพียงฟ้า" ภาคินแค่น "คุณมันเผด็จการ!" เพียงฟ้าเชิดหน้าขึ้น แม้ขาสองข้างจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ เธอยังคงพยายามปกป้องศักดิ์ศรีครั้งสุดท้ายเอาไว้ "คิดว่าใช้อำนาจเงินซื้อฉันมาแล้วจะทำอะไรกับฉันก็ได้งั้นสิคะ... อ๊ะ!" คำพูดท้าทายขาดหายไปในลำคอ เมื่อร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าประชิดตัวด้วยความเร็วราวกระแสลม ร่างบางถูกตรึงเข้ากับกำแพงห้องโดยมีแผงอกกว้างและท่อนแขนแข็งแรงกักขังไว้ทุกทิศทาง กลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของเขาโชยเข้าปะทะนาสิก สร้างความตื่นตระหนกจนเธอต้องสูดลมหายใจเข้าลึก "ใช่... ฉันซื้อเธอมาด้วยเงินทุกบาททุกสตางค์ และตอนนี้ เธอก็เป็นกรรมสิทธิ์ของฉันทั้งตัวและหัวใจ" น้ำเสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดริมใบหู ร้อนผ่าวจนขนลุกชัน "จำไว้ว่าอย่าอวดดีกับฉันอีก เพียงฟ้า" "ปล่อยนะ... อื้อ!" เรียวปากหยักทาบทับลงมาปิดกั้นคำพูดโต้เถียงทั้งหมดอย่างไร้ความปรานี ภาคินบดขยี้ริมฝีปากนุ่มด้วยความดุดันและเร่าร้อน รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยการลงทัณฑ์และแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนทำให้เพียงฟ้าแทบละลาย มือหนาบีบเค้นเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิด ร่างกายของเธอต่อต้านด้วยการทุบตีอกกว้าง แต่สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นร้อนที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังและสะโพกกลับทรยศความตั้งใจ ปลุกเร้าไฟสวาทที่เธอพยายามกด น้ำตาแห่งความคับแค้นเอ่อคลอเบ้า แต่มันกลับยิ่งขับเน้นให้เธอดูเย้ายวนในสายตาของนายหัวหนุ่ม ภาคินถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้หญิงสาวหอบหายใจโกยกอบโกยอากาศเข้าปอด ขณะที่นิ้วเรียวยาวเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอมองสบตา "ปากดีนักนะ... มาดูกันสิว่า ถ้าฉันทำให้เธอครางใต้ร่าง ปากเก่งๆ ของเธอจะยังพูดคำเดิมอยู่ไหม" เพียงฟ้าส่ายหัวรัว นัยน์ตาไหวระริกด้วยความตื่นกลัวระคนปรารถนา "ไม่... ภาคิน อย่า..." คำปฏิเสธถูกกลืนหายไปอีกครั้ง เมื่อร่างของเธอถูกอุ้มลอยขึ้นเหนือพื้นโดยง่ายดาย เพียงฟ้าผวากอดรอบคอเขาแน่นตามสัญชาตญาณ เตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้องรับแรงกระแทกเบาๆ ก่อนที่ร่างสูงจะทาบทับลงมาดั่งภูเขาไฟที่พร้อมจะระเบิดลาวาอันร้อนระอุใส่ทุกสิ่ง ความตึงเครียดในห้องเปลี่ยนผ่านเป็นความวาบหวามและดุเดือด เสื้อผ้าเนื้อบางถูกปลดเปลื้องออกทีละชิ้นท่ามกลางแสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ผิว2กายเนียนนุ่มสัมผัสกับความเย็นของอากาศก่อนจะถูกทดแทนด้วยความร้อนรุ่มจากฝ่ามือและริมฝีปากของชายหนุ่มที่ไล้ไปทั่วเรือนร่าง ภาคินไม่รีเวลารอให้เธอได้ตั้งตัว การสัมผัสของเขาเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจและเรียกร้อง ทุกรอยสัมผัสที่กดจูบลงบนผิวเนื้อนวลสร้างความสั่นสะท้านไปทั่วสรรพางค์กาย เพียงฟ้าแอ่นอกรับสัมผัสโดยไม่รู้ตัว เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาจากลำคอระหงเมื่อความรู้สึกวาบหวามเข้าครอบงำสติสัมปชัญญะทั้งหมด ศักดิ์ศรีที่เธอพยายามรักษาไว้พังทลายลงทีละน้อยภายใต้สัมผัสอันช่ำชองและเร่าร้อนของเขา "อื้อ... ภาคิน... เจ็บ..." เธอครางประท้วงเมื่อแรงอารมณ์พุ่งทะยานถึงขีดสุด ร่างกายบิดเร้าด้วยความกระสันซ่านและตื่นกลัวในเวลาเดียวกัน "ฉันจะทำให้เธอจำไปจนวันตายว่าเธอเป็นของใคร... เพียงฟ้า" เสียงกระซิบแหบพร่าข้างริมหูเคล้าคลอไปกับลมหายใจหอบกระชั้น บทเพลงรักอันดุเดือดและเร่าร้อนดำเนินไปท่ามกลางเสียงครางหวานและแรงกระแทกกระทั้นที่เน้นย้ำถึงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันรุนแรงและลึกซึ้ง หลอมรวมสองร่างให้เป็นหนึ่งเดียวภายใต้ค่ำคืนอันมืดมิดและเร่าร้อนเกินกว่าจะหักห้ามใจ เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่ เสียงหอบหายใจของทั้งคู่เริ่มสงบลง เหลือเพียงไออุ่นจากร่างกายที่แนบชิดกันอยู่บนเตียงยับยู่ยี่ ภาคินก้มมองหญิงสาวในอ้อมกอดที่หลับตาพริ้มด้วยความอ่อนเพลีย ริมฝีปากหยักยกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจเมื่อเห็นว่าเธอพ่ายแพ้ต่อเขาโดยสมบูรณ์ ทว่า... ในจังหวะที่ความเงียบกำลังเข้าครอบงำและเขากกำลังจะก้มลงจุมพิตหน้าผากมน ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูด้านนอกดังขึ้นอย่างเร่งรีบ ตามมาด้วยเสียงทุบและเสียงเรียกที่ทำให้ลมหายใจของภาคินสะดุดกึก "นายหัวครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เสียงลูกน้องคนสนิทตะโกนผ่านประตูดเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก "คุณรินรดาบุกเข้ามาในไร่ พร้อมกับ... ตำรวจครับ!" นัยน์ตาคมกริบของภาคินหรี่แคบลงทันที ความเร่าร้อนเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความเยียบเย็นดุจน้ำแข็งที่กลับมาเกาะกุมหัวใจอีกครั้ง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนนี้เสมอนะครับ